Кіріспе
Колумбия округінің туы – ақ түсті фонда үш қызыл жұлдыздың үстінде екі қызыл жолақтан тұрады. Бұл ту 1592 жылы Англияның Нортгемптоншир графтығындағы Лоренс Вашингтонға (Джордж Вашингтонның арғы атасы) берілген елтаңбаға негізделген қанатты елтаңба. 1592 жылы Роберт Кук, Кларенсу королі, Елизавета I патшайымның билігі тұсында Нортгемптонширдегі Сулгрейв Манорындағы Лоренс Вашингтонға (1566/68 – 1616) елтаңбаны бекітті. Лоренс Вашингтонның екі немересі 1660 жылдары Солтүстік Америкаға көшіп келді. Олардың бірі – Джон Вашингтон, ол 1656 жылы Виргиния колониясына қоныс аударды. Оның шөбересі – Джордж Вашингтон, ол Америка Құрама Штаттарының бірінші президенті болды. Джордж өзінің Маунт-Вернон плантациясында, жеке заттарында және құлдарының киімдерінде елтаңбаны кеңінен пайдаланды. Бұл американдық плантаторлар класында кең таралған практика еді. Мистер Хард 1791 жылдың 7 желтоқсанындағы хатында ата-бабалары туралы Англияда болған оқиғаларды растады. Джордж Вашингтон бұл елтаңбаның тәуелсіздікке дейін колонияда қолданылғанын мойындады. ХХ ғасырдың басында Томпсен Брайан Эллис компаниясы – вексилологияға қызығушылық танытқан лейтенант-командир Байрон МакКэндлесс басшылығымен ту кітапшасын жасаған баспагерлер фирмасы еді. Кейін бұл жұмысты National Geographic баспасы өз қолына алды. Ол қазіргі танымал "Біздің Ту нөміріміз" (XXXII том, № 4) атанды, онда 1197 түсті және 300 қара-ақ түсті тулар болды. 335-бетте Ұлттық гвардияның туы Колумбия округінің туы ретінде көрсетілген. Онда екі жалаушасы бар көк ту бейнеленген: бірінде "Штаб", екіншісінде "Колумбия округінің милициясы" деп жазылған. Арасында балта болды. Жобаға жұмыс істеген суретшілердің бірі – Чарльз А. Р. Данн. Ол кейбір туларды суреттеген кезде көптеген штаттардың туларында жақсы дизайнның болмағанын байқады, олардың көбісі жай ғана көк фондағы штат мөрі болатын. Ол сондай-ақ Колумбия округінің туының жоқ екенін түсінді. Ол астананың туын жасау туралы ойлана бастады. Ол көршілес штаттың Мэриленд штатының туының дизайнына қатты қызықты, онда Лорд Балтимордың қару-жарағы қолданылған. Оның дизайны үшін шабыт алу үшін геральдика саласында қалуы табиғи болды. 1924 жылдың 20 ақпанында "Evening Star" газетінде Джон Маккей Дунбардың ұсынған дизайны жарияланды. Онда қызыл фонда көк крестпен бірге елтаңбаның қалқан бөлігі бейнеленген. D.A.R. бұл жобаны мақұлдамаса да, 24 ақпандағы кездесуінде оның "қарапайымдылығын" бағалады. Олар өз зерттеулерінде балталы милиция туының ту ретінде қолданылғанын, бірақ округ үшін тиісті ту емес екенін растады. Олар сондай-ақ Колумбия округінің мөрінің күрделілігіне байланысты жалаудың дизайнының бір бөлігі болу идеясын қабылдамады. Заң жобасын жобалаумен ақылдасқан Көркемөнерлер комиссиясының төрағасы Чарльз Мур дизайнның қарапайым болуы керектігімен келісті және округтың барлық штаттардың орталық үкіметінің орталығы екенін бір жолмен көрсету керектігін айтты. Сол жылдың ақпан айында Чарльз Данн 1924 жылдың 16 наурызында жарияланған "Evening Star" газетінде қара-ақ және түсті суреттер жинағын ұсынды. Шарттар бірдей болған кезде (екі жолақ және үш жұлдыз) түстер өзгерді: жұлдыздар үшін кобальт көк, ал жолақтар үшін қызыл. Алайда Оңтүстік-Шығыс Азаматтар қауымдастығынан қарсылық туды. 1924 жылдың 26 наурызында олар Колумбия округінің арнайы туын қабылдауға қарсы резолюция қабылдады. Бұл резолюция капитаннан кейін қабылданған көрінеді. У. Э. Лаккет "Колумбия округінің өзінің туы ретінде бағалайтын жалғыз туы – әр америкалық үшін бір туы – жұлдыздар мен жолақтар" деп мәлімдеді. 1924 жылдың 12 мамырында Азаматтық бірлестіктер федерациясының жиналысында, шараға қатысқан қонақтарды көңіл көтеру мақсатында федерацияның имитациялық жиналысы ұйымдастырылды. Кездесулер қызу пікірталастармен танымал болды және осы шығармадағы таңдау тақырыбы Колумбия округінің туын қабылдау болды. "Арнайы комитеттің" басшысы Фред С. Уокер және Джеймс В. Мерфи болды, олар Джесси С. Сутермен бірге эмблеманы ұсынды. Бұл дизайн "Джесс туы" деп белгілі болды және 2019 жылдың 14 маусымында #DCFlagDay аясында DC туының тарихы туралы талқылаудың бөлігі ретінде қайта жарияланды. Қазіргі уақытта ол Вашингтонның тарихи қоғамында сақталады және Джош Гибсон тапқан ту 1960 жылы соңғы рет көрсетілді. 1924 жылдың 2 мамырында "Evening Star" газетінде Армия ұсынған жаңа дизайн жарияланды. Оны генерал-квартирмейстердің кеңсесі жобалаған және капитанның бірлескен жұмысы болған. Дж. Моултри Уорд, Q. M. C. және Флора Ф. Шервуд, Квартирмейстер корпусының азаматтық суретшісі. Олар Джордж Вашингтонның қару-жарағын және оның екі түсін пайдаланғанмен, ол өте ерекше болды. Бірінші үштен бір бөлігі, дренажға жақын, үш ақ бесбұрышты жұлдызы тік бойымен орналасқан кең қызыл жолақтан тұрды. Олар бастапқыда оның шекараларында болған үш қаланы білдірді: Вашингтон қаласы, Джорджтаун және Александрия. Тудың қалған бөлігі ақ және қызыл түстермен кезектесетін төрт жолақтан тұрды, жиегінде қызыл түспен аяқталды. Сенат 1924 жылдың 5 мамырында заң жобасын қабылдады және ол Өкілдер палатасына жол тартты. 1924 жылдың 7 мамырында Ұлттық Вашингтондар ұйымының бесінші жылдығына арналған банкетте, қоғам президенті Джесси С. Сутер аудиторияға бірнеше апта бұрын ұсынылған округтік тудың нұсқасын көрсетті және оның мағынасын түсіндірді. Алайда, заң жобасы заңға айналмаған сияқты. Он жылдан кейін мәселе қайта туды. 1934 жылдың 16 қыркүйегінде Ұлттық астананы жоспарлау комиссиясының төрағасы және президент Франклин Д. Рузвельттің сіңілісі Фредерик Адриан Делано округтік тудың дизайнын ашты. Оның нұсқасы 13 жолағы бар Америка туына негізделген. Жұлдыздардың орнына 1792 жылы қала алғаш жобаланған кездегі Вашингтонның картасы қосылды және АҚШ Капитолийі, Ақ үй, Линкольн ескерткіші, Маунт-Вернон, Жоғарғы сот ғимараты, Ли ескерткіші, Арлингтондағы амфитеатр, Джорджтаунның Дамбартон үйі және Александриядағы масондық ескерткіші мен Христиан шіркеуінің суреттерімен оралған. Төрт бұрышта төрт американдық бүркіті бейнеленген. Карта дизайнын алғашқыда оның ұсынысы бойынша Милдред Г. Беррадж салған және "орамал картасы" деп белгіленген. Дизайнды американдық азаматтық қауымдастығы авторлық құқығына алған, оның президенті мырза Делано болды. Алты түспен басылған орамалдардың бірі 1 долларға сатылды және түскен қаражат Джордж Вашингтон ескерткіші жобасына жұмсалды.
The flag of Washington D. C. consists of three red stars above two red bars on a white background. It is an armorial banner based on the coat of arms granted to Lawrence Washington (George Washington's great grandfather) of Sulgrave Manor Northamptonshire, England, in 1592. In 1592, Robert Cooke, Clarenceux King of Arms confirmed the coat of arms upon Lawrence Washington (1566/68 1616) of Sulgrave Manor in Northamptonshire during the reign of Elizabeth I. Two grandsons of Lawrence Washington immigrated to English North America in the 1660s. One of them was John Washington, who immigrated to the colony of Virginia in 1656. His great grandson was George Washington who would become the first president of the United States. George used the coat of arms extensively on his Mount Vernon plantation, including on personal objects and on the livery of his enslaved servants. This was a common practice among the American planter class. Mr. Heard confirmed the events that took place in England regarding his ancestors in a letter dated December 7, 1791. George Washington acknowledged that this was the same coat of arms used in the Colony prior to Independence. In the early 20th Century, the Thompsen Bryan Ellis Company was a firm of printers working on a flag book under the direction of Lieutenant Commander Byron McCandless who had a great interest in vexillology. The work was then taken over by the National Geographic. It became the now well known "Our Flag Number" (Volume XXXII Number 4) which contained 1197 flags in full colors and an additional 300 in black and white. On page 335, the National Guard's flag is shown as the representation of the District of Columbia. It showed a blue flag with two banners on it: one above with the word "Headquarters" and one below with "District of Columbia Militia" written on it. In between was an axe. One of the artists working on the project was Charles A. R. Dunn. While drawing some of the flags, he noticed the lack of good design for many of the state flags with many simply being the state seal on a blue field. He also realized that the District of Columbia did not have a flag. He started thinking about designing a flag for the capital. He was very attracted to the design of the neighboring state flag of Maryland which used the arms of Lord Baltimore. It was only natural that he would remain in the field of heraldry for the inspiration of his design. On February 20, 1924, the Evening Star published a proposed design by John Mackaye Dunbar. It featured the shield portion of the coat of arms on a red field with a blue cross. While this design was not endorsed by the D. A. R., they appreciated its display of "simplicity" in their February 24 meeting. They confirmed that their research that the Militia flag with an ax had been used as a flag but was not an appropriate flag for the district. They further rejected the idea of having the seal of the District of Columbia be part of the design for a flag due to its complexity. Charles Moore, the chairman of the Fine Arts Commission who had been consulted on the drafting of the bill, also agreed that the design should be simple and should emphasize in some way that the district is the seat of the central government of all the states. In February of that year, Charles Dunn submitted a set of drawings in black and white and in color to the Evening Star which was published on March 16, 1924. While the charges remained the same (two bars and three mullets) the tinctures had changed from all gules (red) to cobalt blue for the stars and vermilion for the bars. However, some opposition arose from the Southeast Citizens' Association. On March 26, 1924, they adopted a resolution opposing the adoption of a special flag for the District of Columbia. This resolution was apparently adopted after Capt. W. E. Luckett declared "that the only flag the District of Columbia should cherish as its own is the one flag for every American — the Stars and Stripes". On May 12, 1924, at a gathering of the Federation of Citizen's Associations, an imitation meeting of the federation was staged for the purpose of entertaining the guests present at the event. Meetings were known for their fiery debates and the topic of choice in this piece was the adoption of a flag for the District of Columbia. The "special committee" was headed by Fred S. Walker and James W. Murphy who came forward with the emblem with Jesse C. Suter as a member:
The design which would become known as the Jest Flag and was made public again on June 14, 2019 as part of #DCFlagDay as part of a discussion on the history of the DC flag. It is currently in the holdings of the Historical Society of Washington, D. C., and was last displayed in 1960 according to Josh Gibson who found the flag. On May 2, 1924, the Evening Star published a new designed proposed by the Army. It was designed by the Office of the Quartermaster General and was the joint work of Capt. J. Moultrie Ward, Q. M. C. and Flora F. Sherwood, the Quartermaster Corps civilian artist. While they used the arms of George Washington in part of the flag and its two colors, it was very different. The first third, next to the hoist, consisted of a broad red strip with three white five pointed stars aligned vertically in its center. They represented the three cities originally in its boundaries: Washington City, Georgetown and Alexandria. The remainder of the flag was composed of four stripes aligned veritably and alternating white and red ending with red on its edge. The Senate passed the bill on May 5, 1924, and it made its way to the House of Representatives. On May 7, 1924, the Native Washingtonians for a Banquet for the organizations fifth anniversary. During his presentation, the president of the society Jesse C. Suter showed the audience the version of the district flag that was presented a few weeks later and explained its meaning:
However, it seems the bill never made it through to become law. A decade later, the question reappeared. On September 16, 1934, Frederic Adrian Delano, chairman of the National Capital Planning Commission and the uncle of President Franklin D. Roosevelt unveiled his design for a district flag. His version was based on the American flag with the same 13 stripes. In place of the stars a map of Washington when the city
was first projected in 1792 was added and was surrounded by pictures of the Capitol, the White House, the Lincoln Memorial, Mount Vernon, the Supreme Court Building, the Lee Mansion and the Amphitheater at Arlington, the Dumbarton House in Georgetown and the Masonic Memorial and Christ Church in Alexandria. In the four corners were four American eagles. The map design was originally drawn by Mildred G. Burrage at his suggestion and was known as the handkerchief map. The design was copyrighted by the American Civic Association of which Mr. Delano was president. Printed in six colors, the handkerchiefs were sold for $1 each and the proceeds were used for the George Washington Memorial Parkway fund.
Аудандық туы жөніндегі комиссия құрылды
1938 жылға қарай, D.A.R. аудандық ту үшін он жылдан астам уақыттан бері науқан жүргізіп жатқан еді. Бұл күш-жігерді жергілікті D.A.R. Туды дұрыс пайдалану жөніндегі комитеті басқарды. 1937 жылы жергілікті бөлімге Мэриленд штатының Аннаполис қаласындағы АҚШ Әскери-теңіз академиясындағы Дальгрен залына 48 штаттың туларымен бірге ілінетін аудандық ту ұсыну сұралды. Штаттық Ту комитетінің төрағасы аудан комиссарына жүгінді, бірақ ол тудың жоқ екенін айтып, беруге мүмкіндік таппады. Конгресске қарқынды лоббилеу арқылы қолайлы туды іздеу жұмысы ілгері жылды. Президент Франклин Д. Рузвельт осы заңға сол күні қол қойды. Комиссия құрамына Комиссарлар кеңесінің президенті Мелвин С. Хейзен, соғыс хатшысы Гарри Х. Вудринг және Әскери-теңіз күштерінің хатшысы Клод А. Суонсон кірді. Олар 1938 жылдың 9 шілдесінде дизайнды таңдау жоспарларын талқылау үшін кездесті. "Вечерняя звезда" газеті сол кезде бұл Вашингтон халқының округтің тәуелсіздігіне жасаған алғашқы қадамы екенін, соның ішінде дауыс беру құқығы да бар екенін жазды. Бұл мәселеде мойынсұнудың белгісі болады деп үміттенілді. Ол кезде округ комиссары АҚШ президентімен бірге, сондай-ақ екі хатшы Кабинет құрамында тағайындалды. 1975 жылға дейін Вашингтон тұрғындары өздерінің мэрін сайлаған жоқ. Газеттерде жарияланғандай, жұртшылыққа тудың дизайны мен идеяларын ұсынуға ашық конкурс жарияланды. Соғыс департаментінің геральдикалық бөлімі геральдика және көріну қағидаларын белгіледі.
Жоба ұсыныстары мен іріктеу
Чарльз Данн өзінің 1921 жылғы дизайнын, Вашингтонның гербімен бірге, барлық элементтері түпнұсқа қызыл түсте (gules) көрсетілген күйінде 1938 жылдың маусым айында ұсынды. Тудың өзінен басқа, ол жергілікті ұйымдар, мысалы, Американдық легион үшін, Вашингтон гербін (оны ол дұрыс емес "джек" деп атады) тудың сол жақ бөлігінде (кантон) пайдалануды ұсынды. Ал ұйым тудың қалған бөлігін (орынды) өздерінің эмблемасы үшін қолдануға болады.
Жергілікті іріктеуге қатысуға ресми өтініштер
Алайда, Көркемсурет комиссиясы 50-ге жуық дизайнды зерттегісі келгендіктен, қарауды кейінге қалдыруға мәжбүр болды, ал кейбір дизайн 3 қыркүйекте, отырыс өтетін күні әлі жетпеген еді. Қарау келесі отырысқа екі аптаға жылдырылды. Сонымен қатар, Evening Star газеті жобаны таңдау процесіне азаматтық істерде белсенді адамдардың күмәнмен қарағанын хабарлады. Көркемсурет комиссиясынан көбірек демократиялық процесті қолдану ұсынылды. Бұл таңдау "бұл дауыссыз және өкілсіз қауымға болашақта мақтанышпен және адалдықпен жүретін қауымдық түстерді таңдауға қатысу мүмкіндігі арқылы қызығушылық пен азаматтық рухты оятудың нағыз мүмкіндігі ретінде қарастырылды". Сондай-ақ, ту қандайды білдіруі керек деген мәселе де талқыланды. Evening Star газеті бұл сұрақты былай қойды: "қаралып жатқан дизайнның бірі немен символданады?". Олар өз алаңдаушылықтарын комиссарға хат арқылы жеткізді:
Азаматтар қауымдастығы федерациясы қазан айының басында бұл қозғалысқа қосылды. Олар Көркемсурет комиссиясынан дизайнды таңдауда олармен бірлесіп жұмыс істеу құқығын беруді сұрады. Бұл үшін арнайы комиссия құрылатын болды. 1938 жылдың 5 қазанында Ең көне тұрғындар қауымдастығы Азаматтар қауымдастығы федерациясына хат жолдап, екі топтың дизайнды таңдау мәселесінде ынтымақтастық жасайтынын сұрады. Калорама қауымдастығы 11 қазанда басқа екі қауымдастықпен бірге комиссияға хат жолдап, дизайнды таңдау құқығын аудан тұрғындарына беруді ұсынды.
Түпкілікті жобаны таңдау
1938 жылғы 15 қазанда "Evening Star" газеті округтік ту және Көркем өнер комиссиясы жаңа туды қабылдағанын хабарлады. 50 эскизді қарастырғаннан кейін Вашингтонның елтаңбасы таңдалды. Дизайн "бірінші президенттің отбасылық гербінің негізгі элементтерін пайдаланып, Жорж Вашингтонға құрмет көрсету" деп сипатталды. Азаматтардың бірі де осындай пікірде болды. Ол туды "Жер бетіндегі ең ұлы еркін елдің үкімет орталығын бейнелейтін ту үшін сәйкес емес" деп санайтындығын былай түсіндірді:
Уақыт өте келе дизайнға деген көзқарас өзгерді, ол қабылданбаудан бастап Колумбия округінің штаттық қозғалысымен бірге қолдауға дейін жетті. Вашингтонның туы Солтүстік Америкалық вексиллологиялық қауымдастығының 2001 жылғы АҚШ және Канаданың әкімшілік бөліністерінің туларына жасаған зерттеуінде 72 үміткердің арасында сегізінші орынды иеленді.