Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдвард Стаффорд, Уилтширдің 2-графы (7 сәуір 1470 - 24 наурыз 1499) – ағылшын ақсұлуы.
Edward Stafford, 2nd Earl of Wiltshire KB (7 April 1470 – 24 March 1499) was an English nobleman.
Шығу тегі
Эдвард Стаффорд, 1470 жылдың 7 сәуірінде дүниеге келген, Джон Стаффордтың жалғыз баласы, Уилтширдің 1-ші графы (8 мамыр 1473 жылы қайтыс болды), Букингемнің 1-ші герцогы Хамфри Стаффордтың үшінші ұлы, Энн Невилл (1414–1480) арқылы, Вестморлендтің 1-ші графы Ральф Невиллдің қызы, оның екінші некесінен туған Джоан Бофортпен. Джоан Бофорт – Ланкастердің 1-ші герцогы Джон Гонттың заңдастырылған қызы, оның сүйіктісі және кейіннен үшінші әйелі Кэтрин Суинфордтан. Эдвард Стаффордтың анасы Констанс Грин (2 наурыз 1475 жылы қайтыс болды), Генри Гриннің жалғыз қызы және мұрагері, Нортгемптонширдегі Ловикке жататын Дрейтонның эсквайры.
Edward Stafford, born 7 April 1470, was the only child of John Stafford, 1st Earl of Wiltshire (d. 8 May 1473), third son of Humphrey Stafford, 1st Duke of Buckingham, by Anne Neville (1414–1480), the daughter of Ralph Neville, 1st Earl of Westmorland, by his second marriage to Joan Beaufort, the legitimated daughter of John of Gaunt, 1st Duke of Lancaster, by his mistress and later third wife, Katherine Swynford. Edward Stafford's mother was Constance Greene (d. 2 March 1475), the only daughter and heiress of Henry Greene, esquire, of Drayton in Lowick, Northamptonshire.
Мансап
Стаффордтың әкесі 1473 жылғы 8 мамырда қайтыс болды, ал Стаффорд үш жасында графтыққа ие болды. Ол 1475 жылғы 18 сәуірде Бат орденінің рыцарі аталды, ал сол жылдың 16 наурызы мен 1 маусымында сэр Ральф Гастингс оның ересек болмаған кезінде оның жерлерінің басқарушысы болып тағайындалды, ал оның «тәрбиесі мен оқуы» оның әжесі, Букингем герцогинясы Аннаға сеніп тапсырылды. 1483 жылғы 6 шілдеде Стаффорд король Ричард III-тің тағына отыру салтанатында королеваның тәжін алып жүрді, ал сол жылдың 24 тамызында корольдың ұлы Эдуардты Уэльс принці етіп жариялауға қатысты. 1484 жылғы 30 маусымда он төрт жасқа толған Стаффорд өзінің жерлеріне кіруге рұқсат алды. 1487 жылғы 25 қарашада ол король Генрих VII-нің королевасы Йорктан шыққан Елизаветаның тағына отыру рәсіміне қатысты. Ол 1497 жылғы 17 маусымда Блэкхитте Корнуолл көтерілісшілеріне қарсы шайқасқан әскермен бірге болды, ал 1498 жылғы 11 қыркүйекте Дрейтонда корольды күтіп қабылдады. Менің денеімді Нортгемптон графтығындағы Луфвикедегі Әулие Петр шіркеуінде, Біздің Анамыздың дәлізінде, менің атасы Гриннің қасына жерлеуге болады, және мен өсиеттамаларымның маған қолайлы мазар жасауын қалаймын.
Stafford's father died 8 May 1473, and Stafford succeeded to the earldom at the age of three. He was made a Knight of the Bath on 18 April 1475, and on 16 March and 1 June of that year Sir Ralph Hastings was appointed steward of his lands during his minority, while his 'governance and tuition' were entrusted to his grandmother, Anne, Duchess of Buckingham. On 6 July 1483 Stafford bore the Queen's crown at the coronation of King Richard III, and on 24 August of that year he was present at the creation of the King's, son, Edward, as Prince of Wales. On 30 June 1484, at the age of fourteen, Stafford had licence to enter on his lands. On 25 November 1487 he attended the coronation of King Henry VII's Queen, Elizabeth of York. He was with the forces which fought against the Cornish rebels at Blackheath on 17 June 1497, and on 11 September 1498 entertained the King at Drayton. My body to be buried in the Church of St. Peter of Lufwyke, in the County of Northampton, in Our Lady's aisle, by my grandfather Greene; and I will that my executors make a convenient tomb there for me.
Неке және балалылық
1494 жылдың 13 шілдесінде Стаффорд Эдвард Грейдің қызы Маргарет Грейге үйленді. Олардың балалары болмады, ал Вилтшир графының титулы Стаффордтың қайтысымен тоқтатылды. Вилтшир графының титулы 1510 жылдың 28 қаңтарында Эдвард Стаффордтың туысы Генри Стаффордқа, Вилтшир графының 1-ші графына қайта берілді. Берк Эдвард Стаффордтың жесірі Маргарет Генри Стаффордқа үйленгенін дұрыс емес айтады. Алайда Кокейн, 12-том, 738-бетте көрсетілгендей, мұндай неке болған жоқ. Сонымен қатар, Берк Стаффордтың жесірі Маргаретті Джон Грейдің қызы деп жаңылыстырған, ал ол Эдвард Грейдің қызы, Лисл виконты және оның әйелі Элизабет Талботтың (8 қыркүйек 1487 ж. қайтыс болған) қызы, және Джон Грейдің (6 немесе 9 қыркүйек 1504 ж. қайтыс болған), 2-ші Лисл виконтының қарындасы болды.
By settlement dated 13 July 1494 Stafford married Margaret Grey, the daughter of Edward Grey, Viscount Lisle, by Elizabeth Talbot, suo jure Baroness Lisle of Kingston Lisle. They had no issue, and the earldom of Wiltshire became extinct at Stafford's death. The earldom of Wiltshire was re created on 28 January 1510 for Edward Stafford's cousin, Henry Stafford, 1st Earl of Wiltshire. Burke erroneously states that Edward Stafford's widow, Margaret, married Henry Stafford. However Cokayne, Vol. XII, p. 738, states that this alleged marriage did not take place. Moreover, Burke mistakenly identifies Stafford's widow, Margaret, as the daughter of John Grey, Viscount Lisle, whereas she was the daughter of Edward Grey, Viscount Lisle, and his wife, Elizabeth Talbot (d. 8 September 1487), and the sister of John Grey (d. 6 or 9 September 1504), 2nd Viscount Lisle.