Канада суретшісі Виталь Барре өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Канадалық карикатурист (1874–1932)

Виталь Ахилл Рауль Барре (1874 жылдың 29 қаңтары – 1932 жылдың 21 мамыры) – канадалық карикатурист, үнсіз фильмдер дәуірінің аниматоры және суретші. Алғашқыда саяси карикатурашы ретінде танылған ол француз-канад комиксін жасаған, кейін анимациялық фильмге көшip, өзінің студиясын ашқан, бұл – пионерлік қадам. Суретші ретінде ол импрессионист саналады, оның суреттері көрінетін, ұсақ соққылармен жазылған атмосфера мен жарықты бейнелейді және Квебек ұлттық көркемөнер мұражайында сақталады.

Жеке өмірі мен мансабы

Барре Монреаль, Квебек провинциясында дүниеге келді. 1896 жылы Джулиан академиясында оқуын бастап, екі жыл бойы сол жерде білім алды. Ол саяси карикатурист ретінде де танымал болды, капитан Альфред Дрейфустың әділетсіз сот процесін қатты сынады. Барренің сөздер мен карикатуралар арқылы талас-тартыс жасаған қарсыластарының бірі – аты-жөні белгісіз Эмиль Коль еді. 1898 жылы Канадаға оралғаннан кейін француз-канад комиксінің негізін қалады. 1913 жылы ғана Барре АҚШ-та "Noahzark Hotel" газеттік комиксін таратуға қол жеткізді, оны McClure Syndicate 11 ай бойы жариялады. Барре өзінің есімін көрсетпеді, оның орнына VARB (Vitale Achille Raoul Barré) әріптерін қойды. Барре 1903 жылы АҚШ-тың Нью-Йорк қаласына көшті. 1912 жылы Барре анимациялық фильмді көріп, осы салаға енуге шақырылды (мүмкін, Винсор Маккейдің "Кілегейдің жұмыс істеуі" фильмі). Ол мультфильмдерін жасау үшін Эдисон студиясын таңдады және студияға барғанда Билл Ноланмен танысты, ол тікелей эфирдегі қысқа фильмдердің продюсері болды және оның бизнес және шығармашылық серігіне айналды. Екеуі бір жыл бойы әртүрлі компаниялар үшін анимациялық және тікелей эфирдегі жарнамалар жасады (бұл жарнама үшін анимацияны алғаш рет қолдануы мүмкін). Осы кезеңде екеуі сол кездегі кез келген адамнан өзгеше анимация жасау жүйесін ойлап тапты. Әртүрлі аниматорлар суреттерін тізбектеудің әртүрлі әдістерін ойлап тапқан, бірақ олардың ешқайсысы тиімді болған жоқ. Барре мен Ноланның шешімі – барлық парақтардың төменгі жағына екі тесік жасап, анимациялық үстелге жабыстырылған екі ілгектен өткізу болды. Бұл жүйе бүгінгі күнге дейін қолданылуда. Дегенмен, анимация үшін қолданылған жүйе тіркеу мәселелерін тудырғандықтан, сәтсіз аяқталды, оларды тіреу жүйесі толығымен шеше алмады. Бұл "slash-система" қағаздағы суретті жыртып, астындағы өзгерісті көрсетуге негізделген. Мысалы, егер кейіпкер қолын қозғалтса, алғашқы сурет кейіпкер мен фоннан тұрады, содан кейін қолы мұқият жыртылып, келесі парақта жаңа қолы салынды. Slash жүйесі 1920 жылдарға дейін әртүрлі студияларда қолданылды, содан кейін Эрл Хёрдтың cell жүйесімен ауыстырылды. 1914 жылы Барре мен Нолан өздерінің жеке студиясын ашуға сенімді болды, ол Эдисоннан тәуелсіз және 100% анимацияға бағытталған. Бұл Барре Нолан студиясы осы саланың алғашқы студиясы болды (бірақ Bray Productions та осы құрметке лайық болды). Жаңа студияның негізгі жұмысы – Эдисон таратып жүрген көбінесе тікелей эфирдегі "Animated Grouch Chaser" сериясының кіріспелері болды. 1916 жылы миллионер және газет магнаты Уильям Рэндольф Херст International Film Service деп аталатын бәсекелес анимациялық студияны құрды және Барре аниматорларының көпшілігін, соның ішінде Билл Ноланды, Барре бере алмайтын жалақымен жалдады. Барре IFS-тің мердігері болып, "Phables" сериясын анимациялады. Жеті мультфильмнен кейін ол жұмыстан кетті. Херстке қарсы тұрған тағы бір адам – Бад Фишер, ол сотта өзінің "Mutt and Jeff" комиксіне авторлық құқығын сақтауды қорғады, ол Херст газеттерінде тоғыз жыл бойы жарияланған. Фишер комиксін мультфильмге айналдыру үшін тәуелсіз аниматор Чарльз Бауэрске жүгінді, бірақ Бауэрсте мұны іске асыруға жеткілікті мүмкіндік болмады. Барреде барлық жағдай жасалған, бірақ жеткілікті адам болмады. Бронкстің Фордхэм ауданында Барре Бауэрс студиясы құрылды. Барре фильмдеріндегі анимация сапасын жақсарту үшін бар күшін салды, аниматорларға өнер сабақтарына қаражат бөлді (1930 жылдары Уолт Дисней өзінің қызметкерлеріне осындай оқытуды ұсынуын күтіп). "Mutt and Jeff" Барре, Бауэрс және Фишер үшін табыс көзі болды, бірақ жылдар өте келе Барре екі серігімен жеке қарым-қатынастағы келіспеушіліктерге байланысты шаршады. Барре 1919 жылы жүйке бұзылуы туралы қауесеттер тараған кезде анимациядан зейнеткерлікке шықты. Ол Лонг-Айлендтегі Глен-Ковтағы үйіне көшіп, майлы суреттерін және коммерциялық плакаттарын сата бастады. Осы уақытта аман қалған серіктестер араларында дау туды және 1926 жылы "Mutt and Jeff" анимациялық фильм ретінде аяқталды. 1925 жылы Барре қайтадан анимация әлемін сағынып, Билл Ноланның орнын толтыруды қалады, өйткені ол "Krazy Kat" мультфильмдеріне кетті. Ол қалағанын Пат Салливан Продакшнс үшін "қонақ аниматор" болып жұмыс істей отырып алды, "Felix the Cat" мультфильмін жасады. Салливан үшін Барре жасаған мультфильмдер оның ең жақсы жұмыстары деп есептеледі, сондай-ақ "Felix" мультфильмдерінің ең жақсылары (мысалы, "Felix Dines and Pines" және "The Oily Bird" мультфильмдеріндегі тауық қарсыласын Барре толығымен салған). Рауль Барре 1927 жылы екінші рет анимациядан зейнеткерлікке шықты, бұл жолы сәтті аяқталды. Барре өмірінің соңғы жылдарында майлы суреттер салып, саяси карикатуралар жасады, сонымен қатар өзінің өнер мектебін ашты. Ол 1932 жылдың 21 мамырында Монреальде рактан қайтыс болды және қаланың Notre Dame des Neiges зиратына жерленді.

Barré was born in Montreal, Quebec, the only artistic child (out of twelve) of a wine merchants and importers. He studied art at the Académie Julian, starting in 1896, and remained there for two years also known as a political cartoonist—he was a loud critic of the unjust trials of Captain Alfred Dreyfus. One of Barré's opponents in the war of words and cartoons was Émile Cohl, writing anonymously. On returning to Canada in 1898, he gave birth to the French Canadian comic strip. It was not until 1913 that Barré succeeded in syndicating a newspaper strip in the U. S—Noahzark Hotel, a Sunday strip which was distributed by the McClure Syndicate for 11 months. Barré elected not to take credit on the strip, but rather signed it VARB, his initials (Vitale Achille Raoul Barré). Barré moved to New York City in the United States in 1903. In 1912, Barré saw an animated film that inspired him to go into the industry (perhaps Winsor McCay's "How a Mosquito Operates"). He picked Edison Studios to produce his cartoons and while visiting the studio, met Bill Nolan, a live action shorts producer who became his business and artistic partner. The two worked together for a year putting out animated and live action commercials for various companies (quite possibly the first ever use of animation for advertising). It was during this period that the two worked out a system for animating which was radically different from that practiced by anyone else at the time. Various animators had come up with different methods to keep their drawings lined up, but none of them worked very well. Barré and Nolan's solution was to punch two holes at the bottom of all of their sheets and pass them through two pegs glued to the animation table. This peg system is still in practice today. The system they used for animation, on the other hand, was a dead end precisely because it produced registration problems the peg system couldn't always fix. The basis of this "slash system" was to tear away the paper being drawn on to show the change underneath. For example, if a character was to move his arm, the first drawing would consist of character and background, then the arm would be carefully torn out to reveal the next sheet down and a new arm was drawn on the new paper revealed. The slash system lasted through the 1920s at various studios before being replaced by Earl Hurd's cell system. By 1914, Barré and Nolan felt confident enough to start their own studio, totally independent of Edison and dedicated 100% to animation. This Barré Nolan Studio was probably the first of its kind (although Bray Productions also had a good claim to the title). The main title produced by the new studio was a series of inserts for the mostly live action Animated Grouch Chaser series, distributed by Edison. In 1916, William Randolph Hearst, multi millionaire and newspaper magnate, started a rival animation studio called International Film Service and hired most of Barré's animators, including Bill Nolan, by paying them more money than Barré could provide. Barré was reduced to being a contractor for IFS, animating the series Phables. After seven cartoons, he quit. Another man who had stood up to Hearst was Bud Fisher, who had the courts uphold his copyright ownership to his Mutt and Jeff comic strip, which had been printed by Hearst newspapers for nine years. Fisher had turned to independent animator Charles Bowers to turn his strip into a cartoon, but Bowers did not have the facilities to pull this off. Barré had the facilities, but not the men. A partnership was born in the form of Barré Bowers Studios situated in the Fordham section of The Bronx. Barré did what he could to improve the quality of the animation in his films, investing some of the profits into art classes for the animators (in anticipation of Walt Disney providing such training to his own employees during the 1930s). Mutt and Jeff was a strong money maker for Barré, Bowers, and Fisher, but Barré began to get tired of it all as the years passed, due to personality conflicts with both partners. Barré retired from animation in 1919, amid rumors of a nervous breakdown. He settled into his home in Glen Cove, Long Island, and started selling his oil paintings to the public, as well as some commercial poster work. In the meantime, the surviving partners had a falling out and by 1926 Mutt and Jeff was finished as a film animation property. In 1925, Barré came to long for the world of animation again, as a replacement for Bill Nolan since he left for the Krazy Kat cartoons. He got what he wanted with the position of "guest animator" for Pat Sullivan Productions working on Felix the Cat. The cartoons Barré created for Sullivan are considered the best he ever did, as well as the best Felix cartoons ever made (the chicken antagonist in such cartoons as "Felix Dines and Pines" and "The Oily Bird" was drawn entirely by Barré). Raoul Barré retired from animation the second time in 1927, this time on a high note. Barré spent the last few years of his life drawing oil paintings and political cartoons, while starting his own art school. He died in Montreal on May 21, 1932, of cancer and was buried in the city's Notre Dame des Neiges Cemetery.