Кіріспе

Американдық саясаткер Марион Батлер (20 мамыр 1863 – 3 маусым 1938) – американдық саясаткер, фермер және заңгер. Ол 1895–1901 жылдар аралығында Солтүстік Каролина штатынан АҚШ Сенатында бір мерзім қызмет етті. Ол сол кезде Солтүстік Каролинаның халық партиясының (Популистік партия) басшысы болды, сонымен қатар мансабының әртүрлі кезеңдерінде Демократиялық партиямен де, Республикалық партиямен де байланыста болды. Ол Джордж Эдвин Батлердің үлкен ағасы болды. Солтүстік Каролина штатының Сампсон округінде дүниеге келген Батлер Солтүстік Каролина университетін бітіргеннен кейін отбасының фермасын басқарды. Ол Фермерлер альянсының жетекшісі болды және Солтүстік Каролина Сенатына Демократиялық партияның мүшесі ретінде сайланды. 1892 жылғы сайлауда ол Гровер Кливлендке қарсы болған Солтүстік Каролина демократтарын халық партиясына (Популистік партия) жетеледі. Халық партиясының (Популистік партия) басшысы ретінде Батлер Республикалық партиямен «бірігуді» жақтады, нәтижесінде 1894 жылғы сайлауда халық партиясы мен республикашылар штаттық заң шығарушы органның бақылауын бірлесіп алды. Жаңа заң шығарушы орган Батлерді АҚШ Сенатына сайлады. Сенатта Батлер екі металдық жүйені (биметализм) орнату және теміржолдарды мемлекеттік меншікке алу сияқты халық партиясының (Популистік партия) реформаларын қолдады. 1896 жылғы президенттік сайлауда Батлер ұлттық Демократиялық партиямен келісімге келуге көмектесті, осы арқылы екі партия да Уильям Дженнингс Брайанды кандидат ретінде ұсынды. Батлер 1900 жылы қайта сайлануға түсті, бірақ демократтар штаттық заң шығарушы органның бақылауын қайта алды және ол жеңіліске ұшырады. Жеңіліске ұшырағаннан кейін Батлер Вашингтон қаласында заңгерлікпен айналысты. Ол 1938 жылы Мэриленд штатының Такома Парк қаласында қайтыс болды.

Ерте өмір

Батлер 1863 жылы Америка Азамат соғысы кезінде Солтүстік Каролина штатының Сампсон округіндегі шалқарада дүниеге келді. Оның ата-анасы шағын фермерлер болған. Соғыстан кейін ашылған жаңа мемлекеттік мектептерге барған-жоқпағы белгісіз, бірақ ол Солтүстік Каролина университетін бітірген. Ол онда Диалектикалық қоғамның мүшесі болды. Заңгер болуды ниеттенген, алайда әкесінің қазасы Батлерге заңгерлік оқу орнына отбасылық шаруашылықты басқару міндетін жүктеді.

Шаруалар одағы мен популизм

1880-жылдардың соңында Фермерлер альянсы қозғалысы оңтүстік-батыстан Солтүстік Каролинаға тараған кезде Батлер дереу ұйымға қосылды. Бұл оған саяси мүмкіндіктерге жол ашты, ол осы мүмкіндіктерді таңғажайып жылдамдықпен пайдаланды. Жер өңдеушілердің ұлы ретінде, Батлер мықты аграрлық дәстүрде өсті. Солтүстік Каролина университетінде алған білімі мен тәжірибесінің арқасында ол басқа фермерлерден ерекшеленді. 25 жасында ол жергілікті Фермерлер альянсының президенті болып сайланды, ал 1893 жылы Ұлттық Фермерлер альянсының президенті болды. Бұл кезде ол әлі де демократ болғандықтан, 1890 жылы Солтүстік Каролина Сенатына «Альянс демократы» ретінде сайланды. 1891 жылы, 28 жасында, ол Штаттық Фермерлер альянсының президенті болып сайланды. Демократтық кандидат Гровер Кливлендке деген жалпы наразылық және Солтүстік Каролина Демократиялық партиясының «екі билетке» дауыс беруге рұқсат етпеуіне байланысты, Батлер 1892 жылы штатты қайта құрудан бері үстемдік құрған Демократиялық партиядан Альянс мүшелері мен жақтастарының жаппай шығуына жетекшілік етті, олар популисттерге немесе «Халық партиясына» қосылды. Популисттермен жұмыс істеген кезінде Батлер «Бірігу» саясатын қолдады, яғни Солтүстік Каролина Республикалық партиясымен тікелей ынтымақтастық жасау арқылы партиясының маңызды мақсаттарына жетуді көздеді. Кейбір популисттер бұл олардың негізгі нанымдарынан жасалған компромисс деп есептесе, Батлер бұл қадамның қысқа мерзімді табысқа жеткізгенін көрді. 1892 жылғы сайлауда популисттер мен республикашылар демократтардан көп дауыс жинады; олардың «Біріккен» кандидаттары 1894 жылғы сайлауда заң шығарушы органның екі палатасын да жеңіп алды.

Сенаттық мансап

1894 жылы Батлер Солтүстік Каролина штатынан АҚШ сенаторы болып сайланды және сенатор Джетер С. Притчардпен бірге қызмет етті. Батлер 1896 жылғы АҚШ президенттік сайлауында демократтар мен популисттер арасындағы келісімді ұйымдастырғанда ұлттық деңгейде танымал болды. Популисттер демократтардың кандидаттығынан бақталатын Уильям Дженнингс Брайанды, популисттік вице-президенттікке үміткер Томас Э. Уотсонмен бірге қолдады. Бұл Батлердің басшылығымен жасалған "бірігудің" тағы бір мысалы еді. Айнысымен, осы ұлттық популисттік-демократтық ынтымақтастық Солтүстік Каролинадағы популисттік-республикалық ынтымақтастықпен бір уақытта болды.

Сенаттық мансаптан кейінгі

Сенатор болған кезінде Батлер Солтүстік Каролина университетінде заңгерлік диплом алды, ал 1904 жылғы сайлауда жеңіліске ұшырағаннан кейін Вашингтон қаласында заңгерлік тәжірибемен айналысты. Мэрион Батлердің АҚШ Сенатындағы кезіндегі портреті Солтүстік Каролинаның Чапел-Хилл қаласындағы Солтүстік Каролина университетінің кампусындағы Диалктикалық және Филантропиялық қоғамдардың коллекциясында сақталған.

Мұра

Батлердің мұрасы сол дәуірдегі ғалымдар арасында қызу пікірталас тудырып отыр. Популистік қозғалыстың мақсаттарына жағымды қарауға бейім прогрессивті тарихшылар, Батлердің біріктірушілігін, күміспен тікелей байланысты валютасын және ақ нәсілдік үстемдікке жасаған баса назарды "популистік емес" деп жиі қарастырады. Осы талдауға қарсы шыға отырып, кейбір тарихшылар Батлердің популист жақтастары арасындағы зор ықпалын, сондай-ақ оның Ұлттық фермерлер альянсының президенті және Популистік партия төрағасы лауазымдарын әр түрлі уақытта атқарғанын атап көрсетеді. Батлердің сенімдері мен іс-қимылдарын қалай жіктесе де, оның іс-қимылдары мен сөздері Солтүстік Каролина және жалпы ұлттық популистік қозғалысқа, әсіресе 1892 жылы қозғалыстың аға мемлекет қайраткері Леонидас Л. Полк қайтыс болғаннан кейін, ерекше ықпал еткені даусыз. Марион Батлердің туған жері 1986 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне қосылды.