Уильям Бруфорд: Ағылшын барабаншысының өмірбаяны мен мансабы

Кіріспе

Ағылшын барабаншысы (ту. 1949 ж.)

Уильям Скотт Бруфорд (17 мамыр 1949 жылы туған) – ағылшынның бұрынғы барабаншысы және перкуссионисі. Ол прогрессивті рок тобы Yes-тің негізін қалаушы мүшесі ретінде алғаш рет танымал болды. 1972 жылы Yes тобынан кеткеннен кейін, Бруфорд 1970-ші жылдардың қалған бөлігін King Crimson (1972–1974), Roy Harper (1975) және U. K. (1978) топтарымен бірге жаздырып, гастрольдік сапарлар жасады, сондай-ақ Genesis тобымен (1976) гастрольде болды. 1978 жылы ол өзінің тобын – Bruford-ты құрды, ол 1980 жылға дейін активті болды. 1980-ші жылдары Бруфорд үш жылға (1981–1984) King Crimson тобына оралды, бірнеше музыканттармен (оның ішінде Патрик Мораз және Дэвид Торн) бірлесіп жұмыс істеді және 1986 жылы Earthworks электрожаз тобын құрды. Содан кейін ол Yes тобындағы бұрынғы әріптестерімен Anderson Bruford Wakeman Howe тобында ойнады, бұл ақырында Yes тобындағы екінші, бірақ қысқа мерзімділікке әкелді. Бруфорд 1994 жылдан 1997 жылға дейін King Crimson тобында үшінші және соңғы рет ойнады, содан кейін Earthworks тобының жаңа акустикалық құрамымен жұмысын жалғастырды. 2009 жылдың 1 қаңтарында Бруфорд кәсіби барабаншылықтан қанағаттанды, тек кейбір жеке концерттерге қысқа ғана уақытқа оралды. Одан бері ол Summerfold және Winterfold атты екі жазбалар компаниясын басқару, 2009 жылы автобиографиясын жариялау және музыка туралы сөйлеу мен жазу сияқты басқа да жобалармен айналысып келеді. 2016 жылы төрт жарым жылдық оқудан кейін Бруфорд Суррей университетінен музыка ғылымы бойынша докторлық диссертациясын қорғады. Сол жылы Бруфорд Rolling Stone журналының "Барлық уақыттың 100 ең ұлы барабаншысы" тізімінде 16-шы орынға ие болды. 2017 жылы Бруфорд Yes тобының мүшесі ретінде Rock and Roll Hall of Fame-ге енгізілді.

Ерте өмір

Бруфорд 1949 жылдың 17 мамырында Кент графтығының Севеноакс қаласында, Бетти мен Джон Бруфордтың үшінші баласы ретінде дүниеге келді. Оның Джон есімді інісі және Джейн есімді сіңлісі бар. Ол Севеноакстағы Нью-Бикон мектебінде оқыды, содан кейін Tonbridge қаласындағы Tonbridge мектеп-интернатында білім алды. Бруфорд он үш жасында BBC2 телеарнасының "Jazz 625" бағдарламасында американдық джаз шеберлерін көргеннен кейін барабан ойнауды шешті және үйінің шатырында аспапты жаттықтырды. Жастық шағында оған ең көп әсер еткен барабаншылар ретінде Макс Роуч, Джо Морелло, Арт Блейки және Джинджер Бейкерді атайды. Осы кезде Бруфордтың әпкесі оған туған күніне барабан таяқшаларын сыйлады. Ол осы кезеңде музыкалық білімін жетілдіріп, "көлденең сызықтарды қалай оқу керектігін, бірақ тік ноталарды емес" үйренді. 1972 жылдың қыркүйегінде репетициялар басталды, одан кейін Ұлыбритания бойынша кең ауқымды гастрольдік сапар ұйымдастырылды. Оның күрделі барабан партияларын жаттап алу қабілеті "21-ші ғасырдың шизоид адамы" әнінің ортасындағы ұзақ перкуссиялық және гитаралық бөлімді "тек тыңдап, үйреніп" ойнағанда байқалды. Бруфорд алты ай бойы топта болған еркін джаз перкуссионисі Джейми Мьюрдің өзіне музыкант ретінде үлкен әсер еткенін айтады.

19741980: Genesis, Bruford және Ұлыбритания.

Кинг Кримсоннан кеткен соң, Бруфорд өзінің "бағытты табуының қиын болғанын" сезінді және келесі қадамын қалай жасауға белсенді емес еді. 1974 жылдың соңында ол англо-француздық Gong тобының уақытша мүшесі болды, себебі барабаншы Лори Аллан шекарада есірткілік заттармен ұсталған еді. Бруфорд содан кейін сессиондық музыкант ретінде ақша табу арқылы, қызықты ұсыныс күтуді жөн көрді. Бірақ, сессиялар аз болды, ал ол қатысқандарды "толыққанды сәтсіздіктер" деп атады. 1975 жылы Бруфорд Крис Сквайрдың "Fish Out of Water", Рой Харпердің "HQ" альбомдарында барабан ойнады. Кейін сол жылы ол джаз-фьюжн тобы Brand X үшін қонақ перкуссионист ретінде өнер көрсетті, онда барабанда Фил Коллинз болды. Бруфорд National Health тобымен бірнеше тікелей концерттерде өнер көрсетті, бірақ топта көптеген авторлар болғандықтан, толық уақытқа қосылу туралы ұсыныстан бас тартты, себебі оның музыкаға қосқан үлесі, көбінесе бұрыннан жазылған музыка болғандықтан, проблема тудыруы мүмкін деп ойлады. Бруфордтың сөзінше, "A&M Records өзінің "жұлдызы" Уэйкманды қолданылған, сәл тозған Кинг Кримсон ырғақ секциясымен кетуге рұқсат бермеді, және идея орындалмады". Содан кейін Бруфорд National Health тобына қысқа мерзімге қайта қосылды. 1977 жылы Бруфорд өзінің тұңғыш жеке альбомын "Feels Good to Me" (1978) жазды, онда Дейв Стюарт (кейбордтар), Джефф Берлин (бас-гитара) және Аллан Холдсворт (гитара) қатысты. Бұл Бруфордтың ән жазуға алғашқы, маңызды әрекеті болды, және ол пианинода әндерді жазуға көп уақыт жұмсады. Төрт музыкант бірігіп, толық уақытты топ құрды, олар өздерін Bruford деп атады, сонымен қатар топ құрамында әнші Анет Пикок, флюгельхорнда Кенни Уилер және ритм-гитарада Джон Гудсалл болды. Кейінірек 1978 жылы Бруфорд Джон Уэттонмен қайта қосылып, прогрессивті рок-тобы U.K. құрды. Олардың дебюттік альбомы "U.K." (1978) және бірнеше гастрольдерден кейін, Холдсворт пен Бруфорд топтың музыкалық бағыты бойынша келіспеушіліктерге байланысты топтан кетті. Бруфорд өз тобының қызметін жаңадан бастап, "One of a Kind" (1979) альбомын шығарды. Альбомның көп бөлігі аспаптық музыкадан тұрады, сонымен қатар Бруфордтың "Fainting in Coils" әніне кіріспеде айтқан сөздері де бар. Келесі концерттерден "Rock Goes to College" және "The Bruford Tapes" (1979) концерттік жинақтары шықты. Олардың соңғы альбомы "Gradually Going Tornado" (1980) Кентербери сахнасының белгілі өкілдері Барбара Гаскин мен Аманда Парсонстың қосымша вокалын, сондай-ақ Джорджина Борнның виолончельде орындаған музыкасын қамтиды. Төртінші альбомға арналған аяқталмаған әндер 1980 жылы жазылған, бірақ 2017 жылға дейін жарық көрмеді.

After leaving King Crimson, Bruford felt his "sense of direction was rather stymied" and was unsure on his next step. In late 1974, he became a temporary member of the Anglo French band Gong for a European tour after drummer Laurie Allan was busted for drugs at a border. Bruford then chose to wait for an appealing offer while earning money as a session musician. The sessions were few, however, and the ones that he was a part of he called "unmitigated disasters". In 1975, Bruford played drums on Fish Out of Water by Chris Squire, HQ by Roy Harper, Later in the year, he performed as guest percussionist for the jazz fusion band Brand X, featuring Phil Collins on drums. Bruford then joined National Health for several live performances, but declined an offer to join full time as there were already many writers in the group, and felt his contributions to the music, the majority of which was already written, would have caused problems. According to Bruford, "A&M Records was unwilling to let its 'star,' Wakeman, walk off with a used, slightly soiled King Crimson rhythm section, and the idea folded." Bruford then rejoined National Health for a short stint. In 1977, Bruford recorded his debut solo album Feels Good to Me (1978), with Dave Stewart (keyboards), Jeff Berlin (bass), and Allan Holdsworth (guitar). This was Bruford's first attempt at songwriting on a substantial level, and he spent a lot of time developing tunes on the piano. The four stuck together and became a full time band named Bruford, which also featured Annette Peacock on vocals, Kenny Wheeler on flugelhorn, and John Goodsall on rhythm guitar. Later in 1978, Bruford reunited with John Wetton and formed the progressive rock group U. K. After their debut album U. K. (1978) and several tours, Holdsworth and Bruford left the group due to disagreements on the group's musical direction. Bruford resumed activity in his own group to release One of a Kind (1979). Almost entirely instrumental, the album contains some spoken lines by Bruford during the introduction to "Fainting in Coils". Subsequent gigs spawned the live releases Rock Goes to College and The Bruford Tapes (1979). Their final album, Gradually Going Tornado (1980), features backing vocals from Canterbury scene stalwarts Barbara Gaskin and Amanda Parsons, as well as Georgina Born on cello. Unfinished songs for a projected fourth album were recorded in 1980, but remained unreleased until 2017.

1981-1993: Кинг Кримсон, Earthworks, ABWH және Иә

1981 жылы Бруфорд Фрипп, Тони Левин және Адриан Белевпен жаңа құрамда King Crimson тобына оралды. Төрт музыкант Discipline (1981), Beat (1982) және Three of a Perfect Pair (1984) альбомдарын жазды, оларда Бруфорд акустикалық және Simmons электрондық барабандарының жиынтығын пайдаланды. Бруфорд келесі он бес жыл бойы Simmons барабандарын қолдады, себебі ол оған бағдарламаланған аккордтарды, үлгілерді, реттелген дыбыстарды және дыбыс эффектілерін ойнауға мүмкіндік берді, бұл оның музыкалық мүмкіндіктерін кеңейтті. 1983 жылы Бруфорд швейцариялық клавишник және бұрынғы Yes тобының мүшесі Патрик Моразбен дуэт құрды, себебі Мораз өзіне жақын Surrey аймағында тұрып жатқанын білді. Бұл жоба Бруфордқа импровизациялауға деген ынтасын арттырды. 1986 жылы Бруфорд Джанго Бейтс, Иэн Баллами және Мик Хаттонмен (кейіннен Тим Харрис ауыстырды) бірге Earthworks джаз тобын құрды, алғашқы көмекшілікке Дэйв Стюарт атсалысты. Осы кезде электрондық барабан технологиясы Бруфордтың қанағаттануына жетті және ол Simmons жиынтығын қайта қолдана бастады. 1987 жылы топ АҚШ-тың клубтары бойынша гастрольдік сапар жасады. Бруфорд Монсерратта жазу идеясына қызығушылық танытып, Андерсонды бас партиясын орындау үшін Тони Левинды шақыруға көндірді. Anderson Bruford Wakeman Howe (1989) әлемдік турмен қолдау тапты, ал 1990 жылы екінші альбомды жазған кезде ABWH тобы Yes тобымен бірігіп, сегіз мүшелі құрамға айналды. Екі топтың да туындыларынан құралған Union (1991) альбомы дерлік барлық музыканттар тарапынан сынға ұшырады; Бруфорд оны «Мен қатысқан ең нашар альбом» деп атады. Ол 1991 және 1992 жылдары өткен Union Tour гастрольдік сапарында қатысты, және үлкен концерттердегі жанкүйерлердің ынтасы мен бұрынғы әріптестерімен бірге орындау оған ұнағанымен, бұл тәжірибені «өте жағымсыз» деп сипаттады. Тур аяқталғаннан кейін Бруфорд пен Хоу оркестрлік жобаға қатысты, ол Yes тобының әндерін оркестрмен орындауды көздеді, нәтижесінде Symphonic Music of Yes (1993) альбомы жарық көрді. Бруфорд 1991 жылдың қаңтар айында Earthworks тобымен қайта жұмыстана бастады, және топ студиялық және концерттік альбомдар шығарды. Бейтс топтан кеткеннен кейін Бруфорд 1993 жылы Earthworks тобын таратып жіберді. Осыдан кейін, олардың жазбалар компаниясы Бруфорд пен Холдсвортты жаңа топ құруға итермеледі, бірақ екеуі де бұл идеяға ықылас танытпады, нәтижесінде жоба сәтсіз аяқталды. 1990 жылдардың басында Бруфорд белсенді барабан оқытушысы болды және бірнеше университеттерде шағын топтарға сабақ берді.

In 1981, Bruford returned to King Crimson in a new formation with Fripp, Tony Levin, and Adrian Belew. The four recorded Discipline (1981), Beat (1982), and Three of a Perfect Pair (1984), all featuring Bruford on an acoustic and Simmons electronic hybrid kit. Bruford embraced the Simmons drums for the next fifteen years as it allowed him to play programmed chords, samples, tuned pitches, and sound effects, which expanded his musical palette. In 1983, Bruford formed a duo with Swiss keyboardist and former Yes member Patrick Moraz after he learned that Moraz was living close to him in Surrey. The project had Bruford develop a "real taste for improvising". In 1986, Bruford formed his jazz group Earthworks with Django Bates, Iain Ballamy and Mick Hutton (later replaced by Tim Harries), with initial assistance from Dave Stewart. By then, electronic drum technology had improved to Bruford's satisfaction and he resumed using the Simmons kit. The band toured the US club circuit through 1987. Bruford was attracted to the idea of recording on Montserrat, and convinced Anderson to have Tony Levin on bass. Anderson Bruford Wakeman Howe (1989) was supported by a world tour, and in 1990, while recording a second album, ABWH merged with Yes to become an eight member formation. Union (1991), featuring tracks from both groups, was criticised by almost the entire band; Bruford called it "the worst record I've ever been on". He took part in the subsequent Union Tour in 1991 and 1992, and though he enjoyed the enthusiastic audiences in large venues and performing with former bandmates, he found the experience "pretty horrible". After the tour, Bruford and Howe became involved in an orchestral project that reinterpreted Yes songs with an orchestra, entitled Symphonic Music of Yes (1993). Bruford resumed with Earthworks in January 1991, and the group released a studio and live album. After Bates left, Bruford disbanded the group in 1993. After this, their record label pushed for Bruford and Holdsworth to form a new band, but neither were too keen on the idea and the idea fell through. In the early 1990s, Bruford became an active drum clinician and taught small groups in several universities.

1994-2009: King Crimson, Earthworks II, соңғы ынтымақтастық және зейнеткерлікке шығу

King Crimson 1994 жылы алты мүшеден тұратын топ ретінде қайта құрылды, құрамында 1980-ші жылдардағы топтың қатысушыларымен қатар, Pat Mastelotto барабаншылық міндеттерді Bruford-пен бөлісіп орындады, ал Trey Gunn Chapman Stick-те ойнады. Бұл құрам "қос трио" деп аталды және Vrooom (1994), Thrak (1995) және екі концерттік альбомын шығарды: B'Boom: Аргентинада тікелей орындау (1995) және Thrakattak (1996). Брюфорд пен Фрипп бірлесіп импровизациялық қойылымдар өткізу туралы әңгімелесіп, Ганн мен Левинді оларға қосылуға шақырғаннан кейін, Фрипп ProjeKcts идеясын жасады. Бұл идея King Crimson-ның әртүрлі топтарының бөлек жұмыс істеуі арқылы топ үшін жаңа материалды дамытуға мүмкіндік берді. Бірінші топ, ProjeKct One, 1997 жылдың 1-4 желтоқсанында Лондондағы Jazz Cafe-де тікелей орындады. Бруфорд содан кейін топтан және King Crimson-нан толығымен кетіп қалды, себебі репетициялардың нәтижесіздігі оны көңілі тоқтады. King Crimson-нан кейін Бруфорд акустикалық джазға көшті, өйткені джаздың бастапқы нүктеге оралуын қажет деп ойлады. 2009 жылдың қаңтар айында 59 жасқа толған Бруфорд 41 жылдық өнер жолынан кейін 1 қаңтардан бастап өнер көрсетуден және жазудан зейнеткерлікке шығатынын мәлімдеді. Зейнеткерлікке шығуының себептерінің қатарында "өмірді шыдамсыз ететін" өнерге қатысты алаңдаушылығы, халықаралық гастрольдер мен концерттерге қажетті күш-қуатының азаюы және оған ұнайтын барабан стилінің болашағына деген пессимистік көзқарасы болды.

2009 жылдан қазіргі уақытқа дейін: зейнеткерлікке шыққаннан кейін

2009 жылдың басында Брюфорд өзінің өмірбаянын жариялады. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін көп ұзамай, Бруфорд Энн Бейлидің Soul House тобында қысқамерзімді, жай ғана қатысу жасады – бұл тоғыз мүшелі топ Суррей, Эухерст қаласында Motown және соул әндерін орындады. 2016 жылдың ақпан айында, төрт жарым жылдық оқудан кейін, Бруфорд Суррей университетінен музыка ғылымы бойынша PhD дәрежесін алды. Зейнеткерлікке шыққан соң музыкаға қатысты бірдеңе жасағысы келді, ал 1960 жылдардың соңында жоғары білім алу мүмкіндігін пайдаланбағаны академиялық мансапқа бет бұру шешіміне әсер еткен факторлардың бірі болды. Суррей университеті Бруфордқа құрметті докторлық атақ беруді ұсынды, бірақ ол осы дәреже үшін өз күшін салуды және жұмыс істеуді қалады, бұл дәреже шығармашылық пен музыкалық орындауға, әсіресе барабан құрылғысына бағытталған болатын. Бруфордтың «Іске асыру: Шығармашылық музыкалық орындау және батыстың барабаншысы» атты диссертациясы 2016 жылдың мамыр айында онлайн жарияланды. Содан бері Бруфорд түрлі журналдардағы мақалалар, кітаптардың тараулары мен пластинкаларға қосымша жазбалар жазды, сондай-ақ Еуропа мен Солтүстік Америкадағы университеттер мен музыкалық оқу орындарында қонақ лекциялар оқыды. 2017 жылдың сәуір айында Бруфорд Yes тобының бұрынғы мүшесі ретінде Rock and Roll Hall of Fame-ге енгізілді. Ол салтанатқа қатысты, бірақ өнер көрсетпеді және сөз сөйлемеді. 2018 жылдың наурыз айында Бруфорд 50 жылдық мерекелік турнесі аясында Лондонның екі концертінде Yes тобын таныстырды. Кейін сол жылы Бруфорд өзінің екінші кітабын – «Uncharted: Creativity and the Expert Drummer» жариялады. Бұл кітап оның PhD диссертациясының бейімделуі болды. 2021 жылдың тамызында Bruford, Moraz/Bruford және Earthworks топтарының музыкалық каталогы бірінші рет цифрлық ағынды платформаларда қолжетімді болды. 2022 жылдың қаңтарында Бруфорд өзінің YouTube арнасын іске қосты, онда мансабынан видеолармен қатар «ойлар мен әңгімелерді» бөлісті. Бруфорд ойнаған 6 дискілік жинақ 2022 жылдың 29 сәуірінде жарық көрді. 2023 жылдың 3 тамызында Бруфорд Шығыс Сассексте Джон Уэттонға арналған құрмет концертінде өнер көрсетті. Ол шараға тізімдемеде болмады, бірақ Фил Манзанера, Гай Пратт және Крис Диффордпен бірге Уэттон ойнаған Брайан Ферридің «Let's Stick Together» әнін тікелей орындады.

In early 2009, Bruford published his autobiography. Not long into his retirement, Bruford had a brief, low key stint in Ann Bailey's Soul House, a nine piece band performing Motown and soul covers in Ewhurst, Surrey. In February 2016, after four and a half years of study, Bruford received a PhD degree in Music from the University of Surrey. He had wanted to do something related to music following his retirement, and considered his missed opportunity in pursuing higher education in the late 1960s as a factor in his decision to enter academia. The University of Surrey offered to award Bruford an honorary doctorate, but he wanted to put in the effort and work for his degree, which focused on creativity and music performance, specifically with a drum kit. Bruford's thesis, "Making it work: Creative music performance and the Western kit drummer", was posted online in May 2016. Bruford has since written various journal articles, book chapters and liner notes, and presented guest lectures at universities and music institutions in Europe and North America. In April 2017, Bruford was inducted into the Rock and Roll Hall of Fame as a former member of Yes. He attended the ceremony, but did not perform or deliver an acceptance speech. In March 2018, Bruford introduced Yes at their two London shows during their 50th Anniversary Tour. Later that year, Bruford published his second book, Uncharted: Creativity and the Expert Drummer. It is an adaptation of his PhD dissertation. In August 2021, Bruford's back catalogue of music from Bruford, Moraz/Bruford, and Earthworks were made available on digital streaming platforms for the first time. In January 2022, Bruford launched his own YouTube channel to share videos from his career with additional "thoughts and anecdotes". A 6 CD career spanning box set of tracks on which Bruford played was released on 29 April 2022. On 3 August 2023, Bruford performed at the John Wetton tribute concert in East Sussex. He was not billed at the event, but performed a live run through of Bryan Ferry's cover of "Let's Stick Together", which Wetton had played on, with Phil Manzanera, Guy Pratt, and Chris Difford.

Жеке өмір

Бруфорд 1973 жылғы наурыз айында Кэролинге үйленді; олар Суррейде тұрады. Олардың үш баласы бар: Алекс, Холли және Джек; Алекс бұрын «Инфадельс» инди-рок тобының барабаншысы болған. Бруфордтың үйлену тойында Джон Андерсон Джейми Мьюрмен танысты, ол Андерсонды «Йогтың өмірбаяны» кітабын оқуға ынталандырды, бұл «Топграфиялық мұхиттардан әңгімелер» (1973) атты Yes тобының қос альбомының бастауына себеп болды. Бруфорд өзін «дінінен безген атеист» деп сипаттады.

Ән жазу

1982 жылы сұхбатта Бруфорд King Crimson тобы үшін шығарма жазу туралы пікір білдірді. "Мұндай топта, мүшелері өздерінің ерекше дыбыстарын шығаруға жеткілікті білімі бар жерде, қалай тіл табысу керектігін түсіну өте қиын, сондай топ үшін жазу да қиын".

Мұра

Көптеген басқа дарақшылар Бруфордты өздеріне үлгі еткендердің қатарында атайды, олардың ішінде Дэнни Кэри, Майк Портной, Мэтт Кэмерон, Бранн Дейлор, Тим "Герб" Александр, Джин Хоглан, Аарон Харрис, Чад Кромвелл, Бен Коллер, Крис Пенни, Стив Аррингтон, Мак МакНилли, Black Midi тобынан Морган Симпсон, Эрик Крец және Мартин Дош бар. Бұған қоса, Нил Мюррей, Джимми Киган және Адриан Яунж сияқты басқа музыканттар да оның еңбектерін жоғары бағалап, құрметтерін білдірген.

Марапаттар

1990 жылы Modern Drummer журналының оқырмандары оны сол журналдың Даңқ залына енгізді.