Тревор Рэбин: Оңтүстік Африкалық Музыканттың Өмірі мен Мансабы

Кіріспе

Оңтүстік Африка музыканты (туған 1954)

Тревор Чарльз Рабин (туған жылы 1954) – Оңтүстік Африка музыканты, ән жазушы және кино композиторы. Музыкалық отбасында дүниеге келген және Йоханнесбургте өскен Рабин жас кезінде фортепиано мен гитараны үйреніп, сессиялық музыкант болып, түрлі артистермен бірге ойнап, продюсерлікпен айналысты. 1972 жылы Оңтүстік Африкада үлкен жетістікке жеткен Rabbitt рок-тобына қосылды және өзінің алғашқы жеке альбомын шығарды. 1978 жылы Рабин мансабын одан әрі дамыту үшін Лондонға көшіп барды, ол жеке орындаушы және Манфред Маннның Жер тобы сияқты әртүрлі артистер үшін продюсер ретінде жұмыс істеді. 1981 жылы Лос-Анджелеске көшіп келгеннен кейін, Рабин 1983 жылдан 1995 жылға дейін прогрессивті рок-тобы Yes-тің гитарисі ретінде танымал болды. Топпен бірге шығарған алғашқы альбомы, 1983 жылғы 90125 альбомы, көбінесе оның жеке демоларынан жасалды және АҚШ-та бірінші орын алған "Owner of a Lonely Heart" синглінің арқасында олардың ең көп сатылған альбомы болып қала береді. Big Generator (1987) және Union (1991) альбомдарынан кейін Рабин Talk (1994) альбомын продюсерлікке алып, турнеден кейін топтан кетіп қалды. Yes тобында болған кезінде Рабин американдық азаматтыққа ие болды. Рабин жемісті кино композиторына айналды және содан бері қырықтан астам көркем фильмге музыка жазды, оның ішінде продюсер Джерри Брукхаймермен жиі бірлесіп жұмыс істеді. Ол көптеген сыйлықтарға ие болды, соның ішінде он бір BMI сыйлығын жеңіп алды. 2012 жылы өзінің бесінші жеке альбомын – Jacaranda-ны жазу үшін үзіліс жасады, ал 2016 жылы Джон Андерсон, Тревор Рабин және Рик Уэйкменмен бірге Yes тобымен турнеге шығып, жазбалар жасады. 2017 жылы Рабин Yes тобының мүшесі ретінде Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді. Рабин TNT арнасындағы NBA және TBS арнасындағы MLB үшін жазылған тақырыптық әннің авторы.

Ерте өмір

Рабин 1954 жылғы 13 қаңтарда Оңтүстік Африканың Йоханнесбург қаласында музыканттар отбасында дүниеге келген. Оның анасы Джой – суретші, балет бишісі, актриса және классикалық пианист, ал әкесі Годфри – заңгер, музыкант, дирижер және Йоханнесбург филармониялық оркестрінің жетекші скрипкашысы болған. Екеуі Оңтүстік Африка армиясының әлеуметтік-ойын бөлімінде қызмет еткен кезде танысқан. Оның ағасы Мори Рабин фортепианодан сабақ берген. Рабиннің ағасы Дерек одан үш жас үлкен. Рабин өз отбасын «апартеидке қарсы шыққан» деп сипаттаған. Рабиннің анасы яһуди дініне өткен, ал отбасы яһуди мерекелерін және тойларын тойлаған. Адвокат және судья Сидни Кентридж, журналист және белсенді Дональд Вудс – оның туыстары. Ол фортепиано оқулықтарын пайдаланып, аспапта ешқашан ресми сабақ алған емес. Бірнеше ай бойы Рабин Йоханнесбург университетінің профессоры Уолтер Мониден дирижер болуға дайындалып, аранжировка, оркестрлеу және дирижерлік пәндерін оқыған, бірақ ол рок музыкасында мансап құруды шешкен. Он алты жасында Рабинді жергілікті жазбалар продюсері тауып, ол сессиялық музыкант болып, джаз, фьюжн, кантри, классикалық, конга және квела сияқты түрлі стильдерде орындаған. Ол Арнольд Шенберг, Чайковский және Хэнк Марвин есімдерін атады. Ол былай деді: «Мен гарнизон деп аталатын жерге баратынмын. Мен сол жерге барып, кішкентай бұрыш тауып, сағаттап гитарада жаттығу жасап отыратынмын, әрдайым фортепианода ойнасам да».

1972-1978: Раббит және жеке жобалары

1972 жылы Рабин Conglomeration тобындағы әріптестерімен қайта бірігіп, барабаншы Нил Клауд, бассист Ронни Робот және әнші, клавишашы және гитарист Дункан Фоурмен бірге Rabbitt рок-тобын құрды. Олардың алғашқы синглі, 1972 жылы жарық көрген, Jethro Tull тобының "Locomotive Breath" әнінің кавері болды. Тректің жаңадан жазылған нұсқасы 1975 жылы Jo'Burg Records лейблінде шыққан дебюттік альбомында пайда болды. 1975 жылы Рабин альбомдағы оркестрлік аранжировкалары үшін марапат алды. Сол жылы Рабин альбомның өндірісі үшін SARI сыйлығын алды, ал Rabbitt ең жақсы заманауи музыка әртісі номинациясында екінші марапатын алды. Рабин сондай-ақ Маргарет Сингананың "Where is the Love" (1976) альбомын өндірді және аранжировкалады. Оның сессиондық музыкант ретіндегі мансабында Trevor Terblanche псевдонимімен шыққан екі альбомы бар, оларды продюсер Роб Шродер ұйымдастырды және бюджеттік грампластинкалар лейблінде шығарды. Рабин сонымен қатар The Tee Cee's, Slang және Disco Rock Machine сияқты диско бағытталған жобаларды өндірді. 1977 жылы Рабин RPM Records лейблінде өзінің алғашқы жеке альбомын жазды. Ол Жоханнесбургте шамамен алты жарым аптада жазылды. Ол: "Сол кезде студиядан ешқашан шықпадым. Күндіз-түні сол жерде өмір сүрдім және жұмыс істедім" деп есіне алды. Рабин тек барабандарды қоспағанда, барлық аспаптарда ойнады, олар үшін сессиондық музыкант Кевин Крюгерді пайдаланды. Сондай-ақ 1977 жылы Rabbitt АҚШ-тың Capricorn Records лейблімен тарату туралы келісімге келді, бірақ Оңтүстік Африканың апартеид саясатына халықаралық наразылық пен оңтүстікафрикалықтардың виза алуына шектеулер салдарынан шетелге гастрольдеуге мүмкіндік болмады. Бұл жағдай Рабиннің елден кетуіне түрткі болды. Музыка кәсіпкері Айвор Шлосберг оны жұмысқа шақырып, өзінің Blue Chip Music өндіріс компаниясының ағылшын бөлімшесін іске қосып, алғашқы продюсері болды. Альбом Лондонның Wessex Sound Studios-та ремикстеліп, жаңа тректермен және өзгеше тректер тізімімен шығарылды. Кейін 1978 жылы Рабин Ноэль МакКалланың "Night Time Emotion" (1979) дебюттік альбомын өндірді, орындады және аранжировкалады. 1979 жылы Рабин "Face to Face" екінші жеке альбомын шығарды. Ол гитарист Стив Хилладж үшін ашылу актісі ретінде Ұлыбританияда турнемен альбомды жарнамалады. Rolling Stone журналы жазбаны хокктерге байланысты сынға алды, бірақ оның алғашқы екі альбомын техникалық сапасы үшін жақсы бағалады. Сол жылы ол Wild Horses тобының дебюттік альбомын өндірді. 1980 жылы Рабин Manfred Mann's Earth Band тобының "Chance" альбомында гитарада ойнады және оны бірге өндірді. 1980 жылы шыққан "Wolf" альбомы Рабиннің Chrysalis үшін үшінші жеке альбомы болды және оны Рей Дэвиспен бірге өндірді. Осы уақыт ішінде Дэвид Геффен оны болашақта Asia супертобын құратын музыканттармен байланыстырды. Рабин алғашқы репетицияға қатысты, бірақ оның әндері топқа сәйкес келмейтінін сезінді, нәтижесінде лейбл оны жобадан шығарды. Рабин, әнші және бассист Джон Уэтон, барабаншы Карл Палмер және клавишашы Рик Уэйкмен қатысқан бұл жоспарланған рок супертобы ешқашан іске аспады. Содан кейін Рабин өзінің жаңа әндерінің демосын әртүрлі лейблдерге жіберді, соның ішінде Ариста рекордстың Клив Дэвис оның вокалын жоғары бағалады, бірақ оның әндері Top 40 форматына сәйкес келмейді деп шешті. 1983 жылы шыққан "90125" альбомы тобының ең көп сатылған альбомы болып табылады, тек АҚШ-та үш миллион дана сатылды, оған Рабиннің әндерінің бірі "Owner of a Lonely Heart" көмегімен қол жеткізілді, ол Billboard Hot 100 синглдері мен Hot Mainstream Rock Tracks чарттарында 1-орынды иеленді. Бірінші орынға шыққаннан кейін Рабин Дэвиске: "Сен қателесіптісің" деп хат жазды. Elektra Records компаниясы 1989 жылдың шілдесінде шығарған альбом Billboard 200 чартында 111-орынды иеленді. Оның жетекші синглы "Something to Hold on To" Billboard Mainstream Rock чартында 3-орынды иеленді және "Үздік қысқа формадағы музыкалық видео" номинациясында Грэмми сыйлығына ұсынылды. 1989 және 1990 жылдары Рабин барабаншы Лу Молино III, бассист Джим Симмонс және клавишашы Марк Манчинамен бірге АҚШ бойынша жеке турне жасады. Турнедегі жазбалар 2003 жылы шыққан "Live in LA" альбомында пайдаланылды, онда "Wolf", "90125" және "Big Generator" әндері бар. Жеке жұмысынан басқа Рабин Supertramp әншісі Роджер Ходжсонмен бірге жаңа музыкада жұмыс істеді, оны Андерсонның орнына Yes әншісі ретінде шақырды. 1990 жылдан 1992 жылға дейін Рабин Yes тобының сегіз мүшесінің құрамында болды. Андерсон одан ABWH тобының екінші альбомына жазуға рұхсат беретін әнді ұсынуын сұрады; Рабин: "Менің түсінігімше, оларға сингл қажет болды" деді және үш демо жіберді. Тек біреуін пайдалануды сұрағанмен, Андерсон үшін де пайдалануды қалады, бұл екі топтың басшылығы арасында Yes және ABWH тобының бір альбомда жұмыс істеу идеясы туралы талқылауға себеп болды, нәтижесінде "Union" альбомы дүниеге келді. Рабин бұл бірігудің "барлығына пайдалы және ыңғайлы" екенін айтты, өйткені бұл топты қайтадан гастрольдік турға шығарудың жылдам жолы болды, және "Lift Me Up", "Miracle of Life" және "Saving My Heart" әндерін аяқтады. Турде сегіз мүше бір сахнада орындады; бұл Хау мен оның арасындағы қарым-қатынасты жақсартпаса да, Рабин Рик Уэйкменмен жақсы қарым-қатынас орнатты. Рабиннің Yes тобымен жасаған соңғы альбомы 1994 жылы шыққан "Talk" альбомы болды. Карсон оған өзінің тәуелсіз лейблі Victory Music үшін "90125" құрамымен альбом жасауды ұсынды. Андерсонмен тығыз байланыста болудың маңыздылығын білген Рабин олар Сан-Клементе, Калифорниядағы мотельде альбомды бірге жазды. Топ Рабиннің өндірісін бақылауын шешті, жазу Рабиннің үй студиясында және A&M Recording Studios-та Digital Performer бағдарламасын қолданып, дәстүрлі таспаны пайдаланбастан сандық бейсызық жазу және өңдеу арқылы жүзеге асырылды. "The Calling" және "Walls" синглдары Hot Mainstream Rock чартында сәйкесінше 3- және 24-орындарда болды. 1995 жылға дейін АҚШ, Оңтүстік Америка және Жапония бойынша гастрольдегеннен кейін Рабин келесі жылы кино саласында жұмыс істеу үшін топтан кетті.

In 1972, Rabin reunited with his bandmates in Conglomeration to form the rock band Rabbitt with drummer Neil Cloud, bassist Ronnie Robot, and singer, keyboardist, and guitarist Duncan Faure. Their first single, released in 1972, was a cover of "Locomotive Breath" by Jethro Tull. A re recorded version of the track appeared on their debut album, Boys Will Be Boys, released in 1975 on Jo'Burg Records. Rabin won an award for his orchestral arrangements on the album in 1975. Later that year Rabin received a SARI Award for his production work on the album and Rabbitt received their second award for Best Contemporary Music Artist. Rabin also produced and arranged Margaret Singana's album Where is the Love (1976). His career as a session musician included his two albums released under the pseudonym Trevor Terblanche, organised by producer Rob Schroder and released on a budget record label. Rabin also produced various disco oriented projects including The Tee Cee's, Slang, and Disco Rock Machine. In 1977, Rabin recorded and released his first solo album, Beginnings, for RPM Records. It was recorded in approximately six and a half weeks in Johannesburg. He recalled: "I don't think I ever left the studio at that time. I virtually lived and worked there around the clock". Rabin played all instruments except the drums, for which he used session player Kevin Kruger. Also in 1977 Rabbitt agreed to a distribution deal with the US label Capricorn Records, but they were unable to tour abroad due to the international disapproval of South Africa's apartheid policies and restrictions on South Africans obtaining visas. The situation became a catalyst for Rabin to leave the country. He was encouraged to move by music entrepreneur Ivor Schlosberg, who hired Rabin to kick start the English branch of his production company, Blue Chip Music, and become its first producer. The album was remixed at Wessex Sound Studios in London and released with some new tracks and in a different track order. Later in 1978, Rabin produced, performed on, and arranged Noel McCalla's debut album, Night Time Emotion (1979). In 1979, Rabin released his second solo album, Face to Face. He promoted the album with a UK tour as an opening act for guitarist Steve Hillage. Rolling Stone criticised the record for its hook ridden ballads but still gave his first two albums good ratings for their technical qualities. In the same year, he co produced Wild Horses, the debut album by Wild Horses. In 1980, Rabin played the guitar and co produced Chance by Manfred Mann's Earth Band with Manfred Mann. Wolf, Rabin's third solo album for Chrysalis, released in 1980, was co produced with Ray Davies. During this time, David Geffen also put him in contact with musicians that went on to form the supergroup Asia. Rabin attended an early rehearsal, but felt his songs were not suitable for the group which led to the label dropping him. This proposed rock supergroup with Rabin, singer and bassist John Wetton, drummer Carl Palmer, and keyboardist Rick Wakeman never came to fruition. Rabin then sent a tape of his new songs to various labels, including Clive Davis at Arista Records who praised his vocals but deemed his songs unsuitable for the Top 40 format. Released in 1983, 90125 remains the band's highest selling album with three million copies sold in the US alone, helped by its lead single "Owner of a Lonely Heart", one of Rabin's songs, which reached No. 1 on the Billboard Hot 100 singles and Hot Mainstream Rock Tracks charts. When it reached number one, Rabin sent a letter to Davis and wrote, "I guess you were wrong". Released in July 1989 by Elektra Records, the album peaked at No. 111 on the Billboard 200. Its lead single, "Something to Hold on To", peaked at No. 3 on the Billboard Mainstream Rock chart and received a Grammy Award nomination for Best Short Form Music Video. In 1989 and 1990, Rabin completed a solo tour of the US with drummer Lou Molino III, bassist Jim Simmons, and keyboardist Mark Mancina. Recordings from the tour were used on the live album Live in LA released in 2003, featuring songs from Wolf, 90125, and Big Generator. In addition to his solo work, Rabin worked on new music with Supertramp singer Roger Hodgson who was asked to replace Anderson as Yes's singer. From 1990 to 1992, Rabin was a part of an eight member formation of Yes. Anderson had asked him to submit a song that he would allow ABWH to record on their second album; Rabin said "What I read into that was they needed a single", and sent three demos. Despite requesting only one be used, Anderson wished to use all three which prompted discussions among the two group's management over the idea of Yes and ABWH working on a single album, Union. Rabin thought a merge "was useful and convenient to everyone" as it was a quick way to get the band back on the road touring, and completed "Lift Me Up", "Miracle of Life", and "Saving My Heart". The tour featured the eight members playing on stage; though it did little to improve relations between Howe and himself, Rabin began a good relationship with Rick Wakeman. Rabin's final album with Yes was Talk, released in 1994. Carson had approached him to make an album with the 90125 line up for his independent label, Victory Music. Knowing the importance of having a close collaboration with Anderson, the two wrote the album at a motel in San Clemente, California. The group chose Rabin to oversee its production, the recording for which occurred at Rabin's home studio and A&M Recording Studios using digital non linear recording and editing with Digital Performer over traditional tape. "The Calling" and "Walls" were released as singles that charted at No. 3 and No. 24 on the Hot Mainstream Rock chart, respectively. After touring the US, South America, and Japan through 1995, Rabin left the band in the following year to work in film.

1995-2012: Кино композиторы

1995 жылы Рабин «Әділ ойын» фильміне қосымша музыка жазды. Содан кейін ол Джон Грейдің Warner Bros. кинокомпаниясы үшін түсірген «The Glimmer Man» (1996) фильмінің толық музыкасын шығарды. Рабин жұмысқа орналасуына себеп – Сигалдың одан гитара сабақтарын сұрауы болды. Рабин: «Мен оның үйіне бардым, сосын ол маған: «Рақмет көп, шынымен бағалаймын. Егер сен үшін бірдеңе жасай алатын болсам…» деді, мен де оған: «Шындығында, мен киноға музыка жазуды қатты қалаймын» дедім. Сөйтіп Рабин Сигалдың фильмге музыка жазу туралы ұсынысын қабылдады. Композиторлық және оркестрлік шеберлігін жетілдіру үшін Рабин екі рет нұсқаусыз фильмдерге музыка жазды, алдымен фортепианода орындап, содан кейін оркестрге көшіріп жазды. 1997 жылы Рабин Жоханнесбургте Нельсон Манделаға арналған Prince’s Trust концертінде «Мен алысқа қарай алмаймын» әнін орындады. Рабин Манделамен және оның отбасымен болған кездесуді өміріндегі ең мақтанды сәттердің бірі деп атады. 2000 жылдардың басында Рабин фильмге музыка жазумен байланысты келісімшарт міндеттемелеріне байланысты Foreigner тобына клавишник ретінде қосылу туралы ұсыныстан бас тартты. 2003 жылы Рабин өзінің бірнеше демо жазбаларын шығарды, олардың кейбіреулерін Yes тобы 90125 альбомында 90124 деген атпен жазды. Сол жылы ол 1989 жылы «Can’t Look Away» турнесінде жазылған «Live in LA» атты концерттік альбомын шығарды. 2004 жылы Рабин «Cinema» және «Owner of a Lonely Heart» әндерін орындау үшін Yes тобының бұрынғы және қазіргі мүшелеріне қосылды. Бұл концерт продюсер Тревор Хорнға арналған құрмет көрсету шарасы болды және Prince’s Trust қайырымдылық қорына түскен қаражат жұмсалды. 2010 жылдың 9 шілдесінде Рабин «Owner of a Lonely Heart» әнін орындау үшін Yes тобымен Лос-Анджелестегі концертінде бірге өнер көрсетті, бұл концерттің қосымша нөмірі болды. Рабиннің «Glory Road» фильміне жазған музыкасында Алисия Киздің вокалы бар. Бұл альбом 2007 жылы Рабин, жазба компаниясынан ешқандай тапсырма алмай, өзіне ұнайтын және орындауға қиын болатын музыка жаза бастағанда пайда болды. 2016 жылы Рабин Джон Андерсон мен Рик Уэйкменмен бірге Yes тобының жаңа нұсқасын құру үшін фильмдерге музыка жазудан үзіліс жасады. Ол 2016 жылдың қазанынан 2018 жылға дейін топпен әлемдік турнелерге қатысты. Студиялық альбом дайындалып жатқан еді, бірақ оны жасау тоқтап қалды, себебі Уэйкмен Англияда, ал Андерсон мен Рабин Калифорнияның әртүрлі аймақтарында тұрғандықтан, үштіктің идеяларын онлайн режимінде бөлісу қиын болды. 2020 жылы Рабиннің жекелеген туындыларынан, Yes тобының жазбаларынан және саундтректерінен тұратын 10 дискілік жинақ «Changes» деген атпен шықты. Рабин 2022 жылдың 2 қазанында Алан Уайтқа арналған құрмет көрсету концертінде өнер көрсетті. 2022 жылдың желтоқсанында Рабин өзінің алтыншы студиялық альбомы «Rio» толыққанды аяқталғанын хабарлады. Альбомды жасау бірнеше жылға созылды; 2017 жылы Рабин жазбаның жартысы дайын екенін айтты, ал 2020 жылы ол альбомды аяқтау үшін тырысып жұмыс істеп жатқанын мәлімдеді. Бұл альбом Рабиннің «Can’t Look Away» альбомынан берігі бірінші вокалдық альбомы. «Big Mistakes» әні 4 тамызда цифрлық сингл ретінде, содан кейін 5 қыркүйекте «Push» және 29 қыркүйекте «Oklahoma» әндері жарық көрді. Альбом 2023 жылдың 6 қазанында Inside Out Music және Sony компаниялары арқылы шығарылды.

In 1995, Rabin scored additional music to the film Fair Game. He then produced a complete score for The Glimmer Man (1996), directed by John Gray for Warner Bros. starring Steven Seagal. Rabin landed the job after Seagal asked him for guitar lessons. Rabin said: "I went to his house and afterwards he said 'Thank you so much, I really appreciate it. If there's anything I can do for you ' and I said to him 'You know, I really want to get into film scoring'." Rabin then accepted Seagal's offer to score the film. Rabin has twice scored for silent films as a way of practising his composition and orchestration skills, first on the piano and transcribing the music for orchestra. In 1997, Rabin performed "I Can't Look Away" at a Prince's Trust concert for Nelson Mandela in Johannesburg. Rabin called his meeting with Mandela and his family as "an immensely proud moment" of his life. In the early 2000s, Rabin declined an offer to join Foreigner as keyboardist due to contractual obligations with film scoring. In 2003, Rabin released several of his demo tracks, of which some were recorded by Yes on 90125, as 90124. Later that year, he released Live in LA, a live album recorded in 1989 on his Can't Look Away tour. In 2004, Rabin joined former and current members of Yes to perform "Cinema" and "Owner of a Lonely Heart" at a tribute concert for producer Trevor Horn at Wembley Arena in London, in aid of the Prince's Trust. On 9 July 2010, Rabin performed with Yes at their show in Los Angeles for "Owner of a Lonely Heart", the show's encore. Rabin's score for Glory Road features vocals from Alicia Keys. The album came about in 2007 when Rabin began, without any direction from a record company, write "music that I enjoy that will be challenging for me to play". In 2016, Rabin took a break from film scoring to co form a self described new version of Yes with Jon Anderson and Rick Wakeman. He had toured worldwide with the group from October 2016 to 2018. A studio album was in development, but it was scrapped partly due to the inconvenience of the three having to share ideas online as Wakeman lived in England and Anderson and Rabin in different parts of California. In 2020, a 10 CD career spanning box set of Rabin's solo material, Yes outtakes, and soundtracks was released entitled Changes. Rabin performed at the Alan White tribute concert on 2 October 2022. In December 2022, Rabin announced that his sixth studio album Rio was complete. The album took several years to make; in 2017 Rabin said he was roughly halfway through recording and in 2020, said he was working hard on the album. The album is Rabin's first album featuring lead vocals since Can't Look Away. "Big Mistakes" was released as a digital single on 4 August, followed by “Push” on 5 September, and “Oklahoma” on 29 September. The album was released on 6 October 2023 by Inside Out Music and Sony.

Жеке өмір

Рабин 1978 жылдан бері әйелі Шелли Мэймен тұрмыс құрған. Олар мектепте танысқан. 1984 жылдан бері Голливудта, Лос-Анджелесте тұрады және Райан деген бір ұлы бар. Райан - барабаншы және жазба продюсері, сондай-ақ The Anthem, The Outline тобының және 2009 жылдан 2017 жылға дейін Grouplove альтернативті рок тобының бұрынғы мүшесі. Ол, Yes тобына Сан-Ситиде өнер көрсету ұсынылғанын, бірақ Рабин елдің апартеидтік жүйесін тікелей қолдау болғандықтан бас тартқанын айтты.

Марапаттар

Рабин он бір Broadcast Music Incorporated фильм музыкасы сыйлығын және Темекула аңғарының халықаралық кинофестивалінің өмірлік жетістіктері үшін сыйлығын алды. 2011 жылдың маусым айында Рабин "Солдат шәкірті" (2010) үшін ең табысты кассалық фильмдер санатында 26-шы ASCAP кино және теледидар музыкалық сыйлығын алды. 2012 жылдың 28 маусымында Рабин 27-ші ASCAP кино және теледидар музыкалық сыйлығының Генри Манчини сыйлығын алды. Рабин "Owner of a Lonely Heart" әнін ұлының тобы Grouplove-пен бірге орындады. 2017 жылы, әлі де ARW мүшесі болып жүргенде, Тревор Рабин Yes тобының мүшелерімен бірге Рок-н-ролл даңқы залына енгізілді. Ол "Owner of a Lonely Heart" және "Roundabout" әндерін орындады, соңғысында Rush тобының бас гитаристі Гедди Ли қатысты.

Әсерлер

Рабин Бернард Херманды өзінің сүйікті музыка жазушысы ретінде айтады. Ол Арнольд Шенбергті өзінің сүйікті классикалық композиторларының бірі деп атады, ал Бетховен, Равел, Эльгар және Чайковский сияқты оның және басқа классикалық композиторлардың оған әсер еткенін айтты.