Кіріспе
Органикалық қосылыстар, целлюлозаның ацетат эфирлері болып табылатын. Биохимияда целлюлоза ацетаты – целлюлозаның кез келген ацетат эфирін, әдетте целлюлоза диацетатын білдіреді. Ол алғаш рет 1865 жылы дайындалған. Биопластик болып табылатын целлюлоза ацетаты фотосуретке түсіруге арналған пленка негізі ретінде, кейбір жабындардың құрамында және көзілдірік шекаларының материалы ретінде қолданылады.
In biochemistry, cellulose acetate refers to any acetate ester of cellulose, usually cellulose diacetate. It was first prepared in 1865. A bioplastic, cellulose acetate is used as a film base in photography, as a component in some coatings, and as a frame material for eyeglasses;
In 1904, Camille Dreyfus and his younger brother Henri performed chemical research and development on cellulose acetate in a shed in their father's garden in Basel, Switzerland, which was then a center of the dye industry. For five years, the Dreyfus brothers studied and experimented in a systematic manner in Switzerland and France. By 1910, they were producing film for the motion picture industry, and a small but constantly growing amount of acetate lacquer, called "dope", was sold to the expanding aircraft industry to coat the fabric covering wings and fuselage. In 1913, after some twenty thousand separate experiments, they produced excellent laboratory samples of continuous filament yarn, something that had eluded the cellulose acetate industry to this time. Trade names for acetate include Acele, Avisco, Celanese, Chromspun, and Estron. Acetate shares many similarities with rayon, and was formerly considered as the same textile. Acetate differs from rayon in the employment of acetic acid in production. The two fabrics are now required to be listed distinctly on garment labels. Rayon resists heat while acetate is prone to melting. Acetate must be laundered with care either by hand washing or dry cleaning. The breathable nature of the fabric suits it for use as a lining. Acetate fabric is used frequently in wedding gowns and other bridal attire. Its lustrous sheen and smooth, satiny texture make it a good alternative to silk.
1904 жылы Камиль Дрейфус және оның кіші інісі Анри Швейцарияның Базель қаласындағы әкесінің бағындағы сарайда целлюлоза ацетаты бойынша химиялық зерттеулер мен әзірлемелер жүргізді, ол кезде бояу өнеркәсібінің орталығы болып табылды. Бес жыл бойы Дрейфус ағайындылары Швейцария мен Францияда жүйелі түрде зерттеулер мен тәжірибелер жүргізді. 1910 жылға қарай олар киноиндустриясы үшін пленка өндіріп, қанаттар мен фюзеляжды жабатын матаға кеңейіп келе жатқан авиация өнеркәсібіне «доп» деп аталатын ацетат лактан аз, бірақ үнемі өсіп келе жатқан көлемде сатты. 1913 жылы жиырма мыңға жуық жеке тәжірибеден кейін олар үздік зертханалық үлгідегі үздіксіз жіптерді жасады, бұл сол кезде целлюлоза ацетаты өнеркәсібіне қол жеткізе алмаған нәрсе еді. Ацетаттың тауарлық атауларына Acele, Avisco, Celanese, Chromspun және Estron жатады. Ацетаттың rayon-мен көптеген ортақ белгілері бар және бұрын бірдей мата деп есептелген. Ацетат rayon-нан өндірісте сірке қышқылын қолдану арқылы ерекшеленеді. Қазіргі таңда екі матаның атауын киім таңбаларында бөлек көрсету қажет. Rayon ыстыққа төзімді, ал ацетат еруге бейім. Ацетатты қолмен немесе құрғақ тазалау арқылы сақтықпен жуу керек. Матаның тыныс алатын қасиеті оны астар ретінде пайдалануға қолайлы етеді. Ацетат матадан жасалған киімдер көбінесе той кешіміне арналған көйлектерге және басқа да келіншік киімдеріне қолданылады. Оның жылтырлығы мен жұмсақ, сатинді текстурасы оны жібекке жақсы балама жасайды.
In biochemistry, cellulose acetate refers to any acetate ester of cellulose, usually cellulose diacetate. It was first prepared in 1865. A bioplastic, cellulose acetate is used as a film base in photography, as a component in some coatings, and as a frame material for eyeglasses;
In 1904, Camille Dreyfus and his younger brother Henri performed chemical research and development on cellulose acetate in a shed in their father's garden in Basel, Switzerland, which was then a center of the dye industry. For five years, the Dreyfus brothers studied and experimented in a systematic manner in Switzerland and France. By 1910, they were producing film for the motion picture industry, and a small but constantly growing amount of acetate lacquer, called "dope", was sold to the expanding aircraft industry to coat the fabric covering wings and fuselage. In 1913, after some twenty thousand separate experiments, they produced excellent laboratory samples of continuous filament yarn, something that had eluded the cellulose acetate industry to this time. Trade names for acetate include Acele, Avisco, Celanese, Chromspun, and Estron. Acetate shares many similarities with rayon, and was formerly considered as the same textile. Acetate differs from rayon in the employment of acetic acid in production. The two fabrics are now required to be listed distinctly on garment labels. Rayon resists heat while acetate is prone to melting. Acetate must be laundered with care either by hand washing or dry cleaning. The breathable nature of the fabric suits it for use as a lining. Acetate fabric is used frequently in wedding gowns and other bridal attire. Its lustrous sheen and smooth, satiny texture make it a good alternative to silk.
Целлюлоза триацетатымен шатастыру
Целлюлоза диацетаты мен целлюлоза триацетаты жиі бір талшық ретінде қате аталады; олар ұқсас болғанымен, олардың химиялық құрамы әртүрлі. Триацетат гидроксилдік тобы жоқ бастапқы ацетат ретінде белгілі. Ацетат талшығы екі немесе одан көп гидроксилдік тобы бар өзгертілген немесе екінші ацетат деп аталады. Америка Құрама Штаттарында енді өндірілмейтін триацетат талшықтары ацетат талшықтарына қарағанда ацетат пен целлюлозаның үлесі жоғары. Целлюлоза пульпасын механикалық өңдеу: Пульпа, әдетте рулон немесе парақ түрінде келеді, балғалы дискілер мен дискілі тазарту машиналары сияқты түрлі майдалағыштар арқылы жіпшелендіріледі, осылайша екі типті майдалағыштың тізбектес орналасуы оптималды ерітуді қамтамасыз етеді. Химиялық алдын ала өңдеу: Жіпшелендірілген целлюлоза 25 °C-тан 50 °C-қа дейін шамамен 1 сағатқа дейін, қосымша араластырумен сірке қышқылымен (қажет болған жағдайда, күкірт қышқылының шағын мөлшері қосылады) өңделеді, нәтижесінде талшық бөлшектері арасындағы кеңістікте сірке қышқылының үнемі булануы мен конденсациялануы жүзеге асады. Бұл целлюлоза бөлшектерінің ісінуіне әкеледі, бұл келесі процесте еріткіш бөлшектерінің осы бөлшектерге таралуын жеңілдетеді. Бұл сірке қышқылымен алдын ала өңдеуге қоса, жұқа пульпа күйінде де алдын ала өңдеу жүргізіледі. Бұл процесте целлюлоза көп мөлшерде суға немесе сұйылтылған сірке қышқылына қосылып, қарқынды араластырылады. Престеу немесе центрифугалау сияқты келесі процестер пульпадағы целлюлозаның концентрациясын үнемі арттырады. Сонымен қатар, сірке қышқылының концентрациясы да артады. Бұл процестің артықшылығы – кесуді үнемдеу, себебі целлюлоза қабаттарын тікелей араластырылған резервуарға қосуға болады. Целлюлозаны ацетилдеу: Целлюлоза ацетаттарын коммерциялық өндірісте ацетилдеу үшін әдетте сірке қышқылы немесе метилен хлориді әдісі қолданылады. Сірке қышқылы процестерінде алдын ала өңделген целлюлоза массасы еріткіш сірке қышқылының ацетилдеу қоспасында, этерификациялау агенті ретінде қызмет ететін сірке қышқылы ангидридінің артық мөлшерімен және күкірт қышқылымен катализатор ретінде күшті механикалық араластыру кезінде реакцияға түседі. Реакция өте экзотермиялық, сондықтан реакциялық ыдыстарды қарқынды салқындату қажет. Эстерификация процесі сүтті целлюлозадан жоғары тұтқырлықтағы мөлдір реакциялық қоспа пайда болған кезде су қосып аяқталады. Бұл ерітінді гельсіз және қажетті тұтқырлыққа ие болуы тиіс. Метилен хлориді процесінде ацетилдеу қоспасында сірке қышқылының орнына еріткіш ретінде метилен хлориді қолданылады. Төмен қайнайтын метилен хлориді дистилляция арқылы оңай алынады, сондықтан жоғары тұтқырлықтағы ерітінділермен де процесті бақылауға болады. Тіпті төмен температурада да ол целлюлоза триацетатын өте жақсы ерітеді. Шағын мөлшерде күкірт қышқылы катализатор ретінде қолданылуы мүмкін, бірақ көбінесе перхлор қышқылы да қолданылады. Алайда, сірке қышқылы көбінесе реакцияның қосалқы өнімі ретінде де түзіледі, сондықтан еріткіш ақыр соңында метилен хлориді, сірке қышқылы және сірке қышқылы ангидридінің қоспасы болып табылады. Өте сирек кездесетін гетерогенді процесс – талшықты ацетат процесі, ол тек целлюлоза триацетатын соңғы өнім ретінде өндіру үшін қолданылады. Бұл процесте целлюлоза еріткіш емес (мысалы, бензол) ортада суспензияда қойылып, перхлор қышқылы катализаторының қатысуымен сірке қышқылы ангидридімен эфирлендіріледі. Ішінара гидролиз: Қажетті екінші целлюлоза ацетатының түрлері целлюлоза триацетатынан гидролиз арқылы алынады. Осы мақсатта триацетат ерітіндісі қышқыл катализаторының (әдетте күкірт қышқылының) қатысуымен, араластырып қыздырғаннан кейін су қосып, әдетте 60-80 °C дейін қыздырылады. Гидролиз күкірт қышқылының концентрациясымен, судың мөлшерімен және температурамен реттеледі, сондықтан молекулалық деградацияға (тізбек үзілуіне) қол жеткізіледі. Гидролиз процесін қышқыл катализаторын бейтараптандыру үшін негізгі тұздарды (мысалы, натрий немесе магний ацетаты) қосу арқылы тоқтатуға болады. Целлюлоза ацетатының тұнбалануы: Сұйылтылған сірке қышқылының көмегімен реакциялық ерітіндіден целлюлоза ацетатын тұнбалау кезінде біркелкі және оңай жуылатын целлюлоза ацетаты қабыршақтарын алу маңызды. Тұнбалау алдында кез келген метилен хлориді толығымен дистилленуі керек. Содан кейін сірке қышқылы қайта өңделеді. Жуу және кептіру: Қарқынды жуу арқылы, әдетте кері ағынмен, сірке қышқылы қабыршақтардан толыққанды алынып тасталуы керек, әйтпесе кептіру процесінде зақымдану ("көмірлену") пайда болады. Жуу сұйығы престелгеннен кейін қабыршақтар конвейерлік кептіргіште, арқысынан ыстық ауа өтетін, шамамен 2,5% ға дейін ылғалдылыққа дейін кептіріледі. Өте жоғары сапалы, термотұрақты, жарқын түсті және түс тұрақты термопластикалық қосылыстарды өндіру үшін целлюлоза ацетаты қабыршақтары қосымша процестерде (термикалық деградацияны және түс өзгерісін азайту үшін) ақталды және тұрақтандырылады. Қабыршақтарды араластыру: Соңғы қадамдар басқа пластиктерді өңдеуге ұқсас: Целлюлоза ацетаты қабыршақтары тиісті өңдеу орналарына тасымалданатын жинақтағышқа тасымалдау алдында, қабыршақтар дәл бақыланатын тәртіппен араластырылады. Бұл әртүрлі өндіріс партияларынан алынған целлюлоза ацетаттарының ауытқуларын өтеу үшін жасалады. Көптеген келесі өңдеу қадамдары үшін қабыршақтар әдетте алдымен ұсақ ұнтақтарға ұнтақталады. Целлюлоза ацетатын инжекциялық қалыптау сияқты пластик өңдеу әдістерінде пайдалану үшін ұнтаққа қолайлы пластификаторлар және басқа да қосымша заттар, мысалы, термотұрақтылық, ауа райына төзімділік, ультракүлгін және инфрақызыл сәулелерге тұрақтылық үшін функционалды қосымша заттар қосылуы керек. Қоспалар келесі өңдеу талаптарына бейімделуі мүмкін. Еріту арқылы жасалған қосылыстан пластик өңдеушілерге жеткізілетін гранулалар жасалады.
Тарату және бүліну
2008 жылы ЦА материалдарының әлемдік өндірісі жылына шамамен болды. Бастапқыда ЦА дерлік биологиялық ыдырамайды деп есептелгенмен, алғашқы ішінара деацетилденуден кейін полимердің целлюлозалық тірекшесі целлюлаза ферменттерімен оңай ыдырайтыны дәлелденді. Биологиялық өте белсенді топырақта ЦА талшықтары 4–9 айдың ішінде толығымен жойылады. Фотодеградация 280 нм немесе одан қысқа толқын ұзындығындағы УФ сәулелендірумен ең жақсы нәтиже береді және TiO2 пигментімен күшейтіледі. ЦА темекі сүзгілері ашық ауада ыдырау үшін жылдар қажет.
Саудалық атаулар
Целлюлоза ацетаты әр түрлі сауда маркаларымен сатылады, мысалы, Eastman Chemical Company компаниясының «Тенит» маркасы, «зил» және «зилонит», Deutsche Celluloid Fabrik (Эйленбург, Германия) өндірген «Цельлон», Soc. des Usines Chim. Rhone Poulenc (Париж, Франция) және May & Baker Ltd. (Лондон, Ұлыбритания) өндірген «Родоид».
Басқа целлюлоза эфирлері
Целлюлоза ацетаты бутираты (CAB, Tenite II) және целлюлоза ацетаты пропионаты – целлюлозаның туысқан дербиваттары, олардың екеуі де бояулар мен жабындарда қолданылады. Бұл дербиваттар мен целлюлоза ацетатының негізгі айырмашылығы – олардың кең ауқымды еріткіштерде еру қабілеті.