Кіріспе

Хенли Корольдік регатасы (немесе Хенли Регатасы, Корольдік қолдаудан бұрынғы бастапқы атауы) – Англияның Хенли-он-Темз қаласында Темза өзенінде жыл сайын өткізілетін қайықпен жүзу жарысы. Ол 1839 жылдың 26 наурызында құрылған. Бұл жарыс, шамамен бірдей қашықтықта өтетін Хенли әйелдер регатасы, Хенли шеберлер регатасы және Хенли қаласы мен қонақтар регатасы сияқты үш регатадан ерекшеленеді, олардың әрқайсысы толыққанды дербес шара. Регата алты күнге созылады (сейсенбіден жексенбіге дейін) және шілде айының бірінші демалыс күндерінде аяқталады. Жарыстар 1 миль (2 км) қашықтықта, тікелей бәсекелестік жүйесі бойынша өтеді. Регатаға әдетте халықаралық командалар қатысады. Регатадағы ең беделді жарыс – ерлер сегіздігі үшін Grand Challenge кубогы, ол регата алғаш рет өткізілгеннен бері табысталып келеді. Регата кез келген ұлттық немесе халықаралық қайық спорты ұйымынан бұрын құрылғандықтан, оның өз ережелері мен ұйымдастыру құрылымы бар, бірақ оны Британдық қайық спорты (Англия мен Уэльсте қайық спортының басқару органы) және FISA (Қайық спорты қауымдастықтарының халықаралық федерациясы) мойындайды. Регатаны өздігінен жаңарып отыратын, көбінесе бұрынғы қайықшылар болып табылатын басқарушылар тобы ұйымдастырады. Регата ағылшын қоғамдық маусымының бір бөлігі саналады. Басқа шаралардағыдай, регатаның кейбір аймақтарында да киім талаптары қатаң сақталады.

Іріктеу

Регаттаға қатысуға өтінімдер регаттаға он алты күн қалғанда сағат 18:00-де жабылады. Жарыстың жоғары деңгейде өтуін қамтамасыз ету, жарыс кестесін тиімді құру және көптеген командалар күніне бір рет қана жарысқа қатысуын ұйымдастыру үшін әр жарысқа қатысушылар саны шектеулі. Іріктеу жарыстары регаттадан бұрынғы жұма күні өтеді. Регаттаның басқару комитеті өз дискрециясымен қай командалардың міндетті түрде іріктеуден өту керектігін шешеді; Комитет қатысушылардың көрсеткіштерін және деңгейін қарастырып, кейбіреулерін алдын ала іріктеуге қатысты шешім қабылдай алады. Іріктеу жарыстары регатта трассасы бойынша уақытты өлшеу арқылы өтеді, ең жылдам командалар іріктеуден өтеді. Уақыт нәтижелері тек іріктеуден өтпеген командаларға беріледі. Бірақ, бұл синхронды сағаттары бар белсенді жанкүйерлердің топтарын алғашқы қарсыластарының жылдамдығын есептеп шығарудан тоқтатуға әкелмейді. Егер бір жарыста бірнеше ерекше команда бар екені анықталса, оларды Stewards жарыстың алғашқы кезеңінде кездеспеу үшін «таңдап» алуы мүмкін. Регатта таңдаудың іріктеумен бірдей емес екенін мәлімдейді, басты айырмашылық – мысалы, теннис турниріндегідей «рейтингтік жүйе» болмайды.

Жеребе салу

Жеребелеу – бұл ашық іс-шара, ол Хенли қалалық үйінде, әдетте регатаға дейінгі сенбі күні сағат 15:00-де өтеді. Әр жарыс үшін іріктелген барлық командалардың аттары қағазға жазылып, Grand Challenge Cup-тан кездейсоқ тартады. Бұл командалар жұптар сызбасында алдын ала белгіленген орындарға орналастырылады, мүмкіндігінше алысқа орналастырылуға тырысады. Қалған іліккен командалар да кубоктан тартады, сызбаның жоғарғы бөлігінен бастап төмен қарай барлық орындар толтырылғанша.

Жарыс

Регатадағы әрбір жарыс нокаут жүйесімен өтеді, әр жарыста екі экипаж қатарласып, Хенли трассасы бойынша жүзеді. Трассаны екі қатардағы бумдар (суда қалқып, тік бағаналармен бекітілген ағаш жолақтар) белгілейді, олар өзен бойымен 2112 метрлік түзу жолды құрайды. Жол екі экипажға бір-бірінен бірнеше метр қашықтықта жүзуге жеткілікті кеңдікте болады. Сондықтан тәжірибесіз рульдер немесе кокссвайндар бумдарға соқтығысып, өз экипаждарының жарысқа қатысу мүмкіндігінен айырылуы мүмкін. Жарыс Темпл аралының төменгі жағынан басталады, онда экипаждар екі понтонға бекітіледі. Жарыс төрешісі екі экипаждың атын айтып, олар түзу және дайын болғанда жарысты бастайды. Әр экипаж жарыс трассасының «Бакс» (Баккингемшир) немесе «Беркс» (Беркшир) жағында жүзуге міндеттеледі. Кокссвайндар немесе рульдер жарыс барысында өз экипаждарын тағайындалған жақтан шығармауы керек, әйтпесе дисквалификацияға ұшырауы мүмкін. Бір ғана ерекшелік бар – егер экипаж айқын артықшылықпен алға шығып, төреші оның артта қалған экипажға кедеріс келтірмейтініне көз жеткізсе. Трасса бойында бірнеше бақылау белгілері орналасқан. Аралық уақыт екеуінде – «Барьер» және «Фоули» – тіркеледі, сондай-ақ финиш сызығына дейінгі уақыт та ескеріледі. Регатада ресми комментатор болады, ол осы белгілерде жариялайды. Комментатордың бейтараптылығымен және фактілерге негізделгенімен танымал, ол тек қана ескек соғу жылдамдығын, қай экипаж жетекшілік ететінін, экипаждар арасындағы қашықтықты және экипаждар өтіп жатқан бақылау белгісін хабарлауға құқылы.

Жол

Хенли Корольдік Регатасы әрқашан Темпл аралынан Хенли көпіріне қарай шамамен бір миль 550 ярдтық қашықтықта өткізіліп келді. Дегенмен, регата тарихында төрт түрлі трасса қолданылған, сонымен қатар шағын өзгерістер де біртіндеп енгізілді. Трассаға енгізілген барлық өзгерістердің мақсаты – жарыстың әділ және қауіпсіз болуын қамтамасыз ету болды.

"Ескі курс" (1839-1885)

Бұл Темпл аралының ағысқа қарсы жағынан басталды. 1839 жылғы алғашқы регатада финиш сызығы Хенли көпірінің өзі болды, бірақ мұнда белгілі бір мәселелер бар екені тез анықталды. 1840 жылдан бастап финиш ағыс бойымен сәл төменге жылжытылды; соңында Ред Лайон қонақ үйінің газонының қарсы жағы стандартты финиш сызығы болды. Ред Лайонның алдына стюардтар мен олардың қонақтары үшін трибуна орнатылды. Басқа көрермендер көршілес жолдан (Литтл Уайт Харт қонақ үйінің алдында) тамашалай алды, ал кареттермен келгендер Хенли көпірінен жарыс алаңын бақылады. Үш жарыс станциясы болды (Беркшир, Орталық және Бэкингемшир). Екі экипаж ғана жарысқанда Орталық станция қолданылмады. Ескі трассаның соңғы ширек милінде үлкен сол жаққа бұрылыс болды. Бұл Беркшир жағындағы экипажға екі жағынан да тиімді болды – олар қысқарақ қашықтықты жүрді және өзен ағысының күшті бөлігінен өтті. 1866 мен 1885 жылдар аралығындағы барлық жарыстардың 57,7%-ын Беркшир станциясы жеңіп алды, ал Бэкингемшир және Орталық станциялары 42,3%-ын бөлісті. Трассаға кедергілер қойылған жоқ, бірақ 1871 мен 1873 жылдар аралығында Беркшир станциясына берілген артықшылықты азайту мақсатында Поплар Пойнттан жоғары Беркшир жағындағы шығанақтың бойымен бағаналар арқанмен байланыстырылды.

Жаңа курс (18861922)

1884 жылы регатаның басқару комитетінің кіші комитеті жарыстың теңсіздігін азайту мүмкіндіктерін талқылады. Олардың ұсынысы финиш сызығын ағыс бойында Поплар Пойнтына (осылайша қисықтан аулақ болу) және стартты Темпл аралының төменгі жағына жылжыту болды. Бұл көрермендерге ұнамады, себебі бұрынғы қарау орындары қолданыссыз болды. Кіші комитет жарыс жолақтарын үштен екіге дейін азайтуды және жарыс күндерін екі күннен үш күнге дейін ұзартуды да ұсынды. Комитет бәсекелес клубтар капитандарынан қолдау алып, 1886 жылғы регатада өзгерістер енгізді. Жаңа трасса Темпл аралынан ағыс бойында, Букингемшир жағында басталып, Филис Корттың ағысқа қарсы жағында, қазіргі финиш сызығына өте жақын жерде аяқталды. Екі шағын қисық (Ременхемде және Фоулиден кейін) болды және оларды өтеу үшін кезеңдік старт берілді. Трасса алғаш рет үйілді, бірақ қоршау қойылған жоқ. Айыныштысы, Ескі трассаның теңсіздігін жоюға тырысуда жаңа мәселе пайда болды. Фоулиден төмен ағысында Букингемшир жағалауында бұталар өсіп, бағытты соққан желден қорғаныс берді. Жаңа трасса осы жағалауға жақын болды, ал Букингемширдегі экипаждар «Бұталы жел» соққанда қорғанысқа ие болды. 1886 жылдан 1905 жылға дейін Бакс 59% жеңіске жетті, ал Беркс 41% жеңіске жетті. «Бұталы желдің» әсерін азайту үшін трасса тарытылды және өзеннің ортасына қарай жылжытылды. 1887 жылы ені 135 фут, 1888 жылы 120 фут болды, содан кейін 1914 жылға дейін стартта 100 футқа, финиш сызығында 80 футқа дейін азайды. 1899 жылы трассаны белгілейтін бағаналар арасында бекітілген жүзуші қоршаулар жарыстың бір бөлігінде көрермендердің жарысқа кедергі келтірмеуі үшін орнатылды.

Эксперименталды курс (1923) және Тура курс (1924 жылдан бастап)

1920 жылдары Стюардтар курстың басталуын Темпл аралының Беркшир жағына көшіру идеясын зерттеді. Ол кезде бұл арна қисық, саяз су болды және жағалауға, аралға және өзен төсегіне елеулі өзгерістер енгізбестен Хенлидің толық қашықтығына сай келетін жол жасау мүмкін емес еді. 1923 жылғы регатаға Стюардтар аралдың жоғарғы жағынан басталатын қысқа, тәжірибелік түзу жолды сынап көруге шешім қабылдады. Бұл Бакс жағында 53,2%, Беркс жағында 46,8% жеңіске алып келді, бұл жаңа курске тұрақты өзгеріс жасауға жеткілікті жақсарту деп есептелді. Беркшир жағалауының және Темпл аралының жер иелерінен (Лорд Хамбледен және У. Д. Маккензиден) Беркшир арнасын кеңейту және тереңдетуге келісім алынды, материал қазылып шығарылды. Түзу жол енді пайдалануға дайын болды. Түзу жол Темпл аралының ағысқа қарайғы жағынан Филис Кортының ағысқа қарайғы жағына қарама-қарсы нүктеге дейін созылады. Оның ені 24 метрді құрайды. Түзу жол әділетсіздік мәселелерін шешуге көмектесті: мысалы, 1975 және 1984 жылдар аралығында жарыстардың 50,52% Бакс жағында, 49,31% Беркс жағында аяқталды (ал қалғаны тең түсті). Дегенмен, күшті ағыс болғанда Беркс жағы ағыстан қорғаныш алады, әсіресе соңғы 1/4 мильде. Керісінше, күшті оңтүстік-батыс жел болғанда Бакс жағында болу артық, себебі ол желден жақсы қорғалған. Қазіргі таңда жолдың барлық ұзындығы, қиылысқан жерлерден басқа, қапталып, барьерленген. Барьерлер тәжірибесіз рульшілер үшін қауіпті болуы мүмкін.

Курстың нақты ұзақтығы

Ескі трассаның басталу және аяқталу нүктелері белгіленген кезде, олардың арасындағы қашықтық 1 миля 570 ярд (2131 метр) екені анықталды. Бірақ, бастапқыда қайықтардың кормасы бағытталды, ал аяқталу сызығында – қайықтың мұрты бойынша бағаланды. Осының салдарынан, қысқа қайықтар үшін (мысалы, жеке каноэлер) трасса ұзын қайықтарға (мысалы, сегіздіктерге) қарағанда сәл ұзақ болды. Сегіздіктің ұзындығы жиырма ярд деп есептелді, сондықтан трасса «шамамен 1 миля 550 ярд (2112 метр)» деп сипатталды, бұл сегіздікпен жүрілген қашықтық болатын. 1967 жылы Түзу трассаның басталуы аяқталу сызығынан дәл 1 миля 550 ярдқа көшірілді. Сол жылы бастапқы сызықта жылжымалы понтондық платформалар орнатылды, бұл жеке каноэлерден сегіздіктерге дейін барлық қайықтардың мұрттарын бастапқы сызыққа дәл бағыттауға мүмкіндік берді. Осыдан бері барлық экипаждар дәл 1 миля 550 ярд (2112 метр) қашықтықты жүзеді. Бұл регата алғаш рет 1839 жылы өткізіліп, үлкен табысқа ие болды, сол себепті келесі жылы бір күндік жарыс екі күндікке дейін ұзартылды. Регатаның танымалдылығы арта келе, оның ұзақтығы да артты: 1886 жылы үш күнге, 1906 жылы төрт күнге және 1986 жылы бес күнге дейін. Регата 1851 жылдан бері Хенли Корольдік Регатасы деп аталады, осы жылы Альберт ханзада алғашқы корольдік демеуші болды. Оның қайтысынан кейін, әрбір үкімді монарх оның қамқоршысы болуға келісім берді.

Әуесқойлық

Бастапқыда бұл жарыс кәсіби емес, әуесқой ескершілерге арналған болатын. 1879 жылы Хенли әуесқойдың алғашқы ресми анықтамасын жасады:

1884 жылы шетелдік ескершілердің әуесқой мәртебесі отандық ескершілерге ұқсас негізде берілді, осылайша ақшалай жүлделер үшін жарысқа қатысудың жеңілдіктері жойылды. 1886 жылы «қандай да бір жеңіл жұмыспен айналысатын» адамды қатысуға тыйым салатын ереже қосылды. Бұл ережелер Хенлиге халықаралық қатысушылардың көбеюімен қатар, дау-дамайлардың туындауына себеп болды, себебі көптеген шетелдік елдерде әуесқойлықтың басқаша анықтамасы болды. Ұлыбританияның әуесқойлық ескеру қауымдастығының Хенлидің әуесқойлық туралы анықтамасын қабылдауы британдық ескеруде 66 жылдық жарылысқа әкелді, 1890 жылы қарсылас Ұлттық әуесқойлық ескеру қауымдастығы құрылды, ол әуесқойлықтың шектеусіз анықтамасын ұсынды, онда жұмыспен айналысатын адамдар әлі де әуесқой ескершілер деп есептелуі мүмкін. Белгілі бір оқиға – 1920 жылғы жарыстан болашақ Олимпиада чемпионы Джон Б. Келли ағаның кірпіш қалаушы болып жұмыс істегендігі үшін қатысудан шеттетілуі. Регатаның басқару комитетінің хаттамасына сәйкес, Келли қол еңбегі ережелеріне сәйкес келмегендігі және ол 1906 жылы тыйым салынған Веспер қайық клубының мүшесі болғандығы үшін шеттетілді, өйткені оның 1905 жылғы Хенли экипажының мүшелері сапарға төлеу үшін халықтан ақша жинаған – бұл оларды Хенли стюардтарының көзінде кәсіби ескершілерге айналдырды. Келлидің шеттетілуі Ұлыбритания мен АҚШ-тағы газеттерде кеңінен жарияланды, көптеген адамдар оны американдықтардың «алмазды» жеңуіне кедергі келтіру әрекеті деп қарады. Келлидің ұлы Джон Б. Келли кіші 1947 жылы «алмазды» жеңіп алды, ал оның қызы әйгілі «Оскар» сыйлығын жеңіп алған актриса және Монако ханшайымы Грейс Келли болды, бұл оқиға ондаған жылдар бойы жұртшылықтың назарында болды. 1936 жылы Берлин Олимпиадасына дайындалып жатқан Австралияның ұлттық сегіздігі «Ұлы сын кубогынан» шеттетілді, себебі экипаж құрамында «қолмен жұмыс істейтін жұмысшылар» деп саналатын полицейлер болды. Бұл жағдай Әуесқойлық ескеру қауымдастығын және Хенли Корольдік регатасының стюардтарын өзгеріс қажеттілігіне көндірді. 1937 жылдың 9 маусымында ARA ережелерінен қол еңбегімен айналысатын жұмысшылар, механиктер, шеберлер және жеңіл жұмыстар туралы сілтемелер алынып тасталды; Хенли ережелері келесі күні өзгертілді және 1938 жылғы регатадан бастап күшіне енді. Әйелдер үшін жарыстар енгізу туралы көп пікірталас болды. Стюардтар екі мәселеге тап болды: бір жағынан, әйелдер ескеруі Ұлыбританияның ең беделді регатасында әйелдер жарысы болмайынша дамымайды деп айтылды; екінші жағынан, ашық әйелдер жарыстарында шетелдік бәсекелестер басым болады, ал шетелдік бәсекелестерге жабық жарыстар қажетті мақсатқа қызмет етпейді. 1978 жылы Кингстон ескеру клубы А. Холл мен П. Бердтің есімдерінен Double Sculls Challenge Cup жарысына қатысуға өтініш берді. Экипаж құрамында Ұлыбританияның халықаралық спортшылары Астрид Айлинг пен Полин Харт болды, олар өтініште өздерінің бойжеткен кезіндегі фамилияларын көрсеткен. Регата бұл алдауды түсінді және Кони баспасөзге мәлімдеме жасады, онда ол «ұзақ жылдар бойы қалыптасқан клубтың қасақана жалған мәлімдеме жасауын дұрыс деп санағаны өкінішті» деді. Ол стюардтар жыныстық дискриминация туралы заңнан қорқамайтынын қосты. Бұл өкінішті, өйткені әйелдер арасындағы жалғыз адамдар жарысының финалы регатаның басты оқиғасы болды, онда Темза саудагерлері ескеру клубының (1981 жылы Дүниежүзілік күміс жүлдегері) Берил Митчелл Жаңа Зеландияның Вайарики ескеру клубының (1982 жылы Дүниежүзілік қола жүлдегері) Стефани Фостерді бір ұзындыққа жеңді. Астрид Айлинг те Rosie Clugstonмен бірге Invitation Double Sculls жарысын жеңіп, заңды түрде қатыса алды. Фаулидегі старт жабдықтарын орнатуға кеткен уақыт және көрермендердің қызығушылығының төмендігіне байланысты стюардтар 1983 жылы экспериментті қайталамау туралы шешім қабылдады. 2016 жылғы желтоқсандағы стюардтардың отырысында Ашық санаттағы ерлер мен әйелдер арасындағы жарыстардың санын теңестіруге келісілді, нәтижесінде үш жаңа жарыс құрылды: әйелдер төртеуі (Town Challenge Cup), әйелдер жұбы (Hambleden Pairs Challenge Cup) және әйелдер қос скуль (Stonor Challenge Trophy). Бұл жарыстар алғаш рет 2017 жылғы регатада өткізілді. 2019 жылғы желтоқсанда стюардтар Island Challenge Cup (Студенттік әйелдер сегіздігі) жарысын жариялады. 2021 жылғы регатада жасөспірімдер мен клубтар арасындағы әйелдер сегіздігінен басқа екі жарыс өткізілетіні жарияланды.

1908 жылғы Олимпиадалық регата

1908 жылғы шілде айының ортасында, Корольдік регатадан екі апта соң Хенлиде Лондон Олимпиадасының ескек жарыстары өтті. Жарыс жолы төмен және жоғары ағысқа қарай ұзартылып, 1 миль (2 км) болды. Бір орындық, екі орындық, төрт орындық және сегіз орындық қайықтарға жарыс ұйымдастырылды, бірақ тек сегіз орындықтағылар ғана халықаралық финалға өтті.

1919 жылғы Бейбітшілік регаттасы

1919 жылдың қаңтар айында Леандер клубы ұйымдастырған кездесуде регатаны қайта жандандыруға әлі ерте екендігі белгілі болды, бірақ Стюардтардан «Бейбітшілік регатасын» ұйымдастыру сұранып, төрт күндік регата сәтті өткізілді. Бұл жарыс әдеттегі Хенли кубоктары үшін емес, басқа кубоктар үшін өтті, сондай-ақ кейбір жарыстар «қарулы күштер» командаларына ғана шектелді. Король V Георг әскерилер командалары арасындағы сегіз ескекке жарыс жеңімпаздарына кубок табыс етті. Австралияның бірінші АИФ командасы финалда Оксфорд университетінің әскери қызметкерлерінен құралған команданы жеңіп шықты. Кейіннен, Австралия соғыс мемориалының қарсылығына қарамастан, Виктория есу қауымдастығы Корольге Кубокқа қатысты ниетін білдіру үшін өтініш жасады. Оның бұйрығымен Король кубогы жыл сайынғы Австралия есу чемпионатында жеңіске жеткен Австралияның штаттық командасының сегіз ескекке жарысқа арналған тұрақты кубокқа айналды.

1945 жылғы Корольдік Хенли регатасы

Екі күндік "Royal Henley Regatta" (Henley Royal Regatta-дан өзгеше) VE күні мен VJ күні аралығында өткізілді. Командалар Ремнем бөгетінен басталатын қысқартылған дистанция бойынша үш қатарлап ескек есті. 1919 жылғыдай, әдеттегі регатта жүлделерінен өзге кубоктар ұсынылды.

1948 жылғы Олимпиадалық регата

1948 жылғы Лондон Олимпиадасының каноэ және ескек есу жарыстары тамыздың басында, Корольдік регатадан бір ай кейін өтті. Жарыс жолы үш жолаққа сыйымды болу үшін кеңейтілді және Храм аралының басынан бастау үшін қысқартылды: қашықтық шамамен 1980 метрді құрады – стандартты халықаралық қашықтықтан 20 метр кем. Жиырма жеті ел қатысты және бірлік, екілік, жұпсыз екілік, рульдік екілік, жұпсыз төрттік, рульдік төрттік және сегіздік жарыстар ұсынылды. 2012 жылғы Олимпиада жарыстары Дорни көлінде өткізілді.

Көрермендер

Жарысты Темза өзенінің екі жағасындағы көптеген жерден тамашалауға болады. Көрермендерге ашық аймақтар көбінесе өзеннің Беркшир (жағалау жолы) жағында орналасқан. Өзеннің қарсы жағында (Баккингемшир) тамашалау мүмкіндігі Филис Корт клубы, жеке үйлер және корпоративтік іс-шаралар өткізілетін аймақтармен шектеледі. Регата кезінде өзен арнасы ашық болғандықтан, жарысты қайықтан да көруге болады, бірақ қайық тоқтатуға қатаң шектеулер қойылған.

Стьюардтардың үйі

Беркшир жағында орналасқан қоршау, жарыс трассасының соңғы бөлігі мен финиш сызығына іргелес. Онда екі жабық трибуна, мейрамхана шатыры, бірнеше бар, музыка орталығы және тағы да басқалары – барлығы да ұқыпты күтілген көгалдардың арасында орналасқан. Оған тек Регатаның стюардтары, Стьюардтар қоршауының мүшелері және олардың қонақтары ғана кіре алады. Шетелдік қатысушыларға да билет алу мүмкіндігі беріледі. Бүгінгі күнігі Стьюардтар қоршауы – Регатаның басқару комитеті сайлаған мүшелер мен олардың қонақтарына ашық қоршау, ол 1919 жылы 300 мүшемен құрылды. 1939 жылы мүшелер саны 704-ке, ал 1956 жылы 1500-ге жетті. 1980 жылы Стьюардтар мүшелер санын 5000-ға дейін шектеді. Стьюардтар қоршауының мүшелігіне тізілгендердің кезек тізімі қазір бірнеше жылға созылған, бірақ бұрын регатада қатысқан адамдарға басымдық беріледі. 1970-жылдардан бері кезек тізімі жылдам өсті, сол кезде мүшелікке өтініш беру және мақұлдау бір күні ішінде жүзеге асырылатын. Стьюардтар қоршауы киім талаптарының қатаң сақталуымен де белгілі. Ерлерге "костюм, блейзер және фланель, немесе кешкі киім және галстук" киюі міндетті. Бұрын әйелдерге тізелерін жабатын көйлек немесе юбка киюі талап етілетін, сондай-ақ "шапақ киюге ұсынылатын" (дегенмен, жоғары деңгейдегі қайық спорты шеңберінде шапақ киген әйелдерге көзқарас кері болуы мүмкін). Киім талаптарына сай келмеген кез келген адамға, қайық спортындағы немесе басқа да салалардағы беделіне қарамастан, кіруден бас тартуға болады. Ұялы телефонды пайдалануға да тыйым салынған. 2021 жылы 1500-нан астам қол жинаған петициядан кейін Хенли Корольдік Регаттасы Стьюардтар қоршауындағы 189 жылдық киім талаптарын өзгертіп, әйелдерге жакеттермен немесе блейзерлермен, немесе шалбар костюмдермен киюге рұқсат берді. Регатаның жүлде табыстару рәсімі жексенбі күні жарыс аяқталғаннан кейін Стьюардтар қоршауында өтеді.

Регатта қоршауы

Регатта алаңы Стюардтар алаңынан тікелей төмен ағысқа қарай және фиништен әлдеқайда алыс орналасқан. Бұл алаңға кіру үшін кірме ақысын төлеген кез келген адам кіре алады. Байқауға қатысушылар осы аймаққа тегін кіруге құқылы. Киім талабы жоқ.

Ременхам клубы

Ременхам клубы өзеннің Беркшир жағында, жарыс жолының жартысынан сәл астам бөлігінде орналасқан. Бұл Темзадағы жеті ескек клубының ("Негіздеуші клубтар") мүшелері басқаратын және олар үшін жұмыс істейтін әлеуметтік клуб: Кингстон ескек клубы, Лондон ескек клубы, Молези қайық клубы, Стейнс ескек клубы, Темза ескек клубы, Твикенхэм ескек клубы және Веста ескек клубы. Ременхам клубы тек оның мүшелері мен қонақтарына ғана ашық. Оның киім талаптары Стюардтар жабығына ұқсас, бірақ әйелдер киіміне қатысты ережелер азырақ шектеулі.

Жоғарғы Темзаның ескіру клубы

Үстіңгі Темза ескек клубының клуб үйі мен ал жағы өзеннің Беркшир жағында, Ременхам клубынан тікелей төмен ағыста орналасқан. Клубтың тарихында бейресми атмосфера мен киім талабы болған емес. Ол тек клуб мүшелері мен олардың қонақтарына ғана ашық. 2011 жылы UTRC Үстіңгі Темза жабығын (enclosure) құрды, ол біршама жеңіл киім талабын енгізді. UTRC клуб үйінен төмен жатқан жерді саудагерлерге, тағам сатушыларға және барларға жалға береді.

Ременхам фермасы

Ременхам фермасы Темзаның Беркшир жағында, Фоули боксының қарсы бетінде басталып, бөгеттен жоғарырақ жатқан нүктеге дейін (шамамен регатта трассасының 1100 м – 700 м аралығы) өзен бойын алып жатыр. Оның иесі – Копас Партнершип. Регата кезінде ол The Temple Island Enclosure және The Courtyard Enclosure қонақ үйлерін, сондай-ақ Barn Bar сияқты барларды ұсынады. Ременхам фермасы жұртқа ашық, кейбір аймақтарға кіру үшін ақы төлеу қажет, әрі қайық тоқтату орындары да бар.

Леандер клубы

Леандер клубының клуб үйі мен аумағы өзеннің Беркшир жағында, регата трассасының финиш сызығынан өте, қайықтарға арналған шатырлар мен Хенли көпірі арасында орналасқан. Леандер клубы регата апталығына арналған үлкен шатыр құрылысын салады және регатаның сенбі күні кешке ірі шара өткізеді. Ол тек клуб мүшелері мен олардың қонақтарына ғана ашық, және ресми киім талабы бар.

Филис Корт

Филис Корт клубы Бэкингемшир жағындағы өзенде, финиш сызығының қарамағысында орналасқан. Ол тек мүшелері мен олардың қонақтары үшін ғана ашық. Финиш сызығына тамаша көрініс болғанымен, ол негізінен лун-спорт клубы болғандықтан, оны гребшілер көбінесе таңдамайды.