Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чикагодағы аудандық бірлестік
Community area in Chicago
Демография
1990 жылғы санақта Вудлонның шамамен 27 000 тұрғыны болды, олар 10 000 үй шаруасында тұрды. Халықтың 98% астам бөлігі афроамерикалықтарды құрады, жартысынан астамы мемлекеттік жәрдемнің кейбір түрін алды, ал орташа үй шаруасының табысы 13 000 доллардан жоғары болды. 2008 жылғы қалалық деректерге сәйкес, орташа үй шаруасының табысы 25 000 доллардан асты. Вудлонның шығыс бөлігінің кейбір аудандарында ақ нәсілділердің саны шамамен 30% және олардың саны артып келеді.
In the 1990 census, Woodlawn had approximately 27,000 individuals, living in 10,000 households. Over 98% of the population was African American, over half were on some form of public aid, and the median household income was over $13,000. As of 2008, according to city data. com, the median household income is over $25,000, In parts of eastern Woodlawn the white population is almost 30% and growing.
Чикаго университеті
Солтүстікке қарай Хайд-паркте де осыған ұқсас демографиялық және нәсілдік өзгерістер 1950 жылдары басталды, бірақ түбегейлі басқа нәтижелерге әкелді. Чикаго университеті, ауданның ерекшелігіне мүдделі үлкен жер иесі, оны зақымданудың енуі деп есептеген нәрсеге қарсы түрлі жолдармен күресті. Арнольд Хирштің "Екінші геттоны жасау" еңбегіндегі "Төбедегі аудан" атты тарауында айтқандай, Университет SECC арқылы және кейде тікелей күш қолданып, Хайд-паркті елдегі алғашқы "қалалық жаңару" жобаларының біріне айналдырды. Ақ отбасылардың санын сақтап қалу мақсатында Университет "қаңғыбас" аймақтарды бұзды, көбінесе мәжбүрлі сатып алу құқығын пайдаланды. Осы процесте көптеген афроамерикандықтар Хайд-парктен қоныс аударды, ал 55-ші көше сияқты мәдени орталықтар қиратылды. Хайд-парктегі сәттіліктен кейін Университет Вудлонда екінші қалалық жаңару жобасын бастауға асықты. Вудлондағы 60-шы және 61-ші көшелер арасындағы шамамен 1,6 километрлік аймақ жаңаруға жоспарланды, сондай-ақ Университеттің жоспарланған Оңтүстік кампусы да сол жерге орналастыру көзделді. Жоспарлар жасалды, баспасөз мәслихаты өтті, және кампус ақыры салынды. Бір кезде Чикаго университетінің құқық факультеті Вудлондағы балаларға көмек көрсету үшін жыл сайын 10 000 доллардан астам қаржы жинады. Бірақ 1999 жылы бұл қолдау тоқтатылып, қаржыландыру негізінен Чикаго аймағынан тыс жердегі қоғамдық маңызы бар жұмыстарға стипендия беруге бағытталды.
In Hyde Park to the north, similar demographic and racial changes began in the 1950s but with radically different results. The University of Chicago, a large land owner with vested interest in the character of the neighborhood, fought through many avenues against what it saw as the encroachment of blight. As Arnold Hirsch argues in his chapter "Neighborhood on a hill" in Making the Second Ghetto, the University, through the SECC and, at times, with brute force, made Hyde Park the site of one of the first "urban renewal" projects in the country. In an attempt to maintain the number of white families, the University tore down "slum" areas, often employing eminent domain powers. In the process, many African Americans were displaced from Hyde Park, and cultural centers like 55th Street were leveled. After their success in Hyde Park, the University moved quickly to begin a second urban renewal project in Woodlawn. A one mile wide area from 60th to 61st in Woodlawn was scheduled for renewal and the University's planned South Campus. The plans were drawn, there was a press conference, and the campus was eventually constructed. At one time, the University of Chicago Law School raised more than $10,000 each year for charitable support for the children of Woodlawn. In 1999, however, it eliminated that support and shifted the funding to student scholarships for public interest jobs primarily outside the Chicago area.
ЕКІ (Вудлон ұйымы)
Вудлон ұйымы Университет Вудлонда Хайд-парктегідей жерді пайдалану саясатын ұстанады деген пікірмен бірікті, және оның бастауы Вудлон пасторлар альянсында жатыр. Бірнеше жыл бұрын Альянс қауымды ұйымдастыру жоспарларын талқылау үшін Индустриалды аймақтар қорының негізін қалаушы Саул Алинскиді шақырған болатын. Бірақ сол кездегі Альянстың бірнеше маңызды мүшелері Алинскидің тікелейлігі мен қаушатыр тактикасына наразылық білдірді. ТВО әлі де IAF қол астында болған алғашқы жылдары, Алинскидің оң қол оқушысы Николас фон Хоффман көптеген іс-қимылдарды жоспарлады. Университеттің жоспарлары белгілі болғаннан кейін, бірнеше көрнекті шіркеулер 1961 жылы құрылған ұйымға бастапқы қаржыны бөлді. ТВО, басқа IAF ұйымдары сияқты, шіркеулер, бизнес және азаматтық қауымдастықтар сияқты қолданыстағы қоғамдық құрылымдардың коалициясы болды. Бұл мүшелік топтар жарна төледі, ал ұйымды сайланған кеңес басқарды. ТВО Вудлонның «дауысы» ретінде тез қалыптасып, қолданыстағы көшбасшыларды жұмылдырып, жаңаларын шығарды. TWO-да жаңадан күш алған көшбасшылықтың жарқын мысалы – алғашқы өкілі және кейін президент болған Артур М. Брейзер еді. Брейзер пошташы болып жұмыс істеп бастады, дүкендегі шіркеуде уағыз айтты, содан кейін ТВО арқылы қара күш қозғалысының ұлттық өкіліне айналды. Брейзер Чикагода өте ықпалды пасторға айналды. Фиштің «Қара күш/Ақ бақылау» еңбегінде айтылғандай, ұйым тұрғындардың қатысуын қозғауға мүмкіндік беретін мәселелерді таңдады, сонымен бірге университет және қала сияқты ірі сыртқы ұйымдармен күресу үшін өзіне күш жинады (мысалы, мэр Дейли). Топ 40 автобусқа Вудлондан келген адамдарды мірзітіп, сайлауға тіркелу үшін қала әкімдігіне барды. Олар сондай-ақ, үй иелерінің нашар жағдайдағы үйлерін және алаяқтықпен айналысатын бизнес иелеріне қарсы наразылық білдірді. TWO университетке қарсы да шаралар жасады және қала жоспарлау кеңесінде орын алды (ол университет жоспарларын тоқтатты). ТВО аудандағы жағдайдың нашарлауымен үздіксіз күресті, және оның тиімділігі туралы көптеген пікірталастар бар. Әсіресе, Брейзердің жоспарланған және аяқталуға жақын Грин-лайнды Дорчестерге дейін ұзартуға қарсылығы көп дау тудырды. Бұл 1996 жылы Чикаго көлік басқармасын жаңадан салынған станцияны және Cottage Grove терминалынан шығысқа қарай жатқан жолдарды бұзуға, сондай-ақ миллиондаған долларлық федералдық қаражаттан бас тартуға мәжбүр етті.
The Woodlawn Organization coalesced around the perception that the University would pursue a land use policy in Woodlawn as it did in Hyde Park, and it has its roots in the pastors' Alliance of Woodlawn. Several years earlier, the Alliance had called in Saul Alinsky, founder of the Industrial Areas Foundation, to discuss plans to organize the community. But several major members of the Alliance at that time were displeased with Alinsky's brashness and controversial direct tactics. In the initial years, when TWO was still under the IAF umbrella, Nicholas Von Hoffman, Alinsky's second in command, planned most of the actions. After the University's plans were known, several prominent churches gave the seed money for the organization, which began in 1961. TWO, like other IAF organizations, was a coalition of existing community entities such as churches, business and civic associations. These member groups paid dues, and the organization was run by an elected board. The TWO moved quickly to establish itself as the "voice" of Woodlawn, mobilizing existing leadership and bringing up new leadership. A prime example of the newly empowered leadership in TWO was Reverend Arthur M. Brazier, who was the first spokesperson and eventual president. Brazier started out as a mail carrier, became a preacher in a store front church, and then, through TWO, burgeoned into a national spokesman for the black power movement. Brazier became a very powerful pastor in Chicago. As Fish argues in Black Power/White Control TWO picked issues that mobilized resident participation, and at the same time built power for the organization to take on large outside entities like the University and the City (i. e. Mayor Daley). The group took part in the flurry of activity surrounding the Freedom Rides and the Civil Rights Movement by loading up over 40 buses of people from Woodlawn and riding to City Hall to register to vote. They also rallied against slum landlords and cheating business owners. TWO also took action on the University and were able to gain a seat on the City planning board (which stopped the University's plans). TWO faced continually worsening conditions in the neighborhood, and there are many arguments about its efficacy. Especially controversial was Brazier's opposition to a planned and nearly completed Green Line extension to Dorchester, which forced the Chicago Transit Authority to tear down the nearly completed station and the tracks east of the Cottage Grove terminal and forfeit millions of dollars in federal funds in 1996.
Вудлон шығыс қауымдастығы және көршілері
TWO өз позициясын Вудлоунның дауысы ретінде бекітуге кіріскен кезде, басқа да қоғамдық ұйымдар тұрғын үй мәселелерін және қоғамдық күш беруді шешу үшін құрылды, мысалы, 1960, 1970 және 1980 жылдары Вудлонда жүздеген ғимаратты қиратқан өрттер. Осы ұйымдардың ең танымалдарының бірі – Вудлоун Шығыс Қоғам және Көршілер қауымдастығы (WECAN), оны 40 жыл Вудлонда тұрған және Даңқ залына енген R&B әншісі, қазіргі Кук округі комиссары Джерри Батлердің қарындасы Мэтти С. Батлер құрған. Батлер 1980 жылдың қазан айында WECAN-ды өз үйінің қасындағы ғимаратта 13 баланың өртте қаза болғанын көргеннен кейін құрды. WECAN жылдамдап қауіпті және тастап кетілген ғимараттарды сақтап қалу үшін аудандық және қалалық деңгейде жақтаушыға айналды, құрылғаннан бері Вудлонда шамамен 5000 тұрғын үйді сақтап қалды. Оның көптеген бағдарламалары – «Тастап кетілген мүлік бағдарламасы», «Чикаго үшін көне үйлер», «Жаңа баспалдақпен тұрғын үй» – қала бойынша үлгі ретінде танылды. WECAN қалалық Чикагоны жаңарту желісінің қоғамдық дамушыларының құрылтайшы мүшесі болды. Ұйым мен оның негізін қалаушы Мэтти С. Батлер жергілікті және ұлттық наградалармен марапатталды, соның ішінде 1989 жылғы Петра қоры сыйлығы және 2008 жылғы «Жылдың қоғамдық күш берушісі» сыйлығы. Вудлондағы даму орталығы жаңа құрылысқа және пәтерлерге ауысқандықтан, WECAN төмен және орташа табысқа ие тұрғындар, әсіресе зейнеткерлер үшін қолжетімді тұрғын үйді қорғаушы ретінде танылды. Бұл позиция кейде ұйымды Вудлондағы басқа топтармен, әсіресе TWO-мен қақтығысқа алып келді, олар WECAN қазіргі тұрғындардың есебінен деп санайтын жаңа дамуды қолдады. WECAN 63-ші көшедегі CTA эстакадалық жолын бұзуға қарсылық көрсетті, бірақ бұл күресте жеңіліске ұшырады. Вудлонда қаладағы ең жоғары сомада ипотекалық несиелерді қайтару көрсеткіші бар, және бұл пәтер үйлері мен пәтерлердің ипотекалық несиелерін қайтару және пәтерге айналдыру арқылы күшті әсер етеді. WECAN Жаңа қоғамдар бағдарламасының басқару комитетіне қатысады, 132 қолжетімді тұрғын үйді басқарады және мектептен кейінгі бағдарламалар мен тұрғын үй ресурстары орталығында қолдау көрсететін қызметтерді ұсынады.
As TWO moved to consolidate its position as the Voice of Woodlawn, other community organizations arose to deal with specific issues of housing and community empowerment, such as the arson fires that destroyed hundreds of buildings in Woodlawn in the 1960s, 1970s and 1980s. Perhaps the most prominent of these organizations is Woodlawn East Community And Neighbors Inc. (WECAN) founded by Mattie C. Butler, a 40 year Woodlawn resident and sister of Hall of Fame R&B singer/current Cook County Commissioner Jerry Butler. Butler founded WECAN in October 1980 after watching 13 children die in an arson fire in a building next door to her home. WECAN quickly became a neighborhood and citywide advocate for rescuing at risk and abandoned buildings, preserving an estimated 5000 units of housing in Woodlawn since its founding. Many of its programs Abandoned Property Program, Vintage Homes For Chicago, Step Up Housing have become citywide models. WECAN was a founding member of the citywide Chicago Rehab Network of community developers. The organization and its founder, Mattie C. Butler, have been honored with local and national awards including the 1989 Petra Foundation Award and the 2008 Community Empowerment Advocate of the Year Award. As the focus of development in Woodlawn has shifted toward new construction and condo conversion, WECAN is seen as a vocal advocate for affordable housing for low moderate income residents and especially seniors. That stance has on occasion brought the organization into conflict with other groups in Woodlawn, particularly TWO, who have pushed for new development at what WECAN sees as the expense of current residents. WECAN led the opposition to the teardown of the 63rd Street CTA elevated line, a battle it lost. Woodlawn has one of the highest foreclosure rates in the city and is particularly affected by foreclosures of apartment buildings and condominium conversions. WECAN sits on the New Communities Program Executive Steering Committee, operates 132 units of affordable housing, and operates supportive services, after school programs and its Housing Resource Center.
"Бірлік" жобасы
"Братьячество" жобасы – Вудлон ауданындағы афроамерикалық ерлердің қажеттіліктерін қанағаттандыру және олардың денсаулығын жақсарту мақсатында қоғамдық жұмыстар мен профилактикалық білім беруге бағытталған денсаулық сақтау клиникасы. Клиника штаттық қызметкерлер, еріктілер және тәлімгерлердің күшімен жұмыс істейді және қауымдастық мүшелері үшін түрлі тегін қызметтер ұсынады. CNN телеарнасының "Black in America 2" деректі фильмінде "Братьячество" жобасы афроамерикалықтар денсаулығы саласындағы Американың алғашқы қадамдарының бірі ретінде көрсетілді.
Project Brotherhood is a health clinic focused on using community outreach and preventive education to meet the needs and improve the health of African American men in the Woodlawn area. The clinic is operated by a combination of staff, volunteers, and interns and hosts a variety of free services for members of the community. In the CNN documentary "Black in America 2", Project Brotherhood was presented as one of America's pioneers in terms of African American health.
Топтар
1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдардың басында Джефф Форт пен Юджин Хейрстон 66-шы және Блэкстоун көшелері маңындағы жергілікті балалардан шағын топ құрып, оны басқарды. 1960 жылдардың ортасына қарай Форт пен Хейрстон тағы жиырма бір жергілікті көше бандиттерін біріктіріп, Чикагоның оңтүстік жағындағы ең ірі бандиттік топқа айналды, саяси белсенділік имиджін сақтай отырып, көптеген қылмыстық әрекеттерге қатысты. Мысалы, 1966 жылы билікті нығайту және қарсыластарын қорқыту мақсатымен күш көрсету кезінде Рейнджерлер доктор Мартин Лютер Кинг пен "Расалық теңдік үшін конгресс" ұйымы Цицеро және Маркетт Паркі сияқты наразы ақсүйектер тұратын аудандардан қауіпсіз өткен кезде күзеттік қызмет көрсетті. Қара ұлтшылдық және зорлықсыз азаматтық құқық қозғалыстарының ықпалымен олар өздерінің атын "Қара бейбітшілік тас ұлты" деп өзгертті. Доктор Кингтің қазасынан кейін болған тәртіпсіздіктер кезінде "Стоунз" Вудлоун ауданын сақтап, қорғады (әрине, қорқыту мен бопсалау арқылы), бұл аудан Гарфилд Парк және Вест-Сайд сияқты аудандармен салыстырғанда аздаған бұзылыстарды бастан өткерді. Уақыт өте келе, зорлықсыздық қозғалысымен байланыстар әлсіреп, топтың атауы "Қара П. Stone Nation" деп өзгертілді. Хейрстонның түрмеге түсуі Джефф Фортты топтың жалғыз басшысы болуға итермеледі, сол кезде топ қаланың көптеген аудандарына таралып, 50 000-ға жуық мүшесі болды. Осы кезеңде Стоунз саяси белсенділікке көшті және қоғамдық билік құрылымына белсенді қатысты. Олар тіпті АҚШ Экономикалық мүмкіндіктер кеңсесінен Вудлоунда жұмыс оқыту бағдарламасын жүргізу үшін қаржыландыру алды, бірақ осы қаржыны ұрлау Фортты тағы бір түрме жазасына алып келді. Түрмеде отырғанда Форт Ислам ұлтының ықпалына түсті және босатылғаннан кейін топтың атын тағы да өзгертті – Американың Маврикийлік Ғылым Ғибадатханасының Ел Рюкн тайпасы деп атады, көбінесе оны Ел Рюкн деп қысқартты. "Блэкстоун" және "Стони Айленд" даңғылдары арасындағы аумақта орналасқан бұл топ әлі де Вудлоун қауымдастығындағы маңызды күш болып табылады.
In the late 1950s and early 1960s, Jeff Fort and Eugene Hairston ran a small gang of neighborhood kids centered near 66th and Blackstone called the Blackstone Rangers. By the mid 1960s, Fort and Hairston had pulled together twenty one other local street gangs, thus becoming the dominant gang on Chicago's South Side, engaging in numerous criminal activities while maintaining a political activist facade. For example, in 1966, in the midst of a violent drive to consolidate power and intimidate rivals, the Rangers provided security as Dr. Martin Luther King and the Congress On Racial Equality marched through hostile white neighborhoods like Cicero and Marquette Park. Under the influence of both the Black Nationalist movement and the nonviolent civil rights movement, they changed their name to "The Black Peace Stone Nation". During the riots in the aftermath of Dr. King's assassination, the "Stones" were credited with preserving and protecting the Woodlawn neighborhood (albeit through extortion and intimidation), which saw minimal disturbance in contrast with neighborhoods like Garfield Park and the West Side. Over time, the ties with the nonviolence movement faded as the gang's name was altered to "Black P. Stone Nation" Hairston's incarceration led Jeff Fort to take sole leadership of the gang, which by then stretched across numerous neighborhoods of the city and boasted as many as 50,000 members. During this time, the Stones became more political and more involved in community power structure. It even received funding from the US Office Of Economic Opportunity to run a job training program in Woodlawn, the pilfering of which led Fort to another prison sentence. While jailed, Fort was influenced by the Nation of Islam and upon his release renamed the gang again, to the El Rukn Tribe Of The Moorish Science Temple of America, usually shortened to El Rukns. The gang, whose home territory is in between the " Stone streets" of Blackstone Avenue and Stony Island Avenue, are still a very strong force in the Woodlawn community.
Қазіргі Уодлан
59-шы және 60-шы көшелер арасындағы аймақ Midway Plaisance деп аталады, оның құрамына Midway Plaisance North (59-шы көшеден оңтүстікке қарай) және 60-шы көшеден солтүстікке қарай орналасқан Midway Plaisance South кіреді. Қазір жасыл кеңістіктер мен төменгі жазықтар басым, Plaisance 1893 жылғы Чикаго Дүниежүзілік көрмесінің орны ретінде кеңінен танымал, онда бұл жасыл кеңістік көрме алаңы ретінде белгіленуі тиіс еді (бірақ ешқашан пайдаланылмады). Plaisance қазір Университет кампустары арасындағы жақсы күтілген жаяу және велосипед жолы болып табылады. 60-шы және 61-ші көшелер арасында (шығысында Stony Island даңғылы және батысында Cottage Grove даңғылымен) Университеттің Оңтүстік кампусының бірнеше ғимараты орналасқан: Чикаго университетінің баспа бөлімі, заң алаңы және заң кітапханасы, Әлеуметтік жұмыс басқармасы мектебі, Харис мемлекеттік саясатты зерттеу мектебі, Ұлттық қоғамдық пікірді зерттеу орталығы, Зерттеу кітапханалары орталығы, Чапин Холл және Гранвилл Гроссман тұрғын үй кешені. Университеттің бірқатар профессорлары мен жүздеген аспиранттары мен студенттері 60-шы көшеден оңтүстікке қарай Университетке тиесілі жылжымайтын мүліктерде және жатақханаларда, сондай-ақ жекеменшік үйлерде тұрады. Шорленд қонақ үйінің тозуына байланысты Чикаго университеті 61-ші көше мен Эллис көшелерінің бұрышында, Хайд-парк және Вудлоун тұрғындарының пікірлері ескеріліп, көршілес қауымдастықтың наразылығын болдырмау мақсатында жаңа жатақхана салды.
The area between 59th and 60th Streets is known as the Midway Plaisance, incorporating Midway Plaisance North (south of 59th Street) and Midway Plaisance South, north of 60th Street. Now dominated by a green space of low valleys, the Plaisance is widely known as the site of the 1893 Chicago World's Fair, in which the green space was to be designated as the Fair location (but was never utilized). The Plaisance is now a well maintained walking and bike riding thoroughfare amidst the University's campuses. Between 60th and 61st Streets (with Stony Island Avenue to the east and Cottage Grove Avenue to the west) are several of the University's South Campus buildings including: University of Chicago Press, the law quadrangle and law library, the School of Social Service Administration, the Harris School of Public Policy Studies, the National Opinion Research Center, the Center for Research Libraries, Chapin Hall, and Granville Grossman Residential Commons. Some of the University's faculty and several hundred of its graduate and undergraduate students live south of 60th Street in University owned real estate and dormitories, as well as in privately owned residences. To replace the decaying Shoreland Hotel, the University of Chicago constructed a new residence hall on the corner of 61st St. and Ellis, designed with input from residents of both Hyde Park and Woodlawn so as to minimize possible alienation of the neighboring community.
Джексон саябағы
Джексон паркі – Мичиган көлінің жағасында орналасқан, 500 акр (2 км²) аумақты парк. Ол Вудлон, Хайд-парк және Саут-Шор аудандарымен шектеседі. Джексон паркі үшін жер 1870 жылдары бөлінген. Бұл аймақ, Нью-Йорк қаласының Орталық паркінің архитекторларының бірі Фредерик Лоу Олмстед оны өзгертуге дейін, «қалың, өрмелеп өскен батпақ пен құмды дала» болған. Парк Вудлонның солтүстік жағындағы Вашингтон паркімен Мидуэй Плеизанс арқылы байланысқан. Джексон паркі 1893 жылғы Дүниежүзілік Колумбия көрмесіне танымал болды. Осы шара үшін, жүздеген акр игерілмеген жер керемет, бірақ уақытша, бель-эпо стиліндегі «Ақ қалаға» айналдырылды. Көрмеге арналған немесе көрме кезінде салынған немесе пайдаланылған ғимараттардың бірнешесі әлі де саябақта сақталған. Джексон паркінің ішіндегі көрікті жерлер: Осака бағы, Джексон паркі гольф алаңы, Джексон паркі порты, Орманды арал, алтын жалатылған Дэниел Честер Френчтің «Республика» мүсіні (Колумбия көрмесі үшін салынған әлдеқайда үлкен мүсіннің көшірмесі), бірнеше лагуналар және 63-ші көшедегі керемет жағажай үйімен бірге жатқан жағажай.
Jackson Park is a 500 acre (2 km) park on Lake Michigan in the neighborhoods of Woodlawn, Hyde Park, and bordering South Shore. The land for Jackson Park was set aside in the 1870s. The area was originally a "rough, tangled stretch of bog and dune" until it was transformed by Frederick Law Olmsted, the architect of New York City's Central Park. The park is connected by the Midway Plaisance to Washington Park on Woodlawn's North end. Jackson Park was the site of the 1893 World's Columbian Exposition. For this event, hundreds of acres of undeveloped park was turned into the spectacular, but temporary, Beaux Arts "White City." A small number of structures built for or used during the fair still remain in the park. Attractions inside Jackson Park include Osaka Garden, the Jackson Park Golf Course, Jackson Park Harbor, Wooded Isle, the gilded Daniel Chester French statue Republic (a replica of a much larger statue built for the Columbian Exposition), several lagoons, and the 63rd Street Beach with its magnificent beach house.
Білім
Ол Чикаго мемлекеттік мектептері жүйесінде орналасқан. Эммет Тилл математика және ғылым академиясы Вудлоун ауданында орналасқан. Эммет Тилл, оның құрметіне аталған, бұл мектеп Джеймс Маккош бастауыш мектебі деп аталған кезде оның түлегі болған; сол кезде мектептегі барлық оқушылар афроамерикандықтар болды. 2006 жылы мектепке қазіргі атауы берілді.
It is within Chicago Public Schools. Emmett Till Math & Science Academy is in Woodlawn. Emmett Till, its namesake, was an alumnus of the school when it was called James McCosh Elementary School; in that period all of its students were African American. It was given its current name in 2006.