Кіріспе

Қағаз немесе матаға арналған қорғаныш глазурь.

Өлшегіш немесе өлшеу – қорғаныш толтырғыш немесе глазурь ретінде әрекет ету үшін басқа материалдарға, әсіресе қағаздар мен маталарға қолданылатын немесе олардың құрамына енгізілетін зат. Өлшегіш қағаз және тоқыма өндірісінде осы материалдардың сіңіру және тозу қасиеттерін өзгерту үшін қолданылады. Өлшегіш алтын жалату үшін майлы беттік дайындықтарда қолданылады (кейде осы контексте мордант деп те аталады). Суретшілер мен әртістер оны кейбір өнер техникалары үшін қағаз және мата беттерін дайындау үшін пайдаланады. Фотографияда өлшегіш баспаның қалыптығын арттыру, баспаның жылтырлығын өзгерту немесе қағаз түріне және баспа техникасына байланысты басқа мақсаттар үшін қолданылады. Композиттік материалдардағы талшықтар матрицалық материалмен жабысуды жақсарту үшін әртүрлі өлшегіш заттармен өңделеді. Қағаз өндірісі кезінде өлшегіш қағаздың құрғақ күйде сұйықтықты сіңіруге бейімділігін азайту үшін қолданылады, мақсаты – бояулар мен сызғыштардың қағаз бетінде қалып, сіңіп кетпей, сонда кебуіне мүмкіндік беру. Бұл баспа, бояу және жазу үшін біркелкі, тиімді және дәл бет қамтамасыз етеді. Бұл қағаз талшықтарының капиллярлық әсер арқылы сұйықтықты сіңіруге ұмтылысын шектеу арқылы қол жеткізіледі. Сонымен қатар, өлшегіш абразивтілікке, бүктелуге, аяқталуға, басып шығаруға, тегістеуге және беттік байланыстың беріктігіне әсер етеді, сондай-ақ беттік тесіктерді және тозуды азайтады. Өлшегішке қатысты қағаздардың үш санаты бар: өлшегішсіз (су жапырағы), нашар өлшегіш (бос өлшегіш) және күшті өлшегіш (қатты өлшегіш). Су жапырағының суға төзімділігі төмен және сіңіргіш қағаздарды қамтиды. Бос өлшегіш қағаз белгілі бір деңгейде сіңіргіш, мысалы, газет қағазы, ал қатты өлшегіш қағаздар ең жоғары суға төзімділікке ие, мысалы, жабынталған ұсақ қағаздар мен сұйық қаптама картоны. Өлшегіштің екі түрі бар: ішкі өлшегіш, кейде оны машиналық өлшегіш деп те атайды, және беттік өлшегіш (құмыралық өлшегіш). Ішкі өлшегіш дерлік барлық қағаздарға, әсіресе машинамен жасалғандарға қолданылады, ал беттік өлшегіш жоғары сапалы облигациялық, есептік және жазу қағаздарына қосылады.

Жер бетінің өлшемі

Беттік өңдеу ерітінділері негізінен модификацияланған крахмалдан және кейде басқа гидроколлоидтардан, мысалы желатиннен немесе акрилді сополимерлер сияқты беттік өңдеу агенттерінен тұрады. Беттік өңдеу агенттері – гидрофильді (суды тартатын) және гидрофобты (суды тебілетін) екі ұшы бар амфифильді молекулалар. Өңдеу агенті субстрат талшықтарына жабысып, гидрофильді бөлігі талшыққа, ал гидрофобты бөлігі сыртқа қарап, пленка түзеді, нәтижесінде тегіс және суды тебілетін жабын пайда болады. Өңдеу қағаздың немесе материалдың беткі беріктігін, басылу қабілетін және суға төзімділігін арттырады. Өңдеу ерітіндісіне қағаздың немесе материалдың мөлдірлігі мен ақ түсін жақсарту үшін оптикалық ақтандырғыштар (ОА) да қосылуы мүмкін.

Ішкі өлшемі

Қағаз өндірісінде ылғалды бөлімде қолданылатын дәстүрлі ішкі мөлшерлендіруші химиялық заттар – алкилкетен димері (AKD) және нейтралды pH ортасында алкил сукциндік ангидрид (ASA), сондай-ақ қышқыл ортаны қажет ететін және кейбір қағаз фабрикаларында әлі де қолданылып жүрген көне розин жүйесі.

Сақтау

Қағаздың өлшемделуі қағазды басып шығаруға ыңғайлы ету үшін жасалса, шайындықты қолдана отырып қышқыл өлшемделуі баспа қағазының беріктігін азайтады және басылған құжаттарды сақтауда қиындық тудырады. Қағаз жасау тарихында крахмалмен өлшемделу ерте заманнан белгілі. Дард Хантер «Он сегіз ғасырлық қағаз жасау» еңбегінде: «Қытайлықтар б.з. 768 жылы қағазды өлшемдеу үшін крахмал қолданған және оны он төртінші ғасырға дейін, жануарлардың желімімен алмастырғанша қолданып келген» деп жазады. Хантер осы қағаз фабрикаларындағы өлшемдеу процесін былай сипаттайды:

Цитата|Қағазды кептіргеннен кейін, ескі қағаз жасаушылар оны жануарлардың терісінен алынған желімге малып, өлшемдейтін. Қағаздың сияға өтпеуі үшін өлшемдеу қажет болды, бірақ жазу қағазына қарағанда басып шығару қағазына өлшемдеу көбірек қажеттілік тудыратын. Он бесінші ғасырдың көптеген кітаптары өлшемделмеген қағазға басылған, себебі бұл қосымша өңдеу баспа үлгісі үшін қажет емес еді. Өлшемдеу жұмысын жұмысшы екі ағаш таяқтың көмегімен бірнеше парақты ұстап, қағазды жылы, желім тәрізді сұйықтыққа батыру арқылы жүзеге асыратын. Содан кейін парақтарды сығып, артық желімді шығаратын. Қағазды өлшемдеудің бұл қарапайым әдісі өте ысырапты болды, өйткені көптеген парақтар жыртылып, қолдануға жарамсыз болып қалды. Ертедегі қағаз фабрикаларының өлшемдеу бөлмесі осы себепті «қасапхана» деп аталды. Кітапханалық сақтау саласында «целлюлозаның қышқылдық гидролизі және оған байланысты көмірсулар қағаздың ескіруіне себеп болатын негізгі факторлардың бірі болып табылады» дегені белгілі. Кейбір мамандар розинамен өлшемделген қағаздың бұзылу процесін зерттеумен қатар, тұрақты қағаз және қағазды уақыт өте келе жоймайтын өлшемдеу агенттерін әзірлеу жұмыстарын жүргізуде. Қағазды сақтау және өлшемдеуге қатысты екіншілік мәселе – жуу, оны В. Дэниелс және Дж. Косек былай сипаттайды: «Судағы түссіздену негізінен суда еритін материалдың еріуі арқылы жүзеге асырылады; бұл әдетте қағазды суға батыру арқылы жасалады». Мұндай процесте қағазға жағылған беткі қабаттар, мысалы жоғарыда көрсетілгендей, қағаз жасаудың алғашқы кезеңдеріндегі өлшемдеу материалдары, қағаздан алынып тасталуы мүмкін, бұл арнайы коллекциялар кітапханасында белгілі бір қызығушылық тудыруы мүмкін. Қағаз жасаудағы кейінгі процестер, Х. Хардман мен Е. Дж. Коул сипаттағандай, «қозғалтқышпен өлшемдеуге» ұқсас болғандықтан, «қозғалтқышпен өлшемдеу, өндіріс процесінің бір бөлігі болып табылады және парақтарды жасау алдында қоспалар немесе массаға қосылады», өлшемдеуді жою туралы алаңдаушылық азайды, сондықтан әдебиеттердің көп бөлігі қышқыл қағаздарды сақтау және осы сияқты мәселелерге көбірек назар аударады.

Алтынмен қалау

"Сайзинг" – алтын жалату алдында тонкіректе алтын қабатының негізге жабысуын қамтамасыз ету үшін бетке жағылатын кез келген зат. Жұмыртқа ақуы көбінесе сайзинг ретінде қолданылған; ежелгі египеттіктер кейде қанды пайдаланған. Алтын жапырақтарын жабуға арналған дәстүрлі материалдардың ішінде сумен сұйылтылған және қыздырылған қоян терісі желімі (су арқылы алтын жалату) және қайнатылған зығыр майы (май арқылы алтын жалату) бар; заманауи материалдарға поливинил ацетаты кіреді.

Тоқымалық жиектің өлшемін анықтау

Тоқыма жіптің негіздік қаптауы, сондай-ақ таспалық қаптау, жіптің жыртылуын азайту және осылайша тоқу машинасының тоқтауын болдырмау үшін маңызды. Тоқу машинасының ішінде негіздік жіптерге түрлі әсерлер тиеді, яғни циклдық кернеу, иілу, тоқу станогінің әртүрлі бөліктеріндегі тозу және жіптер арасындағы үйкеліс. Қаптау арқылы жіптің беріктігі мен тозуға төзімділігі артады, ал жіптің түктілігі азаяды. Беріктіктің арту дәрежесі талшық пен қаптама арасындағы жабысу күшіне, қаптаманың ену тереңдігіне, сондай-ақ жіптің қапталуына байланысты. Жіпті қорғау үшін түрлі суға ерігіш полимерлер, яғни тоқыма қаптағыштары/химиялық заттар қолданылады, мысалы, модификацияланған крахмал, поливинил спирті (PVA), карбоксиметил целлюлоза (CMC) және акрилаттар. Сонымен қатар, негіздік жіптердің тозуын азайту үшін балауыз қосылады. Жіптің материалының түрі (мысалы, мақта, полиэстер, зығыр), жіптің қалыңдығы және тоқу машинасының түрі қаптау рецептін анықтайды. Көбінесе қаптау ерітіндісінің құрамында қой майы болады. Қой майы – жануар майы, тоқу кезінде жіптің тозуға төзімділігін арттыру үшін қолданылады. Қаптау ерітіндісі негіздік жіпке қаптау машинасы арқылы жағылады. Тоқу процесінен кейін мата дезировкаланады (жуылады). Қаптау қолмен немесе қаптау машинасы арқылы жасалуы мүмкін.

Майлы бояу үшін маталарды өлшеу

Майлы бояу үшін кенепті дайындау әрқашан өлшеумен басталады: бояуға тікелей қолданса, кенеп бұзылып кетеді. Ғасырлар бойы кенепті өлшеу үшін көбінесе жануар терінен жасалған желім қолданылып келді. Көркемдік өлшеу – жамылғының орнын баспайды: оның мақсаты сурет салуға арналған тегіс бет жасау емес, ол кенептің тесіктерін толтыру және оны жамылғыдан оқшаулау үшін ғана қолданылады.