Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Микроядролық операциялық жүйе, Unix нұсқасы
Microkernel operating system
the Unix variant
V операциялық жүйесі (кейде V System деп жазылады) – 1981-1988 жылдары Стэнфорд университетінің таратылған жүйелер тобында профессорлар Дэвид Черитон мен Кит А. Ланц басшылығымен профессорлар мен студенттер әзірлеген тоқтатылған микроядролық таратылған операциялық жүйе. V, Cheriton 1970 жылдары әзірлеген Thoth операциялық жүйесі мен Verex ядросының жалғасы болды. Атауларының ұқсастығына және жақын даму мерзіміне қарамастан, ол UNIX System V жүйесімен ешқандай қатысы жоқ.
The V operating system (sometimes written V System) is a discontinued microkernel distributed operating system that was developed by faculty and students in the Distributed Systems Group at Stanford University from 1981 to 1988, led by Professors David Cheriton and Keith A. Lantz. V was the successor to the Thoth operating system and Verex kernel that Cheriton had developed in the 1970s. Despite similar names and close development dates, it is unrelated to UNIX System V.
Ерекшеліктері
V-дегі негізгі түсініктер – көп жіптілік және синхронды хабар алмасу. V-нің бастапқы терминологиясы қазіргі кезде жиі желі деп аталатын процесті процесс ретінде, ал команданы – бірнеше жіптерді қамтитын және адрестік кеңістікті бөлісетін процесс ретінде пайдаланған. V-де жіптер арасындағы байланыс синхронды хабар алмасу арқылы жүзеге асырылады, онда қабылдаушыға жауап беру алдында жіберушінің адрестік кеңістігінің бөлігін оқу немесе жазу үшін қол жеткізу құқығы бар қысқа, белгілі ұзындығы бар хабарламалар қолданылады. Бірдей хабар алмасу интерфейсі бір процестегі жіптер арасында, бір машинадағы әртүрлі процестердің жіптері арасында және жергілікті Ethernet желісімен байланысқан әртүрлі машиналардағы жіптер арасында қолданылады. Хабарды алған жіп, басқа хабарларды алу алдында оған жауап беруі міндетті емес; бұл модель Ада кездесуінен ерекшеленеді. Хабар алмасу мүмкіндігін пайдаланудың әдеттегі жолы – клиенттердің қандай да бір қызметті сұрап серверге хабарлама жіберуі. Клиент тарапынан бұл қашықтықтан процедура шақыруына (RPC) ұқсас. Автоматты түйіршік генераторының ыңғайлылығы болмады, бірақ керісінше, клиент бір параметрді сілтеме арқылы жіберуге болады, бұл басқа RPC жүзеге асыруларында мүмкін емес. Сервер тарапынан модель RPC-ден көбірек ерекшеленеді, себебі әдепкі бойынша барлық клиент сұраулары бір сервер жіпіне мультиплекстеледі. Сервер клиент сұрауларын параллель өңдеу үшін жіптерді тікелей бөлуге құқылы; егер осылай жасалса, сервер тарапындағы модель де RPC-ге ұқсас болады. V Стэнфорд тобы үшін жеке мақсат емес еді; оның орнына, ол таратылған операциялық жүйелер және желілер саласындағы көптеген зерттеу жобалары үшін құрал ретінде пайдаланылды. Сол замандағы басқа операциялық жүйелер сияқты (мысалы, Sprite), V көбінесе өзін-өзі қамтамасыз ететін толыққанды жүйе болды. Көптеген студенттер V-ді дисксіз SUN жұмыс станцияларында немесе MicroVAX жұмыс станцияларында жалғыз операциялық жүйе ретінде іске қосты. Компиляция V-де немесе VAX Unix машиналарында жасалуы мүмкін, олар тұрақты ортада файлдық қызметтерді қамтамасыз етті, бұл әрдайым өзгеріп отыратын зерттеу жүйесінен гөрі сенімдірек болды. V-нің айқын әсерлері болды. Бір компьютерде бастапқы іске асырылғаннан кейін, жергілікті желіде хабар жіберу-қабылдау және жауап беру жүйесінің шақыру семантикасын кеңейту үшін әмбебап хабарлама транзакциялық протоколы (VMTP) әзірленді. Протоколға Стив Дирингтің аспирант ретінде әзірлеген көп тарату қолдауы кірді. Бұны қолдау үшін жасалған Интернет протоколы қабаты IP көп тарату стандартына айналды. V жүйесі графикалық пайдаланушы интерфейсін (GUI) зерттеу үшін пайдаланылды. Виртуалды графикалық терминал қызметі (VGTS) жергілікті және қашықтық қолданбалар үшін модульдік терезелік жүйе ұсынды. Көпшілікке беймәлім W терезесі жүйесі V операциялық жүйесінде алғаш іске қосылғандықтан осылай аталды, ал одан кейін жақсы танымал X терезесі жүйесі де W-ге негізделгендіктен осылай аталды. V сонымен қатар Apple Computer-де Vanguard деп аталатын тағы бір таза микроядролық жобаны тудырды, ол негізгі жүйеге бірқатар жақсартулар енгізді. Кейіннен "Авангард" қайта ұйымдастыру кезінде жойылды. Tektronix VM700 теледидар өлшегіш құралы 1980-ші жылдардың соңында желілік V ортасында әзірленді және V операциялық жүйесінің сәл өзгертілген нұсқасын іске қосты; бұл құрылғы көптеген жылдар бойы өндіріліп, сатылды.
The key concepts in V are multithreading and synchronous message passing. The original V terminology uses process for what is now commonly called a thread, and team for what is now commonly called a process consisting of multiple threads sharing an address space. Communication between threads in V uses synchronous message passing, with short, fixed length messages that can include access rights for the receiver to read or write part of the sender's address space before replying. The same message passing interface is used both between threads within one process, between threads of different processes within one machine, and between threads on different machines connected by a local Ethernet. A thread receiving a message is not required to reply to it before receiving other messages; this distinguished the model from Ada rendezvous. One common pattern for using the messaging facility is for clients to send messages to a server requesting some form of service. From the client side, this looks much like a remote procedure call (RPC). The convenience of an automatic stub generator was lacking, but in contrast, the client can pass one parameter by reference, which is not possible with other RPC implementations. From the server side the model differs more from RPC, since by default all client requests are multiplexed onto one server thread. The server is free to explicitly fork threads to handle client requests in parallel, however; if this is done, the server side model is much like RPC too. V was never an end in itself for the Stanford group; rather, it was used as a vehicle for many different research projects in distributed operating systems and networking. Much like other operating system efforts of its day (such as Sprite), V was a complete system that was mostly self hosting. Many students ran V as the only operating system on their diskless SUN workstations or MicroVAX workstations. Compiles could be done either on V, or on VAX Unix machines that provided file service in a more stable environment than the ever changing research system. V did have some notable impacts. After the initial implementation on one computer, the Versatile Message Transaction Protocol (VMTP) was developed to extend the send receive reply system call semantics over a local area network. The protocol included multicast support developed by Steve Deering as a graduate student in the group. The Internet Protocol layer to support this evolved into the IP multicast standard. The V system was used for graphical user interface (GUI) research. The Virtual Graphics Terminal Service (VGTS) provided a modular windowing system for both local and remote applications. The little known W Window System got its name because it was first hosted on the V operating system, and the better known X Window System in turn got its name because its first version was based partly on W. V also spawned another pure microkernel effort at Apple Computer known as Vanguard, which added a number of improvements to the basic system. Vanguard later disappeared in a reorganization. The Tektronix VM700 television measurement instrument was developed in a networked V environment in the late 1980s and ran a lightly modified version of the V operating system; this device was manufactured and sold for many years.