Кіріспе

1095 - 1103 жылдар аралығында Дания королі болған Эрик I (шамамен 1060 – 10 шілде 1103), сондай-ақ Эрик Игі (Erik Ejegod) деп те аталады. Ол 1095 жылы ағасы Олаф I Аштықтан кейін Дания тағына отырды. Ол II Суэйннің ұлы еді. Оның анасы кім екені белгісіз. Ол Бодиль Тургоцдаттерге үйленді.

Өмірбаян

Эрик Солтүстік Зеландиядағы Слангеруп қаласында, Данияның ең үлкен аралында дүниеге келген. Өзінің жартылай бауыры Кнут IV билік құрған кезде ол патшаның ынталы қолдаушысы болды, бірақ Кнутқа қарсы көтеріліс кезінде аман қалды. Эрик Кнутты Оденседегі Сент-Олбанс монастырына ертіп барудың орнына корольдік шаруашылықта қалды, сол жерде Кнут қаза тапты. Ол шаруашылықтан шығып, Зеландияға, содан кейін сол кезде Данияның бір бөлігі болған Сканияға қашып кетті. Олаф I Аштық Данияның патшасы болып сайланды, бірақ оның билігі қысқа ғана болды. Ақырында, 1095 жылы бірнеше жергілікті жиналыста Эрик патша болып сайланды. Эрик халыққа ұнады және Олаф Аштықтың билігі кезінде Данияны мазалаған ашаршылық тоқтады. Көптеген адамдар үшін Эриктің Данияға патша болуы – Құдайдың белгісі сияқты болды. Орта ғасырлардағы шежірешілер, мысалы, Саксо Грамматикус, және аңыздарда Эрик «күшті денелі» адам ретінде бейнеленген, қарапайым халыққа тартымды болған. Төрт адам оны жылжытуға тырысқанда, ол өз орнынан қозғалмады. Эрик жақсы сөйлейтін, адамдар оны тыңдау үшін жолдан шығып келетін. Бір жиналыс аяқталған соң, ол маңайдағы елді аралап, ерлер, әйелдер мен балаларды үйлерінде күтіп қабылдады. Ол дауысы қатты, той-қуаныштарды ұнататын және жеке өмірінде салғырттыққа бой алдыратын адам ретінде танымал болды. Ол күшті орталықтандырылған патша билігін жақтаған болса да, ол магнаттармен қақтығыстан аулақ болып, дипломат сияқты әрекет етті. Ол қарақшылар мен қаскөйлерге қатыгездікпен қарады. Рим папасына сапар барысында ол қайтыс болған інісі Кнут IV-ті қасиетті деп жариялауға және Данияға (қазіргі Лунд, Сканияда) архиепископтық құруға қол жеткізді, Гамбург-Бремен архиепископының билігінде болмай. Епископ Ассер Лундтың алғашқы архиепископы болды. Эрик патша Виборг жиналысында қасиетті жерге паломниктік сапарға баруға шешім қабылдағанын жариялады. «Дания патшалығының шежіресінде» айтылғандай, себебі – өзінің сарайында той кезінде мас болған кезде болған. Оның қол астындағыларының өтініштеріне қарамастан, ол бұл сапардан бас тартпады. Эрик өзінің ұлы Харальд Кесьяны және епископ Ассерді регенттер етіп тағайындады. Эрик пен Боедил үлкен салт аттылармен Ресей арқылы Константинопольға сапар шекті, онда олар императордың қонағы болды. Сол жерде ол ауырып қалды, бірақ бәрібір кемемен Кипрге аттанды. 1103 жылдың шілде айында Кипрдің Пафос қаласында қайтыс болды. Патшайым оны сол жерге жерледі. Ол бірінші крест жорығы кезінде Иерусалим жаулап алынғаннан кейін паломниктік сапарға шыққан алғашқы патша болды. Патшайым Боедил де ауырып, Иерусалимге жетіп, қайтыс болды. Ол Еһосафат аңғарындағы Зәйтүн тауының етегінде жерленді.

Отбасы

Эрик пен Бодильдің бір заңды ұлы Кнут Лавард болды. Харальд Кеся Кнуттың аралас ағасы еді. Эриктің некеден тыс екі ұлы – Эрик II Естемелі және Бенедикт, сондай-ақ бір қызы Рагнхильда (болашақ король Эрик III Ламбтың анасы) болды. Король Эриктің заңды ұлы Кнут Лавард – ер жүрек және танымал даниялық ханзада еді. Кнут 1131 жылдың 7 қаңтарында король Нильстің ұлы, Эриктің немере інісі Магнус Күштінің қолынан қаза болды, ол Кнутты таққа үміткер деп қараған. Кнуттың қазасы оның ұлы Вальдемардың дүниеге келуіне бірнеше күн бұрын болды, Вальдемар 1157(54) жылдан 1182 жылға дейін Дания королі болды. Эрик Эжегод – кейінгі даниялық монархтардың арғы атасы.