Жапондық "Хосё" ұшақ тасушы кемесінің тарихы

Кіріспе

Жапон императорлық әскери-теңіз флотының әуе кемесі

Хошо (鳳翔) – әлемдегі әуе кемесі ретінде салынған алғашқы кеме және Жапон императорлық әскери-теңіз флотының (IJN) алғашқы әуе кемесі. 1922 жылы қолданысқа енгізілген бұл кеме, ұшақтарды тасымалдау жабдықтарын, ұшу және қону техникасын, сондай-ақ ұшақтарды пайдалану әдістерін және тактикасын сынау үшін пайдаланылды. Кеме IJN үшін ерте кезеңдегі әуе операцияларында құнды сабақтар мен тәжірибе берді. 1924 жылы тәжірибелі ұшқыштардың кеңесі бойынша Хошоның үстін жабатын құрылымдары мен ұшу палубасына кедергі келтіретін басқа да нысандар алынып тасталды. Хошо және оның ұшақ тобы 1932 жылы Шанхай оқиғасына, ал 1937 жылдың соңында Қытай-жапон соғысының бастапқы кезеңдеріне қатысты. Осы екі қақтығыс барысында кемедегі ұшақтар Жапон императорлық армиясының құрлықтағы операцияларын қолдады және ұлтшыл Қытай әуе күштерінің ұшақтарымен әуе шайқасына түсті. Кеменің шағын мөлшері және оған бекітілген ұшақ топтарының аз саны (әдетте 15 шамасында) жауынгерлік операцияларға оның үлесін шектеді. Осының салдарынан, Қытайдан Жапонияға оралғаннан кейін кеме резервке қойылды және 1939 жылы оқу кемесіне айналды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Хошо 1942 жылғы маусымда Мидуэй шайқасына екінші дәрежелі рөлде қатысты. Шайқас аяқталғаннан кейін кеме Жапонияның ішкі суларында жаттығуларын жалғастырды және соғыстың аяғына дейін әуе шабуылдарынан аз ғана зақымданумен аман қалды. Соғыс аяқталғаннан кейін кеме одақтастарға тапсырылды және 1946 жылы құрылыстан алынғанға дейін жапон әскерлерін елдеріне қайтару үшін пайдаланылды.

Дизайн және сипаттама

Су ұшақтарын тасымалдайтын кемелерді салуға Жапония үкіметі 1918 жылы "сегіз алты" флоты бағдарламасында рұқсат берді. 1922 жылы "Шокаку" атты жоспарланған бауырлас кемесі құрылысы басталмас бұрын тоқтатылды. "Хосхо" британдықтан кейін әуе кемесі ретінде салынған екінші әскери кеме болды, бірақ "Гермес" кемесіне қарағанда ертерек іске қосылып, аяқталды. "Хосхо" бастапқыда 32 ұшағы, төрт төмен бұрышты артиллериялық қаруы және төрт ұшаққа қарсы (АА) қаруы бар, ұшақтарды алдыңғы палубадан ұшыруға арналған су ұшақтарын тасымалдаушы ретінде жобаланған. Еуропадағы Корольдік теңіз күштерімен бірге болған жапондық бақылаушылардан ұшақтарды кемеге қондырудың қажеттілігі туралы хабарламалар алынғаннан кейін жоспар қайта қарастырылды. Жаңа талаптар 1918 жылы артқы ұшу палубасын алғаннан кейін жасалды. Кемеде алдыңғы ұшу палубасы, ортада арал және түтікшелер, сондай-ақ артқы жағында үлкен ангар болуы керек еді. Ұшу сынақтарын бақылағаннан кейін, әлемдегі алғашқы флеш-декті ұшақ тасымалдағыш "Фуриус" және басқа кемелердің тәжірибесіне сүйене отырып, 1919 жылдың сәуірінде "Хосхо" ұшу палубасының дизайны қайта қарастырылды. Арал алынып тасталды, түтікшелер бір жаққа жылжытылды, бұл кедергісіз, толық ұзындықтағы ұшу палубасын жасауға мүмкіндік берді, содан кейін кеме әуе кемесі ретінде қайта жіктелді. Кеме корпусы үлкен крейсердің корпусына негізделген, және оған кішкентай арал берілді. Оның үш түтікшесі оң жаққа орнатылды және ұшу операциялары кезінде көлденең жатқанда бұрылатын болды. "Хосхо" кемесінің жобаланған жылдамдығы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдық тәжірибеге сүйене отырып қысқартылды.

Жалпы сипаттамалары

Хосхо кемесінің жалпы ұзындығы болды. Оның ені және орташа сусымы болды. Кеме стандартты жүктемеде тонна, ал қалыпты жүктемеде тонна су ығыстырды. Оның экипажы 512 офицер мен матростан тұрды. Кеме дерлік қоршалмаған.

Қозғалтқыш

Хошода екі Парсонс турбинасы болған, олар екі пропеллер білігін қозғалтатын. Сегіз Kampon B типті су түтікті қазандық, жұмыс қысымы және температурасымен турбиналарға бу жеткізді, бірақ олардың тек төртеуі маймен жұмыс істеді. Қалған төртеуі май мен көмір қоспасын пайдаланды. Кеменің жобаланған жылдамдығы 25 түйін болды, бірақ ол 1922 жылғы 30 қарашадағы теңіз сынақтарында шамамен жылдамдық көрсетті. Ол май отынынан және көмірден тұратын отынды тасымалдады, бұл осындай кішкентай кеме үшін ерекше көп мөлшерде, оған шамамен теңізде жүзу қашықтығын қамтамасыз ету үшін. Кеменің қозғалысын азайту және ұшақтардың тұрақтылығын арттыру үшін американдық Sperry Gyroscope Company компаниясы жасаған гиростабилизатор орнатылды. Орнату бастапқыда сенімсіз болып шықты, себебі Sperry компаниясы жапондық техниктерді жеткілікті деңгейде оқытпады, бірақ ақырында техниктер тәжірибе жинағанда жүйе өзін бағалы екенін дәлелдеді. Ұшу палубасы, Корольдік теңіз күштерінің авиатасымалдаушыларынан айырмашылығы, кеме корпусының үстіне орнатылды, бірақ авиатасымалдаушы корпусының құрылымын қолдайтын күшті палуба ретінде салынбады.

Әуе тобы

Хошоның ұшақ сыйымдылығы он бес ұшаққа тең болды, бірақ бұл оның ангарларының көлемімен шектелді. Ол алғаш рет тоғыз Mitsubishi 1MF (10 типті) истребитель және үш-алты Mitsubishi B1M3 (13 типті) торпедалық бомбалаушы ұшақтарынан тұратын әуе тобымен қолданысқа енгізілді. 1928 жылы истребительдер A1N1 (3 типті) ұшақтарымен ауыстырылды. Үш жылдан кейін әуе тобы Накадзима A2N (90 типті) истребительдері мен Mitsubishi B2M (89 типті) торпедалық бомбалаушыларынан құралды. 1938 жылы Накадзима A4N (95 типті) истребительдері мен Йокосука B3Y (92 типті) бомбалаушылары кемеден ұшып шықты. 1940 жылы әуе тобы Mitsubishi A5M (96 типті) "Клод" истребительдерімен және Йокосука B4Y1 (96 типті) "Жан" бомбалаушыларымен жаңартылды. Олар минутына алты-он оқты атып, оқталу жылдамдығы шамамен болды; 35° бұрышта олардың максималды ұшу қашықтығы болды. Хошо үшін ауыр артиллериялық қарулар қарастырылды; сол кезде авиациялық кемелердің тактикасы дамып келе жатқандықтан, кемелердің артиллериялық айқасқа түсуінің тиімсіздігі әлі толыққанды түсінілмеген. Оның үлкен ұшу палубасы мен броньтың болмауы оны теңіз шайқастарында осал нысанаға айналдырды. Хошоның жалғыз әуеге қарсы қорғанысын 40 калибрлі 8 см/40 3-ші жыл типті екі зениттік қаруы, кері тартылатын тұғырларда қамтамасыз етті. Олар артқы лифттің алдындағы ұшу палубасында орналасты. Бұл қарулар минутына шамамен оқты атып, 45° бұрышта максималды ұшу қашықтығын қамтамасыз етті, ал 75° бұрышта максималды биіктігі болды. Олардың тиімді атыс жылдамдығы минутына 13-20 оқ құрады.

Ерте мансап

Хошо 1920 жылғы 16 желтоқсанда Йокохама қаласының Цуруми ауданындағы Асано кеме құрылысы компаниясында салынды. 1921 жылғы 13 қарашада суға түсірілді және 1922 жылғы 10 қаңтарда аяқтау үшін Йокосука теңіз арсеналына сүйретілді. Хошо жобалаудағы қайта-қайта өзгерістер мен жабдықтың кешіктіріліп жеткізілуі салдарынан тапсырылу мерзімі 1922 жылғы наурыздан 27 желтоқсанға дейін ықшамдалды. Кеме көптеген авиациялық құрал-жабдықтарынсыз тапсырылды және 1923 жылғы 22 ақпанға дейін қону сынақтарын бастамады. Хошо тапсырылғаннан кейін тәжірибелі ұшқыштар өзгерістер енгізуді сұрады, содан кейін кеме жасау зауыты 1924 жылғы 6 маусымнан 20 тамызға дейін кемеде жөндеу жұмыстарын жүргізді. Ұшу палубасын жартылай кедергіге келтірген және ұшқыштардың көру мүмкіндігін шектеген арал, үш аяқты мачта және ұшақ крандары алынып тасталды. Ұшу палубасының алдыңғы бөлігі көлденең етіп жаңартылды, ал 8 см зениттік қарулары бұрынғы аралдың орнына жақын және қону операцияларына кедергі келтірмейтіндей етіп жылжытылды. Аралды алып тастаудың тағы бір себебі – IJN оны әуе операцияларын басқару немесе кемені жүргізу үшін тым кішкентай және ыңғайсыз деп тапты. Содан кейін кеме 1924 жылғы 15 қарашаға дейін 1-ші флотқа бекітілді. Өзінің түріндегі алғашқы кеме ретінде Хошо IJN үшін авианосец тактикасы бойынша құнды тәжірибе мен түсініктер берді. Кеме ұшақтар мен жабдықтарды, әсіресе әртүрлі тұтқындау жүйелерін және оптикалық қону көмекші құралдарын сынау үшін пайдаланылды. Алынған сабақтар жапондық авианосецтердің – Рюжо, сондай-ақ Акаги және Кага крейсерлерінің авианосецтерге айналуының дизайны мен құрылысына әсер етті. Хошо 1920 жылдары IJN үшін авианосец тактикасын және операциялық әдістерін жетілдіруде белсенді түрде қолданылды. 1928 жылғы 1 сәуірде ол Акагимен бірге Бірінші авианосец дивизиясына қосылды. 1930 жылдары Хошода сынақтар үшін үш түрлі көлденең тұтқындау құрылғысы орнатылды.

Шанхай

Кагамен бірге Хошо Бірінші авиациялық дивизияға тағайындалып, 1932 жылдың қаңтарында басталған Шанхай оқиғасы кезінде Қытайға жіберілді. Үшінші флотпен бірге жұмыс істейтін Хошо 1 ақпанда Янцзы өзенінің сағасына жетті. Оның ұшақтары 5 ақпанда Императорлық жапон теңіз күштерінің (IJN) алғашқы әуе шайқасына қатысты. Екі шабуыл ұшағын сүйреген үш истребитель Шанхай үстінде тоғыз қытай истребителімен ұрысқа түсті; бір қытай истребителі зардап шекті, бірақ жапон ұшқыштары ешқандай талап етпеді. Екі күннен кейін екі авианосец өздерінің кейбір ұшақтарын Кунда әуежайына жіберді, онда олар Жапон императорлық армиясын қолдау үшін жердегі нысандарға шабуыл миссияларын орындады. 23-26 ақпан аралығында Кага және Хошо бомбалаушылары Ханчжоу мен Сучжоудағы қытай әуежайларына шабуыл жасап, көптеген қытай ұшақтарын жерде жойды. 26 ақпанда Хошодан алты истребитель, Кагадан 9 шабуыл ұшағын бомбалаудың бірінде сүйреп, оларды шабуылдаған бес қытай истребителінің үшеуін атып түсірді. Бірінші авиациялық дивизия 3 наурызда атысты тоқтату туралы келісімге қол жеткеннен кейін 20 наурызда Біріккен флотқа қосылды.

Төртінші флот оқиғасы

Хошо 1935 жылы Комбинированный флот маневрлеріне қатысты, ол IJN Төртінші флотилиясына қосылды. 23 қыркүйекте тайфунға ұшырап, "Төртінші флот оқиғасы" деп аталатын оқиғада тасымалдағыш және басқа да жапондық кемелер қатты зақымдалды. Кеменің алдыңғы ұшу палубасы құлап, оның бір бөлігін кесіп тастау қажет болды, содан кейін кеме жөндеуге Йокосукаға баруға мүмкіндік алды. Төртінші флот оқиғасы және 1934 жылғы Томозуру оқиғасы, онда ауыр ауа райында торпедалық қайық құлап кетті, жапондық команда барлық кемелерінің тұрақтылығын тексеруге мәжбүр болды, нәтижесінде тұрақтылықты жақсарту және корпустың беріктігін арттыру үшін бірқатар жобалық өзгерістер енгізілді. "Хошо" кемесі 1935 жылдың 22 қарашасы мен 1936 жылдың 31 наурызы аралығында кемежайда болған кезде оның тұрақтылығы жақсартылды; алдыңғы ұшу палубасының тіректері нығайтылып, саны арттырылды; кеменің зениттік пушкалары, ұшақ крандары және жоғарғы палубадағы авиациялық отын резервуарлары алынып тасталды; түтікшелер ауыздары төменге қарай бұрышталған көлденең күйде бекітілді; "Хошо" кемесінің алдыңғы ангары мен көпірінің алдыңғы жақтары нығайтылды; және кеменің корпусы артқы ангарының маңында бойлық күшін арттыру үшін нығайтылды. Толық жүктемеде осы өзгерістерден кейін метацентрикалық биіктігі алты жұп 13,2 мм 93 типті Hotchkiss пулеметтері орнатылды. 1 қыркүйекте тасымалдағыш Жапонияға отын құюға оралды, содан кейін Оңтүстік Қытай жағалауына "Рюджо" ілесіп, 21 қыркүйекте Гуанчжоу, бұрынғы Кантон маңындағы қытай күштеріне қарсы операцияларды бастады. Сол күні "Хошо" әуежайларға шабуыл жасаған бомбалаушыларды эскорттау үшін алты истребитель жіберді, ал бірлескен күш жеті Curtiss Hawk III истребителімен кездесті, екеуін атып түсірді, сонымен қатар бір жұп бақылау ұшағын, өздерінің жауынгерлік шығындары болмады. Жапондық истребительдердің бесеуі отын бітіп, теңізге құлап қалуға мәжбүр болды, бірақ экипаждар құтқарылды. Сол күні түстен кейін қалған бес "Шаяқ" истребителі жасаған сәтсіз шабуылда олардың біреуі жойылды. Жапондық ұшқыштар он алты жау ұшағын атып түсірді және күндізгі шайқастар кезінде қосымша жойылғандарды көрсетті. "Хошо" мен "Рюджо" 3 қазан күні Шанхай аймағына оралды, ал "Хошо" ұшақтары уақытша Кунда әуежайына жердегі операцияларды қолдау үшін ауыстырылды. 17 қазанда тасымалдағыш барлық ұшақтарын "Рюджо"ға ауыстырды және 1 желтоқсанда резервке орналастырылған Жапонияға оралды. 1939 жылы 12 тамызда "Хошо" оқу-жаттығу тасымалдағышы ретінде және, қажет болған жағдайда, А4Н1 (95 типті) истребительдері мен B4Y1 (96 типті) торпедалық бомбалаушылардың платформасы ретінде пайдалы деп танылды, олар қызмет ете бергенше. Кейінгі тергеу 1940 жылдың 23 желтоқсанында Mitsubishi A6M Zero, Aichi D3A "Val" немесе Nakajima B5N "Kate" сияқты соңғы ұшақ түрлерін жауынгерлік жағдайда пайдалана алмайтынын анықтады.

Hōshō participated in the Combined Fleet Maneuvers of 1935 during which she was attached to the IJN Fourth Fleet. Caught in a typhoon on 23 September, the carrier and a number of other Japanese ships were badly damaged in what was referred to as the "Fourth Fleet incident." The ship's forward flight deck collapsed and part had to be cut away before the carrier could proceed to Yokosuka for repairs. The Fourth Fleet incident and the Tomozuru Incident of 1934, in which a top heavy torpedo boat capsized in heavy weather, caused the Japanese command to investigate the stability of all their ships, resulting in a number of design changes to improve stability and increase hull strength. While the Hōshō was at the dockyard between 22 November 1935 and 31 March 1936, her stability was improved; the forward flight deck's supports were reinforced and increased in number; the ship's AA guns, aircraft crane and upper deck aviation fuel tanks were removed; the funnels were fixed in the horizontal position with their mouths angled slightly downwards; the front sides of Hōshōs forward hangar and bridge were reinforced; and the ship's hull was reinforced in the vicinity of her rear hangar to increase her longitudinal strength. At full load, her metacentric height after these changes was Six twin 13.2 mm Type 93 Hotchkiss machine guns were also fitted. The carrier returned to Japan to refuel on 1 September and then sailed to the South China coast, accompanied by Ryūjō, and began operations against Chinese forces near Canton, now Guangzhou, on 21 September. That day, Hōshō contributed six fighters to escort bombers attacking airfields and the combined force encountered seven Curtiss Hawk III fighters, shooting down two, in addition to a pair of observation planes, for no combat losses of their own. Five of the Japanese fighters ran out of fuel during the return flight and had to ditch in the sea, although the aircrews were rescued. A followup air strike that afternoon was unsuccessfully attacked by the five remaining Hawks, at the cost of one of their own. The Japanese pilots claimed to have shot down sixteen enemy aircraft and an additional probable loss during the day's fighting. Hōshō and Ryūjō returned to the Shanghai area on 3 October and Hōshōs aircraft were temporarily transferred to Kunda airfield to support ground operations. On 17 October, the carrier transferred all of her aircraft to Ryūjō and returned to Japan where she was placed in reserve on 1 December. During this time, her aircraft elevators were enlarged in 1939: the forward elevator to and the rear elevator to On 12 August 1939 Hōshō was deemed useful as a training carrier and, in critical battles, as a platform for A4N1 (Type 95) fighters and B4Y1 (Type 96) torpedo bombers, for as long as those planes remained serviceable. A later investigation determined on 23 December 1940 that she could not operate the latest aircraft types like the Mitsubishi A6M Zero, the Aichi D3A "Val", or the Nakajima B5N "Kate" in combat.

Перл-Харбор мен Мидуэй

Хосхо Тынық мұхиты соғысын вице-адмирал Широ Такасудың 1-ші флотына бағынышты Үшінші авианосец дивизиясы құрамында бастады. Каору Уметани басқарған кемеге, жапондық Зюйхо авианосецімен бірге, барлау, суасты қайықтарына қарсы патрульдеу және жапон флотының "Негізгі топ" шайқас желісіне – яғни жапондық Нагато, Муцу, Фусо, Ямаширо, Исе және Хюга жауынгерлік кемелеріне әуе көмегін көрсету міндеті жүктелді. 1941 жылдың 7 желтоқсанында Хосхо Ішкі теңізден шығып, Перл-Харборға шабуыл жасаған Чуичи Нагумоның күштеріне алыс эскорттық қолдау көрсетті. Жапондық жауынгерлік кемелер күші Жапонияның шығысына бұрылды, бірақ Хосхо 10 желтоқсанда суасты қайықтарына қарсы әуе операцияларын жүргізу кезінде радио байланысын тоқтату шектеулерінен бөлініп қалды. Кемемен байланыс үзілді, себебі ол суасты қайығын анықтау үшін қараңғыда ұшақ жіберді. Ұшақ түнде қайтып келіп, авианосец жарық қосып алғаннан кейін қауіпсіз қонды. Бірақ ұшақты қайтару үшін авианосец пен оның үш эскорттық эсминеці шығысқа қарай жүзуге мәжбүр болды, соның салдарынан қараңғыда Негізгі топтан алысып қалды. Бұл кезде жапондық суларда жаудың суасты қайықтары болған жоқ. Келесі күні барлаушы ұшақтар Хосхоны Негізгі топтың шығысында анықтады және 12 желтоқсанда Куре портына оралды. 1942 жылдың 29 мамырында Хосхо Мидуэй шайқасына қатысқан операция үшін флоттың қалған бөлігімен бірге Жапониядан шықты, Негізгі топқа әуе қорғанысын, барлауды және суасты қайықтарына қарсы қолдау көрсетті. Қазіргі Негізгі топқа жапондық Ямато, Нагато және Муцу жауынгерлік кемелері кірді. Операция кезіндегі авиациялық құрамына сегіз ескірген Йокосука B4Y "Жан" торпедалық бомбалаушы кірді. Негізгі топ шабуыл жасаған күштің артында қалғандықтан, Хосхо шайқастың басты бөлігін жіберіп алды, онда Нагумоның төрт авианосеці 4 маусымда АҚШ авиациясымен шабуылға ұшырап, қирады. Келесі күні авианосецтің ұшақтары Нагумо күштерінің қалдықтарын Негізгі топпен кездесуге бағыттап, сондай-ақ шайқас кезінде және одан кейін басқа жапондық кемелердің кездесуіне көмектесті, оның ішінде Сендай крейсері. Шамамен сол уақытта Хосхоның ұшақтарының бірі жанып, батып бара жатқан жапондық Хирю авианосецін тапты. Тасталған авианосецтің суреттері "Тынық мұхитындағы соғыстың ең драматикалық кадрларының бірі" деп сипатталды. Ұшақтағы бақылаушы Хирюде аман қалғандарды көргенін хабарлады, сондықтан қираған авианосецті іздеуге жапондық Таниказе эсминеці жіберілді. Шайқас жеңіліспен аяқталды, бұл Жапония үшін маңызды стратегиялық жеңіліс болды. Авианосец флоттың қалған бөлігімен бірге Жапонияға оралды және 14 маусымда Хасирадзима тікелей портына жетті.

Hōshō began the Pacific War in the Third Carrier Division assigned to the 1st Fleet under Vice Admiral Shirō Takasu. The carrier, captained by Kaoru Umetani, was tasked along with Japanese aircraft carrier Zuihō to provide air support, including scouting, anti submarine patrols, and combat air patrol for the Combined Fleet's "Main Body" battle line of six battleships: Japanese battleship Nagato, Japanese battleship Mutsu, Japanese battleship Fusō, Japanese battleship Yamashiro, Japanese battleship Ise, and Japanese battleship Hyūga. With the Main Body, Hōshō sortied from the Inland Sea on 7 December 1941 to provide distant cover for the carrier forces under Chūichi Nagumo which were attacking Pearl Harbor. The battleship force turned back east of Japan, but Hōshō became separated on 10 December due to radio silence restrictions while conducting anti submarine air operations. The ship lost contact because she had launched aircraft near dusk to investigate a submarine sighting. The aircraft returned after dark and landed safely after the carrier turned on its lights. In order to recover the aircraft, however, the carrier and her three escorting destroyers had to steam east and therefore lost sight of the Main Body in the darkness. There does not appear to have been any enemy submarines in Japanese waters at this time. The carrier was located by scout aircraft the next day east of the Main Body and returned to port at Kure on 12 December. On 29 May 1942, Hōshō sortied from Japan with the rest of the fleet for the operation which resulted in the Battle of Midway, providing modest air protection, scouting, and anti submarine support for the Main Body, now consisting of the battleships Japanese battleship Yamato, Nagato, and Mutsu. Her aircraft complement for the operation consisted of eight obsolete Yokosuka B4Y "Jean" torpedo bombers. With the Main Body trailing behind the carrier striking force, Hōshō missed the major portion of the battle in which Nagumo's four fleet carriers were ambushed and fatally damaged by US carrier aircraft on 4 June. The next day, the carrier's aircraft helped guide the remnants of Nagumo's force to a rendezvous with the Main Body as well helped other Japanese warships to rendezvous during and after the battle, including the cruiser Japanese cruiser Sendai. Around the same time, one of Hōshōs aircraft discovered the burning, sinking Japanese aircraft carrier Hiryū. Photographs of the abandoned carrier have been described as "among the most dramatic of the war in the Pacific". The observer aboard the aircraft also reported seeing survivors left behind on Hiryū so the destroyer Japanese destroyer Tanikaze was sent to unsuccessfully search for the wrecked carrier. With the battle lost, a significant strategic defeat for Japan, the carrier returned to Japan with the rest of the fleet, arriving at the Hashirajima anchorage on 14 June.

Оқу кемесі

Жапонияға оралғаннан кейін Хошо үшінші флотқа ауыстырылды, ресми емес түрде оқу флотына (кейіннен Мобильді күштерді оқыту күштері деп аталды) тағайындалды және қазан айында ресми түрде тағайындалды. Хошода бортта ұшақ болмағандықтан, ол Ішкі теңізде жағажайлық базалардан келген ұшақтар үшін ұшу жаттығуларын жүргізді. 1943 жылдың 15 қаңтарында 50-ші әуе флотилиясы авиатасымалдаушы экипажын даярлау үшін құрылды және Хошо мен Рюхо жаңа бөлімге тағайындалды. Екі кеме де авиатасымалдаушыларды түсіру бойынша жаттығулар жүргізді және торпедалық жаттығулар үшін нысана ретінде пайдаланылды. 1944 жылдың қаңтарында Хошо 12-ші әуе флотына, содан кейін Біріккен флотқа қайта тағайындалды, бірақ Ішкі теңізде флот ұшқыштарын даярлау миссиясын орындауды жалғастырды. Осы рөлде Хошо Куре мен Батыс Ішкі теңіз арасында тегіс ауысып, екі жерде де бірдей уақыт өткізді. Олар снарядтарды бастапқы жылдамдықпен атып жіберді; 50° бұрышта максималды қашықтық пен тиімді биіктік қамтамасыз етілді. 15 оқтың жинағын жиі ауыстыру қажет болды, ал максималды тиімді ату жылдамдығы минутына 110-120 оқ болды. Модификациялардан кейін Хошо Ішкі теңізде теңізші-ұшқыштарға оқуды жалғастырды, соның ішінде торпедалық жаттығулар үшін нысана ретінде де қызмет етті. 1945 жылдың 19 наурызында сағат 05:30-да, мүмкін Куреде тоқтағанда, тасымалдаушы АҚШ-тың 58-ші жұмыс тобының авиациясынан жасалған әуе шабуылына тап болды. Хошоның ұшу палубасы үш бомбадан зақымданып, алты экипаж мүшесі қаза тапты. Жөндеу жұмыстары жүргізіліп, 10 сәуірде капитанға дайын күйде болуға бұйрық берілді. Алайда, екі күннен кейін бұл бұйрық күшін жойды және Хошо «4-ші резервтік кеме» статусына ие болды, көптеген экипаж мүшелері басқа жерге ауыстырылды. 1 маусымда Хошо «арнайы күзет кемесі» ретінде резервтен шығарылды және көптеген экипаж мүшелері қайтадан келді. Осы уақыт ішінде кеме Нисиномисима маңында, Куреде жамылған күйде тұрды. 1945 жылдың 24 шілдесінде одақтастар Куреге қайта шабуыл жасаған кезде Хошо бір бомба немесе әуе ракетасынан сәл зақымдалды. Кемелердің шайқасқа қатысу деңгейі туралы мәлімет аз, бірақ тасымалдаушының қатысуы минималды болған сияқты, себебі ол сол кезде ұшақтарды алып жүрген жоқ. Хошо 15 күн ішінде жөнделді, 31 тамызда Хошо Үй шаруашылығы министрлігіне жою үшін берілді. Ол 1946 жылдың 2 қыркүйегінен 1947 жылдың 1 мамырына дейін Киова кеме құрылысы компаниясымен Осакада сүрілді.

After her return to Japan, Hōshō was transferred to the Third Fleet, unofficially assigned to the training fleet (later called the Mobile Force Training Force), and officially assigned in October. She conducted flight training in the Inland Sea for aircraft that flew in from shore bases, since no aircraft were based onboard Hōshō. On 15 January 1943, the 50th Air Flotilla was created for carrier aircrew training and both Hōshō and Ryūhō were assigned to the new unit. The two ships provided carrier landing training and served as target ships for torpedo training. In January 1944, Hōshō was reassigned to the 12th Air Fleet, then to the Combined Fleet, but continued to perform the same mission of training fleet carrier pilots in the Inland Sea. In this role, Hōshō shuttled back and forth between Kure and the Western Inland Sea, spending equal amounts of time at each location. They fired projectiles at a muzzle velocity of ; at 50°, this provided a maximum range of , and an effective ceiling of The 15 round magazines needed to be changed frequently, and the maximum effective rate of fire was only between 110 and 120 rounds per minute. After the modifications, Hōshō continued to provide training to navy pilots in the Inland Sea, including acting as a target ship for torpedo training. At 05:30 on 19 March 1945, possibly while berthed at Kure, the carrier was caught in an air raid by carrier aircraft from the United States Task Force 58. Hōshōs flight deck was damaged by three bomb hits which killed six crewmen. Emergency repairs were made and her captain was ordered to keep her in readiness on 10 April. However, this order was revoked two days later and the carrier became a "4th reserve ship" with most of her crew transferred elsewhere. Hōshō was taken out of reserve as a "special guard ship" on 1 June and many of her crew were transferred back. During this time, the ship remained moored and camouflaged off Nishinomishima at Kure. Hōshō was slightly damaged by a single bomb or aerial rocket hit when the Allies attacked Kure again on 24 July 1945. Information is scarce on the extent of the ship's involvement in the action, but it appears the carrier's participation was minimal, as she embarked no aircraft at the time. Hōshō was repaired within 15 days, Hōshō was transferred to the Home Ministry on 31 August for disposal. She was scrapped in Osaka from 2 September 1946 to 1 May 1947 by the Kyōwa Shipbuilding Company.