Шығыс Африкадағы "Гидеон" күшінің әскери операциясы

Кіріспе

1940–1941 жылдары Шығыс Африкада әрекет еткен Гидеон күштері – британдық және африкалық арнайы күштердің шағын құрамы, Судан қорғаныс күштері, Эфиопияның тұрақты әскерлері және Арбегнох (амхар тілінде «патриоттар»). Гидеон күштері Екінші дүниежүзілік соғыстың Шығыс Африка науқаны кезінде Эфиопиядағы итальяндық оккупациямен күресті. Күштің жетекшісі және құрылтайшысы майор (кейін полковник) Орде Уингейт болды. Өркендеген шағында Гидеон күштерінде елу офицер, жиырма британдық сержант, 800 оқытылған судандық әскер және 800 жартылай оқытылған эфиопиялық тұрақты әскер, бірнеше миномет, бірақ артиллерия мен әуе көмегі болмады, тек үзілісті бомбалаудан басқа. Бұл күш қиын жағдайда, ұзақ және нашар жабдықтау желісінің соңында жұмыс істеді, онда жүк тасу үшін пайдаланылған 15 000 түйенің көбі қаза тапты. Гидеон күштері мен Арбегнох Эфиопияда генерал Гульельмо Наси (Британдық Сомалиленді жаулап алған) басқаратын итальяндық күштерді ығыстырды. Науқан алты аптаға созылды; 1 100 итальяндық және 14 500 эфиопиялық әскер, он екі зеңбірек, көптеген пулемет, мылтық, көптеген оқ-дәрі және 200-ден астам жүк малы қолға түсті. Гидеон күштері 1941 жылдың 1 маусымында таратылды, Уингейт майор шеніне қайта оралды және Мысырға қайтты, сондай-ақ Гидеон күштерінің көптеген әскерлері Сегізінші армияның Ұзақ қашықтықтағы шөл тобына (LRDG) қосылды.

Италиялық Шығыс Африка

Бірінші итало-абиссиниялық соғыс кезінде (1895–1896) Корольдік итальян армиясы (Regio Esercito) Эфиопия императоры Менелик II әскерлерінен Адова шайқасында жеңілді. 1935 жылғы қазанда екінші итало-абиссиниялық соғыс барысында итальяндықтар Эфиопияға Итальяндық Сомали және Эритреядан шабуыл жасады. 1936 жылғы 9 мамырда итальяндық диктатор Бенито Муссолини жаңадан бағындырылған Эфиопия және Итальяндық Эритрея мен Итальяндық Сомалиленд колонияларынан Италияның Шығыс Африкасын (Africa Orientale Italiana, AOI) құрды деп жариялады. 1940 жылғы 10 маусымда Муссолини Ұлыбритания мен Францияға соғыс жариялады, осылайша AOI Қызыл теңіз және Суэц каналы арқылы британдық жабдықтау жолына қауіп тудырды. Мысыр патшалығы соғыс кезінде бейтараптығын сақтады, бірақ 1936 жылғы Англо-Мысыр шарты британдықтарға Суэц каналын қорғау үшін Мысырды басып алуға рұқсат берді. Мысыр құрамында Судан да болды, ол англо-египеттік Судан кондоминиумы ретінде танылды. Мысыр, Суэц каналы, Француз Сомалиленді және Британдық Сомалиленді итальяндық шабуылға ұшырауы мүмкін еді, бірақ Муссолини Судан мен Британдық Шығыс Африкада (Кения, Танганьика және Уганда) үгіт-насихат жеңістеріне үміттенді. Comando Supremo (Италияның Бас штабы) 1942 жылдан кейін соғысқа жоспарлаған, ал 1940 жылдың жазында Африканың үлкен бөліктерін басып алуға немесе ұзақ соғысқа дайын болмады.

Таяу Шығыс командалығы

Британдықтар 1882 жылдан бері Египетте әскер орналастырған, бірақ 1936 жылғы келісімшарт талаптары бойынша олардың саны едәуір қысқартылды. Суэц каналын және Қызыл теңіз жолын британдық және Достас елдерінің шағын әскері күзетіп тұрды, бұл британдықтардың Үнді мұхиты мен Алдыңғы Шығыс аумақтарымен байланысы үшін маңызды болды. 1939 жылдың ортасында генерал-лейтенант Арчибальд Уэвелл Жерорта теңізі мен Таяу Шығыс аймағындағы жаңа Таяу Шығыс командованиесінің Бас қолбасшысы (GOC-in-C) болып тағайындалды. 1940 жылдың 22 маусымындағы франко-герман келісіміне дейін Тунис территориясындағы француз дивизиялары Ливияның батыс шекарасында итальяндық 5-ші армияға қарсы тұрды. Ливияда итальян армиясының құрамында 215 000 сарбаз болды, ал Египетте британдықтардың 36 000 әскері болды, сондай-ақ Палестинада 27 500 сарбаз жаттығудан өтіп жатты. Уэвелл Ливия, Ирак, Сирия, Иран және Шығыс Африка үшін барлығы 86 000 әскерге ие болды, олардың шекараларын шамамен сегіз сарбаз күзетіп тұрды. Уэвелл 1940 жылдың тамызындағы Операциялар бөлімінің ұсынымы бойынша Италияның Шығыс Африкасына қарсы операциялар кезінде ұсынылған кешіктіру шараларын жүзеге асыруға шешім қабылдады. Италиялықтардың ресурстарын сарқылуына жеткізу үшін барлық бағытта қысым сақтау қажет болды, Суданда шектеулі шабуыл Кассалада жүргізілуі керек еді, ал 1941 жылдың қаңтар-ақпанына дейін Кисимайюға жол ашу жоспарланған. 1940 жылдың қазан айының соңында Сыртқы істер министрі Энтони Иден Хартумда Эфиопия императоры Хайле Селассие және басқа да өкілдермен конференция өткізді. Жергілікті халық арасында, әсіресе Эфиопияда, тәртіпсіздік тудыруға тырысулар жасалатын болады, өйткені 12 тамызда 101-ші миссия шекараны кесіп өтті және конференцияда эфиопиялық жалдамалы әскерлерді қосу туралы келісімге қол жеткізілді. 1940 жылдың қарашасында британдық және Достас елдерінің күштері Блетчли Парктегі Үкіметтік кодтар және шифрлау мектебінің (GC & CS) Шығыс Африкадағы Regio Esercito-ның жоғары деңгейдегі шифрын бұзуының нәтижесінде барлық ақпараттық артықшылыққа ие болды. Сол айдың соңында Италия әуе күштерінің (Regia Aeronautica) жаңа шифры Орта Шығыс Біріккен бюросы (CBME) тарапынан бұзылды.

The British had based forces in Egypt since 1882 but these were greatly reduced by the terms of the treaty of 1936. A small British and Commonwealth force garrisoned the Suez Canal and the Red Sea route, which was vital to British communications with its Indian Ocean and Far Eastern territories. In mid 1939, Lieutenant General Archibald Wavell was appointed General Officer Commanding in Chief (GOC in C) of the new Middle East Command, over the Mediterranean and Middle East. Until the Franco–German Armistice of 22 June 1940, French divisions in Tunisia faced the Italian 5th Army on the western Libyan border. In Libya, the Italian Army had about 215,000 men and in Egypt, the British had about 36,000 troops, with another 27,500 men training in Palestine. Wavell had about 86,000 troops at his disposal for Libya, Iraq, Syria, Iran and East Africa, whose frontiers were guarded by an average of about eight men to
Wavell resolved to conduct the delaying actions recommended in Operations against Italian East Africa by his Operations Section of August 1940. Pressure was to be maintained everywhere to make the Italians exhaust their resources, a limited offensive in Sudan was to be conducted at Kassala and an advance was to be made on Kisimayu by January or February 1941. The Foreign Secretary Anthony Eden convened a conference in Khartoum at the end of October 1940, with the Ethiopian emperor Haile Selassie and others. Attempts would be made to encourage unrest among local civilians, particularly in Ethiopia, where Mission 101 had crossed the frontier on 12 August and the inclusion Ethiopian irregular forces was agreed upon at the conference. In November 1940, the British and Commonwealth forces gained an intelligence advantage when the Government Code and Cypher School (GC & CS) at Bletchley Park broke the high grade cypher of the Regio Esercito in East Africa. Later that month, the replacement cypher for the Italian Air Force (Regia Aeronautica) was broken by the Combined Bureau, Middle East (CBME).

101-ші тапсырма

1939 жылдың тамызында Уэвелл итальяндықтар ешқашан басып таба алмаған батыс эфиопиялық Годжам провинциясындағы көтерілісті құпия түрде қолдау жоспарын тапсырды. Қыркүйекте полковник Дэниел Сэндфорд жобаны басқаруға келді, бірақ Италия соғыс жариялағанға дейін, бастан алғандық саясаты бұл қастандықты тоқтатты. 101-ші миссия (No. 101 фитил) – британдық, судандық және эфиопиялық сарбаздардан құралған күш, эфиопиялық қарсылықтың әрекеттерін үйлестіру үшін құрылды. 1940 жылдың маусымында Селасси Египетке келді, ал шілдеде Суданға барып, Платтпен кездесіп, Платтың күмәніне қарамастан, Эфиопияны қайта басып алу жоспарларын талқылады. Шілдеде британдықтар Селассиді император деп мойындады, ал тамызда 101-ші миссия барлау мақсатымен Годжам провинциясына кірді. Сэндфорд жаңбыр бітер алдында Тана көлінің солтүстігіне жабдықтау жолдарын орнатуды және Селассидің қазан айында оралып, көтеріліске түрткі болғанын қалады. Годжамды бақылауға алу үшін итальяндық гарнизондарды Тана көлінің оңтүстігіндегі Бахрдар Георгистен Дангила, Дебре Маркос және Аддис-Абебаға дейінгі басты жол бойында оқшаулау қажет болды, олардың Арбегногхқа қарсы күш жинауына жол бермеу үшін. Италиялық күшейтулер қазан айында келді және жиірек патрульдеуге кірісті, ал жергілікті билеушілер арасындағы келіспеушіліктер Сэндфордтың дипломатиясы арқылы шешілді. 1940 жылы мамырда құрылған Судан қорғаныс күштерінің шекаралық батальонына Кениядағы эмигранттардан құралған 2-ші эфиопиялық және 4-ші эритреялық батальондар қосылды. Бір офицер, бес сержант және бірнеше эфиопиялық сарбаздан тұратын операциялық орталықтар құрылды және партизандық соғысқа басшылық ету үшін жаттықтырылды; операцияларды қаржыландыру үшін 1 миллион фунт стерлинг бөлінді. Майор Орде Уингейт көмекшісімен бірге Хартумға СДҚ штабына жіберілді. 20 қарашада Уингейт Сэндфордпен кездесу үшін Сакалаға ұшып келді, ал Корольдік Әуе күштері Дангиланы бомбалауға, үгіт парақшаларын таратуға және эфиопиялықтардың рухын көтерген 101-ші миссияны жабдықтауға қол жеткізді, олар екінші Итальян-Эфиопия соғысынан бері итальяндық әуе күшінен көп зардап шеккен. 101-ші миссия Тана көлінің солтүстігіндегі Арбегногхты Метемма-Гондар жолында бірнеше шабуыл жасауға көндірді, ал Волькаиттағы итальяндық гарнизон 1941 жылдың ақпанында қайтарылды.

In August 1939, Wavell had ordered a plan covertly to encourage the rebellion in the western Ethiopian province of Gojjam, that the Italians had never been able to repress. In September, Colonel Daniel Sandford arrived to run the project but until the Italian declaration of war, the conspiracy was held back by the policy of appeasement. Mission 101 (named after the No. 101 fuze) was a force composed of British, Sudanese and Ethiopian soldiers formed to co ordinate the activities of the Ethiopian resistance. In June 1940, Selassie arrived in Egypt and in July, went to Sudan to meet Platt and discuss plans to re capture Ethiopia, despite Platt's reservations. In July, the British recognised Selassie as emperor and in August, Mission 101 entered Gojjam province to reconnoitre. Sandford requested that supply routes be established before the rains ended, to the area north of Lake Tana and that Selassie should return in October, as a catalyst for the uprising. Gaining control of Gojjam required the Italian garrisons to be isolated along the main road from Bahrdar Giorgis south of Lake Tana, to Dangila, Debre Marqos and Addis Ababa, to prevent them concentrating against the Arbegnoch. Italian reinforcements arrived in October and patrolled more frequently, just as dissensions among local potentates were reconciled by Sandford's diplomacy. The Frontier Battalion of the Sudan Defence Force, established in May 1940, was joined at Khartoum by the 2nd Ethiopian and 4th Eritrean battalions, raised from émigré volunteers in Kenya. Operational Centres of an officer, five NCOs and several Ethiopian troops, were formed and trained in guerrilla warfare, to provide leadership cadres; £1 million was set aside to finance operations. Major Orde Wingate was sent to Khartoum with an assistant to join the HQ of the SDF. On 20 November, Wingate was flown to Sakhala to meet Sandford and the RAF managed to bomb Dangila, drop propaganda leaflets and supply Mission 101, which raised Ethiopian morale, having suffered much from Italian air power since the Second Italo Abyssinian War. Mission 101 managed to persuade the Arbegnogh north of Lake Tana to spring several ambushes on the Metemma–Gondar road and the Italian garrison at Wolkait was withdrawn in February 1941.

Британдық жоспарлар, Гидеон күштері

Платт Годжамда бекініс алып, Селассиені билікке орнатып, көтерілісті кеңейтуді жоспарлаған. Шекаралық батальон Белаяны басып алуға тиіс болды, ол шекараның ар жағындағы провинцияға кіретін Операциялық орталықтар үшін алдыңғы база ретінде қолданылатын еді. Сэндфорд Белаяға қосымша жауынгерлерді жіберіп, Суданнан келген түйелермен бірге көлік үшін 3000 қашыр жинауға міндетті болды, ал Селассие мүмкіндігінше тезірек Белаяға көшуі керек еді. Итальяндықтар, Арбегнахты әлсірету үшін, үлкен беделі бар Рас Хайлуды Годжамға қайтару арқылы қарсы шара қолданды. 1941 жылдың қаңтарына қарай Шекаралық батальон Белаяға екі бағыт жасап, жабдықтама жеткізіп берді, бірақ Сэндфорд түйелер тиімсіз болған жағдайда, жарға көтерілу үшін аса қажет деп есептелген қашырларды ұсынуға күш жеткізбеді. Тек екі Операциялық орталық дайын болды, ал Эфиопия ақсүйектері жауынгерлерді беруге құлшынбады. 21 қаңтарда, итальяндықтар Кассаладан шегінгеннен кейін, Селассие Эфиопияға өтіп, Белаяға жетті. Сэндфорд Селассие, Уэвелл, Платт және Каннингем арасында байланыс жасаушы ретінде тағайындалды, Уингейт 101-ші миссияны қабылдады, ал ақпан айында Шекаралық батальон SDF, 2-ші Эфиопия батальоны және 1-ші және 2-ші Операциялық орталықтар «Гидеон күштері» деп аталды. Уингейтке Даңила мен Бурені басып алуға бұйрық берілді, олардың әрқайсысында отарлық бригада гарнизоны болды, сондай-ақ Селассие үшін база құру мақсатында Бахрдар Джорджиске баратын жолды бақылауға алу тапсырылды. Арбегнахтар Гондар мен Аддис-Абебадан басты жолдарға шабуыл жасап, Аддис-Абебаны қорғауға мүмкіндігінше көп итальяндық әскерді ұстап тұруға тиіс болды.

Гожам провинциясы

Балқан және Солтүстік Африкада итальяндықтардың жеңілістерінен кейін, Суданда жұмыс істейтін британдық және эфиопиялық әскерлер туралы асыра айтылған хабарлар мен эфиопиялықтар тарапынан наразылықтың күшеюінен кейін, итальяндықтардың батыс Годжамнан Бахрдар Джорджис және Дебре Маркосқа шегінуі мүмкін болып көрінді. Шегіну Гидеон күшіне қажетті жолды ашар еді. 19 ақпанда күш Матакалға, түйе керуендері өте алатын жолмен жетті. Селасси мен Гидеон күші Арбеннохты біріктіріп, императордың келгенін жариялау үшін динамиктерді пайдаланды және жергілікті беделді тұлғалар мен итальяндық Аскарилерді дезертирлеуге итермеледі. Дәнгила гарнизоны Бахрдар Джорджисқа қарай шегінді, ал Уингейт қорғаушылардың сезімін күшейту үшін партизандық тактиканы қолдану арқылы жолдағы қалған гарнизондарды жоюға бұйрық берді. 27 ақпаннан 3 наурызға дейін Гидеон күші Буредегі бекіністерді мазалады, ал үгітшілер мегафон арқылы сөйлесіп, итальяндықтарға 450 адам емес, үлкен күш шабуыл жасап жатыр деген сенімді сіңірді, бұл көптеген дезертирлерге себеп болды. 4 наурызда Дебре Маркосқа баратын жолға қауіп төнді деп қорқып, Натале Дебре Маркос жолындағы Дембачаға қарай шегінді. Шекара батальоны қуып келген итальяндықтар Дембачадан батысқа қарай 2-ші эфиопиялық батальонға тап болды және қатаң қорғаныстан кейін шамамен 400 адам қаза тапты, 2000 тұтқынға алды, төрт зеңбірек және көптеген көлік құралдары мен жабдықтарды жоғалтты. Эфиопияның 2-ші батальоны 100 адамнан және көптеген жүк малдарынан айырылып, ротаның көлеміне дейін азайды. Годжам жолының батыс бөлігі босатылды және Селасси 14 наурызда Буреге кірді. Италияның батыс жағындағы позициялары Дебре Маркос бекіністерінде болды, оларды Уингейт Шекара батальонымен қоршап алды және Гидеон күшінің қалған бөлігін Көк Нілге қарай жылжытты. Рас Хайлу бірнеше мың ізбасарларымен Дебре Маркоста итальяндықтарға қосылды, бірақ Наси Гидеон күшінің көлемі асыра бағаланғанын түсінді. Маркостағы полковник Натале қызметтен босатылып, орнына полковник Маравентано тағайындалды. Наси Буре қайтадан басып алынады деп жариялады, Еммануэль фортын қайтадан басып алды және Бахрдар Джорджистегі күшке шабуыл жасады. Уингейт Буреге қарай байланысын сақтап, немесе итальяндық күшке қарсы батыл шабуыл жасауға болатын еді, және шабуылға өтуді таңдады. Партизандық шабуылдар түнде, мұқият дайындалғаннан кейін жасалды және судандық әскерлерден үлкен шеберлік, тәртіп және ептілік қажет болды. Түн ортасында 50 шақты адамнан тұратын топтар бір постқа жақындап, гранаталар мен штыктармен шабуыл жасады. Сәуірдің басында қорғаушылар Дебре Маркостың ішкі қорғаныс шеңберіне қайта оралды. Аоста шегінуге бұйрық берді және 4 сәуірде 12 000 адам (оның ішінде 4 000 әйел) Сафартакқа, содан кейін Дессиге қарай аттанды. Бахрдар Джорджиске полковник Адриано Тореллидің бес жаяу әскер батальонымен және артиллериясымен шабуыл жасау да сәтсіз аяқталды. Селасси 6 сәуірде Дебре Маркосқа кірді, сол күні оңтүстіктен Аддис-Абеба басып алынды. Британдықтардың Эритрея, Италияның Сомали және Оңтүстік Эфиопиядағы табыстары стратегиялық жағдайды өзгертті. Британдық саясат Селассиді қайта орнату және қалған итальян гарнизондарын қысқартуға қатысу үшін эфиопиялық әскери әлеуетті жұмылдыру болды. Вингейт Лидж Белай Зелекеге Дебре Маркостан Көк Ніл арқылы шегіну жолын бөгеуге көмектесті, оған Бимбаши Уилфред Тезигер мен капитан Фоли эфиопиялық батальонның взводымен көмектесті. Зәлека Рас Хайлумен байланысқа түсіп, бейжай қалды, ал итальяндықтар Адис-Дерааға қарай Көк Нілден өтті. Шекара батальонының үш взводы және эфиопиялық батальонның бір взводы керек-жарақ пен оқ-дәрілердің таусылуына қарамастан, қууда болды. Сәуірдің соңында екі операциялық орталық Арбеннохты жігерлендіру үшін келді, ал команданы 101-ші миссияның майоры Д. Х. Нотт қабылдады. Жергілікті тұрғындар қатысуға қарсы болды, бірақ қуғыншылар арам оймен және блефпен итальяндықтарды Әдис-Дерааға жартастан көтерілгенге дейін ұйымдаспай қалдырды. Италиялық қарсы шабуыл кері қайтарылды және қарсы шабуыл азаматтық тұрғындарды көмекке және азық-түлік беруге шабыс тартты. 15 мамырда Уингейт Аддис-Абебадан итальяндықтардың Агибар мен Дебра Табор-Гондар жолына қарай шегінген түні келді. Уингейт оны шақырған бұйрықтарға назар аудармай, итальяндықтарды кесіп тастауға күштің бір бөлігін жіберді, ал негізгі күш тағы 300 Арбеннохпен (патриоттар үшін амхар тілінде) қууды жалғастырды. 19 мамырда Уингейт Маравентаноны капитуляцияға шақырды, ол бас тартты, бірақ штабпен сымсыз байланыс арқылы кеңесуге уәде берді. Италиялықтар тағы бір қарсы шабуыл жасады және Уингейт оның әскерлері кететінін және тек Арбеннох қалатынын мәлімдеді. Алдау жұмыс істеді және Маравентано 1100 итальяндық және 7000 эфиопиялық әскерлерімен капитуляциялады. Гидеон күшіне кең аумақта итальяндықтарды тоқтату үшін Амба Алаги, Гондар, Десси (және оңтүстік-батыстағы Джимма) арасындағы жолдарды кесу туралы жаңа бұйрық берілді. Екі операциялық орталық Дебра Табор арқылы басты жолды кесу үшін Тана көлінің шығысындағы Бегемдирге жіберілді. Орталықтар бірнеше тұрақтарды ұйымдастырып, көптеген Арбеннохты жұмылдырып, итальяндықтарды бекіністерінде ұстап тұрды. Сәуірдің соңында Бахрдар Джорджистегі Шекара батальонының ротасы шабуылды тойтарды және көп ұзамай итальяндықтар Тана көлінің шығыс жағымен шегінді. Шекара батальонының бір бөлігі Рас Хайлуды бақылау үшін қалды, содан кейін Селассимен Аддис-Абебаға барды, Оңтүстік Африка бригадасының Асмараға жорығына қосылды. Батальонның қалған бөлігі Дебре Маркостан Тана көліне (4267.20 м биіктіктегі қарлы боранынан өткен жаздық формада) солтүстікке жылжыды, Мотаға жетті және батыл алдау арқылы Годжамдағы соңғы итальяндық батальонды капитуляцияға мәжбүр етті. 5 мамырда Платт Гидеон күшінің және Көк Ніл қисығынан тыс Арбеннох операцияларының командасын Каннингхемге, Оңтүстік майданның командиріне тапсырды, онда Шығыс Африка күштері Италияның Сомалиінен Эфиопияға басып кірген.

After Italian defeats in the Balkans and North Africa, exaggerated reports of British and Ethiopian troops operating from Sudan and increasing hostility from the Ethiopian population, a retirement by the Italians from western Gojjam, to Bahrdar Giorgis and Debre Marqos appeared imminent. A retreat would free the road needed by Gideon Force and on 19 February, the force reached Matakal, by a route which was found passable by the camel trains. Selassie and Gideon Force rallied Arbegnoch, using loudspeakers to announce the presence of the emperor and induce local notables and Italian Askari to desert. The Dangila garrison had retreated towards Bahrdar Giorgis and Wingate ordered that the remaining garrisons on the road were to be eliminated using guerrilla tactics to magnify the threat perceived by the defenders. From 27 February to 3 March, Gideon Force harassed the forts at Bure, while propagandists talking through megaphones, fostered the belief that the Italians were being attacked by a substantial force, rather than 450 men, provoking many desertions. On 4 March, fearing that the road to Debre Marqos was threatened Natale retreated for Dembacha on the Debre Marqos road. Pursued by the Frontier Battalion, the Italians ran into the 2nd Ethiopian Battalion west of Dembacha and was overrun after a determined defence, suffering about 400 casualties, 2,000 prisoners, four guns and a quantity of vehicles and supplies. The 2nd Ethiopian Battalion lost 100 casualties and many pack animals, reducing it to the size of a company. The west end of the Gojjam road was freed and Selassie entered Bure on 14 March. The most westerly Italian positions were now at the Debre Marqos forts, which Wingate besieged with the Frontier Battalion and moved the rest of Gideon Force towards the Blue Nile. Ras Hailu, with several thousand followers appeared, joining the Italians at Debre Marqos, by when Nasi realised that the size of Gideon Force had been exaggerated. Colonel Natale at Markos was sacked and replaced by Colonel Maraventano. Nasi announced that Bure would be reoccupied; re took Fort Emmanuel and attacked the force at Bahrdar Giorgis. Wingate could retire on his communications towards Bure or attack boldly against the much superior Italian force and chose to go on the offensive. Guerilla attacks were made at night after careful preparation and needed great skill, discipline and dash from the Sudanese troops involved. In the middle of the night, parties of about fifty men crept to within of a post and attacked with grenades and bayonets. By early April, the defenders had been forced back to the inner defensive ring of Debre Marqos. Aosta ordered a withdrawal and on 4 April, 12,000 people (including 4,000 women), began a trek to Safartak and then on to Dessie. The attack on Bahrdar Giorgis by Colonel Adriano Torelli, with five infantry battalions with pack artillery also failed. Selassie entered Debre Marqos on 6 April, the same day that Addis Ababa was captured from the south. The British successes in Eritrea, Italian Somaliland and Southern Ethiopia transformed the strategic outlook. British policy became one of re installing Selassie and mobilising Ethiopian military potential to participate in the reduction of the remaining Italian garrisons. Wingate arranged for Lij Belay Zeleke to block a route of retreat from Debre Marqos over the Blue Nile, assisted by Bimbashi Wilfred Thesiger and Captain Foley, with a platoon of the Ethiopian Battalion. Zaleka apparently intrigued with Ras Hailu, remained passive and the Italians got across the Blue Nile, heading for Addis Deraa. Three platoons of the Frontier Battalion and one from the Ethiopian Battalion pursued, despite running out of supplies and ammunition. At the end of April, two Operational Centres arrived to encourage the Arbegnoch and command was taken by Major D. H. Nott of Mission 101. The local population remained reluctant to participate but by guile and bluff, the pursuers kept the Italians disorganised as they ascended the escarpment before Addis Deraa. An Italian counter attack was repulsed and a counter raid inspired the civilian population to help and donate food. On 15 May, Wingate arrived from Addis Ababa on the night that the Italians retreated towards Agibar and the Debra Tabor–Gondar road. Wingate took no notice of orders calling him away and sent part of the force to cut off the Italians, as the main force with another 300 Arbegnoch (Amharic for Patriots) who had arrived, continued the pursuit. On 19 May, Wingate called on Maraventano to surrender, who refused but undertook to consult with HQ by wireless. The Italians attempted another counter attack and Wingate claimed that his troops were going to leave and that only the Arbegnoch would remain. The ruse worked and Maraventano surrendered with 1,100 Italian and 7,000 Ethiopian troops. Gideon Force received new orders to cut roads over a wide area to stop the Italians at Amba Alagi, Gondar, Dessie (and Jimma to the south west) from uniting. Two Operational Centres were sent to Begemdir, east of Lake Tana, to cut the main road through Debra Tabor. The centres managed to spring several ambushes, recruited many more Arbegnoch and kept the Italians inside their fortifications. In late April, the company of the Frontier Battalion at Bahrdar Giorgis repulsed an attack and soon afterwards the Italians retreated along the east side of Lake Tana. Part of the Frontier Battalion remained to watch over Ras Hailu and then went with Selassie to Addis Ababa, joining the 1st South African Brigade advance to Asmara. The rest of the battalion advanced north from Debre Marqos to Lake Tana (in summer uniforms over a 4267.20 m pass in a blizzard), got to Mota and by an audacious bluff persuaded the last Italian battalion in Gojjam to surrender. On 5 May, Platt handed command of Gideon Force and Arbegnoch operations beyond the curve of the Blue Nile to Cunningham, commander on the Southern Front, where the East African Force had invaded Ethiopia from Italian Somaliland.

Талдау

Гидеон күштерінің өркендеген шағында елу офицер, жиырма британдық сержант, 800 оқытылған судандық әскер және 800 жартылай оқытылған эфиопиялық қатарлы әскер, бірнеше миномет болған, бірақ артиллерия мен әуе көмегі болмаған, тек үзіліс-үзіліс бомбалау шабуылдарынан басқа. Бұл күш ұзақ және нашар жабдықтау желісінің соңында қиын жерде әрекет етті, осы желіде 15 000 түйенің көбі қырылды. Арбегнохтың көмегімен Гидеон күштері Наси басқарған итальяндық күштерді алты апта ішінде ығыстырып шығарды және 1100 итальяндық және 14 500 эфиопиялық әскерді, он екі зеңбірек, көптеген пулеметтерді, мылтықтарды, оқ-дәрілерді және 200-ден астам жүк көліктік жануарларды тұтқынға алды.

Кейінгі оқиғалар

Гидеон күштері 1941 жылдың 1 маусымында таратылды, Уингейт майор шеніне төмендетіліп, Гидеон күшінің көптеген сарбаздарымен бірге Мысырға оралды, олар Сегізінші армияның Ұзақ қашықтықтағы шөл тобына (LRDG) қосылды. Уингейттің өзінің әскерлері үшін марапаттар сұрауы назарға алынбады және оларға төленбеген жалақысын қайтаруға жасаған тырыстары кедергіге тап болды. 18 маусымда Уингейт Уэвеллге есеп берді, онда ол науқанның жетістіктерін және осы сияқты болашақ операциялар туралы өз пікірлерін жазды.

Уэвелл есептің тілі үшін Уингейтті сынап, шағымдарды қарауға уәде берді, бірақ көп ұзамай қызметтен босатылып, Үндістанға жіберілді. Уингейт Каирде қиналды, маляриямен ауырып, әскерлік кемемен Ұлыбританияға қайтарылды, бұл Каирдегі бас штабты қуантты, олар ол Эфиопияның соғыстан кейінгі саясатына араласуы мүмкін деп қорқып жүрген.