Кіріспе
Жаз тобы The Hot Five Луи Армстронгтың өзінің атымен жетектеген алғашқы жаз жазбаларын жасаған тобы болды. Бұл құрамында труба, кларнет және тромбон болған, сондай-ақ ырғақтық бөліммен толыққан, Нью-Орлеанның дәстүрлі джаз тобы еді. Алғашқы Нью-Орлеан джаз стилі ұжымдық импровизацияға көп сүйенді, онда үш мүйіз бірлесіп басты мелодияны орындады: труба негізгі әуенді, ал кларнет пен тромбон әуенге импровизациялық қосымшалар жасады. Бұл дәстүр Hot Five тобында да жалғасты, бірақ Армстронгтың трубашы ретіндегі шығармашылық қабілетінің арқасында трубаның жеке орындаулары жиірек кездесе бастады. Осы сололарда Армстронг джаз импровизациясының негізгі лексикасын қалыптастырды және оның негізін қалаушы және ең ықпалды өкіліне айналды. Hot Five тобы Ричард М. Джонстың ұсынысы бойынша Okeh Records үшін құрылған. Олардың барлық жазбалары Чикаго қаласындағы (Иллинойс штаты) Okeh студиясында жасалған. Осы құрам Vocalion/Brunswick үшін "Lil's Hot Shots" псевдонімімен бір сессияны жазды (олардың алғашқы электрлік жазбасы). Hot Five тобының музыканттары басқа да жағдайларда бірге ойнағанмен, Hot Five ретінде олар Okeh компаниясы ұйымдастырған екі кешке ғана тікелей орындалған студиялық топ болды. "Луи Армстронг және оның Hot Five" деп аталған екі түрлі топ болды, біріншісі 1925 жылдан 1927 жылға дейін, ал екіншісі 1928 жылы жазылды; Армстронг екі топта да жалғыз музыкант болды. 1925 жылдан кейін Hot Five жылына шамамен үш жазба сессиясын жүргізіп тұрды.
The Hot Five was Louis Armstrong's first jazz recording band led under his own name. It was a typical New Orleans jazz band in instrumentation, consisting of trumpet, clarinet, and trombone backed by a rhythm section. The original New Orleans jazz style leaned heavily on collective improvisation, in which the three horns together played the lead: the trumpet played the main melody, and the clarinet and trombone played improvised accompaniments to the melody. This tradition was continued in the Hot Five, but because of Armstrong's creative gifts as a trumpet player, solo passages by the trumpet alone began to appear more frequently. In these solos, Armstrong laid down the basic vocabulary of jazz improvisation and became its founding and most influential exponent. The Hot Five was organized at the suggestion of Richard M. Jones for Okeh Records. All their records were made in Okeh's recording studio in Chicago, Illinois. The same personnel recorded a session made under the pseudonym "Lil's Hot Shots" for Vocalion/Brunswick (their first electrically recorded session). While the musicians in the Hot Five played together in other contexts, as the Hot Five they were a recording studio band that performed live only for two parties organized by Okeh. There were two different groups called "Louis Armstrong and his Hot Five", the first recording from 1925 through 1927 and the second in 1928; Armstrong was the only musician in both groups. After 1925, the Hot Five maintained a recording schedule of about three sessions per year.
Бірінші "Жылы бес"
Алғашқы "Жылы беске" Армстронгтың әйелі, пианист Лил Хардин Армстронг, сондай-ақ Армстронг 1910 жылдары сол қалада жұмыс істеген Нью-Орлеан музыканттары кірді: тромбонда Кид Ори, кларнетте Джонни Доддс және гитара мен банджода Джонни Сент-Сир. Луи Армстронг пен Оның Ыстық Жетіліктерінің кейбіреулерінде немесе барлығында Ори Нью-Йоркте Король Оливердің тобымен жұмыс істеді, оның орнына, мүмкін, Джон Томас келді. Алғашқы "Жылы бес" топтарының "Иә! Мен шелектемін" (Armstrong жазған), "Жүрегім" (Hardin Armstrong жазған) және Армстронгқа жатқызылған "Gut Bucket Blues" әндері 1925 жылдың 12 қарашасында, көбінесе репетициясыз жазылды. Келесі сессия 1926 жылдың 22 ақпанында өтті, онда Жаңа Орлеандық Пол Барбарин мен Панамалық Луис Расселлдің "Come Back, Sweet Papa" әні жазылды. Атап айтқанда, Армстронгтың әйгілі скат-хоры бар "Heebie Jeebies" Армстронгты Чикагода жергілікті жұлдызға айналдырды; сонымен қатар, ол Чикагоның ақ нарығында танымал болды және жарнамаланды. "Жылы бес" тобының жаңа даңқының нәтижесінде Okeh бес жылдық келісімшарт ұсынды және оларды 1926 жылдың 16 маусымы мен 23 маусымында студияға шақырды. Келесі өте сәтті сессия 1927 жылдың желтоқсан айында өтті, нәтижесінде әйгілі "Struttin' With Some Barbeque" туды. Бұл сессияда Лонни Джонсон "I'm Not Rough", "Savoy Blues" және "Hotter Than That" әндеріне гитарамен және вокалмен қосылды. Ансамбльдің орындауы көбінесе әсерлі, ал Армстронгтың гениалды корнеті немесе трубасының ойнауы барлық жазбаларға тиеді. Ең маңызды мысалдардың кейбіреулері: "Cornet Chop Suey", "Muskrat Ramble", "Одан да ыстық" және "Бірнеше барбекюмен Struttin".
1928 жылғы үздік бес адам
1928 жылы Армстронг жазбалар тобын жаңарып, өзін қоспағанда, Каролл Дикерсон оркестрінің мүшелерін шақырды, Армстронг сол оркестрде ойнаған: Фред Робинсон тромбонда, Джимми Стронг кларнет пен тенор саксофонда, Эрл Хайнс фортепианода, Манси Карр (кейде қате жазылған "Кара" емес) банджода және Зутти Синглтон барабанда. 1928 жылғы "Ыстық бестік" тобының музыкасы нақты аранжировкаланған, ал бұрынғы "Ыстық бестік" тобының музыкасы көбірек еркін, импровизацияланған болатын. Он жылдан кейін свинг музыкасында басым болатын толық аранжировкаланған духовой бөлімдерге қарай елеулі қозғалыс басталып, сәнге айнала бастады, және бұл екінші Армстронг тобы оның қарапайым нұсқасын қабылдады, Дон Редман аранжировщик ретінде жазылған бөлімдерді ұсынды. Стронг кларнетте және Робинсон тромбонда бұрынғы топтағы Доддс пен Ори сияқты шебер орындаушылар емес еді, бірақ Хайнс техникалық және шығармашылық тұрғыдан Армстронгқа екі топтың қайсысында болмасын, басқалардан тең болды. Осы сессиялар ерте джаздың ең маңызды туындыларын жасады, олардың ішінде "Вест-Энд блюз" ең танымал деп есептеледі. Басқа маңызды жазбаларға "Basin Street Blues", "Tight Like This", "Saint James Infirmary" және "Weather Bird" кіреді. Соңғысында Армстронг пен Хайнс ғана ойнайды, ескі сазды керемет дуэтке айналдырады.