Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ вице-президенті 1909-1912 жылдары.
Vice president of the United States from 1909 to 1912
Джеймс Шелкрафт Шерман (24 қазан 1855 – 30 қазан 1912) – американдық саясаткер, 1887-1891 және 1893-1909 жылдары Нью-Йорк штатынан АҚШ өкілі, ал 1909 жылдан 1912 жылы қайтыс болғанға дейін АҚШ-тың 27-ші вице-президенті болды. Ол өзара байланысты Болдуин, Хоар және Шерман отбасыларының мүшесі, Жаңа Англия мен Нью-Йорктің көрнекті заңгерлері мен саясаткерлері еді. Ол аса ірі басшы болмаса да, табиғи түрде конгресс комитетінің төрағасы болды, ал оның жылы мінезі Палатаның жұмысын жеңілдетіп, оны "Санни Джим" деп атауға себеп болды. Шерман ұшақта ұшқан (1911) және бейсбол ойынында салтанатты алғашқы допты лақтырған алғашқы вице-президент атанды. Шерман – қызмет бабында қайтыс болған жетінші және соңғы вице-президент.
James Schoolcraft Sherman (October 24, 1855 – October 30, 1912) was an American politician who was a United States representative from New York from 1887 to 1891 and 1893 to 1909, and the 27th vice president of the United States under President William Howard Taft from 1909 until his death in 1912. He was a member of the interrelated Baldwin, Hoar, and Sherman families, prominent lawyers and politicians of New England and New York. Although not a high powered administrator, he made a natural congressional committee chairman, and his genial personality eased the workings of the House, so that he was known as 'Sunny Jim'. He was the first vice president to fly in a plane (1911), and also the first to throw out the ceremonial first pitch at a baseball game. Sherman was the seventh and most recent vice president to have died in office.
Ерте өмір
Шерман Нью-Йорк штатының Утика қаласында Ричард Апдайк Шерман мен Мэри Фрэнсис Шерманның ұлы болып дүниеге келді. Facts on File басылымының мәліметтері бойынша, "Шерман Генри Шерманның тоғызыншы ұрпағынан шыққан, сондай-ақ бұл әулет Роджер Шерманмен, Тәуелсіздік декларациясына қол қойған адаммен, және Азамат соғысы кезіндегі Одақ армиясының генералы Уильям Текумсе Шерманмен байланысты". Ол Уайтстаун семинариясында білім алды, содан кейін Гамильтон колледжіне түсті, оны 1878 жылы бакалавр дәрежесімен аяқтады. Гамильтон колледжінде ол шешендігімен және дебат дағдыларымен көзге түсті. Бітіргеннен кейін ол бір жыл Гамильтонда заң оқуын жалғастырды, сосын Бэрдсли, Кукингем және Бурдик заң фирмасының Утикадағы кеңсесінде оқуын аяқтады, онда оның қайын інісі Генри Дж. Кукингем серіктес болды. 1880 жылы ол адвокаттыққа қабылданды және Кукингем мен Мартин фирмасында Кукингемпен бірге жұмыс істеді. Шерман сонымен қатар Utica Trust & Deposit Co. және New Hartford Canning Company компанияларының президенті болды. Шерман республикашыл саясаткер ретінде белсенділік танытып, Oneida округіндегі партия төрағасы болып сайланды. Ол 29 жасында Утика қаласының мэрі болды. 1881 жылы ол Нью-Джерси штатының Шығыс Оранж қаласының тұрғыны Кэрри Бэбкокқа үйленді, олардың үш ұлы болды: Шеррилл Б. Шерман, Ричард Апдайк Шерман және Томас Мур Шерман.
Sherman was born in Utica, New York, the son of Richard Updike Sherman and Mary Frances Sherman. According to Facts on File, "Sherman was of the ninth generation of descendants from Henry Sherman, a line also connected to Roger Sherman, signer of the Declaration of Independence, and William Tecumseh Sherman, the Union general during the Civil War". He was educated at Whitestown Seminary, then attended Hamilton College, from which he received his Bachelor of Arts degree in 1878. At Hamilton, he was noted for his skills in oratory and debate. After graduation, he remained at Hamilton for a year to study law, then continued his studies at the Utica office of Beardsley, Cookingham and Burdick, which included his brother in law Henry J. Cookingham as a partner. He was admitted to the bar in 1880, and practiced with Cookingham in the firm of Cookingham & Martin. Sherman was also president of the Utica Trust & Deposit Co. and the New Hartford Canning Company. Sherman became active in politics as a Republican and was elected chairman of the party in Oneida County. He became mayor of Utica at age twenty nine. In 1881, he married Carrie Babcock of East Orange, New Jersey, and they had three sons; Sherrill B. Sherman, Richard Updyke Sherman, and Thomas Moore Sherman.
Конгресстегі ескі дәстүрлі консерватор
1886 жылы Шерман Нью-Йорк штатының 23-ші округінен АҚШ Өкілдер палатасына республикашыл ретінде сайланды және 20 жыл палатада қызмет етті (төрт жыл, одан кейін екі жылдық үзіліс және тағы 16 жыл). Республикалық партия қорғаушы тарифтер мәселесінде бөлінген кезде, Шерман Уильям Маккинли мен консервативті бағытты қолдап, алтын стандартын ықтимал инфляцияға алып келуі мүмкін "еркін күміс" саясатына қарсы қорғады. Палатадағы қызметі барысында Шерман 54-ші Конгрестен 60-шы Конгреске дейін (1895-1909 жылдары) Үндістер ісі жөніндегі комитеттің төрағасы болды. Шерман партиялық басшылық лауазымды ешқашан атқармаған және Жолдар мен қаражат немесе Ассигнованиялар сияқты маңызды комитеттердің төрағасы болмағандықтан, ол Комитет төрағасы лауазымына тағайындалуға жеткілікті бейтарап деп есептелді – бұл төрағаның қалауынша белгілі бір ережелерді тоқтата тұру арқылы заң жобаларын жылдам қабылдауға мүмкіндік беретін маңызды құрал. Генри Кэбот Лодж бұл жұмысты адалдық пен салауаттылықтың маңызды сынағы деп мойындады және Шерманның оған толыққанды лайықты екенін мәлімдеді. Шерманның 1900 жылғы күш-жігерінің нәтижесінде Калифорния штатының Риверсайд қаласында Шерман үнді балалар мектебі салынды және оның құрметіне осылай аталып, оның есімі берілді.
In 1886, Sherman was elected U. S. Representative from New York's 23rd congressional district as a Republican, and he served 20 years in the House (four years, followed by a two year break and 16 more years). At a time when the Republican Party was divided over protective tariffs, Sherman sided with William McKinley and the conservative branch, defending the gold standard against the potentially inflationary 'free silver'. During his House career, Sherman served as chairman of the Committee on Indian Affairs from the 54th through the 60th Congresses (1895 to 1909). As Sherman had never held a party leadership post or been a chairman of a major committee such as Ways and Means or Appropriations, he was considered sufficiently neutral to frequently be appointed chairman of the Committee of the Whole— a crucial device for speeding up the passage of bills by suspending certain rules at the discretion of the chairman. Henry Cabot Lodge recognized this job as a major test of integrity and judgment, and declared that Sherman was supremely fitted for it. Through Sherman's efforts in 1900, the Sherman Indian High School in Riverside, California was built and named after him.
Вице-президенттік (1909-1912)
Сенатор Чарльз Кертистің ұсынысымен 1908 жылғы Республикалық Ұлттық Конвенцияда Шерман Вильям Говард Тафтпен бірге вице-президенттікке республикалық кандидат ретінде көрсетілді. Ол бұл үміткерлердің бірі болмаса да, прогрессивті Тафттың бейнесін теңгерді, өйткені ол шығыстың және консерваторлық көзқарастың өкілі болды (Республикалық партияның екі қанаты "бірге қанат қақты" делінетін еді), ал Нью-Йорк делегаттары оның кандидатурасын қолдауға күш салды. Республикашылар айқын артықшылықпен жеңіске жетті. Бастапқыда Шерман мен Тафт тариф саясаты және вице-президенттің рөлі бойынша келіспеушіліктерге тап болды. Бірақ Тафт Республикалық партияның прогрессивті фракциясының бір бөлігімен күрескенде, екеуі үйлесімді жұмыс істеді – бұл қарым-қатынасты бірінші ханымның Шерман мен оның әйелімен бірге уақыт өткізуі одан әрі жеңілдетті. Президент Шерманның Капитолий төбесіндегі жетістіктерін "сөйлеу және мінез-құлқының тартымдылығы, келісімге келу және ымыраға келу рухы" арқасында, сондай-ақ өз принциптеріне "қатты берілгендігі" арқасында жеткеніне тоқталды. Өкілеттігінің басында прогрессивтілермен байланысы бар Тафт консерваторлық бағыттағы спикер Джозеф Гурни Кэннонмен күресуге мәжбүр болды. Конгресте тәжірибесі мол Шерман Тафт пен Кэннон арасындағы байланысқа жауапты болуы керек еді. "Джим, мен сенің Кэннонмен айналысып, мен үшін оны бақылауыңа сенемін. Мен онда не істесем де, сен арқылы істеймін", - деді Тафт. Шерман: "Мен арқылы емес. Сіз өзіңіз әрекет етуіңіз керек. Мен вице-президент болып сайланамын, ал хабаршы болып жұмыс істеу вице-президенттің міндетіне кірмейді".
At the suggestion of Senator Charles Curtis at the 1908 Republican National Convention, Sherman was nominated as the Republican candidate for vice president on the ticket with William Howard Taft. Although not an obvious front runner, he balanced the progressive Taft's profile, by being both an Easterner and a conservative (it was said that the two wings of the GOP 'flapped together'), and the New York delegates pressed hard for his nomination. The Republicans won by a comfortable margin. At first, Sherman and Taft found themselves at odds over both tariff policy and the role of the Vice President. But as Taft became embattled with parts of the progressive faction of the Republican party, the two of them worked together more harmoniously – a relationship eased further by the First Lady's enjoyment of the company of Sherman and his wife. The President declared that Sherman accomplished much on Capitol Hill by his "charm of speech and manner, and his spirit of conciliation and compromise", backed by a "stubborn adherence" to his principles. During the beginning of his term, Taft, who had been associated with progressives, had to deal with Speaker Joseph Gurney Cannon who was a part of the conservatives. Sherman, who had more experience in Congress, was expected to be a liaison for Taft with Cannon. “I am going to rely on you, Jim, to take care of Cannon for me. Whatever I have to do there will be done through you,” proposed Taft. Sherman replied, “Not through me. You will have to act on your own account. I am to be Vice President, and acting as a messenger boy is not part of the duties as Vice President.”
Қайта тағайындау, ауру және қайтыс болу
1910 жылдан бастап Тафт бұрынғы президент Теодор Рузвельтпен бірнеше келіспеушіліктерді бастан өткерді, ол көп ұзамай партиядан шығып, өзінің «Бұл Моос» партиясын құрды. Бұл республикашылдар үшін қайта сайлануды дерлік мүмкін емес етті, бірақ олар 1912 жылғы сайлауда бір тізім бойынша қатысты, ал Нью-Йорк тұрғындары Шерманның кандидатурасын тағы да қолдады – 1828 жылы Джон К. Калхуннан бері отырған вице-президенттің қайта кандидат болуының алғашқы жағдайы. 1904 жылы Брайт сырқатымен ауырған Шерманның денсаулығы 1912 жылғы сайлау науқанына қарай нашарлап кетті. Сайлауға бір аптадан аз уақыт қалғанда, ол 30 қазанда, 57 жасқа толып алты күн өткен соң, Утикадағы үйінде қайтыс болды. Президент Тафт серігінсіз қалды, бірақ Николас Мюррей Батлер Шерман алуға тиіс болған сайлаушы дауыстарын қабылдауға тағайындалды. Тафт пен Батлер сайлауда үшінші орынды иеленді, олар Юта және Вермонт штаттарынан барлығы сегіз сайлаушы дауысын алды. Демократтық кандидат Вудро Вильсон және оның серігі Томас Р. Маршалл сайлауда жеңіске жетті, ал прогрессивтік кандидат Теодор Рузвельт пен оның серігі Хайрам Джонсон екінші орынды иеленді. Вице-президенттік лауазымы 1913 жылғы 4 наурызда Маршаллдың қызметке кірісуіне дейін бос қалды. Шерман Утикадағы Форест Хилл зиратына жерленді.
From 1910, Taft had experienced several disagreements with ex President Theodore Roosevelt, who presently walked out and formed his own Bull Moose party. This made re election for the Republicans almost impossible, but they campaigned on the same ticket in the 1912 contest, with New Yorkers once again supporting Sherman's nomination – the first time that a sitting vice president had been re nominated since John C. Calhoun in 1828. Diagnosed with Bright's disease in 1904, Sherman's health was failing by the time of the 1912 campaign. Less than a week before the election, he died at home in Utica on October 30, six days after his 57th birthday, and President Taft was left with no running mate, although Nicholas Murray Butler was designated to receive the electoral votes that Sherman would have received. Taft and Butler came in third place in the election, carrying only eight electoral votes from Utah and Vermont. Democratic candidate Woodrow Wilson and his running mate Thomas R. Marshall won the election while Progressive candidate Theodore Roosevelt and his running mate Hiram Johnson came in second place. The vice presidency remained vacant until Marshall's inauguration on March 4, 1913. Sherman was buried at Forest Hill Cemetery in Utica.