Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эритрея қарулі күштері (ЭҚК) – Эритреяның үш тармағынан құралған біріктірілген әскери күштері: Эритрея армиясы, Эритрея әуе күштері және Эритрея теңіз күштері. Армия ең ірі тармақ болып табылады, одан кейін әуе күштері мен теңіз күштері келеді. ЭҚК-ның Бас қолбасшысы – Эритрея президенті. Олардың әскери міндеттері Эритреяның стратегиялық географиялық орналасуынан туындайды, ол Қызыл теңізде және Баб-эль-Мандеб бұғазында орналасқан.
Military force of Eritrea
The Eritrean Defence Forces (EDF) are the combined military forces of Eritrea composed of three branches: Eritrean Army, Eritrean Air Force and Eritrean Navy. The Army is by far the largest, followed by the Air Force and Navy. The Commander in Chief of the EDF is the President of Eritrea. Their military role stems from Eritrea's strategic geographical location, located on the Red Sea with a foothold on the Bab el Mandeb strait.
Тәуелсіздікке дейінгі кезең
Эритреяның әскери тарихы мыңдаған жылдарға созылады; ежелгі заманнан бастап бүгінгі күнге дейін эритреялықтардың қоғамы соғыс пен бейбітшілікке бірдей тап болды. Медри Бахри патшалығы тұсында әскер оңтүстіктен келген абиссиниялық басқыншыларға және Қызыл теңіздегі Осман түріктеріне қарсы көптеген шайқастар жүргізді. 16 ғасырда Массава портын османдықтар теңіз жолдарын қорғау үшін пайдаланды, ал соңғы кезде итальяндықтар отарлау кезеңінде қолданды. Медри Бахри патшалығы таратылып, 1890 жылы Суэц каналы ашылғаннан кейін көп ұзамай итальяндықтар Эритрея колониясын құрды. 1936 жылы итальяндық әскерлер Эфиопияны басып алғанда, эритреялық жергілікті сарбаздар (Аскари деп аталды) басқыншыларға көмектесті. Бірақ 1941 жылы британдық және эфиопиялық әскерлер бұл жағдайды өзгертіп жіберді. 1888 мен 1942 жылдар аралығында "Regio Corpo Truppe Coloniali" (Корольдік отаршылдық корпусы) эритреялық жаяу әскер батальондары мен атты әскер эскадрильялары Италияның түрлі отаршылдық аймақтарында кеңінен қызмет етті. Эритреяның тәуелсіздік соғысы кезінде көтерілісшіл қозғалыстар (ELF және EPLF) еріктілерді пайдаланды. Тәуелсіздік үшін күрестің соңғы жылдарында EPLF қатарында 110 000 ерікті болды (жалпы халықтың шамамен 3 пайызы).
Military history in Eritrea stretches back for thousands of years; from ancient times to present day, the society of the Eritreans have dealt with both war and peace. During the kingdom of Medri Bahri, the military fought numerous battles against the invading forces of the Abyssinians to the south and the Ottoman Turks at the Red Sea. During the 16th century the port of Massawa was used by the Ottomans to protect sea lanes from disruption, while more recently it was used by the Italians during their colonial occupation. The kingdom of Medri Bahri was dissolved and the Colony of Eritrea was founded by the Italians in 1890, shortly after the opening of the Suez Canal. When Italian troops occupied Ethiopia in 1936, Eritrean native soldiers (known as Askaris) supported the invading force. However, this was reversed by British and Ethiopian troops in 1941. The Eritrean infantry battalions and cavalry squadrons of the "Regio Corpo Truppe Coloniali" (Royal Colonial Corps) saw extensive service in the various Italian colonial territories between 1888 and 1942. During the war for Eritrea's independence rebel movements (the ELF and the EPLF) used volunteers. In the final years of the struggle for independence, the EPLF ranks grew to 110,000 volunteers (some 3% of the total population).
Тәуелсіздік (1991 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
Тәуелсіздіктің алғашқы екі онжылдығында EDF-тің азаматтарды ұстау және қамауға алуға ресми құқығы болды, және олар бұл құқықты полицияға азаматтарды ұстауға және қамауға көмектесу үшін пайдаланды, бұл жүйелі түрде негізсіз себептермен жасалды. Полициямен, Эритреялық Халықтық Азаттық Фронтының мүшелерімен және үкімет шенеуніктерімен бірге EDF эритреялықтарға қарсы кең ауқымды азаптаулар жасады.
During the first two decades of independence, the EDF formally had the power to detain and arrest civilians, and used this power to help police detain and arrest civilians, which systematically happened for arbitrary reasons. Together with police, EPLF members and government officials, the EDF carried out widespread torture of Eritreans.
Көшбасшылық
1991 жылдан бастап ЭРФ-ты Огбе Абраха 2000 жылға дейін басқарды, ол Эритреяда саяси өзгерістерді талап еткен G 15 министрлер тобына қатысқандығы үшін қызметтен алынды. Бір түрме күзетшісі Огбе 2002 жылы түрмеде астмадан көз жұмғанын хабарлады. Шамамен 250 000 адамдық резервтік күшпен.
The EDF was led from 1991 by Ogbe Abraha, until 2000, when he was dismissed for his participation in the G 15 group of ministers who called for political change in Eritrea. A prison guard stated that Ogbe died in prison in 2002 from asthma. with a reserve force of approximately 250,000.
Ұлттық қызмет
Әрбір денесі сау ер және әйел 18 айға әскери қызметке тартылуға міндетті. Осы уақыт ішінде олар алты ай әскери дайындықтан өтеді, ал қалған уақыты ұлттық құрылыс жобаларында жұмыс істеуге жұмсалады. Бұл бағдарлама Эритреяның капитал жетіспеушілігін өтеуге және шетелдік көмекке тәуелділікті азайтуға, сондай-ақ тоғыз этникалық топтан тұратын, жартысы христиан, жартысы мұсылман этностық тұрғыдан әртүрлі қоғамды біріктіруге бағытталған. Бұл туралы Эритрея Конституциясында және 1995 жылғы 23 қазандағы Ұлттық Ассамблеяның 82-ші жарлығында көрсетілген. Дегенмен, ұлттық дағдарыс кезінде әскери қызметке шақыру мерзімі ұзартылуы мүмкін, ал міндетті әскери қызметтің нақты мерзімі ең төменгі мерзімнен әлдеқайда ұзақ. 1990 жылдардан бері әскери шақыру іс жүзінде шексіз мерзімге созылып келеді; бұл саясат "құлдыққа" теңестіріліп, халықаралық айыптауға ұшырады. Әскери дайындық Сава қорғаныс оқу орталығында және Килома әскери оқу орталығында жүргізіледі. Орта білім берудің соңғы курсын аяқтау үшін барлық студенттер, ерлер де, әйелдер де, әскери қызметпен біріктірілген Сава оқу орталығына баруға міндетті. Егер студент осы дайындықтан өтпесе, оған университетте оқуға рұқсат берілмейді. Көптеген жұмыс орындарына орналасу үшін әскери дайындықтан өткенін растау қажет. Алайда, олар кәсіптік білім беру орталығында оқуға немесе жеке секторда жұмыс табуға мүмкіндік алады. Бір жарым жылдық міндетті әскери қызметтен кейін, әскери қызметші карьералық әскери шенеунік болу үшін қалуға құқылы. Басқаша шешім қабылдағандар теориялық тұрғыдан азаматтық өмірге оралуы мүмкін, бірақ олар резервте қалады. Іс жүзінде, әскери қызметтен өткен түлектер көбінесе өздерінің мамандықтарына сәйкес қосымша ұлттық қызметке таңдалады. Мысалы, мұғалімдер бірнеше жыл бойы елдің бейтаныс аймандарындағы мектептерде міндетті түрде жұмыс істеуге жіберілуі мүмкін. Эритрея үкіметінің мәлімдемесіне сәйкес, "Ұлттық қызмет бағдарламасының жалғыз мақсаты – қабілетті, еңбекқор және жақсы білімді азаматтарды тәрбиелеу". Эритреялық әскери қызметшілер әскери емес салаларда да қолданылады. Әскерлер көбінесе елдің ауыл шаруашылық далаларында қосымша жұмыс күші ретінде егін жинауға жұмылдырылады, бірақ жиналған азық-түліктің көп бөлігі жалпы халыққа емес, әскерді қамтамасыз етуге пайдаланылады.
Every able bodied man and woman is required to serve ostensibly for 18 months. In this time they receive six months of military training and the balance is spent working on national reconstruction projects. This program allegedly aims to compensate for Eritrea's lack of capital and to reduce dependence on foreign aid, while welding together an ethnically diverse society, half Christian and half Muslim, representing nine ethnic groups. This is outlined in both the Constitution of Eritrea and Proclamation 82 issued by the National Assembly on 1995 10 23. However, the period of enlistment may be extended during times of national crisis and the typical period of national service is considerably longer than the minimum. Since the 1990s, conscription has been effectively open ended; this draft policy has been likened to "slavery" and has earned international condemnation. Military training is given at the Sawa Defence Training Centre and Kiloma Military Training Centre. Students, both male and female, are required to attend the Sawa Training Centre to complete the final year of their secondary education, which is integrated with their military service. If a student does not attend this period of training, he or she will not be allowed to attend university many routes to employment also require proof of military training. However, they may be able to attend a vocational training centre, or to find work in the private sector. At the end of the 1½ year national service, a conscript can elect to stay on and become a career military officer. Conscripts who elect otherwise may, in theory, return to their civilian life but will continue to be reservists. In practice, graduates of military service are often chosen for further national service according to their vocation for example, teachers may be compulsorily seconded for several years to schools in an unfamiliar region of the country. According to the Government of Eritrea, "The sole objective of the National Service program is thus to cultivate capable, hardworking, and alert individuals." Eritrean conscripts are used in non military capacities as well. Soldiers are often used as supplemental manpower in the country's agricultural fields picking crops, though much of the harvested food is used to feed the military rather than the general population.
Халықтық әскер
2012 жылы үкімет азаматтарға қосымша әскери оқыту беру және даму жұмыстарына көмектесу үшін Халықтық милицияны (жергілікті аталымы "Хизбауи Серавит") құрды. Көптеген қарт адамдар оған қосылуға мәжбүр болды. Оның ұйымдық құрылымы мамандықтары бойынша және/немесе географиялық принцип бойынша құрылған. Бұл – ұлттық қызметтің бір нысаны. 2013 жылы оған бригадир генерал Теклай Манжус жетекшілік етті.
In 2012 the government created People's Militia (known natively as the "Hizbawi Serawit"), to provide additional military training to civilians and assist in development work. Many elderly citizens have been forced to join. Its organizational structure is set up by profession and/or geographic. It serves as a form of national service. In 2013, it was led by Brigadier General Teklai Manjus.