Фантазияның жалғасы: Музыка мен суреттер симфониясы

Кіріспе

1999 жылғы Walt Disney Feature Animation анимациялық фильмі.

1940 жылы Walt Disney өзінің үшінші анимациялық көркем фильмі – «Фантазияны» шығарды, ол классикалық музыка туындыларына қосылған сегіз анимациялық сегменттен тұрады. Бастапқыда фильмді үздіксіз көрсетуді жоспарлаған, көрермендер бір фильмді екі рет көрмеуі үшін ескі сегменттерді жаңаларымен алмастыруды көздеген. Бірақ фильмнің алғашқы кассалық табысы төмен болғандықтан және сыншылардың пікірлері әртүрлі болғандықтан бұл идеядан бас тартылды. Жаңа сегменттер бойынша алдын ала жұмыс істегеннен кейін, 1942 жылы идея тоқтатылды және Диснейдің өмірінің соңына дейін қайта қарастырылмады. 1980 жылы аниматорлар Вольфганг Рейтерман мен Мел Шоу «жаз, классикалық музыка, мифтер, қазіргі заманғы өнерді ескі «Фантазия» форматында үйлестіретін» «Музыкана» атты көркем фильм бойынша алдын ала жұмыстарды бастады, ол «әртүрлі елдердің музыкасымен әлемнің түкпір-түкпірінен алынған этникалық әңгімелерді» ұсынуы тиіс еді. Жоба 1983 жылы «Миккидің Рождестволық әні» фильмінің пайдасына тоқтатылды. «Фантазия» туындысын жаңарту туралы идея Майкл Эйснер 1984 жылы Walt Disney Company-нің бас атқарушы директоры болғаннан кейін қайта жанданды, ол Уолттың жүрегі жақын туысы, вице-президент Рой Э. Диснеймен түскі ас кезінде осы идеяны талқылады. Эйснердің реакциясын еске түсірді: «Оның басында шам жанып тұрғандай болды. Идея қызықты болды, бірақ оны жүзеге асыруға жеткілікті қаражатымыз болмады». Алайда Walt Disney Studios төрағасы Джеффри Катценберг фильмге қызығушылық танытпады. Ол бірде Андре Превинге «Фантазия» фильміне қатысуға ұсыныс жасады, бірақ Превин классикалық музыканың орнына The Beatles әндері қолданылатынын білгеннен кейін бас тартты. Эйснер Леонард Бернштейнге де осы идеямен жүгінді, бірақ ол құлшыныс білдіргенімен, өндіріс басталғанға дейін қайтыс болды. Фильмді қайта қарастыруға тағы жеті жыл кетті, 1990 жылы «Фантазия» қайта шығарылып, 25 миллион долларлық табыс әкелді, ал 1991 жылы үй видеосымен шектеулі қолжетімділік туралы хабарлама 9,25 миллион алдын ала тапсырысқа себеп болды. Диснейдің коммерциялық табысы «Фантазия» франшизасына қоғамдық қызығушылық жеткілікті екенін көрсетті, сондықтан туындыны жаңартуға болатындығына көз жеткізді. Эйснер 1991 жылы фильмге жасыл жарық берді және Диснейді өндіріс видео сатудан түскен қаражат есебінен қаржыландырылатындығы негізінде атқарушы продюсер ретінде тағайындады. Дисней Дональд В. Эрнстті продюсер етіп тағайындады.

In 1940, Walt Disney released Fantasia, his third animated feature film, consisting of eight animated segments set to pieces of classical music. Initially he planned to have the film on continual release with new segments replacing older ones so audiences would never see the same film twice. The idea was dropped following the film's initial low box office receipts and a mixed response from critics. Following preliminary work on new segments, the idea was shelved by 1942 and was not revisited for the remainder of Disney's life. In 1980, animators Wolfgang Reitherman and Mel Shaw started preliminary work on Musicana, a feature film "mixing jazz, classical music, myths, modern art following the old Fantasia format" that was to present "ethnic tales from around the world with the music of the various countries". The project was cancelled in favor of Mickey's Christmas Carol (1983). The idea of a Fantasia sequel was revived shortly after Michael Eisner became chief executive officer of The Walt Disney Company in 1984, when Walt's nephew, vice chairman Roy E. Disney, suggested it to him at a lunch. and he recalled Eisner's reaction: "It was as if a big light bulb went on over his head. The idea was enticing, but we didn't have the resources to carry it out". However, Walt Disney Studios chairman Jeffrey Katzenberg showed a lack of interest in the film. He had once asked André Previn to work on a Fantasia film but Previn declined after he learned it was to feature songs by the Beatles rather than classical music. Eisner approached Leonard Bernstein with the same idea, but while he seemed enthusiastic, Bernstein died before production began. It took a further seven years before the film was reconsidered, after the 1990 reissue of Fantasia grossed $25 million domestically and the announcement of its limited availability on home video in 1991 prompted 9.25 million pre orders. Disney saw its commercial success as a sign that there was enough public interest in the Fantasia franchise to make a sequel. Eisner finally gave the green light to the film in 1991, and had Disney serve as executive producer on the basis that its production was funded by the proceeds from the video sales. Disney assigned Donald W. Ernst as producer

1991 жылдың қыркүйек айында Дисней және Walt Disney Feature Animation президенті Томас Шумахер Метрополитен Опера дирижері Джеймс Левин мен менеджері Питер Гелбті кездесуге шақырды. Дисней еске алады: «Мен Джеймстен Бетховеннің бесінші симфониясының үш минуттық нұсқасы туралы не ойлағанын сұрадым. Ол ойға батып, «Дұрыс үш минут керемет болар еді» деді». 1992 жылдың қарашасында Дисней, Шумахер, Левин, Гелб және Бутой Венада жиналып, дамытылған сюжеттік роликтер жинағын талқылады, олардың бірі – «Рим соны». Левин осы туындыға бірден қызығушылық танытты. Бутой Левиннің фильмге деген құлшынысын «мұздақ дүкеніндегі бала сияқты» деп сипаттады. Атауы «Фантазия 1999» болып өзгертілді, кейіннен 2000 жылы кинотеатрларда көрсетілуімен сәйкес «Фантазия 2000» болып өзгертілді. Дисней өзінің алғашқы көрсету тізімін «Фантазия» бағдарламасының жартысымен және «жартылай жаңа фильм» шығару мақсатымен «үш немесе төрт жаңа нөмірмен» құрды. Идеяның жұмыс істемейтінін түсінген ол «Фантазиядан» үш сегментті – «Шәкірт», «Жұмыртқақшақ» және «Сағат биін» бағдарламада «біраз уақытқа» сақтап қалды. «Балдалы таудағы түн» - ол өзінің сүйікті бөлімдерінің бірі болғандықтан, оны бастапқы тізімнен алып тастау үшін ең қиын сегмент болды. Ол оны «Аве Мариясыз» фильмнің ортасына орналастырды, бірақ бұл дұрыс болмады деп санады және идеядан бас тартты. Кейіннен «Сағат биі» сегменті тоқтатылып, көптеген сынақ көрсетілімдерінен алынған жауапқа байланысты соңғы айларда «Көктегі рапсодия» сегментімен алмастырылды. Сегмент Лос-Анджелестегі Cinesite компаниясымен цифрлық түрде қалпына келтірілді. Дисней Clair de Lune-ді пайдалануды ойлады, бұл шығарма бастапқыда «Фантазияға» арналған, ол түнде Everglades арқылы ұшып бара жатқан екі үлкен ақ құстың артынан жүреді, бірақ ол «жақсылықты жайсыз» деп ойлады. Сергей Рахманиновтың «Паганини тақырыбындағы рапсодиясына» «ұйқыдағы баланың жаны үшін күресіп жатқан түстер мен армандар» идеясы толыққанды сценариймен жазылған, бірақ жүзеге аспады. Хант бұл әңгімені алғаш рет Калифорния штатының Пасадена қаласында таңертең серуендеген кезде ойлады, ол «жақсылықтың» «жамандыққа» қарсы шайқасын және осы қақтығыстың қалай шешілетінін бейнелейді. Сегментті дамытуға Хантқа бастапқыдан соңғы нүктеге дейін шамамен екі жыл кетті. Дисней және Эрнст Ханттың идеясын қолдады, Хант «әр компьютер экранында абстрактілі нәрсені оңай табуға болатындықтан» толығымен абстрактілі туынды жасаудан аулақ болды. Хант сегментті 31 мини-сценарийге бөлді, музыка жарқын болғанда және ағынмен жүргенде жарқын түстерді, ал музыка қараңғырақ және тығыз болғанда қараңғырақ түстерді қолдану үшін маңызды нүктелерді жазып алды. Сегментте пастель мен бояумен салынған қолмен салынған фондарды Computer Animation Production System (CAPS) жүйесіне сканерлеу және абстрактілі пішіндер мен эффектілердің компьютерлік графикалық (CGI) бейнелерін олардың үстіне қою арқылы біріктірді. Хант әр суретті сканерлеудің «бір реттік мүмкіндік» екенін түсіндірді, өйткені оған қысым түсірген пластина сканерленгеннен кейін пастельдің құрылымын өзгертеді. Өндіріс кезінде бір күні Хант пен Ясуда сегіз күнде 68 пастель суретін аяқтады. Сегмент Houdini анимациялық бағдарламалық жасақтамасымен жасалды. Бутой режиссерлік қызметін атқарды, ал Джеймс Фудзии сюжеттің жазылуымен айналысты. Бутой сақалды тізімді сары Post-it қағаздарына түсірді. Алғашқы сюжетте киттердің пингвин тобының көзқарасынан ұшуы қарастырылды, бірақ бұл идеядан бас тартылып, кішкентай киттің орталық кейіпкері болуына шешім қабылданды. Киттердің де Жерге оралуы жоспарланған, бірақ Бутой бұл «дұрыс сезілмеді» дейді, нәтижесінде олардың жарық жылдызы арқылы бұзылып, басқа әлемге кіруіне шешім қабылданды. Бутой аниматорлардың орындауы үшін «музыкалық қарқындылық кестесін» жасады, ол «музыканың жоғары-төмендіктерін қадағалады, музыка жарқын болғанда түс жарқырап, керісінше» көрсетеді. Ол CGI даму кезінде жаңа болғандықтан, сегменттің алғашқы үштен бірі киттердің қозғалысын сезіну үшін қарындашпен қолмен салынғанын түсіндірді. Суреттерді CAPS жүйесіне сканерлегеннен кейін Бутой киттердің тым жылдам қозғалып жатқанын немесе салмағы жеткіліксіз екенін анықтады. Суреттерге түзетулер енгізіліп, киттердің баяулау және «сенімдірек» болуына қол жеткізілді. Киттердің көздері қолмен салынды, өйткені қажетті көріністер мен қараулар CGI арқылы толыққанды жеткізілмеді. Бутой судың мүмкіндігінше табиғи түрде көрінуі мен қозғалуының қиындығын еске алды, команда дәстүрлі анимация тым көп уақыт алатынын және қажетсіз нәтижелерге әкелетінін түсінгендіктен, компьютерлік кодты сырттан жазуға шешім қабылдады. Киттердің тобын басқаруға арналған код киттер соқтығыспауы үшін, бірін-бірі жауып немесе өтіп кетпеуі үшін жасалды. Осы техника «Сиқырлы корольдік» (1994) фильміндегі жүгіріс көрінесінде де қолданылды, ол сол кезде жасалған.

During the search for a suitable conductor, Disney and Walt Disney Feature Animation president Thomas Schumacher invited Metropolitan Opera conductor James Levine and manager Peter Gelb to a meeting in September 1991. Disney recalled: "I asked James what his thought was on a three minute version of Beethoven's fifth symphony. He paused and went 'I think the right three minutes would be beautiful'". In November 1992, Disney, Schumacher, Levine, Gelb, and Butoy met in Vienna to discuss a collection of story reels developed, one of them being Pines of Rome, which Levine took an immediate liking to. Butoy described Levine's enthusiasm toward the film as "like a kid in a candy store". The title was changed to Fantasia 1999, followed by Fantasia 2000 to coincide with its theatrical release in 2000. Disney formed its initial running order with half of the Fantasia program and only "three or four new numbers" with the aim of releasing a "semi new movie". Realizing the idea would not work, he kept three Fantasia segments—The Sorcerer's Apprentice, The Nutcracker Suite, and Dance of the Hours—in the program for "quite a while". Night on Bald Mountain was the most difficult segment for him to remove from his original running order because it was one of his favorites. He had placed it in the middle of the film without Ave Maria, but felt it did not work and scrapped the idea. Later on, Dance of the Hours was dropped and The Nutcracker Suite was replaced by Rhapsody in Blue during the last few months of production following the response from numerous test screenings. The segment underwent digital restoration by Cinesite in Los Angeles. Disney considered using Clair de Lune, a piece originally made for Fantasia that followed two Great white herons flying through the Everglades at night, but thought it was "pretty boring". An idea to have "a nightmare and a dream struggling for a sleeping child's soul" to Rhapsody on a Theme of Paganini by Sergei Rachmaninoff was fully storyboarded, but fell through. Hunt first thought of the story on a morning walk in Pasadena, California, one depicting a battle of "good" against "evil" and how the conflict resolves itself. It took Hunt approximately two years, from start to finish, to complete the segment. Disney and Ernst decided to go with Hunt's idea; Hunt avoided producing an entirely abstract work because "you can get something abstract on every computer screen" with ease. Hunt divided the segment into 31 mini scenes, noting down points in which he would employ vivid color when the music was bright and fluid, and then switch to darker hues when the music felt darker and denser. The segment combines hand drawn backgrounds using pastels and paint that were scanned into the Computer Animation Production System (CAPS), and computer generated imagery (CGI) of abstract shapes and effects, which were layered on top. Hunt explained that scanning each drawing "was a one shot deal" as the platen that pressed onto it would alter the pastel once it had been scanned. At one point during production, Hunt and Yasuda completed 68 pastel drawings in eight days. The segment was produced using Houdini animation software. Butoy served as director with James Fujii handling the story. Butoy sketched the sequence on yellow Post it notes. The story originally involved the whales flying around from the perspective of a group of penguins, but the idea was scrapped to make the baby whale a central character. The whales were also set to return to Earth but Butoy said it "never felt quite right", leading to the decision to have them break through a cloud ceiling and enter a different world by the supernova. Butoy created a "musical intensity chart" for the animators to follow which "tracked the ups and downs of the music as the music brightens so does the color", and vice versa. He explained that because CGI was in its infancy during development, the first third of the segment was hand drawn using pencil to get a feel of how the whales would move. When the drawings were scanned into the CAPS system, Butoy found the whales were either moving too fast or had less weight to them. The drawings were altered to make the whales slow down and "more believable". The eyes of the whales were drawn by hand, as the desired looks and glances were not fully achievable using CGI. Butoy recalled the challenge of having the water appear and move as naturally as possible; the team decided to write computer code from scratch as traditional animation would have been too time consuming and would have produced undesired results. The code handling the pod of whales was written so the whales would move away if they were to collide and not bump into, overlap, or go through each other. The same technique was used for the stampede scene in The Lion King (1994), which was produced at the same time.

Көк түсті рапсодия

"Rhapsody in Blue" – американдық композитордың музыкасымен алғашқы "Фантазия" бөлімі. Ол 1995 жылы режиссер және аниматор Эрик Голдберг Аль Хиршфельдке Хиршфельдтің суреттерінің стилінде Гершвиннің композициясына анимациялық қысқа фильм жасау туралы ұсыныс жасағанда туындады. 1998 жылдың желтоқсанында Голдбергтер Томас Шумахерге "Көктегі рапсодияны" ұсынды және оны өндіруге рұқсат алды, ал Хиршфельд көркемдік кеңесші болуға келісіп, аниматорларға өз туындыларын бейімдеуге мүмкіндік берді. Дьюк – джаз музыканты Дьюк Эллингтонның құрметіне аталған. Оның тіс пастасының түтігінің астында "НИНА" деп жазылған, бұл Хиршфельдтің 1945 жылы дүниеге келген қызы Нинаға жасалған құпия сілтеме, Хиршфельд оның есімін көптеген суреттерінде жазған. Тағы бір құпия сілтеме – суретші Эмили Жиулиано, оның есімі "E. Жиулиано" деп көрсетілген. Рейчел Голдбергтердің қызынан шабыттандырылған; Голдберг Хиршфельдтің Гершвиннің алғашқы суретін алып, оны фортепианода "рапсодияның" бөлігін ойнату үшін анимациялады. Бұл материалдар студияның анимациялық зерттеу кітапханасында сақталған және 1991 жылы Диснейдің сюжеттік кестелерімен бірге оқиғаны қайта баяндаған кітапта қолданылған. Дисней Шостаковичтің шығармасын пайдалануды ұсынғанда, Бутой кітапты парақтап, оқиғаның құрылымы музыкаға сай келетінін анықтады. Хэмфриз эскиздерді көрген соң, бұл бөлімді Караваджо мен Рембрандттың туындыларымен безендіріп, оған "уақыттан тыс" сезім беруді көздеді, ал солдат пен балерина танысқандағы көріністерде түстерді "қанша мүмкін болса, сонша романтикалық" етуге тырысты. Тірі балеринаның түсірілген кадрлары ойыншық балеринаның қозғалыстарын жасау үшін нұсқаулық ретінде пайдаланылды. Бутой "қораптағы қуыршақтың" дизайны мен анимациясының қиындығын мойындады, оның серіппелі негізі мен қораппен бірге қозғалуы осы қиындықтарға себеп болды. Оның сыртқы келбеті көп өзгерістерге ұшырады, себебі командада анықтамалық материал жетіспеді. Бұл бөлім Дисней студиясының фильмнің басты кейіпкерлерін толығымен CGI арқылы жасаған алғашқы жобасы болды; Бастапқыда Бутой Pixar Animation Studios-тан компьютерлік графикамен айналысуды сұрады, бірақ CGI суретшісі Стив Голдберг оны Диснейдің өз командасына осы жұмысты тапсыруға көндірді. "Бэмби" (1942) фильміндегі жаңбыр анимациясы CAPS жүйесіне сканерленіп, бөлімге сәйкес цифрлық түрде өңделді. Бөлімнен алынған үзінді 1998 жылғы SIGGRAPH конференциясында көрсетілді. Голдбергтің шабытына режиссердің серіктесі Майк Габриэль әсер еткен, ол "Покахонтас" (1995) фильмінде жұмыс істеуден үзіліс алғанда йо-йомен ойнайтын; Габриэль фильмнің соңындағы титрлерде "йо-йо трюктері" үшін мақтау алды. Бөлім CGI және ауыр қағазда 6000 акварель суреттерімен түсірілді.

Rhapsody in Blue is the first Fantasia segment with music from the American composer. It originated in 1995 when director and animator Eric Goldberg approached Al Hirschfeld about the idea of an animated short set to Gershwin's composition in the style of Hirschfeld's illustrations. In December 1998, the Goldbergs pitched Rhapsody in Blue to Thomas Schumacher and received the green light to produce it, and Hirschfeld agreed to serve as artistic consultant and allowed the animators to adapt his works. Duke is named after jazz musician Duke Ellington. The bottom of his toothpaste tube reads "NINA", an Easter egg referencing Hirschfeld's daughter Nina, whose name Hirschfeld inscribed in several of his drawings since her birth in 1945. Another easter egg references artist Emily Jiuliano, whose name is shown as "E. Jiuliano". Rachel was designed after the Goldbergs' daughter; Goldberg took Hirschfeld's original illustration of Gershwin and animated it to make him play part of the "rhapsody" on the piano. that were stored in the studio's animation research library and used for a 1991 Disney book that retold the story accompanied with the storyboard sketches. When Disney suggested using the Shostakovich piece, Butoy flipped through the book and found the story's structure fit to the music. When Humphries saw the sketches he designed the segment with works by Caravaggio and Rembrandt in mind to give the segment a "timeless" feel, while keeping the colors "as romantic as possible" during the scenes when the soldier and ballerina are first getting acquainted. Live action footage of a real ballerina was used as a guide for the toy ballerina's movements. Butoy found the Jack in a box a difficult character to design and animate with its spring base and how he moved with the box. His appearance went through numerous changes, partly due to the lack of reference material available to the team. The segment marked the first time the Disney studio created a film's main characters entirely from CGI; Initially Butoy asked Pixar Animation Studios to handle the computer graphics, but CGI artist Steve Goldberg convinced him to let Disney's own team produce it. Rain animation from Bambi (1942) was scanned into the CAPS system and digitally altered to fit into the segment. An excerpt of the segment was shown at the 1998 SIGGRAPH conference. Goldberg was partly inspired by co director Mike Gabriel, who would play with a yo yo as he took a break from working on Pocahontas (1995); Gabriel is given a credit for "yo yo tricks" in the end credits. The segment was produced with CGI and 6,000 watercolor paintings on heavy bond paper.

Мақтаныш пен жағдай (Үміт пен даңқ елі)

Ұлыбританияның ең сүйікті патриоттық әні ретінде танымал (оның хорлық әріптесі "Үміт пен даңқ елі" арқасында), түпнұсқалық марш патшалық және салтанатты шаралар үшін жазылған. Бірақ Эйснер бітіру тойына қатысқаннан кейін оны жеке туынды ретінде пайдалануды ұсынды, себебі оның таныс болуы "Фантазия" бөліміне сай келеді деп ойлады. Оның идеясы Дисней ханшайымдары мен батырларын таңдап, болашақ балаларын алып, оларды тойға жеткізіп, салтанатты түрде көрсетуді көздеген. Аниматорлардың алғашқы эскиздерінде грек-римдік орта бейнеленген; қызметкерлердің бірі суреттерді кейіпкерлерді "аса нашар пайдалану" деп сипаттады. Эйснер оқиғаны тоқтатуға келісті, бірақ музыканы қолдануды талап етті. Түсінікті сюжет жазудың қиындығына байланысты көптеген идеялар қабылданбағаннан кейін, аниматор және режиссер Фрэнсис Глебас "Нұхтың кемесі" идеясын ұсынды, бастапқыда "Дональдтың соңғы жинауы!" деп аталып, кейін "Нұхтың үйрек" деп өзгертілді.

От құсы

Фильмді аяқтау үшін Дисней «Фантазия» фильмінің соңындағы «Балдалы таудағы түн» және «Аве Мария» бөлімдерімен «эмоционалды түрде теңдес» туындыны қалаған. Дисней Бетховеннің 9-симфониясы және Генделдің «Мессиясынан» «Халлелуя хоры» сияқты «жарты дужинадай» басқа туындылар алынып тасталғаннан кейін «От құсы» туындысын таңдады. Сегментті түсіру үшін Диснейдің Париж студиясынан француз егіздері Пол және Гаэтан Брицци шақырылды. Оның нысаны алты рет өзгереді; ол гүлдер отырғызатын Су перісі ретінде, содан кейін Гүл перісі ретінде таныстырылады. Өсу жолы тоқтағанда ол Бейтарап періге, ал орман жойылғанда Күл періге айналады. Сегмент жаңбыр толқыны, одан кейін Шөп перісі ретінде аяқталады. Бастапқыда сегмент Перінің аспанға көтеріліп, Күн перісіне айналатын ағып жатқан өзен түрінде аяқталуы жоспарланған, бірақ бұл идеядан бас тартылды. Елік мүйіздері CGI арқылы жасалып, дәстүрлі түрде салынған денесіне бекітілді. Сегмент Houdini анимациялық бағдарламалық қамтамасымен жасалды. Фильмнің саундтрегінде Джеймс Левиннің Филармониямен бірге осы екі туындыны орындаған жазбасы бар. «Рим соны» туындысы 1993 жылы Брюс Кофлинмен қайта ұйымдастырылды, ол төрт бөлімді екінші бөлімін алып тастап, үшінші және төртінші бөлімдерінің бөліктерін қысқартты. Бұл туынды 1994 жылдың 28 наурызында жазылды, орындаушылар қатарында Чикаго симфониялық хоры және сопрано солисі Кэтлин Батл болды. Келесі жазба 1995 жылдың 24 сәуірінде №2 фортепиано концерті үшін, пианист Ефим Бронфманмен бірге жасалды. Туынды Стравинскийдің 1919 жылғы қайта қарауынан алынған төрт бөлімді пайдаланып құрастырылды.

Интерстициалдар

Дисней көрермендерге алдыңғы бөлімнен "эмоционалдық табиғатын тазалау" мүмкіндігі беру үшін, сондай-ақ келесі бөлім туралы ақпарат беру үшін "Фантазия" фильміндегідей интерстициалдарды (көпірлерді) сақтап қалу қажеттігін сезінді. Дон Хан тікелей түсірілген сахналарды Pixote Hunt жобалады. Хан түскі ас ішінде декорациялар мен фонды ойлап тапты; ол салфеткаға ойлағандарының шамамен суретін сызып алды. Ол "клипер кемесінің үлкен желкендері сияқты пішіндердегі бейнелерді көрсетуді қалады. Олар желмен келіп, кең, бос, қиял әлеміндегі жазықтың ортасында Стонхендж сияқты концерт залын құрайды". Хан фильмді жүргізуші табу қиын болғанын еске алды, сондықтан студия әртүрлі өнер салаларынан суретшілер мен музыканттар тобын пайдалануға шешім қабылдады. Интерстициалдар әртүрлі орындарда түсірілді; оркестр, Джонс, Лансбери және Бронфман Лос-Анджелесте, Перлман және Мидлер Нью-Йоркте, ал қалғандары Бостон қаласында түсірілді. Әрбір сахна жасыл экран алдында түсірілді, осылайша оркестрдің немесе декорацияның кадрларын олардың артына қоюға болады. Левиннің, суретшілердің және оркестрдің түсірілімдері 1998 жылдың 31 қазанында өтті. Гриерсон Джонспен бірге сахнада ойнайтын фортепиано – ол саундтрек үшін "Rhapsody in Blue" орындаған фортепиано.

Шығару

Fantasia 2000 фильмі 1999 жылдың 9 ақпанында Нью-Йорктегі Нью-Амстердам театрында Диснейдің презентациясы барысында ресми түрде жарияланды, онда «Жануарлар карнавалы» фильмі көрсетілді. Фильмнің тұсаукесері 1999 жылдың 17 желтоқсанында Нью-Йорктегі Карнеги залында бес қалалық концерттік турдың бөлігі ретінде үш күнге созылды. Анимация сахна үстіндегі экранда көрсетілді, ал Левин Филармония оркестрін дирижерлік етіп, музыканы бейнелермен үйлестіру үшін бейнеавтокөрсеткішті пайдаланды. 21 желтоқсанда Лондондағы Корольдік Альберт залында, 22 желтоқсанда Париждегі Шамп-Элизе театрында, 27 желтоқсанда Токиодағы Орчард Холлда және 31 желтоқсанда Калифорния штатының Пасадена қаласындағы Пасадена азаматтық аудиториясында Дерик Инуй жаңа жылдық кеште 2000 долларлық қара галстук шарасы аясында дирижерлік жасады. Жеті қойылымның әрқайсысы 1 миллион доллардан астам тұсқа бітті. Екі фильмде де Рой Диснейдің әртүрлі туындылары (атап айтқанда, «Стиamboat Willie», «Гүлдер мен ағаштар», «Аққар және жеті ер», «Фантазия», «Ұлы тышқан детективі», «Сұлу және ғажайып», «Toy Story 2» және «Динозавр») арқасында жасалған маңызды жаңалықтардың тарихы айтылды. Фильм жеке дискідегі DVD ретінде қолжетімді болды, сонымен қатар «The Fantasia Anthology» атты үш дискілік жинақ шығарылды, онда фильмнің цифрлық көшірмесі, 60 жылдығына арналған «Фантазия» фильмінің жаңартылған нұсқасы және бонус материалдары бар үшінші дискі кірді. 2010 жылдың 30 қарашасында фильм DVD және Blu-ray форматтарында, «Фантазиямен» бірге және төрт дискілік DVD және Blu-ray жинағы түрінде шығарылды. Blu-ray нұсқасы фильмді 1080p жоғары ажыратымдылықтағы бейне және DTS HD Master Audio 7.1 айналмалы дыбысымен ұсынады. Фильм 2011 жылдың 30 сәуірінде «Disney Vault» мораторийіне қайтарылғаннан кейін көрсетімнен алынды. Фильм, «Фантазиямен» және 2018 жылғы «Celebrating Mickey» жинағымен бірге (Steamboat Willie-ден бастап Get a Horse! дейінгі 13 Микки Маус мультфильмін қамтитын), 2021 жылы АҚШ-тың Disney Movie Club клубының эксклюзивті «The Best of Mickey Collection» (Blu-ray/DVD/Digital) жинағының құрамында қайта шығарылды. Екі фильм де 2021 жылы алғаш рет көптеген АҚШ стриминг платформаларында, соның ішінде Movies Anywhere және оның сатушыларында кеңінен таралды.

Fantasia 2000 was officially announced on February 9, 1999 during a Disney presentation at the New Amsterdam Theater in New York City which featured a screening of The Carnival of the Animals. The film premiered at Carnegie Hall in New York City on December 17, 1999 for three nights as part of a five city concert tour. The animation was presented on a screen above the stage while Levine conducted the Philharmonia Orchestra with a video auto cue to time the music to the images. Performances followed at the Royal Albert Hall in London on December 21; the Théâtre des Champs Élysées in Paris on December 22; the Orchard Hall in Tokyo on December 27; and the Pasadena Civic Auditorium in Pasadena, California on December 31, where Derrick Inouye conducted as part of a black tie $2,000 per head New Year's Eve event. Each of the seven performances cost over $1 million. with both featuring a specially made introduction in which Roy gives a history of key innovations brought by various Disney productions (specifically Steamboat Willie, Flowers and Trees, Snow White and the Seven Dwarfs, Fantasia, The Great Mouse Detective, Beauty and the Beast, Toy Story 2 and Dinosaur). While it was available as a single disc DVD, a three disc set titled The Fantasia Anthology was released, including a digital copy of the film, a restored print of Fantasia to commemorate its 60th anniversary, and a third disc containing bonus features. On November 30, 2010, the film was issued for DVD and Blu ray in a single and two disc set with Fantasia and a four disc DVD and Blu ray combo pack. The Blu ray transfer presents the film in 1080p high definition video with DTS HD Master Audio 7.1 surround sound. The film was withdrawn from release after its return to the "Disney Vault" moratorium on April 30, 2011. The film, along with Fantasia and the 2018 compilation Celebrating Mickey (containing 13 Mickey Mouse shorts from Steamboat Willie to Get a Horse! ), was reissued in 2021 as part of the U. S. Disney Movie Club exclusive The Best of Mickey Collection (Blu ray/DVD/Digital). Both films were also broadly released for the first time in 2021 on multiple U. S. purchased streaming platforms, including Movies Anywhere and its retailers.

Саундтрек

Walt Disney Records 1999 жылғы 30 қарашада АҚШ-та және халықаралық деңгейде Sony Classical лейблімен фильмнің саундтрегінің шектеулі 60,000 данасын шығарды. 60 минуттық альбомда Левин Лондонның AIR студиясында Philharmonia Orchestra оркестріне «Rhapsody in Blue» және «The Sorcerer's Apprentice» шығармаларын дирижерлік етіп, ал қалған алты тректі Medinah Temple-де жасалған жазбаларды пайдаланып Chicago Symphony Orchestra оркестрімен орындайды. Саундтрек 2000 жылғы шілдеде Billboard Top Classical Albums тізімінде бірінші орынға көтерілді. Fantasia 2000 Deluxe Read Along кассетасы мен CD-сіне Пэт Кэрроллдың оқып беруімен «Pomp and Circumstance» және «The Sorcerer's Apprentice» туралы екі трек енгізілген. Жиынтыққа фильмнің суреттерін қамтитын 44 беттік кітап қоса берілген.

Кассалық жинақ

Fantasia 2000 алғаш рет 1 қаңтардан 30 сәуірге дейін төрт ай бойы IMAX кинотеатрларында көрсетілді, бұл форматта шыққан алғашқы толық метражды анимациялық фильм болды. Фильмді IMAX форматында шығару идеясы Дик Кукпен студия фильмге «оқиғаның мәнділігін» сезіндірудің ең жақсы жолы туралы өткізген келісімдерде туындады. Рой Дисней оның әдеттегі көркем фильмдерден өзгешелігіне байланысты психологиялық артықшылыққа ие екеніне сенді. Лос-Анджелестегі көрсетілімдер үшін төрт апта ішінде құны шамамен 4 миллион доллар болатын 622 орындық уақытша кинозал салынды, себебі Дисней фильмді қаладағы Калифорния ғылым орталығындағы жалғыз IMAX кинотеатрында төрт ай бойы ғана көрсету туралы келісімге келе алмады. Дисней фильмді көрсеткен басқа IMAX кинотеатрларында эксклюзивті көрсету ережесін сақтады, бұл оның көрсетілімін шектеді. Әр кинозал музей сияқты көрмелермен, оқу материалдарымен және үлкен дисплейлермен безендірілді. Әлем бойынша 75 кинотеатрда көрсетілгеннен кейін, фильм Солтүстік Америкадағы 54 кинотеатрда ашылу күні 2,2 миллион доллардан астам табыс әкелді, орташа есеппен кинозал басына 41 481 доллар, ал 14 нарықтағы 21 экраннан 842 000 доллар түсті. Бұл IMAX кинотеатрындағы кез келген фильм үшін ең жоғары табыс рекордын жаңартты және бұрын шығарылған IMAX фильмдерінің ең жоғары апталық көрсеткіштерін басып өтті. Оның үш күндік дүниежүзілік табысы 3,8 миллион доллардан асты, бұл әлемдегі 18 кинотеатрда тағы бір рекордты орнатты. Fantasia 2000 30 күн ішінде бүкіл әлем бойынша 21,1 миллион доллар, ал IMAX көрсетілімінің соңында 64,5 миллион доллар табыс тапты. 2000 жылдың 16 маусымында АҚШ-тағы 1313 кинотеатрда көрсетілгеннен кейін, фильм ашылу күні қосымша 2,8 миллион доллар табыс әкелді, бұл кассада он бірінші орынға ие болды. Бұл IMAX форматында жарық көргеннен кейін шамамен жарты жыл өткен соң болды, бұл кең таралған көрсетілімнің демалыс күндеріндегі табысын азайтуы мүмкін. Fantasia 2000 көрсетілгеннен бері бүкіл әлем бойынша 90,8 миллион доллардан астам табыс тапты, оның 60,7 миллион доллары АҚШ нарығынан, ал қалғаны шетелдегі кассадан түскен.

Сыни жауап

Rotten Tomatoes сайтында «Fantasia 2000» фильміне берілген келісім көрсеткіші, негізінде жасалған рецензиялар бойынша құрайды, ал орташа бағасы болып табылады. Оның тұжырымы: «Бұл фильм әдемілер мен балаларға ортақ көңілді көрініс сыйлайды». Metacritic сайтында фильмнің 27 сыншының бағасы бойынша салмақты орташа есебі 100 балдық жүйе бойынша 59 баллды құрайды, бұл «аралас немесе орташа рецензиялар» екенін көрсетеді. Entertainment Weekly журналы «B−» бағасын берді; оның рецензенты Брюс Фретц Симфония №5-ті «ақылға сыймас абстрактілі» деп, фортепианолық концерт №2-ні «ұсынысқа лайық дәстүрлі» деп, ал «Rhapsody in Blue» музыкаға үйлесімді келгенін айтты, бірақ «Pomp and Circumstance» «түсініксіз түрде діни китчті шақырады». Рецензия IMAX экранында «Солдат шәкірті» фильмінің жеткіліксіз сапасы туралы сынмен аяқталады. Variety журналының Тодд Маккарти ескі «Fantasia» тым ұзақ және ресми болса, оның «75 минуттық жалғасы тым жеңіл және жеңіл» екенін атап өтті. Ол фильмді «қаны толған, қанағаттандырарлық тамақ емес, дәмді тағамдар жиынтығы» деп қорытты. 1999 жылғы желтоқсанда «Chicago Sun Times» газетінде Роджер Эберт фильмге төрт жұлдыздың үшеуін берді. Ол кейбір анимацияларды (мысалы, өзінің сүйікті бөлігі – Firebird Suite) «күшті» деп сипаттады, бірақ басқаларын, мысалы, Симфония №5-тегі абстрактілі үшбұрыштар биін «сәл жаяу жүргінші» деп ойлады. Ол «Көктегі рапсодия» мен оның байланысқан оқиғаларын жоғары бағалап, оның стилі Людвиг Бемельманның «Маделин» сурет кітаптарын еске түсіретінін айтты. Ол «Pines of Rome» фильмінің IMAX форматында жақсы көрінетініне және фортепианолық концерт №2 «өздігінен тұрған фильм ретінде керемет ойналғанына» назар бөлді, ал «Солдат шәкірті» «фильмнің қалған бөлігі сияқты визуалды өткір емес» деп тапты. Дегенмен ол фильмді тұтастай алғанда «керемет ойын-сауық» деп сипаттады. The New York Times газетінің киносыншысы Стивен Холден фильмнің «көп жағдайда тек компанияның тауарларын жарнамалау үшін ғана жұлдыздары бар алып корпоративтік жарнама секілді сезілетінін» жазды, сонымен қатар фильмнің «көрінісі мен тақырыбында ерекше жаңашыл емес» екенін атап өтті. Time журналының Ричард Корлис фильмге оң баға беріп, «Pines of Rome» фильмін «рухани күшті, көтеріңкіге қабілетті» және фортепианолық концерт №2-ні «дәстүрлі және компьютерлік анимацияның керемет үйлесімі» деп сипаттады. Ол «От құсын» 1997 жылы шыққан жапондық анимациялық фильм «Принцесса Мононоке»мен салыстырды. Брайан Сибли 2000 жылғы маусымда Британдық кино институтының ай сайын шығатын журналы Sight & Sound-та негізінен жағымсыз пікір жазды. Ол фильмде комедиялық және пасторальдық сәттер болғанын атап өтсе де, «ескі «Fantasia» арқылы жүретін тақырыптар – жарық пен қараңғылық арасындағы күрес, хаос пен тәртіп арасындағы соғыс, жақсылықтың соңғы жеңісі – осы жаңа нұсқада тек әлсіз көрініс табады» деді. Ол фильмнің оркестрлік көрінісін «Өмір мен өлім мәселесі» (1946) фильміндегі сахналармен салыстырды және Симфония №5-тегі CGI-дің «Toy Story» фильмінің техникалық қасиеттерінен кем екенін ойлады. Сибли фильмнің сапасы біркелкі емес екенін айтып, «Pines of Rome» фильмінің «көктемді» ашылуын бөліп көрсетті, бірақ «оның сиқыры содан кейін шексіз жалықтырумен басылды», сәби кит ата-анасымен қайта қосылғанда. «Pomp and Circumstance» фильмінде «ұятсыз шалаң анимация» бар екенін, бірақ Дональдтың күлкілі әзілдерімен құтқарылғанын айтты, сонымен қатар «күшті сызықтары мен жарқын, жалпақ түстері ретро» және «Диснейдің классикалық әсемдігі мен шикі табиғи зорлық-зомбылығы» бар «От құсы» сюитасы фильмнің ең табысты бөлімдері екенін, «ирониялық түрде бұрынғы заманға оралатынын» атап өтті.

On Rotten Tomatoes, Fantasia 2000 holds an approval rating of based on reviews, with an average rating of Its consensus reads: "It provides an entertaining experience for adults and children alike." On Metacritic, the film has a weighted average score of 59 out of 100 based on 27 critics, indicating "mixed or average reviews". Entertainment Weekly gave a "B−" rating; its reviewer, Bruce Fretts, called Symphony No. 5 "maddeningly abstract", Piano Concerto No. 2 "charmingly traditional" and thought Rhapsody in Blue fit well to the music, but Pomp and Circumstance "inexplicably inspires biblical kitsch". The review ends with a criticism of the inadequate quality of The Sorcerer's Apprentice on the IMAX screen. Todd McCarthy of Variety pointed out that while the original Fantasia felt too long and formal, its "enjoyable follow up is, at 75 minutes, simply too breezy and lightweight". He summarized the film "like a light buffet of tasty morsels rather than a full and satisfying meal". In his December 1999 review for the Chicago Sun Times, Roger Ebert gave the film a rating of three stars out of four. He described some of the animation (such as Firebird Suite, his favorite segment) as "powerful", though he thought others, like the dance of the abstract triangles in Symphony No. 5, to be "a little pedestrian". He admired Rhapsody in Blue and its interlocking stories, pointing out its style was reminiscent of the Madeline picture books by Ludwig Bemelmans. He thought Pines of Rome presented itself well in the IMAX format and found the Piano Concerto No. 2 played "wonderfully as a self contained film", while he found The Sorcerer's Apprentice to be "not as visually sharp as the rest of the film". He nonetheless described the film overall as "splendid entertainment". Film critic Stephen Holden of The New York Times wrote that the film "often has the feel of a giant corporate promotion whose stars are there simply to hawk the company's wares" while noting the film "is not especially innovative in its look or subject matter." Richard Corliss of Time magazine wrote a positive review of the film, citing Pines of Rome as "a superb, uplifting flight of the spirit" and Piano Concerto No. 2 "a gorgeous blend of traditional and computer animation". He drew a comparison to The Firebird with the 1997 Japanese animated film Princess Mononoke. Brian Sibley wrote a mostly negative review in Sight & Sound, a monthly magazine published by the British Film Institute, in June 2000. He pointed out that though the film includes moments of comedy and pastoral, "the themes running through the old 'Fantasia' – the struggle between light and dark, the war between chaos and order, the ultimate triumph of goodness – find only a pale equivalent in this new version". He compared the film's orchestra set to scenes from A Matter of Life and Death (1946) and thought the CGI in Symphony No. 5 lacked the technical qualities of Toy Story. Sibley argued the film lacked an even quality, highlighting Pines of Rome with its "breathtaking" opening before "its magic has been overtaken by chronic boredom" when the baby whale reunites with his parents. Pomp and Circumstance, he thought, contained "shamefully sloppy animation" but is saved by Donald's comical gags, but pointed out Rhapsody in Blue, with its "strong lines and vivid, flat colours that are fashionably retro", and the "classic Disneyesque exquisite beauty and raw natural violence" in Firebird Suite, as the film's most successful segments as they "ironically, hark back to older times".

Марапаттар

Наградалар санаты атауы Нәтижесі 28-ші Энни сыйлығы Анимациялық театрлық көркем фильмдегі ең үлкен жетістік Уолт Дисней Пикчерс Төлшем анимациясы үшін ең үздік жеке жетістік Эрик Голдберг Анимациялық көркем фильмдегі өндіріс дизайны үшін ең үздік жеке жетістік Сьюзан МакКинси Голдберг Анимациялық көркем фильмдегі өндіріс дизайны үшін ең үздік жеке жетістік Пол Брицци, Гатан Брицци және Карл Джонс Сюжеттік тақтада ең үздік жеке жетістік Тед К. Кирси 43-ші Грэмми сыйлығы Кино, теледидар немесе басқа визуалды медиа үшін жинақ саундтрек альбомы Джеймс Левин және Чикаго симфониялық оркестрі 12-ші PGA Алтын Лаурел сыйлығы Театралдық фильмдер үшін көрегейлік сыйлық 1-ші Финикс фильм сыншыларының сыйлығы Ең үздік анимациялық фильм Ең үздік отбасылық фильм

Кредиттер

Ескерту: Барлық сегменттер Дирижер Джеймс Левинмен Чикаго симфониялық оркестрі орындады, басқаша белгіленбесе. Сегмент құрамы Тірі әрекет көріністері Симфония No. 5 До минорында, I. Allegro con brio Римнің қарағайлары Рапсодия көгілдір Пианино концерті No. 2 Фа мажорда, Allegro, Op. 102 Жануарлар карнавалы (Le Carnival des Animaux), Финал Сиқыршының шәкірті Салтанатты марш – 1, 2, 3 және 4 От құсы сюитасы – 1919 жылғы нұсқасы.

Қысқа метражды фильмдер және тоқтатылған жалғасы

Үшінші фильмнің түсірілімі 2002 жылы «Fantasia 2006» деген жұмыс атауымен басталды. 2004 жылы белгісіз себептермен жоба тоқтатылғанға дейін, фильмге Пиксота Ханттың «Бірінен соң бірі» және Роджер Аллерстің «Кішкентай отпақ қызы» енгізу жоспарланған еді. Алайда, ұсынылған бөлімдер жеке қысқаметражды фильмдер түрінде жарық көрді. «Destino» – 2003 жылы The Walt Disney Company компаниясы шығарған анимациялық қысқа фильм. «Destino» ерекшелігі – оның өндірісі 1945 жылы басталды, ал толыққанды аяқталуына 58 жыл уақыт кетті. Бұл жоба бастапқыда Уолт Дисней мен испан сурреалистік суретшісі Сальвадор Далидің бірлескен жұмысы болды. Музыкасын мексикалық ән жазушы Армандо Домингес жазды, ал орындаушысы – Дора Лус. 1999 жылы Уолт Диснейдің жүрегіндегі туысы Рой Э. Дисней «Fantasia 2000» жобасымен жұмыс істеп жүргенде, ұмытылған жобаны тауып, оны қайта жандандыруға шешім қабылдады. Кейіннен ол «Fantasia 2000» DVD және Blu-ray нұсқаларының бонус материалы ретінде шығарылды. «Lorenzo» – 2004 жылы Walt Disney Feature Animation студиясы түсірген американдық анимациялық қысқа фильм. Фильмде Лоренцо есімді мысықтың өзінің құйрығының жеке өмірге ие болғанын танып, қатты қайғыруы туралы айтылады. Режиссері – Майк Габриэль, продюсері – Бейкер Бладворт. Алғаш рет 2004 жылдың 6 наурызында Флорида кинофестивалінде көрсетілді, содан кейін «Raising Helen» фильмінен бұрын көрсетілді, бірақ фильмнің DVD нұсқасында орын алмады. Фильмнің түсірілімі 1943 жылы басталды, бірақ кейінге шегерілді. Кейіннен ол «Destino»мен бірге табылған еді. «One by One» – Pixote Hunt режиссерлік еткен, Walt Disney Pictures компаниясы 2004 жылдың 31 тамызында «The Lion King II: Simba's Pride Special Edition» DVD нұсқасының қосымша материалы ретінде шығарған анимациялық қысқа фильм. «The Little Matchgirl» – 2006 жылы Роджер Аллерс режиссерлік еткен және Дон Хан продюсерлік еткен анимациялық қысқа фильм. Ол Ханс Кристиан Андерсеннің 1845 жылы жарық көрген «Мачтармен кішкентай қыз» атты түпнұсқа әңгімесіне негізделген.