Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық иллюстратор (1874–1944)
American illustrator (1874–1944)
Роуз Сесил О'Нилл (25 маусым 1874 – 6 сәуір 1944) – американдық карикатурист, иллюстратор, суретші және жазушы. Ол 1909 жылы танымал комикс кейіпкерлері – Кьюпилерді жасауымен әйгілі болды, сонымен қатар АҚШ-та жарияланған тұңғыш әйел карикатурист атанды. Кітап сатушы мен үй шаруасындағы әйелдің қызы О'Нилл Небраска штатының ауылдық аймағында өскен. Ол өнерге ерте жасынан қызығушылық танытып, Нью-Йоркте иллюстратор болып жұмыс істеуді армандады. Оның 1909 жылы «Ladies’ Home Journal» журналында жарық көрген Kewpie карикатуралары 1912 жылы неміс ойыншық компаниясы J. D. Kestner тарапынан бисквиттен жасалған қуыршақтар түрінде шығарылды, одан кейін композициялық материалдан және целлулоидтан да жасалды. Бұл қуыршақтар 20-ғасырдың басында өте танымал болды және АҚШ-тағы алғашқы көптеп сатылған ойыншықтардың бірі саналады. О'Нилл бірнеше роман мен өлеңдер жинағын жазды және әйелдердің сайлау құқығы үшін күресте белсенділік танытты. Kewpie қуыршақтарының табысынан кейін ол бір кезде әлемдегі ең көп жалақы алатын әйел иллюстратор болды. О'Нилл Ұлттық Әйелдер Даңқы залына енгізілді. 2022 жылы Сан-Диего комик-конында Роуз О'Нилл комикстерді дамытуға үлкен үлес қосқан пионер ретінде Эйснер сыйлықтарының Даңқы залына қабылданды.
Rose Cecil O'Neill (June 25, 1874 – April 6, 1944) was an American cartoonist, illustrator, artist, and writer. She rose to fame for her creation of the popular comic strip characters, Kewpies, in 1909, and was also the first published female cartoonist in the United States. The daughter of a book salesman and a homemaker, O'Neill was raised in rural Nebraska. She exhibited interest in the arts at an early age, and sought a career as an illustrator in New York City. Her Kewpie cartoons, which made their debut in a 1909 issue of Ladies' Home Journal, were later manufactured as bisque dolls in 1912 by J. D. Kestner, a German toy company, followed by composition material and celluloid versions. The dolls were wildly popular in the early twentieth century, and are considered to be one of the first mass marketed toys in the United States. O'Neill also wrote several novels and books of poetry, and was active in the women's suffrage movement. She was for a time the highest paid female illustrator in the world upon the success of the Kewpie dolls. O'Neill has been inducted into the National Women's Hall of Fame. In 2022 at San Diego Comic Con, Rose O'Neill was inducted into the Eisner Awards Hall of Fame as a Comic Pioneer.
Ерте өмір
О'Нилл 1874 жылғы 25 маусымда Пенсильвания штатының Вилкс-Барре қаласында ирланд иммигранты Уильям Патрик пен Элис Асенаф "Мими" Смит О'Ниллдің қызы ретінде дүниеге келді. Оның екі кіші әпкесі – Ли және Каллиста, үш кіші інісі болды: Хью, Джеймс және Кларенс. О'Нилл кішкентай кезінде отбасы Небрасканың ауылдық аймағына көшіп кетті. Ол бала кезінен бастап өнерге жоғары қызығушылық танытып, сурет салу, бояу және мүсін жасаумен шұғылданды.
O'Neill was born on June 25, 1874, in Wilkes Barre, Pennsylvania, the daughter of William Patrick, an Irish immigrant, and Alice Asenath "Meemie" Smith O'Neill. She had two younger sisters, Lee and Callista, and three younger brothers: Hugh, James, and Clarence. The family moved to rural Nebraska while O'Neill was young. From early childhood, she expressed significant interest in the arts, immersing herself in drawing, painting, and sculpture.
Ертедегі суреттер
1892 жылы Омахада О'Нилл Грей Лэтам есімді жас вирджиниялықпен танысты және 1896 жылы оған тұрмысқа шықты. Ол Нью-Йорктегі О'Ниллге келді, ал ол Миссуриге отбасына баруға кеткенде оған хат жазуын жалғастырды. Латамның әкесі Мексикаға фильм түсіруге кеткен соң, ол 1896 жылы Боннибрукке келді. О'Нилл отбасының жағдайына алаңдап, табысының көп бөлігін үйіне жіберді. Келесі жылдары О'Нилл Лэтамнан көңілі тоймады, себебі ол "әсем өмір сүруді" және құмар ойнауды жақсы көретін, әрі әйгілі ойнақы адам болды. О'Нилл Лэтамның өте талғампаздығының арқасында, оның жалақысын өзіне жұмсап жатқанын байқады. Содан кейін О'Нилл Миссури штатының Тейни округіне көшіп, 1901 жылы ажырасуға өтініш берді және Боннибрукке қайтып оралды. Латам сол жылы қайтыс болды, ал кейбір дереккөздерде О'Нилл жесір қалғанын айтады. 1904 жылы О'Нилл өзінің алғашқы романы "Эдуидің махаббатын" жариялады және оны өзі суреттеді. 1905 жылы "Book News" басылымында жарияланған рецензияда О'Ниллдің суреттері "адамзатқа деген сирек кездесетін терең сезім мен түсінікке ие" деп бағаланды.
In 1892, while in Omaha, O'Neill met a young Virginian named Gray Latham, whom she married in 1896. He visited O'Neill in New York City, and continued writing to her when she went to Missouri to see her family. After Latham's father went to Mexico to make films, he went to Bonniebrook in 1896. Concerned with the welfare of her family, O'Neill sent much of her paycheck home. In the following years O'Neill became unhappy with Latham, as he liked "living large" and gambling, and was known as a playboy. O'Neill found that Latham, with his very expensive tastes, had spent her paychecks on himself. O'Neill then moved to Taney County, Missouri, where she filed for divorce in 1901, returning to Bonniebrook. Latham died the same year, and some sources state that O'Neill was widowed. In 1904, O'Neill published her first novel, The Loves of Edwy, which she also illustrated. A review published by Book News in 1905 considered O'Neill's illustrations to "possess a rare breadth of sympathy with and understanding of humanity".
Кеупилер және жаңашылдық
19-ғасырда білім беру мүмкіндіктері кеңейгенде, әйел суретшілер кәсіби өнеркәсіптерге қатысып, өздерінің өнер бірлестіктерін құрды. Әйелдер салған туындылар нашар сапалы деп есептелді, ал осы стереотипті жеңуге көмектесу үшін, өнер тарихшысы Лаура Приетоның сөзіне сәйкес, әйелдер өз жұмыстарын насихаттауда «көбірек дауыс беретін және сенімді» болды. Көптеген әйел суретшілер, О’Нилл сияқты, сол кезде пайда болған гендерлік үлгінің – білімді, заманауи және тәуелсіз «Жаңа әйелдің» бейнесін көрсететін мысал ретінде сипатталуы мүмкін. Приетоның айтуынша, суретшілер «Жаңа әйелді бейнелеуде маңызды рөл атқарды, олар осы бейнеге суреттер салып, өз өмірлерімен осы жаңа үлгіні көрсетті». 19-ғасырдың соңы мен 20-ғасырдың басында 11 мың журнал мен мерзімді басылымның 88 пайызына әйелдер жазылған. Әйелдер суретшілер қауымдастығына енген кезде, баспагерлер әйелдерді әлемді әйел көзқарасымен бейнелейтін иллюстрациялар жасау үшін жалдады. Басқа да сәтті суретшілер: Дженни Огуста Браунскомб, Джесси Уиллкокс Смит, Элизабет Шиппен Грин және Вайолет Оукли. «Жаңа әйел» және суфражист қозғалысының күшеюі кезінде, 1908 жылы О’Нилл түпнұсқа туындылар жасауға белсенді кірісті, осы кезеңде ол өзінің танымал болған Kewpie кейіпкерлерін жасады. Олардың «Кевпи» деген аты римдік махаббат құдайы Купидоннан шыққан. О’Ниллдің айтуынша, ол херубим кейіпкерлері туралы идеямен мазаланған, тіпті олар туралы түс көрген: «Мен Кеупилер туралы соншалықты ойладым, олар туралы түсімде төсегімнің жамылғысында акробатикалық трюктар жасап жүрді. Біреуі менің қолымда отырды». Ол оларды «адамдарды бір уақытта қуанышты және мейірімді болуға үйретуді мақсат тұтқан кішкентай дөңгелек феялар» деп сипаттады. О’Нилл қуыршақ өндірушілерді бақылау үшін Германияға бірнеше рет сапар шекті. О’Нилл атаққа ие болған кезде ол богемиялық өмір салтымен танымал болды және әйелдер құқықтарын жақтады. Kewpie-нің табысы оған 1,4 миллион долларлық байлық әкелді, ол Bonniebrook, Гринвич-Виллидждегі Вашингтон-сквер паркіндегі пәтер, Коннектикут штатындағы Карабос сарайы және Италиядағы Капри аралындағы Вилла Нарцисс (Чарльз Карил Коулменнен сатып алынған) сияқты жылжымайтын мүліктерді сатып алуға мүмкіндік берді. Kewpie-нің табысының шарықталу кезінде О’Нилл әлемдегі ең көп жалақы алатын әйел суретші болды. О’Нилл Нью-Йорк қаласының өнер ортасында белгілі болды, және оның байланысы арқылы ол «Вашингтон скверінің гүлі» әніне шабыт берді.
As educational opportunities were made available in the 19th century, women artists became part of professional enterprises, and some founded their own art associations. Artwork made by women was considered to be inferior, and to help overcome that stereotype women became, according to art historian Laura Prieto, "increasingly vocal and confident" in promoting women's work. Many women artists, including O'Neill, could be characterized as examples of the educated, modern, and independent "New Woman," a form of gender identity that emerged at the time. According to Prieto, artists "played crucial roles in representing the New Woman, both by drawing images of the icon and exemplifying this emerging type through their own lives". In the late 19th century and early 20th century, about 88% of the subscribers of 11,000 magazines and periodicals were women. As women entered the artist community, publishers hired women to create illustrations that depicted the world from a woman's perspective. Other successful illustrators were Jennie Augusta Brownscombe, Jessie Willcox Smith, Elizabeth Shippen Green, and Violet Oakley. It was amid the New Woman and burgeoning suffragist movements that, in 1908, O'Neill began to concentrate on producing original artwork, and it was during this period that she created the whimsical Kewpie characters for which she became known. Their name, "Kewpie", derives from Cupid, the Roman god of love. According to O'Neill, she became obsessed with the idea of the cherubic characters, to the point that she had dreams about them: "I thought about the Kewpies so much that I had a dream about them where they were all doing acrobatic pranks on the coverlet of my bed. One sat in my hand." She described them as "a sort of little round fairy whose one idea is to teach people to be merry and kind at the same time". O'Neill repeatedly visited Germany to supervise the doll manufacturers. As O'Neill rose to fame, she garnered a public reputation as a bohemian, and became an ardent women's rights advocate. The success of the Kewpies amassed her a fortune of $1.4 million, with which she purchased properties including Bonniebrook, an apartment in Washington Square Park in Greenwich Village, Castle Carabas in Connecticut, and Villa Narcissus (bought from Charles Caryl Coleman) on the Isle of Capri, Italy. At the height of the Kewpie success, O'Neill was the highest paid female illustrator in the world. O'Neill was well known in New York City's artistic circles, and through her association, she was the inspiration for the song "Rose of Washington Square".
Париж және кейінгі мансабы
О'Нилл тіпті ең бай кезінде де әртүрлі өнер түрлерін зерттей отырып, жұмысын жалғастырды. Ол Огюст Роденнің жетекшілігімен мүсін жасауды үйренді және Париж мен АҚШ-та мүсіндер мен суреттерден бірнеше көрмелер ұйымдастырды. Бұл туындылар көбінесе тәжірибелік сипатта болды және армандар мен мифологияның күшті ықпалында жаралды. О'Нилл 1921 жылдан 1926 жылға дейін Парижде тұрды. Ол онда жүргенде 1921 жылы Société Coloniale des Artistes Français мүшесі болып сайланды, ал оның мүсіндерінің көрмелері 1921 және 1922 жылдары сәйкесінше Париждегі Galerie Devambez және Нью-Йорктегі Wildenstein Galleries-те өтті. Бонибрук шаруашылығы 1997 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді.
O'Neill continued working, even at her wealthiest, exploring many different types of art. She learned sculpture at the hand of Auguste Rodin and had several exhibitions of sculptures and paintings in Paris and the United States. These works were more experimental in nature, and largely influenced by dreams and mythology. O'Neill spent 1921 to 1926 living in Paris. While there, she was elected to the Société Coloniale des Artistes Français in 1921, and had exhibitions of her sculptures at the Galerie Devambez in Paris and the Wildenstein Galleries in New York in 1921 and 1922, respectively. Bonniebrook Homestead was listed on the National Register of Historic Places in 1997.