Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Ретти "Джок" МакКернан (John Rettie "Jock" McKernan Jr.) – американдық саясаткер, 1987 жылдан 1995 жылға дейін Мэн штатының 71-ші губернаторы болып екі мерзім қызмет еткен. Мэн штатының Бангор қаласында туған МакКернан Дартмут колледжін және содан кейін Мэн университетінің құқық мектебін бітірді. Республикалық партия өкілі МакКернан губернатор болғанға дейін АҚШ Өкілдер палатасының мүшесі болды. Ол 1973-1977 жылдары штаттық заң шығарушы органның құрамында жұмыс істеді және 1976 және 1984 жылдары Республикалық ұлттық конвенцияларға делегат ретінде қатысты.
American politician
John Rettie "Jock" McKernan Jr. (born May 20, 1948) is an American politician who served two terms as the 71st Governor of Maine, from 1987 to 1995. Born in Bangor, Maine, McKernan attended Dartmouth College and then the University of Maine School of Law. A Republican, McKernan was a member of the U. S. House of Representatives before becoming governor. He also served in the state house from 1973 to 1977 and was a delegate to the Republican National Conventions in 1976 and 1984.
Ерте өмір
Джон МакКернан 1948 жылғы 20 мамырда Мэн штатының Бангор қаласында Барбара Гильд МакКернан мен Джон Р. МакКернанның ұлы болып дүниеге келді. Ол Бангорда өсті, онда мемлекеттік мектептерде оқыды және 1966 жылы Бангор орта мектебін бітірді. Бітірген соң МакКернан Нью-Гэмпшир штатының Хановер қаласындағы Дартмут колледжіне түсті, онда 1970 жылы бакалавр дәрежесін алды. Содан кейін ол Мэнге қайтып, Мэн армиясының ұлттық гвардиясына қосылды және 1970 жылдан 1973 жылға дейін қызмет етті. Осы кезеңде ол Мэн университетінің құқық мектебінде оқу үшін Мэн штатының Портленд қаласына көшті. 1974 жылы заң ғылымдарының докторы дәрежесін алды, сонымен қатар Мэн штатының өкілдер палатасында қызмет ете бастады.
John McKernan was born in Bangor, Maine, on May 20, 1948, the son of Barbara Guild McKernan and John R. McKernan Sr. He was raised in Bangor, where he attended the public schools graduated from Bangor High School in 1966. After graduating, McKernan attended Dartmouth College in Hanover, New Hampshire, where he received his bachelor's degree in 1970. He then returned to Maine and joined the Maine Army National Guard, in which he served from 1970 until 1973. During this time, he moved to Portland, Maine, to pursue studies at the University of Maine School of Law. He completed his Juris Doctor degree in 1974, while already serving in the Maine House of Representatives.
Мэн штатының Өкілдер палатасы
МакКернанның саясатқа алғашқы қадамы 1972 жылы Мэн штатының Өкілдер палатасына сайлану болды. Ол осы лауазымда ең жас болғандардың бірі ретінде танылды, оның жасы 24-ке ғана толған еді. Кейін ол екінші мерзімге сайланды, онда әріптестері оны республикалық фракцияның көмекші жетекшісі етіп таңдады. 1976 жылы ол штаттық заң шығарушы органнан кетіп, Портлендтегі заң фирмасында заңгерлік тәжірибесін бастады.
McKernan's first entry into politics was being elected to the Maine House of Representatives in 1972. He did so as one of the youngest ever to serve in that capacity, being only 24 years old. He was later elected to a second term, where his colleagues selected him as assistant Republican floor leader. He left the state legislature in 1976 to begin practicing law at a Portland law firm.
АҚШ өкілі
Маккернан 1982 және 1984 жылдары екі рет АҚШ Өкілдер палатасына сайланды. Палатада қызмет еткен кезінде ол Мэн штатының Өкілдер палатасы делегациясының тағы бір мүшесі – Олимпия Сноумен қарым-қатынас құрған ерекше жағдайға ие болды. Екеуі бұрын Мэн штатының Өкілдер палатасында қызмет еткен кезде танысып, 1978 жылы кездесуін бастады. Конгресте бірге болған кезде Маккернан мен Сноудың дауыс беру нәтижелері дерлік бірдей болды. Олардың мәселелерге қатысты ұқсас көзқарастары тіпті пікірлердің өзгеруіне де әкелді – мысалы, екеуі де Никарагуалық көтерілісшілерге көмек көрсетуге қарсы болғаннан кейін, олар осындай көмекті қолдауға көшті. Олардың қарым-қатынасы кеңінен белгілі болғанымен, Мэн баспасөз бұл туралы көп хабарламады. Маккернан 1986 жылы губернаторлыққа кандидат болу үшін Конгрестен кетіп, 1987 жылдың қаңтарында губернатор ретінде қызметке кірісті.
McKernan was twice elected to the United States House of Representatives, in 1982 and 1984. While he served in the House, he had the unusual distinction of dating the other member of Maine's House delegation – Olympia Snowe. The two had met while they had earlier served in the Maine House of Representatives, and began dating in 1978. During their time together in Congress, McKernan and Snowe had nearly identical voting records. Their similar feelings on issues even translated into reversals of opinion – for example, they both switched from opposing aid to the Nicaraguan rebels to later supporting such aid. While their relationship was widely known, it was not reported much by the Maine press. McKernan retired from Congress to run for governor in 1986, and was sworn in as governor in January 1987.
1986 жылғы сайлау және бірінші мерзім
1986 жылғы сайлауға дейін екі онжылдықтан бері Блейн үйінде республикашыл губернатор болмаған. Қызмет мерзімі аяқталғандықтан, қолданыстағы губернатор Джозеф Э. Бреннан қайта сайлауға қатыса алмады. Маккернан бірден губернаторлыққа үміткер екенін жариялады, ал Бреннан Маккернанның бұрынғы конгресс округінің (бірінші округ) үшін сайлауға түсті (соңында жеңіске жетті). Оның қарсыласы – Мэн штатының бұрынғы палата басшысы және бас прокуроры Джеймс Э. Тиерни болды. Одан бөлек, Шерри Хубер және Джон Менарио сияқты екі тәуелсіз кандидат та бақ сынады. Ол өзінің сайлау науқанын жақсы мектептер мен жақсы жұмыс орындарына негіздеді, оларды Мэн штатын (өз сөзімен айтқанда) "Америкада өмір сүруге, жұмыс істеуге және отбасы құруға ең жақсы орын" етудің кілті деп есептеді. Ол бұл екі мақсатқа да салықты күрт арттырмай қол жеткізе алатынын уәделеді. Сонымен қатар, Маккернан экономикалық дамуға ерекше мән берді, Мэннің "мүмкіндіктер мемлекетіне" айналуы мүмкін екенін айтты. Қызықты күрес барысында Маккернан Тиерниден 9 дауысқа басым түсіп жеңіске жетті. Алайда, төрт үміткердің қатысқан сайыста Маккернан дауыстардың тек 39% ғана жинады. Қызметке кіріскен күні 38 жастағы Маккернанды 46 миллион долларлық бюджеттік артықшылық күтіп тұрды. Бірақ бұл жақсы жаңалық ұзаққа соқпады, себебі алдағы жылдары штат бірқатар қаржылық қиындықтарға тап болады. Аугустадағы алғашқы мерзімінде Маккернан Мэн экономикасын дамытуға тырысты. Ол "инновация орталықтарын" құруға арналған 1,35 миллион долларлық қор құруға көмектесті, бұл Мэннің келесі технологиялық революцияның алдыңғы қатарында болуына мүмкіндік беруді мақсат етті. Сондай-ақ, ол жаңа жұмыс берушілердің қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін оқыту бағдарламаларын кеңейтуге ұмтылды, осы арқылы штаттың білікті жұмыс күшін жылдам жаңартуға мүмкіндік берді. Губернатор Мэн университетінің жүйесіне қосымша 5,9 миллион доллар инвестиция жасады, оның білім беру және ғылыми-зерттеу беделін арттыруға бағытталған шара еді. Бұл күш-жігер губернатордың жаңа экономикалық даму слоганымен нығайтылды: "MAINE: Біз Американың болашақ бизнесіміз". Бағдарлама штат бойынша "мүмкіндік аймақтарын" құрды, олардың мақсаты – жаңа өнеркәсіпке мұқтаж аймақтарға жұмыс орындарын тарту еді. Өкіметтік қызметінің екінші жылында губернатор Маккернан штаттың бизнестік имиджін жақсартуға бағытталған жаңалықтар науқанын іске қосты. Губернатор мен заң шығарушы орган арасындағы бюджеттік тартыстар Маккернанның қайта сайлануына үлкен тосқауыл болды.
Before the 1986 election, no Republican had occupied the Blaine House in two decades. Incumbent governor Joseph E. Brennan was term limited and could not run again. McKernan immediately declared his intention to run for governor, and Brennan declared his candidacy for McKernan's old congressional seat in the first district (which he would eventually win). His opponent was James E. Tierney, former Majority Leader of the Maine House and state Attorney General – though he did also face two independent candidates, Sherry Huber and John Menario. He based his campaign on better schools and better jobs, believing them to be the keys to making Maine (in his words) "the very best place in America to live, to work and to raise a family." He pledged to pursue both goals without a major tax increase. Additionally, McKernan focused on economic development, claiming that Maine can become what he dubbed "the opportunity state". After a spirited campaign, McKernan emerged on top, besting Tierney by a nine point margin. However, McKernan received only 39% of the vote in a divided four way race. McKernan, just 38 years old on inauguration day, was welcomed with a $46 million surplus. That good financial news would be short lived, however, as the state would face a number of fiscal challenges in the coming years. In his first tenure in Augusta, McKernan attempted to grow the Maine economy. He helped initiate a $1.35 million fund to create "centers of innovation," designed to position Maine at the cutting edge of the next technological change. He also worked to expand job training programs, structured to enable the state to quickly change the skills being taught to meet the needs of a new employer. An additional $5.9 million state investment in the University of Maine System was also spearheaded by the governor, intended to enhance its educational and research reputation. These efforts were hammered home with the governor's new economic development slogan: "MAINE: We're America's Future Business." The program created "opportunity zones" throughout the state to draw jobs to areas in need of new or additional industry. In his second year in office, Governor McKernan launched a public relations campaign intended to enhance the state's image as a place to do business. The difficult budget fights between the governor and the legislature would prove to be a major issue in McKernan's effort to be re elected.
Мэндегі мұра
Губернаторлық қызметі аяқталғаннан кейін форумға қатысқан кезде Маккернан өзінің қызметінде жетістіктер деп санаған бірқатар мәселелер туралы, сондай-ақ жеке көңілсіздіктері туралы ұзақ сөйледі. МакКернанның айтуынша, оның ең маңызды жетістігі – штатты жаһандық экономикаға дайындау болды. Ол басқару кезінде Мэн штаты басқа штаттармен ғана емес, Малайзия және Гонконг сияқты елдермен де жаһандық бәсекеге түскенін атап өтті. Бизнес ахуалын жақсарту және жұмысшылардың өтемақысын реформалауды да маңызды жетістіктер ретінде көрсетті. Сонымен қатар, ол губернатор болған кезеңде Мэн экономикалық тұрғыдан «ең биік нүктеде де, ең төмен нүктеде де» болғанын айтты. Ол осы болжаусыздық салдарынан өкіметтің соңғы жылдары штат кірістерінің күрт төмендеуін болжау мүмкін болмағанын, ал бұл оның ең үлкен өкініші екенін жеткізді. МакКернанның мұрасы қайшылыққа толы. Оның саяси партиясы ешқашан штат заң шығарушы органының екі тармағының бірін де бақылаған емес, сондықтан оның әкімшілігі Блейн резиденциясы мен Штат резиденциясы арасындағы қатал күрестермен сипатталды. МакКернан және Демократиялық партия жетекшілері (әсіресе Джон Мартин) 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардың басында Мэн штатының барлық аспектісін қамтыған өте жауырыққан және қарсыластық атмосфераны құрды. Осы қақтығыстардың іздері бүгінге дейін терең, өйткені МакКернан қызметтен кеткеннен кейін екі адам арасындағы жаралы қарым-қатынасқа бірнеше рет сілтеме жасады.
When participating in a forum after his governorship was over, McKernan spoke at length about a number of things he felt were successes in his tenure, as well as his own personal disappointments. According to McKernan, his most prominent milestone was preparing the state for a global economy. He made note that during his stewardship, Maine competed not just with other states, but globally in such countries as Malaysia and Hong Kong. He also mentioned enhancing the state's business climate and workers compensation reforms as significant achievements. At the same time, he stated that while he was governor, Maine was at the "highest of the highs and the lowest of the lows," economically. He felt that this unpredictability prevented him from being able to forecast a dramatic downturn in state revenues toward the latter part of his time in office, and said that it was his biggest lament. McKernan's legacy is conflicted. His political party never controlled either branch of the state legislature, so his administration became defined by bitter battles between the Blaine House and the State House. McKernan and the Democratic leadership (particularly John Martin) fostered an extremely hostile and adversarial climate that consumed almost every aspect of Maine government in the late 1980s and early 1990s. The wounds of those conflicts still run deep to this day, as McKernan has made repeated references to the scarred relationship between the two men since leaving office.
Үкіметтен кейінгі өмір
Джон Маккейннің Мэн штатындағы президенттік науқанының құрметті төрағасы болды. 1995 жылдан бері ImmuCell Corporation компаниясының тәуелсіз директоры қызметін атқарып келеді. 2003 жылдың 1 қыркүйегінде бірнеше коммерциялық колледждің бас компаниясы – Education Management Corporation компаниясының бас директоры болып тағайындалды, ол қызметін 2006 жылға дейін атқарды. Содан кейін ол атқарушы төраға болып жұмыс істеді.
Honorary state chairman for John McCain's presidential campaign in Maine. Served as outside director of ImmuCell Corporation since 1995. He became chief executive officer of Education Management Corporation, the parent company of several for profit colleges, on September 1, 2003, where he served until 2006. He subsequently served as executive chairman.
Жеке өмір және отбасы
МакКернан екі рет үйленген. Оның алғашқы некесі Джудит Файлспен тізілді. Олардың Питер МакКернан есімді бір ұлы болды, бірақ 1978 жылы ажырасып кетті. 1991 жылдың 23 қаңтарында Питер тоғыз күн комада жатқаннан кейін, бұрын анықталмаған жүрек мәселесінен қайтыс болды. Ол Дартмут колледжінде бейсбол жаттығуы кезінде құлап түскен. Ол сол кезде 20 жаста болды, Дартмут колледжінің жастар құрамасында бейсбол ойнады және жақында мектептің Бета Тета Пи студенттік бауырластығына қосылған. 1989 жылы МакКернан АҚШ сенаторы Олимпия Сноуге үйленді, олар шамамен алты жыл кездескеннен кейін. МакКернан мен Сноу Мэн штатының Өкілдер палатасында қызмет еткен кезде танысып, 1983 жылдан 1987 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасында бірге жұмыс істеді.
McKernan has been married twice. His first marriage was to Judith Files. They had one child together, Peter McKernan, but the couple subsequently divorced in 1978. On January 23, 1991, Peter died of a previously undetected heart problem after lying in a coma for nine days. He had collapsed during baseball practice at Dartmouth College. He was 20 years old at the time, played junior varsity baseball at Dartmouth and had recently joined the school's Beta Theta Pi fraternity. In 1989, McKernan married eventual U. S. Senator Olympia Snowe after the two had been dating for roughly six years. McKernan and Snowe met while serving in the Maine House of Representatives and again served together in the U. S. House of Representatives from 1983 to 1987.