Кіріспе
1973 жылы шыққан Yes тобының «Tales from Topographic Oceans» альбомы – ағылшын прогрессивті рок тобы Yes-тің 1973 жылғы 7 желтоқсанда Atlantic Records лейблымен шыққан алтыншы студиялық альбомы. Бұл альбомда бұрынғы жылдары Билл Бруфордты алмастырған барабаншы Алан Уайт алғаш рет қатысқан. Топтың вокалисі Джон Андерсон альбомның идеясын «Жетістікке жақын» тур кезінде қалыптастырды. Ол Парамаханса Йогананданың «Йогидің өмірбаяны» атты кітабындағы бір ескертуде кездескен төрт индуист мәтіні – шастралар (шрути, смрити, пураналар және тантралар) туралы мәліметтерге ден қойды. Гитарист Стив Хоуге идеясын ұсынғаннан кейін, екеуі турдың қалған бөлігін альбомның музыкалық тақырыптары мен мәтіндерін жасауға жұмсады. Репетициялар Лондон қаласында екі айға созылды, осы уақытта топ әр мәтінге сәйкес келетін төрт ұзын тректен тұратын қос альбом жазуды шешті. Тректердің ұзақтығы 18 мен 21 минут аралығында болды. Клавишник Рик Уэйкмен концепцияны сынға алып, қос альбомға сай эксперименталды музыкаға үлес қоса алмайтынын сезінді де, топтан алшақтады. Yes студиялық жазбаны елді мекеннен тыс жазудан бас тартып, Морган студиясындағы Британиядағы алғашқы 24 тректік жазба құрылғысын пайдалануды жөн көрді. Студияны фермаға ұқсатып безендірді. Роджер Дин альбомның обложкасына топтың ұсыныстарын енгізіп, одан шабыттанып, турда қолданылған сахнаның дизайнын жасады. «Tales from Topographic Oceans» альбомы шыққан кезде ара-жібір пікірлер алды және прогрессивті рок музыкасының артық кеткендігінің символы ретінде танылды, бірақ кейінгі жылдары жағымды бағаланды. Альбом коммерциялық сәттілікке жетіп, тек алдын ала тапсырыстар бойынша алтын сертификат алған алғашқы британдық альбом болды және екі апта бойы чарттарда бірінші орында тұрды. АҚШ-та альбом 6-орынға жетіп, 1974 жылы 500,000 данадан асып сатылып, алтын сертификатқа ие болды. Yes альбомын бес ай бойы Еуропа мен Солтүстік Америкада гастрольдеді, оның бірінші жартысында альбом толығымен тікелей орындалды. Альбомды толығымен орындауға қарсы болған Уэйкмен тур аяқталғаннан кейін жеке карьерасын жалғастыру үшін топтан кетті. 2003 жылы альбом бұрын жарияланбаған тректермен қайта жазылды, ал 2016 жылы Стивен Уилсонның жаңа стерео және 5.1 қоршау дыбысымен, сондай-ақ қосымша бонус тректерімен жаңа басылымы шықты.
Tales from Topographic Oceans is the sixth studio album by English progressive rock band Yes, released on 7 December 1973 by Atlantic Records. It is their first studio album to feature drummer Alan White, who had replaced Bill Bruford the previous year. Frontman Jon Anderson devised its concept during the Close to the Edge Tour, when he read a footnote in Autobiography of a Yogi by Paramahansa Yogananda that describes four bodies of Hindu texts about a specific field of knowledge, collectively named shastras–śruti, smriti, puranas, and tantras. After pitching the idea to guitarist Steve Howe, the pair spent the rest of the tour developing an outline of the album's musical themes and lyrics. Rehearsals lasted for two months in London, during which the band decided to produce a double album containing four side long tracks based on each text, ranging between 18 and 21 minutes. Keyboardist Rick Wakeman was critical of the concept and felt unable to contribute to the more experimental music that was being produced to fit a double album, and distanced himself from the group. Yes decided against recording in the countryside in order to use Britain's first 24 track machine at Morgan Studios, where they decorated the studio to resemble a farm. Roger Dean incorporated suggestions from the band into the album's cover art, which inspired his designs for the stage used on its tour. Tales from Topographic Oceans received mixed reviews upon release and became a symbol of the perceived excesses of progressive rock, but earned a more positive reception in later years. It was a commercial success, becoming the first UK album to be certified Gold based solely on pre orders, and spent two weeks at number one. In the US it peaked at number 6, where it was certified gold in 1974 for surpassing 500,000 copies. Yes toured the album for five months across Europe and North America, the first half of which featured the entire album performed live. Wakeman, who was against playing the whole album, quit the band at its conclusion to continue his solo career. In 2003, the album was remastered with previously unreleased tracks, and an edition with new stereo and 5.1 surround sound mixes by Steven Wilson, with additional bonus tracks, followed in 2016.
Тұжырымдама
1973 жылға қарай Yes тобы фронтмен және жетекші вокалист Джон Андерсон, басист Крис Сквайр, гитарист Стив Хоу, клавишник Рик Уэйкмен және бұрынғы барабаншы Билл Бруфордты алмастырған барабаншы Алан Уайтпен құрамы тұрақталды. Олардың бесінші альбомы Close to the Edge (1972) коммерциялық және сын тұрғысынан жоғары бағаланды, ал топ 1972 жылдың шілдесінен 1973 жылдың сәуіріне дейін альбомды насихаттау үшін әлемдік турнеге шықты. Осы кезеңде Андерсон келесі альбомы үшін идеялар іздеуді бастады, олардың бірі – топтың сәтті ұзақ туындыларын жазуына байланысты "ірі композиция" жасау болды, соның ішінде 18 минуттық "Close to the Edge". 1973 жылдың наурыз айында Жапонияға сапары барысында Токиодағы қонақүй бөлмесінде Андерсон Парамаханса Йогананданың "Йогидің өмірбаянынан" шастра деп аталатын төрт индуист мәтінін сипаттайтын "ұзақ түсіндірмеге" тап болды. Йогананда оларды "дін мен қоғамдық өмірдің барлық аспектілерін, сондай-ақ заң, медицина, архитектура, өнер салаларын қамтитын жан-жақты трактаттар" деп сипаттады, олар "көптеген егжей-тегжейлі символизм арқылы терең шындықтарды жеткізеді". Андерсон төрт мәтінге негізделген "төрт бөлімді эпикалық" тұжырымдамалық альбом идеясына қызығушылық танытты, бірақ кейіннен олар туралы тек негізгі түсінігі бар екенін мойындады. King Crimson тобының барабаншысы және перкуссияшысы Джейми Мьюр осы айдың басында Бруфордтың тойында Андерсонға Йогананданың кітабын ұсынды. Андерсон Мьюр туралы: "Мен одан үйренуім керек екенін сезіндім. Біз музыкадағы медитация туралы сөйлесе бастадық – гуру емес, өте терең нәрселер туралы" деді. Андерсон осы мәтіндерді оған үлкен әсер еткен мистик, суретші және рухани кітаптардың авторы Вера Стэнли Олдерменмен сөйлескеннен кейін толыққанды түсінді. Хоу ойнаған бір риф бастапқыда қабылданбады, бірақ кейіннен ол үшінші жағына енгізілді, себебі сол кезде олар трекке сәйкес келетін басқа тақырыпты іздеді. Эдди Оффордпен жасалған сұхбат және 1973 жылдың тамызы мен қыркүйегінде жарияланған "Yes" тобының оқырмандардың пікір сауалында жеңіске жеткеніне құттықтау жариялаған "Melody Maker" журналындағы жарнама алдағы альбомды "Tales from the Tobergraphic Ocean" және "Tales from Tobergraphic Oceans" деп атады. Уэйкмен әзілдеп альбомды "Тобидің графикалық го-картынан алынған әңгімелер" деп атады.
Мантикорда репетициялар
Турне аяқталғаннан кейін, Yes тобы 1973 жылдың мамыр айында Эмерсон, Лейк және Палмер тобы сатып алған бұрынғы кинотеатр – Лондонның Фулхэм қаласындағы Мантикор студиясында қайта жиналды. Олар Андерсон мен Хаудың бастапқы идеяларын жетілдіруге және репетициялауға сегіз апта жұмсады. Уэйкмен "Topographic Oceans туралы әңгімелер" альбомының жарық көрген шағындағы алғашқы музыкалық тұжырымдамасын еске алды. Оған сәйкес, оның бөліктерін тыңдаушылардың реакциясына қарай кез келген уақытта алмастыруға болады, бұл топқа көтеріңкі бөлімдерді тікелей орындауға және баяу бөлімдерді кейінірек орындауға мүмкіндік береді. Дегенмен, мұндай тұжырымды жазуға түсіру қиындық тудырды. Топ қос альбом жасауға келісті, бірақ дамытуға дайын идеялары болмады, сондықтан төрт трек импровизация арқылы толықтырылды. Уэйкмен «еркін ойлау» тәсілімен және одан туындаған музыкалық «толтырумен» келіспеді, оның пікірінше, оған қосымша репетиция қажет болды. Ол бұл бөлімдерді «авангардты джаз-рокқа» теңеді және өзінің қосар жолы жоқ деп ойлады. Белгісіздікке қарамастан, Андерсон альбомның қосымша жазбаларында Сквайр, Уэйкмен және Уайт музыкаға маңызды үлес қосқанын мәлімдеді. Андерсон осы кезеңді еске алғанда, топтың бір-бірімен келісіп отырғанын ойлады, бірақ Уэйкмен мен продюсер Эдди Оффордтың пікір келіспеушілігі "Fragile" альбомынан бері топта сақталған «ұсынылмаған үйлесімділік» кезеңінің аяқталуын білдірді. Yes тобы репетициялар басталғалы шамамен бір ай өткен соң үзіліс жасады, осы уақытта Андерсон отбасымен бірге Марракешке кетіп, өлең жолдарын жазды.
Жазу
Топ жазба жасау орны бойынша келіспеушілікке бөлінді; Андерсон мен Уэйкмен елге кетіп, жазғысы келді, ал Сквайр мен Хоу Лондонда қалуды жөн көрді, ал Белі, көңілі бөлек болғандықтан, шешімді қабылдауға тиіс дауысқа айналды. Андерсон жер астына көмілген электр генераторлары бар орманда шатыр астында түнде жазғысы келді, осылайша олардың дыбысы естілмейтін болар еді, бірақ "мен осыны ұсынғанда, бәрі: «Джон, өмір сүр!» деді". 1970 жылдан бері топпен жұмыс істеген және турларда олардың дыбысын жазған инженер және продюсер Оффорд Yes-ке қосылды. Ол менеджері Брайан Лейнді елде жаздыруға ынталандырды, өйткені «бірнеше гүлдер мен ағаштар» топ ішіндегі альбомның тудырған керісін азайтады деп ойлады. Yes Лондонда қалуға көндірілді, бірақ Фицровиядағы Advision студиясының таныс ортасынан қашықтауға ниеттенді, сондықтан Уилсдендегі Морган студиясын таңдады, себебі онда Ұлыбританияның алғашқы 24 тректік таспа машинасы – 3M M79 орналасқан, ол студияда жаңа мүмкіндіктер ашты. Сквайр студияда күніне он алты сағат, аптасына жеті күн жұмыс істеді. 1973 жылдың шілдесінде Yes Морган студиясының 3-студиясына он аптаға орналасты. Дыбыс инженері Найджел Люби түсірілім кезінде қораптан плиткалардың түсіп жатқанын еске алды. Уэйкмен жазба дамыған сайын топтан алшақтап, уақытының көп бөлігін студиялық барда ішіп, дартс ойнаумен өткізді. Оның сололары Фрэнк Заппаның ұзақ сололарын орындауына себеп – тыңдаушылардың оны қалауы. Бір кезде ол: «Мен де солай істейін. Олар ұнатар», – деп ойлады. «Жас христиандар көреді» бөлімі Fragile сессиясынан қолданылмаған нұсқадан алынған, ол 2015 жылы «All Fighters Past» бонус трекі ретінде жарық көрді. «Ежелгі (күн астындағы алыптар)» атауы «Ежелгі заманның» деген мағынаны білдіретін пураналарға қатысты, онда он сегіз «Ежелгі» аллегория бар. «Стивтің гитарасы жоғалған өркениеттердің сұлулығы мен қазынасы туралы ойларды күшейтуде маңызды рөл атқарады», – деп жазды Андерсон. Уэйкмен студияда болмаған кезде Уайт жабылу бөлімі үшін, «Nous sommes du soleil» фортепиано тізбегін ойлап тапты. Хоу сахнада барабан солосына қатысқанмен, кейіннен оның гитарада ойнауына әсер еткендіктен, одан бас тартты.
Көркем шығарма
Альбомның мұқабасы Роджер Диннің суретімен жасалған, ол сондай-ақ Fragile, Close to the Edge және Yessongs альбомдарының көркемдік безендірілуін жасаған. Олардың әрқайсысы Диннің «Топографиялық мұхиттардан әңгімелер» үшін жалғастырмаған түйінсіз сюжеттік желісін ұштады. Дин мен Андерсон «Еңбекке жақын» тур аясындағы жапондық кезең үшін Лондоннан Токиоға Аляскадағы Анкоридж арқылы ұшып бара жатқанда мұқабаға арналған идеяларды талқылады. Ұшу алдында Дин Джон Мичелдің «Атлантикаға көрініс» кітабына суреттер салған. Ол былай деп есіне алды: «Жақындарымыз торт пісіріп, бәріміз жедік. Оның құрамында не бар екенін білмеймін, бірақ Лондоннан Анкориджге дейін мас күйде болдым, ал Анкориджден Токиоға дейін тоқтамай сөйлей бердім. Мен Джонға осы кітап туралы, ландшафттағы үлгілер мен айдаһар жолдары туралы айтып бердім. Біз сағаттап, таңғажайып ландшафттардың үстінен ұштық. Содан кейін, бір түпкірлі сиқырлы ландшафт және балама ландшафт идеясы туды, ол альбом мұқабасына, тауарларға және сахна безендіріліміне әсер етті». Дин, өзін негізінен ландшафт суретшісі деп есептейді, мұқабада ландшафтқа деген құмарлығын көрсеткісі келді, сондықтан суретте бейнеленгеннің бәрі нақты бар нәрселерден алынған. Су бояуы мен түйінмен салынған мұқабаның алдыңғы жағында бірнеше жұлдыз шоқжұлдыздарының астындағы сарқыраманы айналып жүзген балықтар бейнеленген. Дин өзінің «Көріністер» кітабында мұқабадағы маңызды нысандардың соңғы жиынтығы жоспарланғаннан гөрі күрделірек болғанын түсіндірді, «өйткені жобаның мәніне сәйкес, үлес қосуды қалаған әркімге мүмкіндік берілді». Андерсон Чичен-Ицадағы күннің артындағы майя ғибадатханасын көрсетуді қалаған, ал Уайт Наска жазығынан алынған белгілерді пайдалануды ұсынды. Ландшафтқа Домини Гамильтонның посткарточкалар жинағынан алынған әйгілі ағылшын тастары кірді, олардың ішінде Бримхэм тастары, Лэндс-Эндтегі соңғы тастар, Триндегі Логан тасы және Авебери мен Стоунхенджден алынған жеке тастар бар. Дин «нәтижесі біршама үйлесімсіз қоспа, бірақ бәрібір тиімді» деп ойлады. Алғашқы басылымдарда балықтардың артында кейінірек алынып тасталған ағын болды. Бұл бастапқы жобаның бөлігі болмаса да, Андерсон Динды сурет салғаннан кейін оны қосуға көндірді, сондықтан Дин оны мөлдір пленкаға салып, мұқабаны ағынмен және одан без ағынмен суретке түсірді. Дин идеяның әлі де жұмыс істемейтінін ойлады және жарнамалар мен плакаттар үшін бастапқы дизайынды пайдаланды. 2002 жылы Rolling Stone журналының оқырмандары альбом мұқабасын барлық уақыттағы ең жақсы мұқаба деп таныды.
Шығару
Альбом 1973 жылдың қарашасының бірінші аптасында аяқталды және дүкендерге түсуі алдында британдық радиода бірнеше рет эфирге берілді. 8 қарашада Дэвид Дженсеннің Radio Luxembourg бағдарламасында оны көрсету жоспарланған, бірақ Андерсонның сөзінше, радиостанция бірқалыпты таспаларды алғандықтан, альбом жарияланғаннан кейін эфир үзіліп қалды. Одан кейін тағы екі радио хабарламасы болды: бірі 9 қарашада Ники Хорн жүргізетін Capital Radio-дағы "Your Mother Wouldn't Like It" бағдарламасында, екіншісі келесі күні Pete Drummond-тың BBC Radio 1-дегі "Rock on Radio One" бағдарламасында. Morgan студиясында тыңдау сессиясы өтті, онда студия инженері және менеджері Роджер Квестед қатысты. Ол бүкіл альбом ойналғанша динамиктердің алдына қатар-қатар орындықтар қойылғанын есіне алды. "Қатал жанкүйерлерден басқа барлығы оны аяқтамай тұрып кетіп қалды". Радио кеңесшісі Ли Абрамс американдық радиода альбомды ойнатудың қиындығы мен тәуекелін еске алды, көптеген станциялар негізінен "Құдайдың ашылған ғылымын" түнде ғана ойнататын. Альбом Ұлыбританияда 1973 жылдың 7 желтоқсанында, ал Солтүстік Америкада 1974 жылдың 9 қаңтарында жарық көрді. Бұл топ үшін коммерциялық сәттілік болды. 1973 жылдың сәуір айында British Phonographic Industry альбомдардың алтын диск алуына қатысты ережелерін өзгертуінен кейін, 75 000 алдын ала тапсырыс түскеннен кейін альбом алдын ала тапсырыстар негізінде алтын сертификат алған алғашқы британдық альбом атанды. Ол екі апта бойы Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде бірінші орынды иеленді және АҚШ Billboard Top LPs тізімінде 6-орынға жетті. Альбом 1974 жылдың 1 наурызында Ұлыбританияда алтын сертификат алды.
Алғашқы зерттеулер
Алғашқыда британдық сыншылар альбомға қарама-қайшы пікір білдірді. Роберт Шелдон The Times газетінде музыканы «рокфоникалық» деп атады және «Ежелгі» музыкасын «қазіргі заманғы музыканың бетбұрыс нүктесі ретінде жиырма бес жылдан кейін зерттелетін» музыкалық шығарма ретінде таңдады. The Guardian газеті Андерсонның «биік, мұқият реттелген дауысы ыңғайлы және бақылауда көрінеді» деп жазды. Стив Пикок альбомды және оның тікелей эфирдегі орындалуын Sounds журналы үшін «Теңізден келген жұпыс әңгімелер» және «Жалықтыруға жақын» деген тақырыптармен қарады. Критик және Yes тобының биографы Крис Уэлч альбомды Melody Maker үшін қарап шығып, былай деп жазды: «Бұл махаббатпен жиналған және студиядағы ұзақ сағаттардың нәтижесінде құрастырылған фрагменттелген шедевр. Кей жерлерінде керемет, бірақ көбінесе өз ойларын жеткізу үшін тым көп уақыт алады және ерекше жылу немесе жеке көрініс жоқ». Ол «Ritual» бүкіл альбомның «алғашқы ләззатты сәттерін» сыйлап, «Аланның күшті барабандарының нәрсені ұстауына және ла-ла-ла сөздерінің көп нәрсені айтуына» назар салды. Бірақ бұл ұзаққа созылмайды, ал ынтымақтылық тағы бір рет өзін-өзі қанағаттандыру құдайларына жоғалады. New Musical Express үшін екі ай бойы альбомды тыңдаған және топтың альбомды тікелей эфирде бір рет орындағанын көрген Стив Кларк альбомды Close to the Edge альбомының күшінен туған «үлкен көңіл көшіру» деп жариялады және топтың әдетте альбомдарына салатын «түс пен қызығушылықтың» жоқ екенін атап өтті. Ол Уэйкменнің қабілеттері шектеулі деп ойлады және музыкада «позитивті құрылымның» болмауы, ол көбінесе «синтетикалық дыбыстардың ағынына» ұшырайды. Хоудың гитарасы Уэйкменнің клавиатуралары сияқты дыбыстайды, бұл Кларкты шаршатады, бірақ Андерсон өзінің «күрделі, таза және кейде өте әдемі» дауысымен музыканы жеткізуге көмектескені үшін мақталады. Кларк Yes тобының «нағыз әндерге» қайта оралуын және олардың музыкалық шеберлігін жақсырақ көрсететінін үміттенеді. Альбом Америкада да әртүрлі пікірлерге ие болды. Абрамс оны жақсы маркетингке ие болуы мүмкін деп ойлады және «жазудағы тәжірибе» деген сөздерді таңбалау үшін ұсынды. Record World журналы оны «қазіргі уақытқа дейін ең прогрессивті альбом» деп санады және топтың әр мүшесінің, әсіресе Уэйкменнің талантын жақсы көрсетеді. Billboard журналының шолуында төрт жақтың аралас нәтижелер беретіндігі айтылды, Андерсонның «салмақты рухани тұжырымдамасы» «топтың бай, жан-жақты ойнауымен сәтті жеңілдетілген» және әсіресе Уэйкменнің клавиатураларын мақтайды. Ол «Ritual (Nous sommes du soleil)» ең «толық» трек ретінде аяқталады. Rolling Stone журналына берген теріс пікірінде Гордон Флетчер бұл жазбаны «психоделикалық сызғырмалар» деп сипаттады және ол Fragile және Close to the Edge-тегі сәтті әндерге қарағанда «артық әзірленуден» зардап шегеді деп ойлады. Ол альбомның ұзындығына, «The Ancient» әнінде Хоудың гитара сололарына және «Ritual» әніндегі перкуссиялық бөлімге наразылық білдірді, бірақ Уэйкменді «керемет орындауы» үшін мақтайды және клавишашы «топтың ең адамгершілігі» деп сенді. Флетчер «The Ancient» альбомының акустикалық гитара бөлімін альбомның ең жарқын нүктесі ретінде атап өтті. 1974 жылдың қыркүйек айында Time журналы оны «өткен жылдың ең қоздырғыш альбомы» деп атады.
Кейінгі сын-пикирлер
Артқа қарап, AllMusic-тен Брюс Эдер альбомда "топтан шыққан ең таңғажайып, әдемі музыкалық бөлімдердің бірі бар, және бұл музыканың үлкен бөлігі тереңде және түрлі деңгейде дамытылған, бұл таңғатуға лайық үлкен қадам, бірақ таңғалу мен ләззат алу әртүрлі нәрсе. Егер адам оған қол жеткізе алса, "Tales" – бұл ең жақсы және керемет пейзаждар арқылы ұзақ, кейде ғажайып музыкалық саяхат, құпиялы музыкалық текстураларға толы". 1996 жылы Progression журналының авторы Джон Ковач 1970-ші жылдардағы топтың өнімдерінің нағыз белгісі – "Close to the Edge" емес, "Tales from Topographic Oceans" екенін жазды, және бұл олардың "нағыз жеткен нүктесі". Ол "орындаудың барлық бөлігінде виртуоздық, ән жаңашыл және көбінесе күрделі, ал өлеңдер мистикалық және поэтикалық" екенін атап көрсетті. Бұлардың бәрі айтылғаннан кейін, тіпті "Tales" тыңдаушыларының ең жанкүйері де альбомның көптеген жағынан кемшіліктері бар екенін мойындауға мәжбүр. Тректер көбінесе жолдан адасып кетеді, сондықтан музыка толыққанды болмауы мүмкін. Ол Хоу "рок-гитараның жаңа стандартын қойды" десе де, Уэйкменнің бөліктері дұрыс пайдаланылмағанын және клавишник "қосымша орындаушы рөліне түсірілгенін" ойлады. Автор және сыншы Мартин Попф альбомды "Yes тәжірибесінің қара тесігі" деп атады, топ бірден тарап, кеңейіп, жарылып, құлап кетті", бірақ онда "біршама оңай түсінілетін музыка" бар екенін де айтты.
Топ мүшелері
1974 жылдың қаңтар айында Сквайр «Yes» альбомын және «Tales from Topographic Oceans» шығармасын «әсер ету» тұрғысынан «Yes» тобының ең қанағаттандырарлық екі альбомы деп атады. 1984 жылы, «Yes» тобы 90125 (1983) альбомын шығарғаннан кейін Андерсон «Tales from Topographic Oceans» альбомын «кейбір жағынан қиын» деп бағалап, оны қорғаудың өзі бекерлік екенін айтты. 1990 жылы ол альбомның үштен екі бөлігінен ләззат алғанын, ал қалған бөлігі «толыққандай болмағанын» білдірді, бірақ оны аяқтауға белгіленген мерзім қажетті өзгерістер енгізуге уақыт қалдырмады. Сквайр осы альбомын топ тарихындағы сәтсіз кезең ретінде еске алды және Андерсонның сол кездегі көзқарасын былай баялады: «Джонның бір көрегендік идеясы болды – студияға кірсең, егер атмосфера дұрыс болса, музыка күннің соңында керемет болады. Бірақ бұл шындық емес». Уэйкмен әлі де сын көзқарасын сақтап тұр. 2006 жылы ол «Topographic Oceans» альбомында «өте жақсы музыкалық сәттер бар екенін» айтты, бірақ «бұрынғы пластинкалар форматына сәйкес, бір альбомға артық, ал екі альбомға жетпейтін материал болды, сондықтан біз оны толтырдық, бірақ ол толтыру өте нашар. Дегенмен, «Nous sommes du soleil» сияқты әдемі сололар бар, ол – ең әдемі мелодиялардың бірі және оны одан да дамытуға болатын еді». 2023 жылы Стив Хоу осы альбом топ үшін «қанаттарымызды жаю кезеңі, біз оны жасау үшін әлемнің шетіне дейін барған керемет жоба болды. Көбінесе апатқа ұшырауымыз мүмкін деген сезім болды, бірақ соңында біз оны аяқтадық. «Yes» тобының жетістіктерін дұрыс бағалау үшін «Tales» альбомының тарихын ескеру қажет, өйткені ол ерекше болды. Онысыз біздің топтың бұрынғыдай болатынына сенбеймін», – деп мәлімдеді, сондай-ақ ол «әлі де оған өте ризамын және оны жақсы көремін [ ] «Tales» – толығымен эпикалық, мен оны қатты жақсы көремін».
Қайта шығарылғандар
Андерсон альбомды өңдеу және ремикстер мен овердабтармен 60 минуттық жинақырақ нұсқа ретінде қайта шығару ниетін білдірді, бірақ бұл жоспарға "жеке бастың мәселелері" кедергі келтірді. Альбом 1994 жылы Джо Гаствирт тарапынан түпнұсқалық жазбаларды пайдаланып CD үшін цифрлық түрде қайта жаңартылды. 2003 жылы Билл Инглот Elektra/Rhino Records лейблінде оны "толықтырылған" нұсқа ретінде қайта өңдеді, онда түпнұсқалық LP-ге енбеген, бірақ 2002 жылғы In a Word: Yes (1969–) жинағында бұрын жарияланған "The Revealing Science of God" атты екі минуттық кіріспе қамтылған. Бұл жинаққа осы тректің студиядағы орындалуы және "The Ancient" кіреді. 2003 жылғы басылым топтың 2013 жылғы студиялық альбомдар жинағына, The Studio Albums 1969–1987, енгізілді. Tales from Topographic Oceans альбомы 2016 жылдың қазан айында Panegyric лейблінде Стивен Уилсон жасаған жаңа стерео және 5.1 қоршау дыбысымен қайта шығарылды. Төрт дискілік жинақ CD, Blu-ray немесе DVD Audio форматында қолжетімді, және жаңа микстер, бонус және бұрын жарияланбаған микстер мен тректер, сонымен қатар кеңейтілген және қалпына келтірілген обложка суреттерін қамтиды.