Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық саясаткер (1850–1908)
Australian politician (1850–1908)
Федерацияны ынталы түрде қолдаған Кингстон, оның құрылуына нақты үлес қосты. 1901 жылғы жалпыұлттық сайлауда Оңтүстік Австралия штаты бойынша біріктірілген сайлау округінде жеті үміткердің арасында ең көп дауыс жинап, Халық өкілдері палатасына сайланды. Екі жылдан кейін Аделаида округін өкілдік етті және Протекционист партиясына қосылды. Сондай-ақ, ол кейін "Ақ Австралия" саясаты деп аталған саясаттың негізгі жақтаушыларының бірі болды, қытай иммиграциясына қарсы күшті пікір білдірді. 1888 жылы Оңтүстік Австралия өкілі ретінде Сиднейде өткен конференцияға қатысты, онда сол кездегі көші-қон заңнамасына өзгерістер енгізу ұсынылды. Кингстонның анасы әскери шенеунік Чарльз Кэмерон мен оның португалдық әйелі Людувина Роза Да Силваның қызы болды. Олар 1812 жылы Пиреней соғысы кезінде үйленді. Кейін әкесі ерте қайтыс болғаннан кейін, анасы теңізші және мал өсіруші Джон Финнистің күйеуі болды. Кингстонның анасы 1851 жылы 27 жасында қайтыс болды, содан кейін ол және оның бауырлары, әдетте, қызметшілермен өсті, өйткені әкесі бизнес және саяси істерге белсенді қатысты. 1856 жылы ол порт директоры Томас Липсонның жесір қызы Эмма Берриге үйленді, бірақ одан кейін балалары болмады. Кингстон ағасы Стриклендпен жақын қарым-қатынаста болды. Кішкентай кезінде Джон Лоренцо Янгтың Аделаидадағы білім беру мекемесіне жіберілді, онда ол үнемі жүлделер жеңіп, математикаға бейімділігін көрсетті. Оның мектептесі Джозеф Верко кейіннен оны "мінезінде қатал, өзінен кішілерді және әлсіздерді қорлауға бейім, жамандыққа құмар, практикалық және ойын-сауыққа бейім" деп еске алды. 1867 жылдың соңында мектепті бітіріп, құқық білімін оқуға шешім қабылдады және 1868 жылдың наурыз айында болашақ бас прокурор Сэмюэл Уэйдің кеңсесінде стажерлікке түсті. Кингстон 1873 жылы адвокаттық алқаға қабылданды, болашақ әйелі Люси Мей Маккартидің ағасы оның оны азғырғаны туралы айыптауларға қарамастан. 1889 жылы патшалық кеңесші (QC) атағын алды. 1873 жылы Кингстон өмірінің көп бөлігін мүгедек болған Люси Маккартиге үйленді. Олардың балалары болмады, бірақ Люси таңғажайып қадам жасап, 1883 жылы Кингстонның басқа әйел, Элизабет Уотсоннан туған Кевин Кингстонды өсірді. Осы оқиға салдарынан Кингстон Аделаида "қоғамынан" шеттетілді, оның оларға деген жек көруін жасыруға тырыспады. Кевин 1902 жылы қайтыс болды. Кингстон және оның ағасы Стрикленд Гоуф "Пэт" Кингстон (1848 – 3 қазан 1897) 1879 жылы "Кингстон және Кингстон" атты серіктестік құрды, олар 1884 жылдың шілдесінде оны таратып жіберді. С. Г. Кингстон талантты заңгер болғанмен, тұрақсыз мінезді болды. 1884 жылдың маусымында такси жүргізушісіне оқ жарақаты салғаны үшін түрмеге қамалды және Порт-Аугустада маңызды істі ұтып алғаннан кейін өзіне қол жұмсады. Кингстон Оңтүстік Австралиядағы Австралия футболына құштарлық танытып, оның ережелерін жасауға көмектесті, Оңтүстік Аделаида футбол клубының президенті және Оңтүстік Аделаида футбол және крикет клубтарының бас демеушісі болды.
A leading advocate of federation, Kingston contributed extensively at a practical level to bringing it about. Elected to the House of Representatives with the most votes amongst the seven candidates in the single statewide Division of South Australia at the 1901 national election, he aligned himself with the Protectionist Party, going on to represent the Division of Adelaide at the election two years later. He was also one of the main proponents of what was later termed the White Australia policy, arguing strongly against Chinese immigration. In his capacity as representative of South Australia — in 1888 he attended a conference in Sydney that proposed changes in the migration laws of the time. Kingston's mother was the daughter of military officer Charles Cameron and his Portuguese born wife Luduvina Rosa Da Silva, who married in 1812 during the Peninsular War. She later became the step daughter of seaman and pastoralist John Finnis, following her father's early death. Kingston's mother died in 1851 at the age of 27, after which he and his siblings were probably raised by servants as their father was heavily involved in business and political activities. In 1856 he married Emma Berry, the widowed daughter of harbourmaster Thomas Lipson, but had no further children. Kingston formed a close bond with his older brother Strickland. At an early age he was sent to John Lorenzo Young's Adelaide Educational Institution, where he regularly won awards and had a talent for mathematics. His schoolmate Joseph Verco later recalled him as "distinctly rough in manner and rather disposed to bully those younger and smaller than himself [ ] very disposed to mischief, practical and horse play". He left the school at the end of 1867 and decided to study law, beginning his articles of clerkship in March 1868 with future attorney general Samuel Way. Kingston was called to the bar in 1873, despite the objection of the elder brother of his future wife, Lucy May McCarthy on the grounds of Kingston's alleged seduction of her. He became a QC in 1889. In 1873 Kingston married Lucy McCarthy, who was disabled for much of her life. They had no children, but in a remarkable gesture, Lucy took in a child, Kevin Kingston, whom Kingston had fathered with another woman, Elizabeth Watson, in 1883. As a result of the scandal, Kingston was ostracised by Adelaide "society", his contempt for whom he never troubled to conceal. Kevin died in 1902. Kingston and his older brother Strickland Gough "Pat" Kingston (1848 – 3 October 1897) formed a business partnership Kingston & Kingston in 1879 which they dissolved in July 1884. S. G. Kingston was a brilliant lawyer but unstable. He was jailed for the gunshot wounding of a cabdriver in June 1884 and killed himself after losing an important case in Port Augusta. Kingston had a passion for Australian rules football in South Australia and helped formulate its code and was president of the South Adelaide Football Club and chief patron of both South Adelaide football and cricket clubs.
Колониялық саясат
1881 жылы сәуірде Кингстон Батыс Аделаида округінен радикалдық либерал ретінде Оңтүстік Австралия Ассамблеясына сайланды. Ол заң шығару кеңесін реформалауды (оған бай жер иелері басымдық берген) және басқа да радикалдық реформаларды қолдады. Уильям Малони оны "Ақ Австралия" саясатын қалыптастырушы деп сипаттады; ол қытай иммиграциясына қарсы болды және оны реттеу үшін қажетті құрылымды жасауға белсенді қатысты. Кингстон үкіметі сондай-ақ Оңтүстік Австралия мемлекеттік банкін құрды, фабрикаларды реттеді, мұрагерлік салығын енгізді, жер салығын және прогрессивті табыс салығын арттырды. Алайда, жаңа Австралия Ұлттық бірлестігінің құрылуы жағдайға үлкен әсер етті. Либералдық және демократиялық одақ 1906 жылғы сайлауға дейін құрылмады.
In April 1881, Kingston was elected to the South Australian House of Assembly as a radical liberal for the seat of West Adelaide. He favoured reform of the Legislative Council (which was dominated by wealthy landowners) and other radical reforms. He was described by William Maloney as the originator of the White Australia policy; he was opposed to Chinese immigration, and was very involved in crafting the framework for regulating it. Kingston's government also established the State Bank of South Australia, regulated factories, imposed death duties, and increased land tax and progressive income taxes. The establishment of the new Commonwealth of Australia, however, now loomed over events. The Liberal and Democratic Union was not formed until the 1906 election.
Федералды саясат
Конституция 1901 жылдың 1 қаңтарында күшіне енген кезде Бартон алғашқы федералды министрлікті құрды, ал Кингстон Сауда және кеден министрі болып тағайындалды. 1901 жылдың наурыз айында ол Оңтүстік Австралиядан бірінші Австралия Өкілдер палатасына сайланды. Кингстон сайлауда 65% дауыспен жеңіске жетті; сол сайлауға Оңтүстік Австралия уақтылы сайлау округтеріне бөлінбеді. 1903 жылы ол Аделаида округінің алғашқы өкілі болды. Кингстонның жыныстық бағдары мен жеке өміріне байланысты Аделаида қоғамы тарапынан жазаланғаны және кем дегенде алты заңды емес баланың әкесі болғаны туралы айтылады.
When the Constitution came into effect on 1 January 1901, Barton formed the first federal ministry, and Kingston was appointed Minister for Trade and Customs. In March 1901, he was elected as one of seven statewide members of the Division of South Australia in the first Australian House of Representatives. Kingston topped the poll, with 65% of the vote; South Australia was not divided into electoral divisions in time for that election. In 1903, he became the first member for the Division of Adelaide. It is claimed that Kingston was ostracised by Adelaide society for his sexual orientation & indiscretions and that he fathered at least six illegitimate children.
Мүсін
Кингстонның мүсіні Аделаиданың орталығындағы Виктория алаңында / Тартантаньянгада орналасқан. Мүсіннің тақтасында "отаншыл және мемлекет қайраткері" деп жазылған. 2020 жылдың маусым айында Black Lives Matter қозғалысы күш алғаннан кейін, АҚШ және Ұлыбританияда Джордж Флойд наразылықтары кезінде құл саудагерлері мен түрлі расизм жасағандардың мүсіндері алынып тасталды немесе қиратылды. Археолог және тарихшы Джасинта Кулматри алаңдағы Австралия халқының туына мүсіннің тым жақын орналасқандығының ирониясын атап көрсетті, бұл алаң Аделаидадағы Black Lives Matter наразылығының да орны болды.
A statue of Kingston stands in Victoria Square/Tarntanyangga, in the centre of Adelaide, with the plaque reading "patriot and statesman". After the Black Lives Matter gained pace in June 2020, with various statues representing slave traders and various perpetrators of racism being removed or defaced both in the US and in the UK during the George Floyd protests, archaeologist and historian Jacinta Koolmatrie pointed out what she saw as the irony of the statue being so close to the Aboriginal flag in the square, which was also the site of the Adelaide Black Lives Matter protest.