Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1812–1880 жылдары өмір сүрген австралиялық саясаткер
Australian politician (1812–1880)
Сэр Джеймс Милн Уилсон (1812 жылғы 29 ақпан – 1880 жылғы 29 ақпан) – 1869 жылдан 1872 жылға дейін Тасманияның премьер-министрі қызметін атқарған австралиялық отар саясаткері.
Sir James Milne Wilson (29 February 1812 – 29 February 1880) was a colonial Australian politician who served as premier of Tasmania from 1869 to 1872.
Өмірбаян
Уилсон 1812 жылы Шотландияның Банф қаласында дүниеге келді. Ол кеме иесі Джон Уилсон мен оның әйелі Барбара Грейдің үшінші ұлы, анасы тарапынан Александр Грей мен оның әйелі Жан Биннің немересі (Биннің Портсойдағы тегін қараңыз). Банф және Эдинбургте білім алғаннан кейін 1829 жылы Ван Димен жеріне (кейін Тасмания) эмиграциялады, практикалық инженерияны оқыды, сосын кеме офицері болды. Ол 14 жыл бойы Каскад сыра зауытымен байланыста болды және оның директоры болды. 1859 жылдың қазан айында ол заң шығару кеңесінде Хобарт өкілі ретінде саяси мансабын бастады, ал 1863 жылдың қаңтарында Уайт кабинетіне портфелі жоқ министр ретінде қосылды. 1868 жылы Эдинбург герцогы Тасманияға келген кезде Уилсон Хобарт қаласының мэрі болды, ал 4 тамыз 1869 жылы премьер-министр және колония хатшысы болып тағайындалды. Оның үкіметі 1872 жылдың қарашасына дейін жалғасты. 1871 жылы Австралияға келген Энтони Троллоп Уилсон туралы жоғары пікірде болды: «Мен Австралияда одан салмақты саясаткерді кездестірмедім деп ойлаймын. Виктория Тасманияны аннексиялауға ниетті. Егер ол мұны істесе, мырза Уилсон бірлескен колониялардың премьер-министрі болуы мүмкін, сонда үлкен жетістіктер күтілуде». 1872 жылы Уилсон Тасмания заң шығару кеңесінің төрағасы болып сайланды және 1880 жылдың 29 ақпанында, 68 жасында қайтыс болғанға дейін бұл лауазымды сақтап қалды («он жетінші» туған күні). 1847 жылы ол Питер Дегравестің қызы Дебора Хоупқа үйленді. Леди Уилсон одан кейін балаларымен бірге қалды. 1873 жылы ол рыцарь атағын алды, ал 1878 жылы ККМГ орденімен марапатталды. Ол қайырымдылығымен және зор халыққа танымал болды. Ол Оңтүстік Тасмания ауыл шаруашылығы қоғамының президенті, комитеттер төрағасы және Тасмания жокей клубының президенті болды. Саясаткер ретінде Уилсон Австралия колониялары арасындағы еркін сауданы қолдауда білігін көрсетті. Ол премьер-министр болып тұрған кезеңде Тасмания 1870 жылы колонияаралық еркін сауда туралы заң қабылдады, бірақ бұл мәселе материкте дамымады. Өте сирек кездесетін жағдайға орай, ол 29 ақпанда дүниеге келді (ол серпіліс күні туған адам) және сол күні 68 жасында қайтыс болды.
Wilson was born in 1812 in Banff, Scotland; the third son of John Wilson, a shipowner, and his wife, Barbara Gray; maternal grandson of Alexander Gray and wife, Jean Bean (See Pedigree of Bean of Portsoy). Educated at Banff and Edinburgh, he emigrated to Van Diemen's Land (later Tasmania) in 1829, studied practical engineering and afterwards became a ship's officer. He was connected with the Cascade Brewery for 14 years and became its manager. He entered politics in October 1859 as member for Hobart in the legislative council, and in January 1863 joined the Whyte cabinet as minister without portfolio. In 1868, at the time of the visit of the Duke of Edinburgh, Wilson was mayor of Hobart and on 4 August 1869 became premier and colonial secretary in a ministry which lasted until November 1872. Anthony Trollope, who came to Australia in 1871, formed a high opinion of Wilson: "I thought I had not met a sounder politician in Australia Victoria is desirous of annexing Tasmania. Perhaps when she has done so, Mr Wilson will become premier for the joint colonies, and then great things may be expected." In 1872, Wilson was elected president of the Tasmanian Legislative Council, and held this position until his death on 29 February 1880, on his "seventeenth" birthday aged 68. In 1847, he married Deborah Hope, daughter of Peter Degraves. Lady Wilson survived him with children. He was knighted in 1873 and created KCMG in 1878. He was a man of unbounded popularity, well known for his charities. He was president of the Southern Tasmanian Agricultural Society and chairman of committees and president of the Tasmanian Jockey Club. As a politician, Wilson showed wisdom in his advocacy of free trade between the Australian colonies. Tasmania passed an intercolonial free trade act in 1870 during his premiership, but the question made no headway on the mainland. In an extremely rare coincidence, he was born on 29 February (making him a leapling) and died on the same date at the age of 68.