Кіріспе
Лавиний – ежелгі Римнің порты, Лациум аймағындағы қала, Римнің оңтүстігінде, Тибр өзенінің сағасы мен Остия және Антиум қалаларының арасында орналасқан. Жағалау сол кезде де, қазір де ұзын жағажай жолағынан тұрады. Лавиний Сильва-Лаурентина орманның оңтүстік шетінде, тығыз лавр орманында, ал Понтин батпақтарының солтүстік шетінде, кеңінен таралған, ауру тудыратын ылғалды жерлерде жатқан. Остия мен Антиум арасындағы жалғыз порттың негізін Нумикус өзенінің сағасы құраған. Лавинийдің орналасқан жері тарихшылардың есінен шықпаған, және оның тұрғындарының үздіксіздігі де сақталған. Бүгінгі күні бұл ортағасырлық жоспармен салынған қабырғалы Пратика-ди-Маре ауылы, ол Помеция коммунасының құрамында. Соңғысы 1939 жылы салынды және Бенито Муссолинидің жоспары бойынша орналастырылды. Оның инженерлері мың жылдық еңбекті аяқтады – батпақты құрғатып, толықтырды, қазіргі Понтин далаларын жасады. Үлкен және гүлденген қала мен ауылды қысқа ғана егістік алқабы бөліп тұр. Бір римдік қақпасы ауылдың тар көшелеріне кіруге мүмкіндік береді, одан өте Castello Borghese қамалына жетесіз, ол бастапқыда бекініс болған және 1617 жылы Маркантонио Боргезе ауылмен бірге сатып алынған. Қамал мен ауыл мерзімімен жаңартылып келген. Өзеннің, бір кезде ауылды жартылай қоршаған, қалдығы – шағын Фоссо-ди-Пратика ағысы ғана. Пратика-ди-Маре Тиррен теңізінен, Пратика-ди-Маре әуе күштері базасы орналасқан аллювиалды жазыққа төмен түсетін беткейдің жоғарғы бөлігінде орналасқан. Оның тарихи ерекшелігі – бұл Отто Скорзенидің тау вилласында тұтқынға алынғаннан кейін Муссолиниді Германияға қауіпсіз жеткізген әуежай. Бүгінде база Рим аймағына келетін арнайы қонақтарды қорғауға арналған қауіпсіз әуежай және жаңа ұшақтардың әуе шоуына үйі. Фоссо-ди-Пратика әуе жолағының соңына қарай бағыты өзгертілді, бірақ бүгінгі шағын ағыс порт тұжырымымен үйлеспейді. Бұрын теңіз төбеге дейін жеткен болуы мүмкін, өйткені Остия сияқты солтүстікке орналасқан жерлер бір-екі шақырымға ішкі жерге шегінген сияқты көрінеді. Ежелгі Римнің жағажайдағы виллалары енді жағажайда емес.
Lavinium was a port city of Latium, to the south of Rome, midway between the Tiber river at Ostia and Antium. The coastline then, as now, was a long strip of beach. Lavinium was on a hill at the southernmost edge of the Silva Laurentina, a dense laurel forest, and the northernmost edge of the Pontine Marshes, a vast malarial tract of wetlands. The basis for the port, the only one between Ostia and Antium, was evidently the mouth of the Numicus river. The location of Lavinium has never been lost to historians nor does there appear to have been any significant break in its habitation. Today's settlement remains a walled village of medieval design, Pratica di Mare, in the comune of Pomezia. The latter is a city constructed in 1939 and settled according to a plan of Benito Mussolini, whose engineers completed the millennia long task of draining and filling the marsh, now the Pontine fields. A brief strip of field separates the large and flourishing city from the village. One Roman gate allows entry into the narrow streets of the village past the Castello Borghese, originally a fortification, purchased along with the village in 1617 by Marcantonio Borghese. The castle and the village were periodically renovated. All that remains of the river that once partly surrounded the village is a small stream, the Fosso di Pratica. Pratica di Mare is about from the Tyrrhenian Sea near the top of a slope descending to an alluvial shelf on which the Pratica di Mare Air Force Base has been placed. It has the historical distinction of being the airfield from which Otto Skorzeny flew Mussolini to safety in Germany after his rescue from imprisonment in a mountain villa. Today the base is both a secure airport for the protection of distinguished visitors to the Rome region and a home for air shows of advanced aircraft. The Fosso di Pratica was re routed around the end of a runway; however, today's small brook is in no way compatible with the concept of a port. The sea may well have formerly extended up to the base of the hill, as sites further north, such as Ostia, appear to have retreated one or two miles inland. Ancient Roman seaside villas are no longer on the beach.
Археология
Пратика ди Маре көне Лавинийден айқын түрде кішідірек, оның қалдықтары айналасындағы егістіктерде көрінеді. Жақында оңтүстікте жүргізілген археологиялық қазбалар Лавинийдің Римнің құрылуының аңызға толы кезеңінен бұрын пайда болғанын көрсетті. Ол б.з.д. VII ғасырда бекітілген және б.з.д. VI ғасырда гүлденген. Лавиний Рим Республикасының құрамына енді. Ол солтүстікте Риммен, ал оңтүстікте Ардеямен Лаврентина жолы арқылы байланысты болды. Империя кезінде ол көптеген бай римдіктердің қысқы виллалары орналасқан құпиялы Лорентуммен бірігіп, Лавролавиний атанды. Осы бірігудің мәні әлі де нақты емес. Қала қабырғаларының ішінде бірнеше пештер табылған. Қаланың сыртында Сол Индигеге арналған киелі орын және көптеген құрбандық тастақтары бар кеңгірген ғибадатхана орналасқан, онда қола тақташа Диоскурилердің көптеген құрбандық тастақтарының бірінде құрметтелгенін жазған.
Аңыз және тарих
Рим мифологиясына сәйкес, Лавинийді Риммен тығыз байланыстыратын, қалаға Эней Латин патшасы Латинийдің қызы Лавиния және оның әйелі Аматаның құрметіне осы ат берілген. Эней Италияға жетіп, жергілікті рутулий халқының басшысы Турнусқа қарсы соғыс жүргізді. Эней Римді емес, Лавинийді құрды, ол Латин лигасының басты орталығы болды және Рим халқы осы қаладан тараған. Осылайша Эней Троя патша әулетін ертедегі Рим патша әулетімен байланыстырады. Лавинийдің құрылуы және рутулий соғысы Вергилийдің "Энеидасында" кеңінен баяндалған. Көне заманда Лавиний жақын орналасқан Лаврентуммен тығыз байланыста болды. Ливийдің мәлімдемесіне қарағанда, б.з.д. VIII ғасырда Ромул мен Тит Таций Римді бірлесіп билеген кезде Лаврент елшілері Римге келді, бірақ Тацийдің туыстары оларды ұрып-салып қорлады. Лавренттер наразылық білдірді, бірақ Таций Лавренттерге жасалған зиянға қарағанда туыстарының ықпалына көбірек мән берді. Кейін Таций Лавинийге құрбандық шалу мерейтойын тойлауға барғанда, қақтығыс барысында қаза тапты. Ромул соғысқа барудан бас тартып, Рим мен Лавиний арасындағы шартты жаңартты. 509 жылы Рим монархиясы құлағаннан кейін Римнің алғашқы екі консулының бірі Люций Тарквиний Коллатин патшалармен туысқандық байланысы болғандықтан Римді тастап кетуге мәжбүр болды. Ол өз еркімен Лавинийге жер аударылды. Шамамен 488 жылы Лавинийді Гей Марций Кориолан мен Аттий Тулл Ауфидий бастаған вольскілер басып алды.