Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
52-ші Солтүстік Каролина штатының губернаторы Уильям Уолтон Китчин (9 қазан 1866 – 9 қараша 1924) – американдық заңгер және 1909 жылдан 1913 жылға дейін АҚШ Солтүстік Каролина штатының 52-ші губернаторы болған.
52nd Governor of North Carolina
William Walton Kitchin (October 9, 1866 – November 9, 1924) was an American attorney and the 52nd governor of the U. S. state of North Carolina from 1909 to 1913.
Жас шағы мен отбасы
У. У. Китчин Уильям Х. Китчин мен Мария Фигурс Аррингтонның ұлы болды. Ол Солтүстік Каролина штатының Шотландия Нек қаласында дүниеге келді. Ол Клод Китчиннің ағасы және Альвин Пол Китчиннің сіңілісі болды, олардың екеуі де АҚШ Конгресінде қызмет етті. Ол 1884 жылы Уэйк Форест колледжін бітірді, Солтүстік Каролина университетінің Чапел-Хиллдегі құқық факультетінде оқыды және 1887 жылы Солтүстік Каролина штатының адвокаттық экзаменін тапсырды. Ол Роксборо қаласында заңгерлік практикамен айналысты. 1892 жылдың 22 желтоқсанында У. У. Китчин Роксборо қаласының тұрғыны Сью Музетт Саттерфилдке үйленді. Олардың алты баласы болды: Сью Аррингтон (22 қазан 1893 – 5 тамыз 1954), Уильям Уолтон (16 тамыз 1895 – 30 қыркүйек 1905), Анна Мария (23 қазан 1897 – 16 қаңтар 1995), Элизабет Гертруд (19 желтоқсан 1899 – 9 қыркүйек 1979), Клемент Саттерфилд (19 маусым 1902 – 21 желтоқсан 1930) және Музетт Саттерфилд (10 тамыз 1906 – 17 қазан 1996). Балалары губернатордың резиденциясындағы жалданысқы қызметкерлерге оның мейірімділігі туралы әңгімелерді айтты, тіпті бір Рождествода оларға демалыс беруді ұсынды. Бұл қызметкерлерді қатты ренжітті, себебі олар жыл сайынғы шараны күтіп отырды. Балалар губернатордың резиденциясының ішінде роликтермен сырғанап жүріп, қызығушылықпен уақыт өткізді.
W. W. Kitchin was the son of William H. Kitchin and Maria Figures Arrington. He was born in Scotland Neck, NC. He was the brother of Claude Kitchin and the uncle of Alvin Paul Kitchin, each of whom served in the U. S. Congress. He graduated from Wake Forest College in 1884, studied law at the University of North Carolina at Chapel Hill, and passed the North Carolina Bar examination in 1887. He practiced law in Roxboro, NC. On 22 December 1892, W. W. Kitchin married Sue Musette Satterfield of Roxboro, NC. They had six children: Sue Arrington (22 October 1893 – 5 August 1954), William Walton (16 August 1895 – 30 September 1905), Anne Maria (23 October 1897 – 16 January 1995), Elizabeth Gertrude (19 December 1899 – 9 September 1979), Clement Satterfield (19 June 1902 – 21 December 1930), and Musette Satterfield (10 August 1906 – 17 October 1996). The children related stories of how kind he was to the hired help at the Governor's Mansion, going so far as to offer them time off one Christmas. This greatly disappointed the employees as they looked forward to the annual event. The children also enjoyed roller skating through the Governor's Mansion.
Саяси мансап
1892 жылы ол Солтүстік Каролина Сенатына үміткер болды, бірақ кейіннен 1897 жылдан 1909 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасына алты мерзімге сайланды. 1898 жылы ол 1898 жылғы Уилмингтон көтерілісін, ақ үстемдік жақтастарының тобы жасаған зорлық төңкерісін басқаруға көмектесті. Олар оппозициядағы қара және ақ саяси лидерлерді қаладан қуды, Азамат соғысынан бері қара азаматтардың салған мүлкін және бизнесін, соның ішінде қаладағы жалғыз қара баспасөз басылымын жойды және шамамен 60-дан 300-ге дейін адамдарды өлтірді. Ол отбасының басқа мүшелерімен бірге 1900 жылы қара түсті «Тар-Хилз» халқының сайлау құқығына көптеген шектеулер салған мемлекеттік конституциялық түзетуді мақұлдауға белсенді қатысты. 1901 жылдың қаңтар айында афроамерикалық Джордж Генри Уайт Конгреске қоштасу сөзінде Китчиннің есімін атады. Ол афроамерикалықтардың абыройын түсіруге одан артық ешбір саясаткер тырыспағанын айтты. Сондай-ақ Уайт Китчиннің афроамерикалықтардың 14-ші түзетуге лайықты екенін жоққа шығаруға ұмтылғанын мәлімдеді. 1906 жылы Китчин өзінің сайлау округіне тікелей қызмет көрсеткен және АҚШ-та мұндай субсидия алған соңғы жылдам пошта пойзы болған, Оңтүстік темір жолын қаржыландыруға берілетін 167 000 долларлық субсидияны тоқтату үшін Пошта департаментінің қаражатына түзету ұсынды. Осының салдарынан, 1907 жылдың 1 қаңтарында пойыз тоқтатылды, ал Китчиннің түзетуі кейіннен оған қарсы науқандық мәселе ретінде пайдаланылды. Сол кездегі мемлекеттік конституция бойынша губернаторлыққа бір ғана мерзімге сайланатын Китчин 1912 жылы АҚШ Сенатына үміткер болды, бірақ сайлана алмады. Оның губернаторлық қызметі өте жемісті болды: ол мемлекеттік білім беру және денсаулық сақтауға жұмсалатын қаражатты арттырды, темір жол желісін кеңейтті және мемлекеттік банктердің тұрақтылығын арттырды. Өкілеттігін аяқтағаннан кейін губернатор Китчин 1919 жылға дейін Ролиде заңгер болып жұмыс істеді, содан кейін нашарлаған денсаулығына байланысты Шотландия Нек қаласындағы үйіне зейнетке шықты. Ол 1924 жылы қайтыс болды және Шотландия Нек баптист зиратында жерленді.
In 1892, he ran unsuccessfully for the North Carolina Senate but was later elected for six terms in the United States House of Representatives, from 1897 to 1909. In 1898, he helped lead the Wilmington insurrection of 1898, a violent coup d'état by a group of white supremacists. They expelled opposition black and white political leaders from the city, destroyed the property and businesses of black citizens built up since the Civil War, including the only black newspaper in the city, and killed an estimated 60 to more than 300 people. With other members of his family, he was an active participant in leading to the approval of a state constitutional amendment in 1900 placing numerous limitations on the right of black Tar Heels to vote. In January, 1901, George Henry White, an African American, included Kitchin in his Congressional farewell address. He said that no politician had done more to bring the African American into disrepute. White also said that Kitchin attempted to disprove African Americans were worthy of the Fourteenth Amendment. In 1906 Kitchin proposed an amendment to the Post Office Department's appropriations bill to end the $167,000 subsidy paid to Southern Railway funding the Fast Mail service, which served his constituency directly and was the last fast mail train in the United States that received such a subsidy. The train was discontinued on January 1, 1907, as a result, and Kitchin's amendment was later used as a campaign issue against him. Limited to one term as governor by the state constitution of the time, Kitchin ran unsuccessfully for the United States Senate in 1912. His tenure as governor was highly productive: he increased expenditures for public education and public health services, oversaw expansion of railroads and increased stability of the state's banks. After completing his term, Governor Kitchin practiced law in Raleigh, NC until 1919, when his declining health led him to retire to his home in Scotland Neck, NC. He died in 1924 and is buried in the Scotland Neck Baptist Cemetery.