Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Анимация құрылғысы
Animation device
Праксиноскоп – анимация құрылғысы, зоотроптың мұрагері. Оны 1877 жылы Францияда Шарль Эмиль Рейно ойлап тапты. Зоотроп сияқты, ол айналып тұрған цилиндрдің ішкі бетіне орналастырылған суреттер қатарын пайдаланды. Праксиноскоп зоотроптан жақсырақ болды, оның тар көру тесіктерін айналардың ішкі шеңберімен алмастырды, бұл айналған кезде суреттердің шағылысы көбінесе немесе аздап қозғалмайтын сияқты көрінетіндей етілді. Сондықтан айнаға қараушы адам суреттердің жылдам тізбегін көріп, қозғалыс иллюзиясын сезінетін, ал сурет зоотропқа қарағанда жарық және бұрмаланбаған болар еді.
The praxinoscope was an animation device, the successor to the zoetrope. It was invented in France in 1877 by Charles Émile Reynaud. Like the zoetrope, it used a strip of pictures placed around the inner surface of a spinning cylinder. The praxinoscope improved on the zoetrope by replacing its narrow viewing slits with an inner circle of mirrors, placed so that the reflections of the pictures appeared more or less stationary in position as the wheel turned. Someone looking in the mirrors would therefore see a rapid succession of images producing the illusion of motion, with a brighter and less distorted picture than the zoetrope offered.
Вариациялар
Рейно 1879 жылы «Праксиноскоп театрын» ұсынды. Бұл, негізінен, сол құрылғының өзі болғанмен, ол қораптың ішінде жасырылып, қосымша театрлық декорациялармен бірге қозғалатын фигураларды ғана көрсетуге арналған. Сцена жиналғанда, көрермен қораптың алдыңғы жағындағы тікбұрышты ойық арқылы, баспалы жақтауы бар мөлдір айнасы бар тақтаға қарайтын. Айнаның артындағы және едені бейнелейтін ауыстырылатын карточкалар қораптың ішкі жағында, көру ойығының астында орналастырылған. Анимациялық фигуралар қара жолақтарға басылған, сондықтан олар мөлдір айна арқылы көрінетін және фон мен еден карточкаларынан шағылысқан кеңістікте қозғалып тұрғандай сезім тудыратын. Бұл жиынтық 20 жолақтан (барлығы бұрынғы стандартты праксиноскоп жолақтарының негізінде), 12 фондық суреттен және жүзуші фигураның фондық эффектілеріне арналған айнадан тұрды. Бұл жиынтық та жақсы сатылым көрсетті және аздап өзгертілген түрлері, соның ішінде туя ағашынан жасалған және эбен ағашымен инкрустацияланған люкс нұсқасы да болды. Рейно 1877 жылғы патенінде суреттерді проекциялау мүмкіндігін айтқан. Ол 1880 жылдың 4 маусымында Француз фотосурет қоғамында праксиноскоп проекция құрылғысын көрсетті, бірақ 1882 жылға дейін праксиноскопын проектор ретінде сатуға жібермеді. Қазіргі таңда оның сақталған мысалдарының саны санаулы ғана. 1888 жылы Рейно «Théâtre Optique» құрылғысын жасады, ол суреттердің ұзын рулонынан экранға проекция жасауға қабілетті жақсартылған нұсқа болды. 1892 жылдан бастап ол бұл жүйені «Pantomimes lumineuses» атты қойылымдары үшін пайдаланды: үлкен аудиторияға арналған қолмен салынған анимациялық әңгімелер. Ол бірнеше жыл бойы үлкен сәттілікке ие болды, бірақ Люмьер ағайындарының фотофильм проекторы оны танымалдылығы жағынан басып озды. Праксиноскопты бірнеше компания көшіріп алды. Эрнст Планк оның бірнеше нұсқасын ұсынды, соның ішінде кішкентай ыстық ауа двигателімен автоматтандырылған нұсқасы да бар еді.
Reynaud introduced the Praxinoscope Théâtre in 1879. This was basically the same device, but it was hidden inside a box to show only the moving figures within added theatrical scenery. When the set was assembled inside the unfolded box, the viewer looked through a rectangular slot in the front, onto a plate with a transparent mirror surrounded by a printed proscenium. The mirror reflected a background and a floor that were printed on interchangeable cards placed on the inside of the folded lid of the box, below the viewing slot. The animated figures were printed on black strips, so they were all that was visible through the transparent mirror and appeared to be moving within the suggested space that was reflected from the background and floor cards. The set appeared with 20 strips (all based on previous standard praxinoscope strips), 12 backgrounds and a mirror intended for background effects for the swimming figure. This set also sold very well and appeared in slight variations, including a deluxe version made of thuja wood with ebony inlays. Reynaud mentioned the possibility of projecting the images in his 1877 patent. He presented a praxinoscope projection device at the Société française de photographie on 4 June 1880, but did not market his praxinoscope a projection before 1882. Only a handful of examples are known to still exist. In 1888 Reynaud developed the Théâtre Optique, an improved version capable of projecting images on a screen from a longer roll of pictures. From 1892 he used the system for his Pantomimes lumineuses: a show with hand drawn animated stories for larger audiences. It was very successful for several years, until it was eclipsed in popularity by the photographic film projector of the Lumière brothers. The praxinoscope was copied by several other companies. Ernst Plank offered several variations, including one that was automated by a small hot air engine.
ХХ ғасырдағы қайта өрлеу
Red Raven Magic Mirror және оның арнайы балалар фонографтық пластинкалары, 1956 жылы АҚШ-та пайда болды, бұл 20 ғасырлық практиноскоптың өңделген нұсқасы еді. Сиқырлы айна – бұрышты жақтары бар 16 қырлы праксиноскопиялық шағылыстырғыш. Ол пластинка плеерінің осіне орнатылып, 78 айналымдық пластинкамен бірге айналдырылды, оның үлкен жапсырмасының ортасында 16 араласып кеткен анимациялық кадрлар тізбегі бейнеленген. Пластинка ойналғанда, пайдаланушы Сиқырлы айнаға қарап, жазылған әнді көрсететін, үздірілмей қайталанататын анимациялық көрініс көреді. 1960 жылдары Red Raven жүйесінің нұсқалары Еуропа мен Жапонияда түрлі атаулармен таныстырылды: Францияда және Нидерландыда Тедди, Италияда Mamil Moviton және т.б.
The Red Raven Magic Mirror and its special children's phonograph records, introduced in the US in 1956, was a 20th century adaptation of the praxinoscope. The Magic Mirror was a sixteen sided praxinoscopic reflector with angled facets. It was placed over the record player's spindle and rotated along with the 78 rpm record, which had a very large label with a sequence of sixteen interwoven animation frames arrayed around its center. As the record played, the user gazed into the Magic Mirror and saw an endlessly repeating animated scene that illustrated the recorded song. In the 1960s, versions of the Red Raven system were introduced in Europe and Japan under various names—Teddy in France and the Netherlands, Mamil Moviton in Italy, etc.
Этимология
Праксиноскоп сөзі грек тілінен келген πραξι (πρᾶξις сөзімен байланысты, мағынасы "әрекет") және scop (σκοπός сөзімен байланысты, мағынасы "көзбен қадағалаушы") түбірлерінен құралып, шамамен "әрекетті көру құралы" деп аударылады.
The word praxinoscope translates roughly as "action viewer", from the Greek roots πραξι (confer πρᾶξις "action") and scop (confer σκοπός "watcher").