Кіріспе

6 ғасырдағы Париж епископы

Гермен (Germanus; 496 – 28 мамыр 576) – Париж епископы, католик және Шығыс православие шіркеулерінде әулие ретінде құрметтеледі. Алғашқы өмірбаянында айтылғандай, ол Гермен д’Отун деп белгілі болған, қазіргі кезде "кедейлердің әкесі" деп аударылады.

Өмірбаян

Жермен Батыс Рим империясы құлағаннан кейін 20 жыл өткен соң, қазіргі Франциядағы Аутунға жақын, Бургундия билігінде туды. Оның әке-шешесі галло-римдік ақсүйектер болған. Жермен Бургундиядағы Авалон қаласында және Лузиде, дін қызметкері болған туысы Скаллионның басшылығымен оқыды. 35 жасында Агриппинус оны Аутун епископы етіп тағайындады және жақын маңдағы Сент-Симфориан аббаттығының абасы болды. Ол еңбекқорлығымен және қатал мінезімен белгілі болды, бірақ оның жомарт садақасы монахтарды қорқытып, бір күні аббаттықтың барлық байлығын сыйға беріп қояды деп ойлады, нәтижесінде олар оған қарсы бүлік көтерді. 555 жылы Парижде болғанда, Париж епископы Сибелий қайтыс болды, ал Шариберт I оны Париж епископы етіп бекітті. Жерменнің ықпалымен, Хилдеберт өмірін өзгертіп, жаңарыпты. Жаңа қызметінде епископ монахтық өмірінің ізгіліктерін және қаталдықтарын сақтап, үздіксіз соғыстардың салдарынан туған азапты азайтуға тырысты. Ол Париждің үшінші және төртінші соборларына (557, 573) және Турдың екінші соборына (566) қатысты. Ол патшаны Галлиядағы пұтқа табынушылықты жоюға және христиандық мерекелерді тойлау кезіндегі шектен тыс әрекеттерге тыйым салуға көндірді. Жерменнің өмірінен көріністерді бейнелейтін екі боялған шыны панель Нью-Йорктегі Метрополитен өнер мұражайының Клаустерлер жинағында сақталады.

Мұра

Париж маңындағы Сен-Жермен-ан-Лай коммунасы, сондай-ақ Париж қаласының ішінде орналасқан Сен-Жермен-де-Прес және Сен-Жермен-де-Шаронн бұрынғы монастырьлары оның құрметіне аталған.