Шелвоук пен Дрюри: Британдық арнайы көлік құрастырушысының тарихы
Shelvoke and Drewry
Shelvoke and Drewry – Ұлыбританиялық арнайы көлік құралы өндірушісі. Қалдық жинау, су тасымалдау көліктері, әскери техника, автобустар шығарды. Инновациялық дизайн!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шелвок және Дрюри – Летчворт, Гертфордшир қаласында арнайы мақсаттағы коммерциялық көліктерді өндіретін компания. Ол ең әйгілісі Ұлыбританиядағы муниципалитеттердің бағалаған таңдауы болған инновациялық қоқыс жинау машиналарымен, сондай-ақ арықтарды тазалау машиналарымен, көшелерді суару және жуу машиналарымен танымал болды. Бас почтаға кабель барабандарын тасымалдаушылар, ал Корольдік әуе күштеріне көліктер мен жердегі жабдықтар жасады. Бірнеше көлік бір қабатты автобустарға айналдырылып, Батыс Сассекстегі Уортинг қаласында пайдаланылды, онда олар «Уортинг трамвайлары» деп аталды. Shelvoke and Drewry қоқыс жинау машиналарының дизайны саласында тез арада жаңашыл болып, жүкті қайта бөлу үшін иілгіш корпус қолданылған Fore және Aft Tipper сияқты көліктерді, сондай-ақ 1970 жылдардағы Revopak көлігін жасады, ол қоқысты бөлшектеу және тығыздау үшін үлкен айналмалы винтті пайдаланды.
Shelvoke and Drewry was a Letchworth, Hertfordshire, manufacturer of special purpose commercial vehicles. It was best known for its innovative waste collection vehicles that were the preferred choice of municipal authorities in the UK together with their gully emptiers, cesspool cleaning vehicles and street watering and washing vehicles. Cable drum carriers were supplied to the General Post Office and vehicles and ground equipment built for the Royal Air Force. Several vehicles were also converted into single decker buses and used in Worthing, West Sussex, where they were known as the Worthing Tramocars. Shelvoke and Drewry rapidly became an established innovator in the field of refuse collection vehicle design, producing vehicles such as the Fore and Aft Tipper, which used a pivoting body to redistribute the load, and the Revopak of the 1970s, which used a huge revolving fork to mutilate and compact refuse.
Соғыс өндірісі
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, көптеген британдық өндірушілер сияқты, Шелвок пен Дрюри компаниясының барлық өнімділігі соғысқа жұмсалды, ұшақтарға қажет бөлшектер, десанттық кемелер мен танктерге арналған жабдықтар, тіпті Летчворт зауытында шағын суасты кемесі (Велфрейтер) өндірілді.
During the Second World War, like most British manufacturers, Shelvoke and Drewry's entire output was devoted to the war effort, producing aircraft parts, equipment for landing craft and tanks, and even a miniature submarine (the Welfreighter) at their Letchworth plant.
1960 жылдар
1964 жылы пайда 19%-ға төмендеді. Сол жылы төраға мұның себебін жаңа Defiant жүк көтеру машиналарын енгізу, өндірісті жаңа зауытқа көшіру, сондай-ақ ірі автокөлік өндірушілердің күшті бәсекесінен туындаған жұмыс күші мен материалдардың тапшылығы деп атады.
Profits were falling by 1964. In that year the reasons given by the chairman were the introduction of their new Defiant forklift trucks, the transfer of production to a new factory building, and a scarcity of labour and materials in the face of intense competition from the big motor manufacturers.
В. П. Баттерфилд 1966 жылдан 1983 жылға дейін
1966 жылдың наурыз айында Шелвок пен Дрюриді Йоркшир инженерлері В. П. Баттерфилд сатып алды, кейін ол Баттерфилд Харви тобының құрамына кірді. Баттерфилд Харви 1974 жылы форк жүк көтеру машиналары бөлімін Рубери Оуэн Конвейерге сатты. Төраға "шектеулі еңбек ресурстары мен мүмкіндіктердің арқасында Шелвок пен Дрюридің табысына маргиналды ғана үлес қосылғанын" түсіндірді. Құрғақ қоқыс тасымалдау өнімдеріне жасалған тапсырыстардың кітабы "тоғыз айға толы" екені хабарланды. Babcock & Wilcox 1977 жылдың ортасында Баттерфилд Харвиді сатып алуға тырысты, оның басты мүддесі Шелвок пен Дрюри екенін мәлімдеді, ол Баттерфилдтің қызметінің үштен бірінен астам бөлігін құрады. Алайда, бұл ұсыныс қабылданбады. 1970 жылдардың соңында Шелвок пен Дрюри өзінің басты қарсыласы Денниспен тікелей бәсекелестікке түсті және жаңа құрылған Арнайы Мақсаттағы Көліктер (SPV) бөлімшесі арқылы өрт сөндіру машиналарын қайтадан өндіруге кірісті. S&D сондай-ақ Деннис пен Огл Дизайнмен бірлесіп екі компанияның өнімдері үшін жаңа ортақ кабинаны әзірледі – ол 1978 жылы P сериясы ретінде пайда болды. 1979 жылдың соңында төраға Шелвок пен Дрюридің жылына шамамен 1000 көлік шығаратынын хабарлады. Құрғақ қоқыс тасымалдау машиналары жабдықталған күйінде фабрикадан шықты, бірақ өрт сөндіру және авиа апаттарына жауап беретін көліктер сыртқы мердігерлермен жабдықталды және толықтырылды. Муниципалдық көліктердің ширегі экспортталды, ал арнайы мақсаттағы шассилердің 85 пайызы шетелге жіберілді. 1981 жылдың басында Шелвок пен Дрюри бұған дейін 300-ден астам қызметкердің жұмысын қысқартқаннан кейін тағы 150 адамды жұмыстан босатуға мәжбүр болды. Қалған жұмысшылар аптасына үш күн, ал оқушылар екі күн жұмыс істеді. Келесі жылы тағы 100 жұмыс орны қысқартылды және зауыттар жабылды.
In March 1966 Shelvoke and Drewry were bought by Yorkshire engineers W P Butterfield which later became a component of the Butterfield Harvey Group. Butterfield Harvey sold the Fork lift trucks division to Rubery Owen Conveyancer in 1974. The chairman explained that with "limited labour and facilities it has only made a marginal contribution to Shelvoke and Drewry profits". Order books for the dustcart products were reported to be "nine months long". Babcock & Wilcox began a bid for Butterfield Harvey in mid 1977 declaring its main interest to be in Shelvoke and Drewry which then represented more than a third of Butterfield's activities. But the bid failed to proceed. In the late 1970s, Shelvoke and Drewry went head to head with its arch rival Dennis, and once again began to manufacture fire engines through its newly established Special Purpose Vehicles (SPV) division. S&D had also collaborated with Dennis along with Ogle Design to develop a new common cab for both companies' product lines this emerged as the P Series in 1978. By the end of 1979 the chairman reported that Shelvoke and Drewry turned out about 1,000 vehicles each year. Dustcarts left the factory as finished products but fire and air crash tenders were fitted out, completed, by outside contractors. A quarter of municipal vehicles were exported and 85 per cent of the special purpose chassis were sent overseas. Early in 1981 Shelvoke and Drewry were obliged to report they had made another 150 redundant having previously cut the jobs of over 300 employees. Remaining workers were on a three day week and apprentices on a two day week. The following year another 100 jobs were cut and factories were closed.
Шелвок Демпстер 1984 жылдан 1990 жылға дейін
1983 жылдың соңында Баттерфилд американдық инвестициялық компания Technology Incorporated ұсынған қысқа мерзімді несие арқасында құтқарылды. Баттерфилд несиені қайтару үшін баламалы қаражат табуға шамасы келмеді, ал Technology Incorporated несие шарты бойынша Баттерфилдті өз бақылауына алды. Меншік құқығы 1984 жылдың 1 қаңтарында Шелвок Демпстерге ауыстырылды. Dempster Systems Technology Incorporated компаниясының американдық еншілес кәсіпорны болды. Әйтпесе Шелвоктың жағдайы өзгерген жоқ. Шаң жинағыш машиналарға деген сұраныс қайтадан артып көрсете алмады, Шелвок Баттерфилдтің "жазылмаған жарасы" деп сипатталды. Шелвоктағы екі зауыттың бірі жабылуға мәжбүр болды (160 жұмыс орны жойылды) және бөлшектерді өндіру сырттан тапсырыспен жүзеге асырылды. Shelvoke Dempster Krug International (UK) Limited компаниясына тиесілі болды, ол американдық инвестор Technology Incorporated компаниясының британдық еншілес кәсіпорны еді. Krug өзінің өндірістік және инженерлік бөлімдерін таратуға шешім қабылдады және 1989 жылдың жазында Шелвокты сатуға ниетті екенін жариялады.
At the end of 1983 Butterfield was rescued by a short term loan from an American investment company, Technology Incorporated. Butterfield was unable to raise alternative funds to make repayment and under the terms of the loan Technology Incorporated assumed control of Butterfield. Ownership was transferred to Shelvoke Dempster on 1 January 1984. Dempster Systems was an American subsidiary of Technology Incorporated. Otherwise Shelvoke's circumstances did not change. Demand for dustcarts had not picked up again, Shelvoke was described as Butterfield's "running sore". One of the two Shelvoke factories was forced to close (160 jobs) and in house component manufacture was contracted out. Shelvoke Dempster was held by Krug International (UK) Limited, a British subsidiary of American investor Technology Incorporated. Krug decided to wind up its industrial and engineering divisions and in the summer of 1989 announced it was keen to sell Shelvoke.
Шелвок 1990 жылдан 1991 жылға дейін
1990 жылдың ортасында «Шелвок Демпстер» компаниясының басқару құқығы сатып алынды және компания атауынан «Демпстер» деген сөз жойылды. «Шелвок» компаниясының 194 қызметкеріне бизнесте үлес беру ұсынылды.
In mid 1990 there was a management buy out of Shelvoke Dempster and Dempster was removed from the name of the business. Shelvoke's 194 employees were to be offered a share in the business.
Ажырату
Алайда, жаңа кәсіпорын 1991 жылдың шілдесінде таратылды. Таратушылар сатуға болатын қызметтерді сатты, ал қалған активтер мен дизайндық құқықтарды Dennis Eagle сатып алды. Шелвоктегі шамамен 70 қызметкер жұмыссыз қалды. Dennis Eagle бұл жаңа бизнес айналымға шамамен 2,5 миллион фунт стерлинг қосатынын күтті, бірақ ағымдағы тапсырыстар орындалғаннан кейін ешқандай жаңа Шелвок дизайндары жасалмайды. Қалған (2000?) Шелвок көліктеріне бөлшектер мен техникалық қызмет көрсету жалғастырылады. Летчворт зауыты жабылды.
However the new venture went into receivership in July 1991. The receivers sold the saleable activities and the remaining assets and design rights were bought by Dennis Eagle. About 70 Shelvoke staff were made redundant. Dennis Eagle expected the extra business would add about £2.5 million to turnover but no new Shelvoke designs would be made once current orders were filled. Parts and maintenance would be supplied for the remaining (2,000?) Shelvoke vehicles still operating. The Letchworth factory closed.
Өлімнен кейін
Шелвоке компаниясының құлдырауы бірнеше факторға байланысты болды. Мысалы, 1980 жылдары қалдықтарды жинау ережелерінің жеңілдетілуі көптеген муниципалитеттердің бұл қызметті жеке компанияларға тапсыруына әкелді. Олардың көліктері дәстүрлі түрде өнімдерінен әлдеқайда қымбат болды (көбінесе қолмен жасалған алюминийден жасалған корпустарының арқасында), ал шығындарды бақылайтын муниципалитеттер көп ұзамай арзан шетелдік көліктерге инвестициялауды бастады. Шелвок сонымен қатар арнайы мақсаттағы көліктермен айналысып, пайда табуға тырысып, үлкен қаржы шығындарына ұшырады және Дэннис компаниясымен күшейе түсетін күрес жүргізді. Олар қалдық жинау көліктері үшін Revopak үздіксіз жүктеу жүйесін қатаң сақтап, тиімді болғанымен, жоғары жанармай тұтынуына байланысты пайдалану құны жоғары болды, ал билік органдары шығындарды үнемдейтін үзіліспен жүктеуге арналған қоқыс жинау машиналарын іздеді. Дэннис 1979 жылы Phoenix сериялы сыпыру/сырғанау стиліндегі қоқыс жинау машиналарын шығарды, олардың төмен жұмыс шығындары Шелвоке нарықтық үлесін жылдам қысқартуға мүмкіндік берді. Шелвок және Дрюри көліктері SD компаниясы құлдырағаннан кейін де көп жылдар бойы пайдаланылды. Мысалы, көптеген өрт сөндіру машиналары шағын провинциялық әуежайларда сақталды, ал көптеген дамып келе жатқан елдер бұрынғы британдық қолданылған қоқыс жинау машиналарын пайдаланды. Сонымен қатар, көптеген көліктер Мальта аралында да қолданылып келді. SD жүк көтеру машиналары бүгінгі күнге дейін Ұлыбритания және әлемнің басқа да аймақтарында жұмыс істеп жатыр.
Shelvoke's demise was attributed to a number of factors for instance the deregulation of waste collection in the 1980s meant that many municipal authorities subcontracted this activity out to private companies. Their vehicles had traditionally been considerably more expensive than those of their competitors (largely due to their hand built aluminium bodywork) and cost conscious councils soon started investing in cheaper foreign vehicles. Shelvoke had also spent huge amounts trying to make money on the special purpose vehicles venture, and fought an increasingly futile battle with Dennis. They tenaciously stuck with their Revopak continuous loading system for waste collection vehicles, which, although effective, was more expensive to operate due to higher fuel consumption, and authorities looked for cost saving intermittent loading dustcarts instead. Dennis launched their Phoenix range of sweep/slide style refuse compactor dustcarts in 1979, which, with their lower operating costs, quickly eroded Shelvoke's market share. Shelvoke and Drewry vehicles were still in service for many years after the demise of SD. For example, many fire engines were kept at small provincial airports, and many developing countries used ex British second hand refuse collection vehicles. Also many were kept in use until recently on the island of Malta. SD forklifts can still be found working across the uk and the rest of the world.