Қызыл кене (Tetranychus urticae) туралы мәліметтер
Tetranychus urticae
Қызыл кене (Tetranychus urticae) – ауыл шаруашылығында зиянкес, өсімдіктерге зиян келтіретін кене түрі. Геномы 2011 ж. толық секвенцияланды. Әлемдік таралу.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Tetranychus urticae (жалпы аталымдары – қызыл кене және екі дақты кене) – өсімдіктермен қоректенетін кене түрі, көбінесе зиянкес саналады. Ол Tetranychidae немесе кенелер тұқымдасының ең көп танылған өкілі. Оның геномы 2011 жылы толық секвенцияланды, және ол хелицераттардың алғашқы геномдық секвенциясы болды.
Species of mite
Tetranychus urticae (common names include red spider mite and two spotted spider mite) is a species of plant feeding mite generally considered to be a pest. It is the most widely known member of the family Tetranychidae or spider mites. Its genome was fully sequenced in 2011, and was the first genome sequence from any chelicerate.
Тарату
T. urticae бастапқыда Еуразияға ғана тән болған, бірақ әртүрлі ауыл шаруашылығы жүйелерінде кең таралған, жалпы зиянкес ретінде бүкіл әлемге тарады.
T. urticae was originally native only to Eurasia, but has acquired a cosmopolitan distribution as a common pest in a wide range of agricultural systems.
Сипаттама
T. urticae өте кішкентай, қалың көзбен көрінбейді, өсімдіктерде қызғылт, сары немесе қара түсті дақтар түрінде көрінеді; ересек аналықтары шамамен ұзын. Ересек миттер кейде жапырақтардың үстінде және астында жіңішке торы құрайды. Ол жұмыртқаларын жапырақтарға салады және жапырақтардың жасушаларынан жасуша бойынша қоректік заттарды сорып алып, қожайын өсімдіктерге қауіп төндіреді, нәтижесінде ақшыл дақтар немесе жасыл эпидермис жасушалары жойылған іздер пайда болады. T. urticae популяциясы ыстық, құрғақ жағдайда тез өсіп, алты күннің ішінде бастапқы санынан 70 есеге дейін артуы мүмкін. Миттің табиғи жоратыны – Phytoseiulus persimilis, ол биологиялық бақылау әдісі ретінде кеңінен қолданылады, бұл миттер негізінен немесе тек қана кенелермен қоректенеді.
T. urticae is extremely small, barely visible with the naked eye as reddish, yellow or black spots on plants; the adult females measure about long. Adult mites sometimes spin a fine web on and under leaves. It lays its eggs on the leaves, and it poses a threat to host plants by sucking cell contents from the leaves cell by cell, leaving tiny pale spots or scars where the green epidermal cells have been destroyed. T. urticae populations may increase rapidly in hot, dry conditions, expanding to 70 times the original population in as few as six days. The mite's natural predator, Phytoseiulus persimilis, commonly used as a biological control method, is one of many predatory mites which prey mainly or exclusively on spider mites.
Өмір циклі
Т. urticae архенотокия арқылы көбейеді, бұл партеногенездің бір түрі, онда ұрықтанбаған жұмыртқалардан еркек дарақтар пайда болады. Т. urticae жұмыртқасы мөлдір және інжуге ұқсас. Іштен туған ұрпақ сырттан туған ұрпақтан баяу жетіледі, ал іштен туған аналық ұрпақтың өнімділігі төмен болады. Т. urticae аналықтары өз туыстарын таниды және жұптасу арқылы іштен туудан сақтануға қабілетті.
T. urticae reproduces through arrhenotoky, a form of parthenogenesis in which unfertilized eggs develop into males. The egg of T. urticae is translucent and pearl like. Inbred progeny mature more slowly than outbred progeny, and inbred female progeny have lower reproductive output. T. urticae females apparently are capable of kin recognition and have the ability to avoid inbreeding through mate choice.