Кіріспе
Манист ұлттық орманы – Мичиганның Төменгі жарты аралында орналасқан ұлттық орман. Оның жалпы ауданы ... құрайды. Ол 1938 жылы құрылған, ал 1945 жылы әкімшілік мақсаттар үшін Хьюрон ұлттық орманымен біріктіріліп, Хьюрон-Манист ұлттық ормандары құрылды. Дегенмен, олар екі жеке орман бірлігі болып табылады, себебі олар байланысқан емес. Бұл аймақ жаяу серуендеу, балық аулау, кемпинг, қайықпен жүзу, қар көлігімен жүру, көлденең шаңғы тебу және аң аулау үшін танымал. Солтүстік ел жолы осы арқылы өтеді және 11 шақырымдық Манист өзені жолымен 23 шақырымдық айналымды құрайды. Төменгі жарты аралдағы ең биік нүкте – Брайар төбесі (1706 фут) осы жерде орналасқан. Манист ұлттық орманы – біртұтас масса емес, жеке меншік және қалалармен бөлінген "мозаика" тәрізді. Орман бас штабы Мичиган штатының Кадиллак қаласында орналасқан.
The Manistee National Forest is a national forest located in the Lower Peninsula of Michigan. It has a total area of It was established in 1938, and combined with the Huron National Forest in 1945 for administrative purposes, creating the Huron Manistee National Forests. However, they are two separate forest units, as they are not connected. The area is popular for hiking, fishing, camping, boating, snowmobiling, cross country skiing and hunting. The North Country Trail passes through it, and connects with the 11 mile Manistee River Trail to form a 23 mile loop. The highest point in the lower peninsula, Briar Hill (1,706 ft), is located here. The Manistee National Forest is not one continuous mass, but is a "mosaic" broken by private property and towns. The headquarters for the forest is in Cadillac, Michigan.
Тарих
Ұлттық ормандардың арасында ерекшелігімен көзге түсетін Манисти ұлттық орманы, ағаш кесу дәуірі аяқталғаннан кейін салықтан түскен жерлер мен сатып алынған жерлерден құрылды. Үлкен аумақтағы кесілген орман жерлері егін шаруашылығына аса қолайлы емес еді, ал 1930 жылдарға дейін орманның көп бөлігі өсімдіктермен жаңаруға үлкермеді. 1920 жылдары Мичиганда орманды қайта жаңарту және қорғау ісі дами бастағанда, АҚШ бойынша қалған ормандар мен жабайы табиғатты сақтауға бағытталған қозғалыс пайда болды, оның ішінде президент Теодор Рузвельт басшылығымен федералдық деңгейде де. 1938 жылы президент Франклин Д. Рузвельт Манисти ұлттық орманын құрды. Оның басты мақсаты – жақында құрылған Азаматтық консервациялық корпус арқылы кесілген аймақтарды қайта отырғызу болды. Бұл корпус Ұлы депрессия кезінде жас жігіттерді жұмыспен қамтыды және Мичиганның шөлейт жерлерінің көп бөлігін қайта отырғызуға жауапты болды.
География
Жер бедері негізінен шөгінді тау жыныстарымен қамтылған орманды, оның үстінде мұздық қалдықтарының қалың қабаты жатыр, қалыңдығы 300 метрге дейін жетеді. Мұздық мореналар, су тасқынынан пайда болған жазықтар, дельталар, көлдік шөгінділер және ежелгі жағалаулар жиі кездеседі. Осы ландшафттардың топырағы көбінесе құмнан тұрады. Мұздық шөгінділеріндегі сулы горизонттар кең таралған және жыл бойы тұрақты түрде мыңдаған шақырымдық суық су ағындарын сумен қамтамасыз етеді. Орман қатты ағаштар мен қарағайлардың қосындысынан тұрады, ал қызыл қарағай (pinus resinosa) ең көп таралған түрі болып табылады. Мичиган ұлттық ормандарының барлығына тән ерекшелік – 1930 жылдары Азаматтық консервациялық корпус отырғызған үлкен, түзу қатардағы қызыл қарағайлар. Бүгінде олардың көпшілігі 75 футтан (23 метрден) биік және ағаш сатудан түсетін кірістің маңызды көзі болып табылады. Солтүстік Америкадағы ең ірі, біріккен қызыл қарағай плантациясы Манисти ұлттық орманында орналасқан, ол Келлог плантациясы деп аталады. Жер аумағының кему ретімен Манисти ұлттық орманы Лейк, Невейго, Вексфорд, Манисти, Мейсон, Осеана, Мускегон, Мекоста және Монткэлм округтерінің аумағында жатыр. Болдуин және Манистиде жергілікті рейнджерлік округтік кеңселер орналасқан. Lumberjack 100 – 100 мильдік (160 шақырымдық) тау велосипедімен өтетін ультра-эндуранс жарысы жыл сайын оның шегінде өткізіледі. Ұлттық орман жерлерінде кемпинг жасау USFS веб-сайтында берілген нұсқауларды орындасаңыз тегін. Дегенмен, кейбір қарапайым кемпингтерде орын брондау немесе кемпинг ақысы талап етілуі мүмкін. Отын кесу үшін ағаш кесуге рұқсат алу қажет. Ағаш кесуге берілген рұқсат тек Манисти ұлттық орманы үшін ғана жарамды және Хьюрон ұлттық орманына қатысты емес.
Ерекшеліктері
Нордхаус құмды даласы – Манисти ұлттық орманның бірегей ерекшелігі. Мичиган көлінің шығыс жағалауында орналасқан, салыстырмалы түрде кішкентай бұл аймақ АҚШ-та көл жағалауындағы құмдық экожүйесі бар санаулы жабайы аймақтардың бірі болып табылады. Көптеген құмдықтардың жасы 3500–4000 жыл, ал кейбіреулері көлден шамамен 43 метр биікке жетеді. Нордхаус құмды далалары арша, қарағай және шырша сияқты ағашты өсімдіктермен араластырылған. Ландшафтты көптеген кішкентай су тобырлары мен батпақтар безендіреді, ал көптеген құмдықтарды құмдық шөп жабады. Жағажай кең және құмды. Бриар Хилл – Мичиганның Төменгі түбегіндегі екінші ең биік нүкте, оның биіктігі 1706 футқа жетеді. Ол мұздық текті және негізінен екінші буын қатты ағаштардан тұрады. Басына белгіленген жол жоқ, сондықтан айналадағы аймақтардың көрінісі шектеулі. Ескі болаттан жасалған өрт мұнарасының негізі әлі де сақталған, сондай-ақ USGS зерттеу белгісі де бар, онда бұл төбе «Брайер Хилл» деп қате жазылған. Каберфае Пикс шаңғы және гольф курорты Манисти ұлттық орманның ішінде, көлдің әсерінен көп қар жауатын Каберфае Хиллс аймағында орналасқан. Оның ресми ашылуы 1938 жылдың қаңтарында болды, бұл оны АҚШ-тағы ең көне шаңғы курорттарының біріне айналдырды. Оның шекаралары арқылы бірнеше өзендер ағып өтеді, ең ірілері – Манисти, Пере-Маркетт, Пайн, Мускегон және Кішкентай Манисти. Бұл өзендер ағаш өндіру кезеңінде ағаштарды диірмендерге тасымалдау үшін маңызды болды, ал қазір каноэмен жүзу, балық аулау, аң аулау және жаяу серуендеу үшін танымал орындарға айналды. Жаяу серуендеуге арналған көптеген аймақтардың ішінде 23 шақырымдық дөңгелек жол бар, ол Манисти өзені жолы мен Солтүстік елдік көрікті жолынан құралған. Бұл дөңгелекке Қызыл көпір мен Ситон сағасы (Манисти өзені жолы) және Марилла мен Жоғарғы өзен жолының бастапқы нүктелерінен (Солтүстік елдік көрікті жолы) кіруге болады. Көптеген саяхатшылар бүкіл жолды 2–3 күнде басып өтеді, түнде кемпингтік лагерьлер құрып демалады.