Кіріспе

Популярлы музыкадағы ең көп қолданылатын аккордтық прогрессия

Он екі такті блюз (немесе блюз өзгерістері) – популярлы музыкадағы ең танымал аккордтық прогрессиялардың бірі. Блюз прогрессиясы лирикасы, фразасы, аккорд құрылымы және ұзақтығы бойынша ерекшеленеді. Оның негізгі түрінде, ол негізінен бір тональностьтағы I, IV және V аккордтарына негізделген. Блюзді және ырғақты өзгертулерді меңгеру – "джаз репертуарын қалыптастырудың қажетті элементтері".

Өмірбаян

Блюз жұмыс әндері, рухани әндер және ерте оңтүстік кантри музыкасының қосындысынан туындады. Музыка ауыз әдебиеті арқылы беріліп, ұрпақтан-ұрпаққа жетті. Оны алғаш рет афроамерикалық композитор және оркестр жетекшісі В. К. Хенди нотаға түсірді. Оның танымалдылығы "жарыс тіркелмелерінің" пайда болуына және Бесси Смит пен Ма Рейни сияқты блюз орындаушыларының күшті дамыуына себеп болды. "Жарыс тіркелмелерінде" естілген музыка стилі кейін "ритм-энд-блюз" (R&B) деп аталды. Музыканың танымалдылығы арта түскенде, оны орындағысы келетін адамдар да көбейді. Блюздегі қалыпты үлгілер қалыптастырылды, соның бірі – 12 тактты блюз.

Басқа өзгерістер

В. К. Хенди музыканттарға аккордтарды өзгертуге көмектесу үшін осы блюз формасын қалыптастырды. Көптеген түрленулер мүмкін. Бөлімдердің ұзындығын өзгерту арқылы сегіз тактты блюз немесе он алты тактты блюз жасауға болады.

Мелодиялық желі

12 тактты блюздің акорды белгілі бір форманы сақтайды, сондай-ақ мелодиялық желі де солай. Мелодиялық желі әуеннің өзі болуы мүмкін, немесе оған сөздер де қосылуы мүмкін. Әуен мен сөздер көбінесе АА'Б формасын құрайды, яғни бір фраза ойнатылып, кейін қайталанады (әлдебір шамалы өзгеріспен), сосын жаңа фраза ойнатылады. Бұл үлгі блюзде және блюзден бастау алған музыка жанрларында жиі қолданылады.