Кіріспе
HMS Detroit - Корольдік теңіз флотының 20 зеңбірекпен қаруланған шлюпы, 1813 жылдың шілдесінде суға түсіріліп, 1812 жылғы соғыс кезінде Эри көлінде қызмет етті. 1813 жылдың 10 қыркүйегінде Эри көліндегі шайқаста американдықтар оны басып алғанға дейін ол Эри көлі эскадрильясындағы ең қуатты британдық кеме болды. «Детройт» АҚШ Әскери-теңіз флотына алғашқы USS Detroit ретінде қабылданып, қызметке кірісті. Алайда, ол настолько зақымданғандықтан, соғыста одан әрі қатыспады. Соғыстан кейін «Детройт» 1833 жылға дейін Преск-Айл қасындағы Мизери шығанағында сақтау үшін батырылды, содан кейін қайтадан суға көтеріліп, коммерциялық мақсатта пайдалануға бейімделді. 1841 жылы «Детройт» Нью-Йорк штатының Буффало қаласында тек қана кеме қаңқасына айналдырылды және оны Ниагара шарлауына жіберу ниетімен сатып алынды. Жоспар сәтсіз аяқталып, шарлауға жетпес бұрын «Детройт» бір сайға тіреліп, қирады.
Дизайн және сипаттама
1812 жылдың қарашасында британдықтар американдықтардың Ұлы көлдерге басымдық алу жоспарын білді. Жауап ретінде британдықтар Үсті Канаданың Амхерстбург қаласындағы Амхерстбург Корольдік теңіз кеме жасау орнында жаңа кеме құрылысын тапсырды. Кеменің дизайны «Королева Шарлотта» кемесінің дизайнымен бірдей болды, ол өзі теңіздік шлюптер негізінде жасалған. Дизайнды Ұлы көлдердегі қызметке бейімдеу үшін шебер кеме жасаушы Уильям Белл өзгертті. Кеменің тоннажы 305 тоннаны құрады (bm), ал перпендикулярлар арасындағы ұзындығы 92 фут (28 м), ені 26 фут (8 м), бортының тереңдігі 11 фут (3 м) және суға бату тереңдігі 12 фут (4 м) болды. 1813 жылы американдықтар басып алғаннан кейін «Детройт» кемесінің өлшемдері 126 фут (38 м) ұзындығы, 28 фут (9 м) ені және 12 фут суға бату тереңдігі деп хабарланды, бірақ бұл Джесси Эллиоттың жүлде сотынан үлкен төлемдер алу үшін кемені үлкен етіп көрсету әрекеті ретінде жарамсыз деп танылды, себебі бұл пропорциясыз өлшемдерге әкелді. Американдықтар кеменің сусыруын көрсетпеген. Дизайндық суреттер сақталмаған, бірақ заманауи суреттерге сүйенсек, «Детройт» кемесінің жоғарғы палубасы корвет стилінде, 20 зеңбірекке арналған тесіктермен жасалған. Кеме төрт ұзын зеңбірек және он алты каронадемен қарулануы жоспарланған. Алайда, 1812 жылғы соғыс кезінде британдықтардың Амхерстбургті қайта жабдықтау мүмкіндігі болмағандықтан, шлюп Эри көлі эскадрильясының басқа кемелерінен және Форт Малденнен алынған қарулармен жабдықталды. Әртүрлі қару-жарақ құрамында 24 фунттық бір каронаде, бір каронаде, екі 24 фунттық ұзын зеңбірек, бір 18 фунттық ұзын зеңбірек (повороттық тіреуде), алты ұзын зеңбірек және сегіз ұзын зеңбірек болды. Эри көлі шайқасында кемеде 150 адамнан тұратын экипаж болды.
No design drawings remain, though from contemporary art, Detroit was seen to have a flush, corvette style upper deck, pierced for 20 guns. The ship was designed to be armed with four long guns and sixteen carronades. However, due to the inability of the British to resupply Amherstburg during the War of 1812, the sloop of was armed with a mix of guns taken from other ships in the Lake Erie squadron and from Fort Malden. The hodgepodge armament was composed of one 24 pounder carronade, one carronade, two 24 pounder long guns, one 18 pounder long gun on a pivot, six long guns and eight long guns. At the Battle of Lake Erie, the ship had a company of 150.
Құрылыс және мансап
Детройт құрылысы 1813 жылдың қаңтар айында басталды, бірақ Уильям Белл жеткілікті кеме жасаушылары жоқ екенін шағымдағаннан кейін, кешігулер дер кезінде басталды. Құрылыс британдық жабдықтау желілеріне қосымша салмақ салды, кемеге 1500 фут (457 м) емен ағашы, 200 емен тізе және 7000 фут (2134 м) қарағай ағашы мен тақтайлар қажет болды. Сонымен қатар, желкендерге мата, бұрандалар, шортаңдар мен дедеайз жетіспеді. Кингстоннан (Жоғарғы Канада) келген кеме жасаушылардың күшімен сәуір айында кеменің қапталуы басталды. Бірақ бұл көп ұзамай тоқтап қалды, өйткені бригада генералы Генри Проктер кеме жасаушыларға армия үшін канонерлік қайықтар құрылысына күш салуға бұйрық берді. 1813 жылдың 27 сәуірінде Детройтқа арналған қару-жарақ Йорк шайқасында жаулап алынды. Корольдік флоттың командирі Роберт Барклей маусым айында Эри көлі эскадрильясының басқаруын қабылдау үшін келді. Маусым және шілде айларында Барклей мен Эри көлі эскадрильясы бірнеше рет Лонг-Пойнтқа күшейту күштері мен Детройтқа арналған жабдықтарды күту үшін сапар жасады. Барклейдің американдық әріптесі Оливер Хазард Перри де Пут-ин-Бэйде жаңа, қуатты кемелер салып жатты және олар Детройт іске қосылғанға дейін аяқталды. Барклей Детройт аяқталуын күту үшін Амхерстбургке шегінуге мәжбүр болды. Осы уақытта Перри Лонг-Пойнтты блокадалап, Амхерстбургке қосымша жабдықтардың келуін тоқтатты. Амхерстбургтегі жағдай нашарлағандықтан, Проктер мен Барклей Барклейдің Перридің американдық эскадрильясына қарсы тұруы керек екеніне келісті. "Детройт" шілде айының ортасында суға түсіріліп, тамыз айында Барклейдің флагманы ретінде Корольдік флотқа қабылданып алынды. Йорк шайқасында жаулап алынған қаруларсыз Барклей "Детройтты" эскадрильяның басқа кемелерінен және Форт-Малденнен алынған қарулармен қаруландыруға мәжбүр болды. Қарулардың өзі жақсы жағдайда болмады, өйткені оларда кремний құлыптары болмады және оларды ату үшін баламалы және сенімсіз тәсілдер қажет болды. Желкендер үшін "Королева Шарлоттадан" алынған қосалқы жиынтық пайдаланылды. Сонымен қатар, эскадрильяда теңізшілер жетіспеді, экипаждар Проктердің әскерінен келген сарбаздармен толықтырылды.
Эри көлінің шайқасы
Барклей және оның эскадрильясы 1813 жылдың 9 қыркүйегінде Амхерстбургтен шығып, американдық эскадрильяны шайқасқа шақыруды көздеді. Екі күш 10 қыркүйекте кездесті, ал Барклейдің шайқас құрамында екінші болып тұрған «Детройт» Перридің флагманы «Лоренспен» кездесті. «Детройт» бұл шайқасты 24 фунттық ұзын зеңбірегінен «Лоренске» бағытталған бір оқпен бастады. Оқ сәтті тимеді, бірақ «Детройттың» екінші оғы дәл тиді. «Лоренс» және «Ариэль» мен «Скорпион» бригтері «Детройтпен» шайқасты, «Лоренс» «Детройтпен» бір-біріне залптар жасады. «Королева Шарлотта» шайқас желісімен жоғары жылжып, «Лоренске» қарсы күшін қосты, оны ауыр түрде зақымдап, ақырында американдық кемені шайқастан шығарды. Бұл Перриді командасын «Ниагараға» көшіруге мәжбүр етті. Осы кезде Барклей жарақат алды, ал «Детройт» командасы лейтенант Джордж Инглистің басқаруына өтті. Перри «Ниагараға» ауысқаннан кейін, кемесін американдық шайқас желісімен жоғары жылжытып, британдық флагманды шайқасқа тарту үшін «Детройтке» жақындады. «Детройт» «Ниагараға» оқ атуды бастады, бірақ сол кезде ол ауыр зақымдалған және экипажы шаршаған еді, ал «Ниагара» осы уақытқа дейін шайқасқа көбінесе қатыспаған болатын. «Ниагара» британдық кемені жақындан ұстап алу үшін «Детройттың» бауынан өтуге тырысты. Осы уақытқа дейін «Ниагараға» қарсы шыға алмаған «Королева Шарлотта» американдық кемеге шабуыл жасауға әрекеттенді. Алайда, осы әрекеті барысында «Детройттың» мачталарына ілігіп, екі кеме бір-біріне бекініп, қозғалмай қалды. «Ниагара» екі британдық кеме өзара ажырасуға тырысқанда оқ атуын жалғастырды, оларға елеулі залал келтірді. Ажырасып болғаннан кейін «Королева Шарлотта» туын түсірді, одан кейін «Детройт» және британдық эскадрильяның қалған бөлігі де солай істеді.
Америкалық қызмет
Британдық жүлделері Пут-ин-Бейге әкелініп, кеменің батуын болдырмау үшін тоқтатылды. Америкалықтар өздерінің жүлделерін – «Детройт» және «Королева Шарлотта» кемелерін – ауруханалық кемелер ретінде пайдаланды. 13 қыркүйекте күлді дауыл көлге соқты және екеуінің де мачталарын сындырып, бұрыннан зардап шеккен кемелерге қосымша нұқсан келтірді. Жарақат алғандарды Пенсильвания штатының Эри қаласына жеткізгеннен кейін, екі британдық кеме іс жүзінде корпустарға айналды. 1814 жылы мамыр айында «Огайо» кемесі Пут-ин-Бейде «Детройт» және «Королева Шарлотта» жүлделерін жарақтап беруге көмектесті және қарашада Эриге конвоймен сүйреп әкелді. Сол жерде кемелер соғыс аяқталғанша қабылдау кемелері ретінде қолданылды. 1815 жылы Гент шарты ратификацияланғаннан кейін, америкалықтар кемені сақтау үшін Преск-Айл шығанағындағы Мизери шығанағына батырды. 1816 жылы Ұлы көлдерді демилитаризациялаған Рэш-Багот шарты күшіне енді; шарты әр елді Жоғарғы Ұлы көлдерде екі соғыс кемесімен шектеді. 1825 жылы 8 тамызда АҚШ үкіметі Эри көліндегі бекетін жабып, су астындағы «Детройт» және басқа кемелерді Нью-Йорк штатының Рочестер қаласының саудагері Бенджамин Х. Браунға сатты. Ол 1836 жылғы 20 маусымда оларды Эридің Джордж Майлзге сатқанға дейін олармен ештеңе істемеді. Майлз «Детройтты» көтеріп, оны сауда баржасы ретінде жабдықтады. Ол 1841 жылға дейін Ұлы көлдерде жұмыс істеді, содан кейін Нью-Йорк штатының Буффало қаласында корпустың қалдығы ретінде тоқтатылды.
Тағдыр
1841 жылы қыркүйекте бір топ саудагер Ниагара шарлауында көрермендерге тамаша көрсету үшін кеменің қаңқасын сатып алды. Олар оны қайтадан желкенмен жабдықтады және Ниагара шарлауының үстінен жіберіп, шарлаудан төмен құлап, оның табанына ұшырар деген үмітте болды. Бірақ, Детройт шарлауға жетпей тұрып, сайға тұрып қалды. Кеменің денесі ақырында сол жерде бұзылып кетті.