Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Индонезия батигі үшін қалам
геральдикалық термин
Indonesian pen for batik
the heraldic term
Кантинг (IPA: , VOS әліпбиі: tjanting) – Индонезияда батик жасау процесінде сұйық ыстық балауызды (малам) жағуға арналған қалам тәрізді құрал, нақтырақ айтқанда – батик тулис. Дәстүрлі кантинг мыс балауыз контейнерінен, кішкентай құбыр тұмсығынан және бамбуктан жасалған тұтқадан тұрады. Дәстүрлі кантингтер мыс, қола, мырыш немесе темірден жасалса, қазіргі үлгілерінде тефлон да қолданылуы мүмкін.
Canting (IPA: , VOS Spelling: tjanting, ) is a pen like tool used to apply liquid hot wax (malam) in the batik making process in Indonesia, more precisely batik tulis Traditional Canting consists of copper wax container with small pipe spout and bamboo handle. Traditional canting is made of copper, bronze, zinc or iron material, however modern version might use teflon.
Этимология
Кантинг – ява тіліндегі canthing сөзінен туындаған, ол кішкентай қалыптау құралы.
Canting is derived from Javanese word of canthing (IPA: ) which means the small scooping tool.
Тарих
Кантинг Явада пайда болды және оны явалықтар ойлап тапқан, ол 12 ғасырдан бері қолданылып келеді деп саналады. Г. П. Руффердің мәліметінше, гринсинг батик өрнегі 12 ғасырдағы Шығыс Яваның Кедири қаласында белгілі болған. Ол бұл күрделі өрнекті ыстық балауызды сақтайтын, қалып жасайтын арнайы құрал – кантинг арқылы ғана жасау мүмкін деген қорытындыға келді.
Canting is originated in Java and invented by the Javanese, it is believed to be invented since 12th century. G. P. Rouffaer reported that the gringsing batik pattern was already known by the 12th century in Kediri, East Java. He concluded that this delicate pattern could only be created by the canting, an etching tool that holds a small reservoir of hot wax.
Техника
Алдымен, матаны жуып, суға малып, үлкен балғамен соғу керек. Ыстық және сұйық балауызды кішкентай важаннан (вок) алып, оны кішкентай пеште қыздырады. Батик шебері кейде сұйық балауыздың тегіс ағып кетуіне және бітіп қалмауына көмектесу үшін кантың мұнығын үрлейді, содан кейін матаға сызықтар немесе нүктелер салады, бұл балауызды алдын ала қарындашпен салынған суреттер мен өрнектер бойынша жағады. Содан кейін қызған балауызды кантың арқылы қолданып, малам деп аталатын өрнек салынады. Балауыз бояуға қарсы тұрады. Осыдан кейін мата алғашқы түсті қамтитын бояуға батырылады. Мата құрғағаннан кейін балауыз сыпырылып немесе қайнатылып алынады. Бұл процесс қажетті түстер санына дейін қайталанады. Үлкен аудандарды жабу үшін балауыз nemboki/mopoki деп аталатын құралмен қолданылады.
Firstly, the cloth must be washed, soaked and beaten with a large mallet. The hot and liquid wax is scooped from small wajan (wok) heated upon small stove. The batik craftsperson sometimes blow the spout tip of canting to allow the liquid wax to flow smoothly and to avoid clogging, then they draw the line or dot upon the cloth, applying the liquid wax, following the patterns and images that previously had been drawn using pencil. A pattern is then drawn with hot wax called malam using canting. The wax functions as a dye resist. After this, the cloth is dipped in a dye bath containing the first colour. After the cloth is dry, the wax is removed by scraping or boiling the cloth. This process is repeated as many times as the number of colours desired. For larger areas of cloth which need to be covered, the wax is applied using a tool called nemboki/mopoki.