Кіріспе

Артур Стержис Харди (Arthur Sturgis Hardy, 14 желтоқсан 1837 – 13 маусым 1901) – канадалық заңгер және либерал саясаткер, 1896 жылдан 1899 жылға дейін Онтарионың төртінші премьер-министрі қызметін атқарды.

Ерте өмір

1837 жылы Брант окруғындағы Маунт-Плезантта туған Харди, Рассел мен Джулетта (Стургис) Хардидің ұлы, ол Ұлыбританияның адал қолдаушыларының ұрпағы еді. Ол Канада провинциясының Роквуд қаласындағы Роквуд академиясында оқыды. 1867 жылы Брантфорд қаласының адвокаты, 1875 жылы Жоғарғы Канада Заң қоғамының мүшесі және 1876 жылы королеваның кеңесшісі (QC) атанды. 1870 жылдың 19 қаңтарында судья Джозеф Курран Моррисонның қызы Мэри Моррисонға үйленді.

Саяси мансап

Ол алғаш рет 1873 жылы Онтарио заң шығарушы жиналысына сайланды және 1877 жылы сэр Оливер Моваттың кабинетіне провинциялық хатшы болып тағайындалды. 1889 жылы Корольдік жерлер комиссары ретінде Харди Алгонкин және Рондо провинциялық парктерін құрды. Моваттың либерализмін қолдауымен танымал болған ол, «Grip» басылымында Моваттың қызметіндегі қатал және қарапайым саясаткер ретінде сипатталды:

Алпысынан асқан және үкіметте жиырма жылдан астам болған Хардидың 1896 жылы Моваттан кейін премьер-министр және бас прокурор болып тағайындалғанда, үкіметті алға жылжытуға немесе халықты қоздыруға жеткілікті күші мен энергиясы болмады. Бастапқыда лауазымды қабылдауға көңілсіздік білдірген ол:

Өзінің әлсіздігін сезіне отырып, білім министрі Джордж Уильям Россқа көп сенді. Оттава мен Онтариода либералдық үкіметтер болғандықтан, Хардиге француз тілді католиктердің Манитоба мектептері мәселесіне қатысты алаңдаушылықтарын басу үшін Франсуа Эужен Альфред Эвантурельді Заң шығарушы жиналыстың спикері етіп тағайындауға кеңес берілді. 1898 жылғы сайлауда Хардидің үкіметі аз ғана алты орындық көпшілікпен қайта сайланды. Бұл, заң шығарушы органда либералдардың одақтасы болған аграрлық «Өнеркәсіп меценаттары» партиясының тарауымен, сондай-ақ Джеймс Плини Уитни басшылығындағы консервативтерге католиктер мен қала тұрғындарының қолдауының артуымен байланысты болды. Хардидің ең маңызды және даулы жетістігі 1898 жылы Канадада корольдік жерлерде лицензия бойынша кесілген барлық қарағайдың ағашқа айналдырылуын қарастыратын заңның қабылдануы болды. Мичиган ағаш өңдеушілері федералды сауда және коммерция құқығына нұқсан келтіретін түзетуді қабылдамауды талап етті, бірақ Уилфрид Лориердің үкіметі оған келіспеді. Шаршап, қаржылық қиындыққа тап болған Харди 1899 жылы саясаттан кетіп, екі жылдан кейін аппендициттен қайтыс болды. Хардидің денесі бастапқыда Гринвуд зиратында жерленген, бірақ оның қайтыс болғаннан кейін 34 жыл өткен соң, ұлы, сенатор Артур Чарльз Харди, Хардидің, оның әйелінің және қызы Глэдис Мэри Старрдың мәйіттерін Фаррингдон зиратына көшірді.

Мұра

Онтарио провинциясы Хардидің Онтарио тарихындағы рөлін еске алу үшін Брантфорд қаласында Онтарио тарихи тақтасын орнатты. 2009 жылдың 25 маусымында Премьер-министрлердің қабірлер бағдарламасы аясында Хардиді еске алуға арналған жаңа тақта ашылды. Жергілікті саясаткерлер, қонақтар және отбасы мүшелері бұрынғы саясаткерге құрмет көрсетті. Отбасы құрамында оның шөптесінің шөптесінің шөптесінің қызы және оның шөптесі Хагуд Хардидің балалары болды.