Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Өрт немесе басқа да төтенше жағдайды хабарлауға арналған құрылғы
Device used to signal a fire based or other emergency
Өрт туралы хабарлау құрылғысы – өрт туралы хабарлау жүйесінің өрттен қорғаудың белсенді құрауы. Хабарлама құрылғысы өрт немесе шара қажет болатын басқа да төтенше жағдай туралы хабарлау үшін дыбыстық, көрінетін немесе басқа да сигналдарды пайдалана алады. Дыбыстық құрылғылар басқа хабарлау тәсілдерінен бұрын пайдалануға түскен. Алғашқыда барлық құрылғылар электрмеханикалық дабыл немесе электр қоңыраулары болды, кейін олар электронды дыбыс шығарушылармен ауыстырылды. Көптеген қазіргі заманғы құрылғылар үш фут қашықтықта 70-ден 100 децибелге дейін дыбыс деңгейін шығарады.
A fire alarm notification appliance is an active fire protection component of a fire alarm system. A notification appliance may use audible, visible, or other stimuli to alert the occupants of a fire or other emergency condition requiring action. Audible appliances have been in use longer than any other method of notification. Initially, all appliances were either electromechanical horns or electric bells, which would later be replaced by electronic sounders. Most of today's appliances produce sound levels between 70 and 100 decibels at three feet.
Кодтау
Кодтау – бұл хабарлама құрылғысының шығаратын дыбыс үлгісі немесе тондары, олар панель арқылы немесе хабарлама құрылғысындағы джамперлер немесе DIP-переключательлерді орнату арқылы басқарылады. 1996 жылға дейін орнатылған дыбыстық хабарлама құрылғыларының көпшілігі эвакуация үшін үздіксіз дыбыс шығарды. Жалпы алғанда, сол кезде ешқандай жалпыға ортақ стандарт дыбыстың нақты тонын немесе дыбыстық өрт дабылының эвакуациялық сигналының үлгісін міндеттемеді. Үздіксіз дыбыстан гөрі сирек болғанымен, бірдей мақсат үшін әртүрлі сигнал беру әдістері қолданылды. Бұл әдістер олардың ерекше құрылымымен аталады, мысалы: «Март уақыты» (әдетте минутына 120 импульс, бірақ кейде панельге байланысты минутына 90 немесе 20 импульс), «Hi Lo» (екі түрлі тонды бірін кезегімен ауыстыру), «Slow Whoop» (тонның жоғары қарай баяу өсуі) және тағы да басқалар. Бүгінде бұл әдістер эвакуациядан өзге жауапты қозғауға арналған қолданыстармен шектеледі. 1996 жылы ANSI және NFPA жаңсақтықты болдырмау үшін стандартты эвакуация үлгісін ұсынды. Үлгі қолданылған дыбысқа қарамастан біркелкі. Бұл үлгі, сондай-ақ түтін дабылында да қолданылады және «Уақытша үш дабыл сигналы» деп аталады, көбінесе «T 3» немесе «Код 3» (ISO 8201 және ANSI/ASA S3.41 Уақытша үлгісі) деп аталады, ол үзіліске ұшыраған төрт санаудан тұрады (үш жарты секундтық импульс, содан кейін бір жарым секундтық үзіліс, кемінде 180 секунд бойы қайталанады). Көміртек газы (CO) детекторлары ұқсас үлгіде төрт импульсты дыбыс қолдануға арналған (көбінесе T4 деп аталады).
Coding refers to the pattern or tones a notification appliance sounds in and is controlled either by the panel or by setting jumpers or DIP switches on the notification appliances. The majority of audible notification appliances installed prior to 1996 produced a steady sound for evacuation. In general, no common standard at that time mandated any particular tone, or pattern for audible fire alarm evacuation signals. While less common than a steady sound, differing signaling methods were used for the same purpose. These are named with respect to their distinctive structure and include, March Time (usually 120 pulses per minute but sometimes at 90 pulses or 20 pulses per minute, depending on the panel), Hi Lo (two different tones that alternate), Slow Whoop (slow rising sweep upwards in tone) among others. Today these methods are confined to applications intended to trigger a response other than evacuation alone. In 1996, the ANSI and the NFPA recommended a standard evacuation pattern to eliminate confusion. The pattern is uniform without regard to the sound used. This pattern, which is also used for smoke alarms, is named the Temporal Three alarm signal, often referred to as "T 3" or "Code 3" (ISO 8201 and ANSI/ASA S3.41 Temporal Pattern) and produces an interrupted four count (three half second pulses, followed by a one and one half second pause, repeated for a minimum of 180 seconds). CO (carbon monoxide) detectors are specified to use a similar pattern using four pulses of tone (often referred to as T4).
Көрнекі сигналдар
1970 жылы Space Age Electronics алғашқы визуалды ескерту құрылғысын, AV32 жарық тақтасын (бар мүйіздің үстіне орнатылатын) және V33 қашықтан жарық шығару құрылын ұсынды. Сонымен қатар, 1976 жылы Wheelock өзінің 7000 сериясымен алғашқы мүйіз/строб ескерту құрылғыларын енгізді. 1970 және 1980 жылдардағы визуалды сигналдардың көп бөлігі ақ немесе қызыл шамдардан тұрды. 1980 жылдары көптеген жаңа орнатулар визуалды сигналдарды қамтуын бастады, сондай-ақ көбірек стробтар пайда бола бастады. АҚШ-та 1990 жылғы Мүгедектерге қатысты заң (ADA) есту қабілеті нашар адамдарды ескере отырып, эвакуация сигнализациясының әдістерін өзгертуге себеп болды. Енді дыбыстық ескерту құрылғылары есту қабілеті нашар адамдарды ескерту үшін жоғары жарық интенсивтігі бар строб жарықтарын қамтуы керек болды. Бұл шамдар ADA талаптарына сай келмейтіндей етті. Визуалды сигналдар жоқ көптеген бұрынғы орнатулар строб тақталарымен жаңартылды. Бұл жаңарту тақталары дыбыстық сигналды ауыстырмай, стробты оңай орнатуға мүмкіндік берді. Кейіннен ADA ережелерінде стробтардың кемінде 15 канделаға ие болуы және минутына кемінде 60 рет жыпылықтауы (секундына бір жыпылық) талап етілді. Компаниялар мөлдір стробтарды шығаруды тоқтатып, оларды жаңа, айқын, жоғары интенсивті стробтармен алмастырды. Бүгінде стробтарды синхрондау жиі қолданылады, бұл барлық стробтарды біркелкі жыпылықтау үлгісінде синхрондау үшін жасалады. Бұл фотосезімтал эпилепсиясы бар адамдардың синхронды емес стробтардан ұстамаларға шалдығуының алдын алуға бағытталған.
In 1970, Space Age Electronics introduced the first visual notification appliance, the AV32 light plate (which was installed over an existing horn) and V33 remote light. Meanwhile, in 1976, Wheelock introduced the first horn/strobe notification appliances with its 7000 series. The majority of visual signals throughout the 1970s and 1980s were white or red incandescent lights. In the 1980s, most new installations began to include visual signals, and more strobes started to appear. In the United States, the 1990 Americans with Disabilities Act (ADA) triggered changes in evacuation signaling methods to include the hearing impaired. Audible notification appliances would now have to include strobe lights with higher brightness intensity to alert the hearing impaired. This made incandescent lights inadequate for the purposes of the ADA. Many existing installations that did not include visual signals were retrofitted with strobe plates. These retrofit plates would allow for the easy installation of a strobe without replacing the audible signal. Later, ADA codes also required that strobes be at least 15 candelas and have a flash rate of at least 60 flashes per minute (one flash per second). Companies discontinued their translucent strobes, and replaced them with new, clear, high intensity strobes. Today, strobe synchronization is often used to synchronize all strobes in a uniform flash pattern. This is to prevent individuals with photosensitive epilepsy from potentially experiencing seizures due to unsynchronized strobes.
Дауысты эвакуациялау
Дауыстық эвакуация жүйелері (дауыстық дабыл жүйелері деп те аталады) көптеген елдерде кең таралған. Дауыстық эвакуация дабылдары әдетте, сигнал берушілер мен қоңырауларға қарағанда бәсең болады (бірақ әдетте стандарттар бірдей ең төменгі дыбыс қысымын талап етеді), және көбінесе дабыл сигналы (әдетте баяу үрлеу, код 3 немесе қоңырау дыбысы, бірақ бұл елге және нақты қолданылуына байланысты) мен авариялық жағдай туралы ескерту және ғимаратты эвакуациялау туралы дауыстық хабарлама береді (көбінесе тұрғындарға лифттерді пайдаланбауға кеңес береді). Дауыстық эвакуация жүйелерін персонал да, кіріктірілген микрофон арқылы дабыл жүйесі арқылы нақты ақпарат беру үшін немесе нұсқаулар беру үшін пайдалана алады, бұл сигнал берушілер мен қоңырауларға қарағанда айқын артықшылықты ұсынады. Жүйе жеке-дара болуы мүмкін (яғни, арнайы динамиктерді пайдалану, олар сондай-ақ кіріктірілген жарқыл жарықтарымен жабдықталуы мүмкін) немесе жүйе жария хабарлау жүйесінің мүмкіндіктерін қамтамасыз ете алады. 1973 жылы Autocall өрт дабылы компаниясы (SimplexGrinnell компаниясымен бірігіп, кейін қайта құрылды) алғашқы дауыстық эвакуация жүйесін өндірді.
Voice evacuation systems (also called Voice Alarm Systems) have become popular in most countries. Voice evacuation alarms typically are not as loud as horns or bells (although generally standards require the same minimum sound pressure levels), and usually sound an alarm tone (typically a slow whoop, code 3, or chime tone, although this depends on the country and particular application) and a voice message warning that an emergency has been reported and to evacuate the building (often also directing occupants to not use elevators). Voice evacuation systems can also be used by personnel to give specific live information and/or instructions over the alarm system using a built in microphone, which provides a distinct advantage over horns or bells. The system can be stand alone (i. e. using dedicated loudspeakers, which can also feature integrated strobe lights), or the system can accommodate public address system functionality. In 1973, the Autocall fire alarm company (merged to SimplexGrinnell then relaunched), manufactured the first voice evacuation system.
Еуропадағы дауыс эвакуациясы
Еуропада дауыспен эвакуациялау жүйелері теміржол және әуе көлігі терминалдарында, жоғары қабатты ғимараттарда, мектептерде, ауруханаларда және басқа да ірі объектілерде қалыпты жағдайда міндетті талап болып табылады. Төтенше жағдайларда қолданылатын дауыстық жүйелердің тарихы екінші дүниежүзілік соғысқа дейін жетеді. Avalon, Tannoy және Millbank Electronics сияқты компаниялардың үлгісімен, 1980 жылдары көптеген басқа компаниялар дауыспен эвакуациялау жүйелерін өндіруге кірісті. 1990 жылдары дауыспен эвакуациялау ірі объектілер үшін стандартқа айналды және оның танымал болуы жалғасуда. Дауыспен эвакуациялау жүйелерін пайдалану, жобалау, жұмыс істеуі және орнатылуы Еуропада CENELEC Еуропалық электротехникалық стандарттау комитетінің EN 60849 стандартымен, ал Ұлыбританияда Британдық стандарт BS 5839-8 бөлігімен, жүйелік тәжірибе кодексімен реттеледі. Бұған EN 54 және ISO 7240-16:2007 Еуропалық үйлесімді жабдық стандарттарының отбасысы да қосылады.
In Europe, voice evacuation systems are normally a mandatory requirement for rail and air transport terminals, high rise buildings, schools, hospitals, and other large facilities. Voice systems for emergency use date back at least as far as the second world war. Following the lead of companies like Avalon, Tannoy and Millbank Electronics etc., in the 1980s many other companies began producing voice evacuation systems. In the 1990s, voice evacuation started to become the standard for large facilities, and is still growing in popularity. The use, design, operation and installation of Voice evacuation systems is governed in Europe by CENELEC European Committee for Electrotechnical Standardization EN 60849 and in the UK by the British Standard BS 5839 Part 8, a system code of practice. This is joined by the European harmonised equipment standards family EN 54, and ISO 7240 16:2007.
Тиімділігі
Әртүрлі ескерту әдістерінің тиімділігіне қатысты алғашқы зерттеулер шамалы. 2005-2007 жылдар аралығында NFPA ұйымының қаржыландыруымен жүргізілген зерттеулер қарттар, есту қабілеті нашарлағандар және мас күйдегілер сияқты тәуекелі жоғары топтардағы өлім-жітімнің көп болу себептерін анықтауға бағытталған. Жақындағы зерттеулер көрсетіп тұрғандай, жарқыраған шамдар есту қабілеті нашарлаған ересектерді ұйықтатып оятуға тиімді емес, ал басқа дабыл дыбысы одан әлдеқайда тиімді. Есту қабілетінен айырылған адамдар оятудың жақсартылған әдістерін енгізуді талап етуде.
Initial research into the effectiveness of the various alerting methods is sparse. From 2005 to 2007, research sponsored by the NFPA focused on understanding the cause of a higher number of deaths seen in high risk groups such as the elderly, those with hearing loss, and those who are intoxicated. More recent research suggests that strobe lights are not effective at waking sleeping adults with hearing loss and suggest that a different alarm tone is much more effective. Individuals in the hearing loss community are seeking changes to improved awakening methods.
Орта жиілік (520 Гц) дыбысының тиімділігі
NFPA-ның тағы бір зерттеуі 520 Гц жиілігін қолданатын орта жиілікті шаршы толқынды дыбыстық сигналдардың, әсіресе есту қабілеті шала нашар немесе орташадан ауыр нашарлаған адамдарды оятудағы тиімділігін көрсетті. 520 Гц жиілікті шаршы толқынды құрылғылар мен 3100 Гц таза тонды Т3 дыбыстық құрылғыларының ояту тиімділігін салыстыру мақсатында есту қабілеті нашарлар және мас адамдар үшін екі жеке зерттеу жүргізілді. Зерттеу шартында 520 Гц жиілікті шаршы толқынды Т3 дыбысы есту қабілеті нашар қатысушылардың 92%-ын оятты, бұл оны ең тиімді құрылғы етті. 3100 Гц жиілікті таза тонды Т3 дыбысы қатысушылардың 56%-ын оятты.
Further NFPA research demonstrated the heightened waking effectiveness of mid frequency square wave auditory signals that use 520 Hz, especially when used to wake people with mild to moderately severe hearing loss. Two separate studies were conducted – one for the hard of hearing and one for the alcohol impaired – in order to compare the waking effectiveness of 520 Hz mid frequency square wave devices and 3100 Hz pure tone T 3 sound devices. Under the testing conditions, a 520 Hz square wave T 3 sound woke up 92% of hard of hearing participants, making it the most effective. The 3100 Hz pure tone T 3 sound woke up 56% of participants.