Кіріспе
Германияның Екінші дүниежүзілік соғыстағы Stuka ұшқышы Ханс Ульрих Рудель (2 шілде 1916 – 18 желтоқсан 1982) – Екінші дүниежүзілік соғыстағы неміс шабуылдық ұшқышы және соғыстан кейінгі неонацистік белсенді. Соғыстың ең көп награда алған неміс ұшқышы және Алтын жапырақты, қылышты және алмасты Жоғарғы Салтанат Кресімен марапатталған жалғыз адам Рудель 519 танкты, бір линкорды, бір крейсерді, 70 десанттық кемені және 150 артиллериялық нысанды жойғаны туралы мәлімделді. Ол 9 әуе жеңісіне және 800-нен астам көлікті жойғанын айтты. Ол тек Шығыс майданында 2530 шабуылдық миссияны орындады, көбінесе Junkers Ju 87 "Stuka" пикиру бомбалаушы ұшағымен. Рудель 1945 жылы АҚШ күштеріне тұтқынға беріліп, Аргентинаға эмиграциялады. Өз ісінен өкінген жоқ, ол Латын Америкасы мен Таяу Шығысқа қашқан адамдарға көмектесіп, Аушвицтегі бұрынғы SS дәрігері Йозеф Менгелеге пана берді. Ол Оңтүстік Америкадағы бірнеше оңшыл режимдерге қару сатушы ретінде жұмыс істеді, осы себепті АҚШ Орталық барлау агенттігі оны бақылауға алды. 1953 жылғы Батыс Германия Федералды сайлауында Рудель ұлтшыл "Германия Рейх партиясының" жетекші үміткері болды, бірақ сайланбады. Перонның құлауынан кейін Рудель Парагвайға көшіп, бірнеше неміс компаниясының шетелдік өкілі болып жұмыс істеді. 1976 жылы Рудель АҚШ-та өткен конференцияға қатысты, онда АҚШ әскери және қорғаныс өнеркәсібінің өкілдерімен бірге A-10 Thunderbolt II ұшағын жасау мәселелері талқыланды. Рудельдің жоғары наградалы шабуылдық ұшқыш ретіндегі мәртебесі және әсіресе совет танктерін әуеден жою тәжірибесі НАТО мен Варшава шарты арасындағы қақтығысқа қатысты деп есептелді.
Hans Ulrich Rudel (2 July 1916 – 18 December 1982) was a German ground attack pilot during World War II and a post war neo Nazi activist. The most decorated German pilot of the war and the only recipient of the Knight's Cross with Golden Oak Leaves, Swords, and Diamonds, Rudel was credited with the destruction of 519 tanks, one battleship, one cruiser, 70 landing craft and 150 artillery emplacements. He claimed nine aerial victories and the destruction of more than 800 vehicles. He flew 2,530 ground attack missions exclusively on the Eastern Front, usually flying the Junkers Ju 87 "Stuka" dive bomber. Rudel surrendered to US forces in 1945 and emigrated to Argentina. An unrepentant Nazi, he helped fugitives escape to Latin America and the Middle East, and sheltered Josef Mengele, the former SS doctor at Auschwitz. He worked as an arms dealer to several right wing regimes in South America, for which he was placed under observation by the US Central Intelligence Agency. In the West German federal election of 1953, Rudel was the top candidate for the far right German Reich Party but was not elected. Following the fall of Perón, Rudel moved to Paraguay, where he acted as a foreign representative for several German companies. In 1976, Rudel attended a conference in the United States with various members of the United States military and defense industry as part of the development of the A 10 Thunderbolt II; Rudel's status as a highly decorated attack aircraft pilot and particularly his experience at destroying Soviet tanks from the air was considered relevant to a potential conflict between NATO and the Warsaw Pact.
Ерте өмір
Рудель 1916 жылғы 2 шілдеде Пруссияның Төменгі Силезиядағы Конрадсвальдауда дүниеге келді. Ол лютеран пасторы Йоханнес Руделдің үшінші баласы еді. Бала кезінде Рудель оқуда жақсы болмаса да, спортқа өте бейім болды. Рудель Лаубандағы гуманитарлық бағытталған гимназияда оқыды. 1933 жылы ол Гитлер жастарының қатарына қосылды. 1936 жылы Абитур емтиханын бітірген соң, міндетті Рейх еңбек қызметіне (RAD) қатысты. Еңбек қызметінен кейін Рудель сол жылы Люфтваффеге қабылданып, әскери карьерасын әуе барлаушы ұшқыш ретінде бастады.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылы неміс әскерлері Польшаға басып кірді, осымен Еуропадағы Екінші дүниежүзілік соғыс басталды. Әуе бақылаушысы ретінде Рудель Польша үстінен ұзақ қашықтыққа барлау миссияларын орындады. 1940 жылы ол Венада орналасқан 43-ші авиаторлар дайындық полкінің полк адъютанты қызметін атқарды. 1941 жылдың басында ол "Штука" ұшқышы болып оқытылды. 1941 жылдың маусымында ол Кеңес Одағына басып кіруге дайындық үшін Польшаға жіберілді. 1941 жылдың 21 қыркүйегінде Рудель Балтық флотының советтік "Марат" линкорына шабуылға қатысты. "Марат" кемесі 1941 жылдың 23 қыркүйегінде орналасқан жерінде батып кетті, алдыңғы бөлігіндегі жарылыс корпустың алдыңғы бөлігі мен үстін қиратты. 326 адам қаза тауып, кеме судың түбіне шөкті. Кеменің батуы Рудельге ғана байланысты делінеді, бірақ Рудель оны батыру үшін қолданылған екі бомбаның біреуін ғана тастады. Рудельдің бөлімі кейін "Тайфун" операциясына қатысты, Орталық армия тобының советтік астананы басып алу әрекеті. 1941 жылдың қазанынан бастап Рудельдің артиллериялық нысана көрушісі Эрвин Хеншель болды, ол келесі екі жарым жыл Рудельмен бірге қызмет етті, осы кезеңде екеуі де Темір крестің рыцарь крестімен марапатталды. Хеншель Рудельмен 1400 рет ұшқан, ал 1944 жылдың 21 наурызында мәжбүрлі түрде қонудан кейін неміс шебіне қайта оралғанда суға батып кетті. 1942 жылдың басында Рудель үйге демалысқа шыққанда үйленді. Кейін сол жылы ол Сталинград шайқасына қатысты. 1941 жылдың мамырынан 1942 жылдың қаңтарына дейін Рудель 500 миссия орындады. 1943 жылдың ақпанында Рудель 1000-шы жауынгерлік миссиясын орындады, бұл оны ұлттық батыр етті. Содан кейін ол Ju 87 G танкіге қарсы қолдану тәжірибелеріне қатысты. Танкіге қарсы бөлімше советтік Керчь-Эльтиген операциясына қарсы операцияларға қатысты. Борттық камерадан түсірілген кадрлар Германияның пропаганда министрлігінің "Die Deutsche Wochenschau" киножурналында пайдаланылды. 1943 жылдың сәуірінде Рудельге жапырақтары бар Темір крестің рыцарь кресті табысталды, ол Берлинде Гитлерден жеке алды. Рудель Курск шайқасына сол бөліммен қатысты. 1943 жылдың 12 шілдесінде Рудель бір күні ішінде 12 советтік танкты жойғанын мәлімдеді. 1943 жылдың қазанында Рудель 100-ші танкты жойғаны үшін марапатталды және 25 қарашада жапырақтары мен қылыштары бар Темір крестің рыцарь крестімен марапатталды (барлығы 160 адамның ішінде). Рудель 1944 жылдың 22 ақпанында III. Gruppe командирі болып тағайындалды. 20 наурызда Рудель совет шебінің артына мәжбүрлі түрде қонды, ол және Хеншель (жоғарыда аталған артиллериялық нысана көрушісі) неміс шебіне қайта оралды. Олар Днестр өзенінен жүзуге тырысты, бірақ Хеншель осы әрекетте суға батып кетті. Қайтып келгеннен кейін III. Gruppe-нің бұрынғы әскери дәрігері Эрнст Гадерман Рудельдің жаңа радиооператоры және әуе нысана көрушісі болып қосылды. Рудель 1944 жылдың 29 наурызында жапырақтары, қылыштары және алмастары бар Темір крестінің рыцарь крестімен марапатталды (барлығы 27 адамның ішінде). Марапатты Гитлер жеке табыс етті. Рудель 1944 жылдың 1 қыркүйегінде оберстлейтенант болып жоғарылатылды және 1944 жылдың 1 қазанында Степптің орнына SG 2 басшысы болып тағайындалды. 1944 жылдың 22 желтоқсанында Рудель 2400-ші жауынгерлік миссиясын аяқтады, ал келесі күні ол 463-ші танкты жойғанын хабарлады. 1944 жылдың 29 желтоқсанында Рудель оберст (полковник) болып тағайындалды және алтын жапырақтары, қылыштары және алмастары бар Темір крестің рыцарь крестімен марапатталды, бұл марапатты алған жалғыз адам. Бұл марапат нацистік Германияның соғыстан кейінгі жеңісі үшін берілетін 12 сыйлықтың бірі ретінде қарастырылған, Гитлер оған 1945 жылдың 1 қаңтарында, нацистік Германия жеңілгенге дейін төрт ай бұрын табыс етті. 1945 жылдың 8 ақпанында Рудель оң аяғына ауыр жарақат алды және радиооператоры ұшу нұсқауларын айқайлағанда неміс шебіне қонды. Рудельдің аяғы тізеден төменгі жағында ампутацияланды. 1945 жылдың 25 наурызында ол қайтадан ұшуға кірісті. Соғыстың соңына дейін ол тағы 26 танкты жойғанын мәлімдеді. 1945 жылдың 19 сәуірінде, Гитлердің соңғы туған күніне бір күн қалғанда, Рудель Гитлермен Берлиндегі рейхс-канцелярияның фюрер-бункерінде кездесті. 1945 жылдың 8 мамырында Рудель Прагаға жақын әуежайдан батысқа қарай қашып, АҚШ бақылауындағы аумаққа қонды және берілді. Америкалықтар оны Кеңес Одағына беруден бас тартты.
Неонацистік белсенді
Рудель тұтқында болған кезде, оның отбасы алға жылжып келе жатқан Қызыл Армиядан қашып, Вупперталдағы Гадерманның ата-анасының үйінде паналады. Рудель 1946 жылғы сәуірде босатылып, жеке кәсіппен айналысты. 1948 жылы ол «тышқы жолдармен» Аргентинаға эмиграциялады, Австрияның Циллерталь аймағы арқылы Италияға өтті. Римде Оңтүстік Тирольдік контрабандистердің көмегімен және австриялық епископ Алоис Худалдың қолдауымен, ол «Эмилио Майер» деген жасанды есіммен жалған Қызыл Крест паспортын сатып алып, Римнен Буэнос-Айреске ұшты, ол 1948 жылғы 8 маусымда жетті. Рудель соғыс туралы кітаптар жазып, үкіметті қолдады және «Гитлерді қолдамағаны үшін» Вермахттың жоғарғы бас штабын сынады.
Оңтүстік Америкада
Рудель Аргентинаға көшіп келгеннен кейін Аргентина президенті Хуан Перонның және Парагвай диктаторы Альфредо Стросснердің жақын досы және сенімді адамы болды. Аргентинада ол "Kameradenwerk" ("Комрадалар агенттігі") атты ұйымды құрды, ол нацистік соғыс қылмыскерлеріне көмек көрсетуге арналған. "Kameradenwerk" тобының көрнекті мүшелерінің ішінде КСРО-ның әскери қылмыстар үшін Швециядан экстрадиция талап еткен СС офицері Людвиг Лиенхардт, Краснодардағы соғыс қылмыстары үшін 10 жылға сотталған Гестапо мүшесі Курт Кристоман, австриялық соғыс қылмыскері Фридолин Гут және Чилидегі неміс тыңшысы Август Зибрехт болды. Топ Анте Павелич және Карло Скорза сияқты халықаралық іздеп отырған басқа да фашистермен тығыз байланыс орнатты. Аргентинаға қашқан соғыс қылмыскерлеріне қоса, "Kameradenwerk" Еуропадағы тұтқынға алынған нацистік қылмыскерлерге, соның ішінде Рудольф Гесс пен Карл Дёницке Аргентинадан азық-түлік жәрдемдерімен және кейде олардың заңгерлік шығындарын төлеп көмектесті. Аргентинада Рудель нацистік концлагерьдің атақты дәрігері және соғыс қылмыскері Йозеф Менгелемен танысты. Рудель, бұрынғы Вафен-СС және Вермахттың соғыс тілшісі Виллем Сассенмен бірге, бастапқыда Рудельдің жүргізушісі болып жұмыс істеген, Менгелеге нацистік қолдаушы Вольфганг Герхардты таныстырып, Бразилияға көшіруге көмектесті. 1957 жылы Рудель мен Менгеле Чилиге барып, мобильді газ камерасын ойлап тапқан Уолтер Рауффпен кездесті. Аргентинада Рудель көпшілік тұратын Кордова қаласынан шамамен бір шақырым қашықтықта орналасқан Вилла-Карлос-Пас қаласында тұрды. Сол жерде Рудель өзінің соғыс уақытындағы естеліктерін "Trotzdem" ("Соған қарамастан" немесе "Бәріне қарамастан") деген атпен жазды. Кітап 1949 жылдың қараша айында Буэнос-Айрестегі Dürer Verlag баспасында жарық көрді. Dürer Verlag (1947–1958) бұрынғы нацистер мен олардың серіктестерінің көптеген ақтауларын шығарды. Рудельден басқа алғашқы редакторлардың арасында Геббельстің жеке баспасөз хатшысы Уилфред фон Овен және Науман болды. Сассен Адольф Эйхманды Холокост туралы өз көзқарасын бөлісуге көндірді. 1956 жылы Сассен Гитлер жастарының бұрынғы жетекшісі Эберхард Фричпен бірге Эйхманның пікірін жариялау мақсатымен онымен сұхбаттасты. 1958 жылы "Дюрер" баспасы банкрот болды. Батыс Германияда Рудельге кітапты жариялауға рұқсат беру туралы пікірталас болды, өйткені ол белгілі нацист еді. Кітапта ол нацистік саясатты қолдады. Кейіннен бұл кітап қайта өңделіп, АҚШ-та, суық соғыстың күшейген кезінде "Stuka Pilot" деген атпен қайта басылды, ол Германияның Кеңес Одағына шабуыл жасауын қолдады. Француз ұшқышы Пьер Клостерман Рудельмен дос болып, оның "Stuka Pilot" кітабының француз тіліндегі басылымына алғы сөз жазды. 1951 жылы ол "Dolchstoß oder Legende?" ("Артқа пышақ қадау ма, әлде аңыз ба?") атты памфлет жариялады, онда ол "Германияның Кеңес Одағына қарсы соғысы қорғаныс соғысы болды" деп мәлімдеді, сонымен қатар "бүкіл әлем үшін крест жорығы" болды. 1950 жылдары Рудель индуизм мен нацизмнің жазушысы және жақтаушысы Савитри Девимен дос болып, оны Испания мен Таяу Шығыстағы бірнеше нацистік қашқындармен таныстырды. Перонның көмегімен Рудель Бразилия әскери қызметінен табысты келісімшарттар алды. Ол сондай-ақ Боливия режимі, Чилидегі Аугусто Пиночет және Парагвайдағы Стросснер үшін әскери кеңесші және қару-жарақ сатушы ретінде белсенді болды. Ол нацистік Германиядағы Гёббельстің Халықты ағарту және пропаганда министрлігінің бұрынғы мемлекеттік хатшысы Вернер Науманмен байланыста болды. 1955 жылы Перонның екінші президенттік мерзімін аяқтаған әскери және азаматтық көтерілістен кейін Рудель Аргентинадан Парагвайға кетуге мәжбүр болды. Келесі жылдары Оңтүстік Америкада Рудель бірнеше неміс компанияларының шетелдік өкілі ретінде жиі әрекет етті, оның ішінде Salzgitter AG, Dornier Flugzeugwerke, Focke Wulf, Messerschmitt, Siemens және Lahmeyer International, неміс консалтингтік инженерлік фирмасы. Тарихшы Питер Хаммершмидттің айтуынша, Германияның Федералды барлау қызметі мен АҚШ-тың Орталық барлау агенттігінің (ЦРУ) деректеріне сүйене отырып, BND "Merex" компаниясы арқылы бұрынғы СС және нацистік партия мүшелерімен тығыз байланыста болды. 1966 жылы Merex, Вермахттың бұрынғы генерал-майоры және BND агенті Уолтер Дрюк, Рудель мен Сассеннің байланыстары арқылы Латын Америкасындағы әртүрлі диктаторларға Бундесвердің (Германияның Федералды қарулы күштерінің) пайдасыз жабдықтарын сатты. Хаммершмидттің айтуынша, Рудель Мерекс пен Рейхс қауіпсіздігінің бас кеңсесінің бұрынғы мүшесі және Бернхард операциясына қатысқан адамдардың арасында байланыс орнатуға көмектесті. Хаммершмидтке сәйкес, Швендтің Перу және Боливия әскери қызметтерімен тығыз байланысы болды. 1960 жылдардың басында Рудель, Швенд және Клаус Барби "La Estrella" ("Жұлдыз") атты компанияны құрды, онда Латын Америкасына қашқан бұрынғы СС офицерлері жұмыс істеді. Рудель, La Estrella арқылы Отто Скорценимен де байланыста болды, ол өзінің бұрынғы СС және Вермахт офицерлерінің желісіне ие болды. Рудель 1953 жылы Батыс Германияға оралды және неонацистік ұлтшыл саяси партия, Германия Рейх партиясының (Deutsche Reichspartei немесе DRP) жетекші мүшесі болды. 1953 жылғы Батыс Германия Федералды сайлауында Рудель DRP-ның жетекші үміткері болды, бірақ Бундестагқа сайланбады. Die Zeit газетінің бас редакторы Йозеф Мюллер Марейннің сөзіне сәйкес, Рудель өзімшіл мінезді болған. Саяси сөздерінде Рудель жалпылама мәлімдемелер жасады, ол барлық екінші дүниежүзілік соғыстағы неміс әскерлерінің атынан сөйлеп отырғанын мәлімдеді. Рудель екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Батыс Одақтарының Кеңес Одағына қарсы соғыста Германияны қолдамағанын қатты сынады. Рудельдің саяси мінез-құлқы оны бұрынғы әріптестерінен, ең алдымен Гадарманнан алыстатты. Мюллер Марейн өзінің мақаласын "Рудель енді эскадрильясы (эскадрильясы) жоқ!" деген тұжырыммен аяқтады. 1977 жылы ол Герхард Фрей құрған неміс халықтарының одағының өкілі болды.
Қоғамдық жанжалдар
1976 жылдың қазан айында Рудель оқиғалардың тізбегін күйретуге себепкер болды, кейін бұл оқиға Рудель скандалы (Rudel Affäre) деп аталды. "Иммельман" атауын алған соңғы бөлім – Германияның 51-ші барлау қанаты, құрамында Екінші дүниежүзілік соғыстан шыққандар болды. Бұл шараға Федералдық қорғаныс министрлігінің мемлекеттік хатшысы Герман Шмидт рұқсат берді. Шмидт Рудельдің Фрайбургқа жақын Бремгартендегі Германия әуе базасында нацистік үгіт-насихат тарататынынан қорқып, кездесуді әуе базасында өткізуге тыйым салды. Бұл шешім туралы хабар сол кезде НАТО-ның Екінші одақтас тактикалық әуе күшінің бас қолбасшысы және Екінші дүниежүзілік соғыстың бұрынғы ұшқыш пилоты генерал-лейтенант Уолтер Крупinskiге жетті. Крупinski әуе күштері инспекторы Герхард Лимбергпен байланысып, кездесуге әуе базасында рұқсат беруді сұрады. Лимберг кейін Крупinskiдің өтінішін растады, ал кездесу Бундесвер аумағында өтті, Шмидт әлі келіспеген шешіммен. Рудель кездесуге қатысып, кітабына қол қойды және бірнеше автограф берді, бірақ ешқандай саяси мәлімдеме жасамады. Баспасөз шарасында, Шмидтпен брифинг алған журналистер Крупinski мен оның орынбасары Карл Хайнц Франкеден Рудельдің қатысуы туралы сұрады. Сұхбатта генералдар Рудельдің нацист және неонацисттік көзқарастарын 1930 жылдары Германия Коммунистік партиясының мүшесі болған және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Мәскеуде тұрған, НКВД операцияларына қатысқан деген күдік тудырған көрнекті социал-демократ көшбасшы Герберт Веннердің мансабымен салыстырды. Олар Веннерді экстремист деп атап, Рудельді "отбасылық мүлікті немесе ештеңені ұрламаған" адал адам ретінде сипаттады. Бұл пікірлер жария болғаннан кейін, Федералдық қорғаныс министрі Георг Лебер, Солдатенгецтің (әскери заңның) 50-бабына сәйкес, генералдарға 1976 жылдың 1 қарашасынан бастап мерзімінен бұрын зейнетке шығуға бұйрық берді. Германияның Социал-демократиялық партиясының (СДП) мүшесі Лебердің әрекеті Христиан-демократиялық одақ (ХДС) тарапынан қатты сынға ілікті, ал оқиға министрдің 1978 жылдың басында зейнетке шығуына ықпал етті. 1977 жылдың 3 ақпанында Германия Бундестагы осы скандалды және оның салдарларын талқылады. Рудель скандалы кейіннен әскери дәстүрлер туралы пікірталас тудырды, оны Федералдық қорғаныс министрі Ханс Апель 1982 жылдың 20 қыркүйегінде "Дәстүрді түсіну және дамыту жөніндегі нұсқаулар" енгізумен аяқтады. 1978 жылы Аргентинада өткен әлем чемпионаты кезінде Рудель Германияның ұлттық футбол құрамасының Аскочингадағы жаттығу лагеріне барды. Неміс БАҚ Германия Футбол қауымдастығын сынап, Рудельдің сапарын 1976 жылғы Аргентина төңкерісінен кейін Аргентинаны басқарып отырған әскери диктатураға деген ықыластың көрінісі деп бағалады. 1958 жылы Швецияда өткен ФИФА әлем чемпионатында ол 1958 жылдың 8 маусымында Мальмёдегі Германия құрамасына барды. Ол жерде команданың менеджері Сепп Хербергер оны қарсы алды.
Жеке өмірі, өлімі және жерлеу рәсімі
Рудель үш рет үйленген. 1942 жылы «Ханна» лақап атымен танылған Урсула Бергманмен некелесіп, Ханс Ульрих және Зигфрид есімді екі ұлы болды. Олар 1950 жылы ажырасып кетті. «Шпигель» журналының хабарлауынша, ажырасудың бір себебі – оның әйелі американдық коллекционерге оның кейбір наградаларын, соның ішінде бриллианттармен әшекейленген жапырақтарын сатқан, сонымен қатар Аргентинаға көшуден бас тартқан. 1951 жылғы 27 наурызда Der Spiegel журналы Урсула Рудельдің наградаларын сатқандығы туралы мәлімдемені жоққа шығарды және оның мұны жасау ниеті жоқ екенін хабарлады. Рудель 1965 жылы Урсула Дамишпен екінші рет үйленді. Одан 1969 жылы үшінші ұлы Кристоф дүниеге келді. Рудель 1970 жылғы 26 сәуірде инсульт алды. 1977 жылы ажырасқаннан кейін ол Урсула Басфельдке үйленді. Рудель 1982 жылғы 18 желтоқсанда Розенхаймда тағы бір инсульттан қайтыс болды және 1982 жылғы 22 желтоқсанда Дорнхаузенде жерленді. Рудельдің жерлеу рәсімі кезінде екі Бундесвер F 4 «Фантом» ұшағы оның қабірінің үстінен төменден ұшып өтті. Дорнхаузен әскери ұшақтардың үнемі ұшып өтетін бағытында орналасқан, ал Бундесвер офицерлері жерлеу рәсімінде ұшақтардың әдейі ұшып өткенін жоққа шығарды. Жерлеу кезінде төрт аза тұрған адам нацистік сәлемдеме жасағанда суретке түсірілді және нацистік символдарды көрсетуге тыйым салатын заң бойынша тергеу басталды. Федералдық қорғаныс министрі Манфред Вёрнер ұшақтың ұшуы – қалыпты оқу жаттығуы болғанын мәлімдеді.
Шекаралық мәдениетте
Рудель өлімінен кейін неміс ұлтшылдарының арасында танымал болды, әсіресе Неміс халық одағы, DVU және оның басшысы Герхард Фрей. Фрей мен DVU 1983 жылы Рудельдің естелік шарасында Ehrenbund Rudel – Gemeinschaft zum Schutz der Frontsoldaten (Рудель құрметті федерациясы – майдан шебушілерді қорғау қауымдастығы) құрды. Британдық Холокостты жоққа шығарушы Дэвид Ирвинг 1985 жылғы маусымда Фрейден Ханс Ульрих Рудель сыйлығын алды; ол Рудельдің қайтысы туралы естелік сөз сөйледі.