Кіріспе

Паниккассери Кешаван "П. К. Балакришнан" (2 наурыз 1925 жыл - 3 сәуір 1991 жыл) – үнді романіст және сыншы. Малаялам әдебиетінің көрнекті өкілі, ол "Ини Нжан Урангатте" ("Енді маған ұйықтауға рұқсат беріңіз") романымен, сондай-ақ "Чанду Менон Ору Паданам", "Романның жетістігі және құралдары", "Кейік өнері Кумарасан Намбудиримен бірге" және "Жазу өнері: Кейбір Вьяса Бхарата түсініктері" сынды бірқатар сындық зерттемелермен танымал. Оның "Каста жүйесі және Керала тарихы" еңбегі әлеуметтік тарих саласындағы жұмысы болып табылады. 1974 жылы Керала Сахития Академиясы оған жылдық романы үшін сыйлық берді. Ол сонымен қатар "Вайалар" сыйлығымен және басқа да наградалармен марапатталған.

Өмірбаян

П. К. Балакришнан 1925 жылдың 2 наурызында Керала штатындағы Випин аралындағы Эдаванакад қаласында Кешаван мен Мани Амма отбасында дүниеге келген. Эдаванаккадтағы бастауыш білімін алғаннан кейін ол Ернакуламдағы Махараджа колледжіне түсті, бірақ төрт жылдан соң «Үндістанды тастау» қозғалысына қатысып, түрмеге қамалды. 1944 жылы түрмеден босатылып, оқуын жалғастыруға тырысса да, саясатқа қатысу үшін Кочи мемлекеттік халық ұйымына (пражамандалам) қосылды, бірақ көп ұзамай Керала социалистік партиясына (КСП) өтті. КСП-мен байланысы оны белгілі үндістандық тәуелсіздік күрескері және КСП жетекшісі Матай Манжуранмен, сондай-ақ Вайком Мухаммед Баширмен және М. К. Санумен таныстырды. Кейін ол «Динапарабха» газетінің редакторы болды, бірақ Кожикодадағы храмда сөйлеген сөзінен кейін қызметтен кетуге мәжбүр болды. Содан кейін ол «Керала Бхушанам», «Керала Каумуди» және «Мадхьямам» сияқты басылымдармен байланыста болды. Балакришнан 1991 жылдың 3 сәуірінде 66 жасында қайтыс болды. Одан кейін Чанду Менон, Кумаран Асан және Эжутачан сыншылары болды. Ол өзінің еңбектерінде алғаш рет Керала тарихымен айналысты, бұл Кераланың касталық қоғамын өзгерте білген ұлы әлеуметтік реформатор Нараяна Гуру туралы антологиясында көрініс тапты. Ол Керала тарихымен тағы да байланысып, Типу Сұлтан, қабілетті басшы және әкімші, неліктен агрессор және діни фанатик ретінде қарастырылатынын зерттейді. Осы үш онжылдық зерттеулердің нәтижесінде оның «Жаатхивьявастаюм Керала Чаритравум» («Кераланың касталық жүйесі мен тарихы») атты әлеуметтік тарих еңбегі жарық көрді, ол қалыптасқан баяндамадан өзгеше болды. «Плуто», «Прияпетта Плуто» – оның алғашқы романы, ол өзінің иті туралы шын оқиға. Оның келесі романы «Ини Нжан Урангатте» («Ini Njan Urangatte») Махабхаратадан шабыттанған туынды, көптеген адамдар оны оның ең бағалы еңбегі деп санайды. Бұл романды К. С. Сарсамма «And Now Let Me Sleep» деген атпен ағылшыл тіліне аударған. П. К. Балакришнанның қайтысынан кейін екі он жыл өткен соң, оның қызы П. К. Жаялекшми оны «Battle beyond Kurukshetra» деген атпен ағылшыл тіліне қайта аударды. Балакришнан көптеген мақалалар жазды, олардың тек төрт жинағы ғана жарияланды; олардың екеуі оның өмірінде жарық көрді.

Марапаттар мен құрметтер

П. К. Балакришнан 1974 жылы "Ини Нжан Урангатте" романы үшін Керала Сахитя Академиясы сыйлығын алды. Төрт жыл өткен соң, осы роман 1978 жылғы Ваялар сыйлығын да жеңіп алды. "Жаативявастхитиум Кералачаритравум" кітабы үшін Керала тарих қауымдастығы сыйлығымен марапатталды. "Жаативявастхитиум Кералачаритравум" (Кераланың касталық жүйесі мен тарихы) (1983) – Керала тарихына арналған еңбек. "Кералеиятаюм Маттум" (Кераланың мәні және т.б.) (2004) – әртүрлі мерзімдік басылымдарда жарияланған 20 мақаладан тұратын жинақ.