Кіріспе
Джозеф Гурни Кэннон (1836–1926) – Иллинойс штатының американдық саясаткері және Республикалық партияның жетекшісі. Кэннон 1873 жылдан 1923 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасында Иллинойс штатының бірнеше округтерін үздіріліссіз емес, жиырма үш рет өкілдік етті; зейнетке шыққан кезде ол АҚШ Конгресінің ең ұзақ қызмет еткен мүшесі болды. 1903 жылдан 1911 жылға дейін ол Палата спикері қызметін атқарды, бұл АҚШ тарихындағы ең ықпалды спикер ретінде танылды. Теодор Рузвельт және Уильям Говард Тафт президенттік кезеңдерінің көп бөлігінде спикер болған Кэннон, Рузвельт ұсынған, ал кейін Тафт қолдауын кері алған прогрессивтік саясатқа кедергі келтірді. Джордж В. Норрис бастаған Кэннонның спикерлік өкілеттігіне қарсы көтеріліс 1910 және 1912 жылғы сайлауларда Республикалық партияның жарылуына себеп болды және Палата ережелеріне маңызды реформалар енгізілді. 1962 жылы ең көне конгресс кеңсесі – Каннон Хаус кеңсесі оның құрметіне аталды.
Joseph Gurney Cannon (May 7, 1836 – November 12, 1926) was an American politician from Illinois and leader of the Republican Party. Cannon represented parts of Illinois in the United States House of Representatives for twenty three non consecutive terms between 1873 and 1923; upon his retirement, he was the longest serving member of the United States Congress ever. From 1903 to 1911, he presided as Speaker of the House, becoming the most powerful speaker in United States history. As the Speaker during most of the presidencies of Theodore Roosevelt and William Howard Taft, Cannon was an obstacle to the progressive policies advanced by Roosevelt and later abandoned by Taft. A revolt against Cannon's authority as Speaker, led by George W. Norris, was a contributing factor to the Republican Party split in the elections of 1910 and 1912 and led to significant reforms to the House rules. The Cannon House Office Building, the oldest congressional office building, was named for him in 1962.
Ерте өмір
Джозеф Гурни Кэннон 1836 жылдың 7 мамырында Солтүстік Каролина штатының Гилфорд округінде дүниеге келді. Ол ауыл дәрігері Хорас Франклин Кэннон мен Гулиелма Кэннонның (қыз есімі Холлингсворт) екі ұлының үлкені болды. Кэннон отбасы квакерлер болып, олардың дінін ұстанатындардың көпшілігі сияқты, құлдыққа қарсы болды. Осы құбылысты жек көріп, соғыс қаупін сезіне отырып, Кэннон отбасы Оңтүстіктен батыс шекарасына кеткен квакерлердің қатарында болды. 1840 жылы олар Солтүстік Каролинаның басқа квакерлерімен бірге батысқа көшіп, Уабаш өзенінің жанындағы Терре-Хауттен солтүстікке қарай 30 шақырым жерге қоныстанды. Олардың жаңа қонысы Индиана штатының Аннаполис қаласы болды. 1851 жылдың 7 тамызында Хорас Кэннон науқасқа көмектесу үшін өзенді кешіп өтуге тырысқанда суға батып қайтыс болды. Он төрт жастағы Джо Кэннон отбасының басшысы болып, шаруашылықты басқаруды өз міндетіне алды. Ол ақша жинау үшін ауылдық дүкенде клерк болып жұмыс істеді, және бес жылдан кейін отбасы ипотекасын төлей алды. Джон Палмер Ашер досының атынан жала жабу ісіне куәлік беруді сұрағанда Кэннон заңға қызығушылық таныта бастады. Ол Терре-Хауттағы Ашердің кеңсесінде оқыды және қалған ақшасын Цинциннати университетінің құқық факультетіне оқуға жұмсады. 1858 жылы ол адвокаттыққа қабылданды және Индиана штатының Терре-Хаут қаласында тәжірибе жинады, бірақ Ашер оған кеңседе жұмыс беруден бас тартқандықтан көңілі қалды. Ол Шелбивиллге (Иллинойс штаты) көшіп барды, бірақ клиенттерді тарта алмады, содан кейін жаңадан құрылған Коулс округінің орталығы – Тусколаға көшті. Жаңа қаласын таңдауы ерікті болмады; Шелбивилльден Чикагоға көбірек клиенттер іздеп бара жатқанда, ол ақшасынан айрылып қалды. Матунда Чикагоға бағытталған пойызға отырды, бірақ билетін көрсетпегендіктен Тусколада пойыздан түсірілді. Заңгерлік тәжірибесін дамыта келе, Кэннон 1858 жылғы Линкольн-Дуглас дебаттары кезінде Авраам Линкольннің жақтаушысы болды. 1860 жылы ол Коулс округінің мемлекеттік прокуроры лауазымына үміткерлікке түсті, бірақ жеңіліске ұшырады. Алайда, 1861 жылы республикалық заң шығарушы орган мемлекеттік сот жүйесін реформалағаннан кейін, ол жиырма жетінші сот округінің мемлекеттік прокуроры болып сайланды. Кэннон 1872 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті, содан кейін АҚШ Өкілдер палатасына сайланды.
Үйдің алғашқы мансабы
1872 жылы Кэннон АҚШ Өкілдер палатасына реформаға қарсы кандидат ретінде, президент Улисс С. Грантты қолдап түсті. Кейін ол оны «реформалар жылы, халықтың ізгіліктері мен кемшіліктерін дүркілдеткен онжылдықтың басталуы» деп еске алды. «Ешнәрсе дұрыс емес еді және ешкім де реформаторлардан аман қалған жоқ». Осыған қарамастан, Кэннон Иллинойс штатының 14-ші сайлау округінен, оған жақын орналасқан Денвилл қаласы кіретін, өкіл болып сайланды. Бастапқыда Кэннон тек жергілікті мәселелерге назар аударды. Ол Пошта мекемелері және пошта жолдары жөніндегі комитетке мүше болып тағайындалды, онда газеттер мен журналдардың пошта ақысын баспагерлер абоненттерге жеткен соң емес, алдын ала төлеуі керек деген заң жобасын ұсынды. Баспа индустриясының қарсылығына қарамастан, бұл шара Конгрестің екі палатасынан өтіп, заңға айналды. Палатадағы алғашқы сөзі осы заң жобасын және тұқымды тегін жіберуді қорғауға арналды. Уильям Уолтер Фелпс «Кэннонның қалтасында сұлы болуы керек» деген сөзді айтқанда, жаңадан сайланған өкіл: «Иә! Менің қалтамда сұлы, шашымда қарақұмық бар, және Батыс халқының көпшілігі де осылай сезінеді. Біз тұқымның жақсы болса, жақсы өнім береді деп күтеміз» деді. Бұл оқиға Кэннонға фермерлердің жақтаушысы ретінде бірден ұлттық даңқ әкелді, бірақ ол баспасөздің оны карикатура ретінде бейнелегенін, оның заңнамалық ұсыныстарын қапатар қарастырмағанын жиі қайғырды. 1889 жылы Кэннон Өкілдер палатасының спикерлігіне кандидат болды, бірақ Томас Брэкет Рид пен Уильям МакКинлиден кейін үшінші орынды иеленді. Оның орнына Кэннон (Рид пен МакКинлимен бірге) ықпалды Ережелер жөніндегі комитетке мүше болып тағайындалды. Мансабы дамыған сайын Кэннон партиялық адалдығымен танылды, бұл 51-ші Конгресте айқын көрінді. Мысалы, ол Республикалық партия ішінде Лодждің Федералды сайлау заңына қарсылық көрсетті, бірақ партиялық кеңес заң жобасын бір дауыспен мақұлдағаннан кейін, Кэннон спикер Ридке партиялық дауыспен заң жобасын жеделдетілген тәртіппен қабылдауға көмектесті. Сол сияқты, Рид Палата ережелеріне күрт реформалар енгізген кезде, Кэннон бұл мәселені комитетте де, бүкіл Палатада да белсенді түрде көтерді. Оның күш-жігерінің нәтижесінде Кэннон көптеген Палата өкілдерінің арасында болды. Кэннон бір ғана мерзімге қызметтен шығып, 1892 жылы қайта сайланды. Ридтің 1899 жылы кенеттен зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Кэннон спикерлікке қайта кандидат болды, бірақ Айова штатының Дэвид Б. Хендерсонынан жеңілді. Кэннон ақыры 1903 жылы 58-ші Конгресс басталғанда спикер болды. 1895 жылдан бастап спикер болғанға дейін Кэннон ықпалды Ассигнованиелер комитетінің төрағасы болды.
Теодор Рузвельт президенттік
Каннон спикер болып тағайындалған кезде президент Теодор Рузвельт болды, ол да республикашыл. Рузвельт дереу Кэннонмен заң шығару мәселесі бойынша кеңесу шараларын қолға алды және екеуі Рузвельттің өтініші бойынша аптасына бірнеше рет кездесті. Алайда, Рузвельттен айырмашылығы, Кэннон сол кездегі прогрессивті реформалардың көпшілігіне қарсы болды, соның ішінде табиғатты қорғау, әйелдердің сайлау құқығы, еңбек қозғалысы және әсіресе жалпы тарифтік мөлшерлемені төмендету. Кэннон сонымен қатар Рузвельттің талапшыл, авторитарлық мінезіне жеке қарсылық білдірді, бірде Рузвельттің «Конституцияны үйлену куәлігінен де артық бағаламағанын» айтты. Басқа бірде ол: «Авенюдің арғы жағындағы кісі Мәсіх туғаннан бастап, шайтан өлгенше барлық нәрсені қалайды» деді. Кэннон сайланған кезде Палата Төрағасы бір мезгілде Ережелер комитетінің төрағасы болып табылды, ол заң жобаларының қандай ережелер мен шектеулер бойынша талқылануын, түзетулер енгізілуін және дауысқа салынуын, ал кейбір жағдайларда олардың мәжіліске түсуіне рұқсат етілуін анықтады. Осылайша, Кэннон Палатаның күн тәртібінің барлық аспектілерін тиімді бақылады: заң жобалары Палатаның отырысына Кэннон мақұлдаса ғана жеткізілді, және ол анықтаған кез келген нысанда – шаралардың талқылануы мен түзетулеріне рұқсат беру туралы шешімді Кэннон өзі қабылдады. Сондай-ақ, Кэннон түрлі Палата комитеттерінің төрағаларын ғана емес, сонымен қатар барлық комитет мүшелерін тағайындау құқығын өзіне қалдырды және (аттану жүйесі дамуға бастағанмен) бұл құқықты өзінің одақтастарын тағайындау үшін пайдаланды, ал оның заңдарына қарсы шыққандарды жазалады. Кэннон спикердің билігін бұрын-соңды болмаған қатаңдықпен қолданды. Оның алдындағы Томас Брэкетт Рид спикердің билігін күрт кеңейткенімен танылса, Кэннон осы билікті қалай қолданғанымен ерекшеленді. Тарихшы Бут Мунидің айтуынша, «Ридтің қолындағы қатерлі рапирасы демократтарды құлату үшін ғана қолданылған соққыға айналды». Ридті «сарай билеушісі» деп атағанмен, «Джо аға» Кэннонның баспасөзdeгі мінезі спикер ретінде алғашқы мерзімінде әлдеқайда сынға түсті. Кэннон демократиялық баспасөздің оның билігін өз қалауынша қолданғаны үшін сынға түсті; бір дауыспен ол: «Иә айтқандар көбірек шу шығарады, бірақ жоқ айтқандардың дауысы басым» деді. Басқа бір жағдайда, өкіл Корделл Халл тарифтік заңға табыс салығын қосуға тырысты, бірақ Кэннон оны елемеді. Бір өкіл сайлаушыдан Палата ережелерінің көшірмесін сұрағанда, ол тек спикер Кэннонның суретін жіберді. Кэннонға тікелей сын айтылғанда, ол өзі қолданған биліктің бүкіл Палата бергенін, ол ережелерді өзгертуге немесе оны спикерліктен дауыс беруге билігін сақтап қалатынын жауап берді. Өкілеттігінің басында Кэннон Палатаның көпшілігінен қарсылық көрмеді. Оның ашуы көбінесе Сенатқа арналды, ал конференция комитеттерінде ол заң шығару мәселесінде Палатаның ұстанымын қырағылықпен қорғады, бұл оған әріптестерінің қолдауы мен құрметін әкелді. Ол 1906 жылы президенттің «әрбір адамның, бай немесе кедей, капиталист немесе жұмысшы, егер ол лайықты америкалық болса, патриоттық америкалық болып саналады және [Кэннон] патриот болғандықтан біздің қолдауымызға лайық» деген мақтауына ие болды. 1906 жылғы сайлаудан кейін Кэннон мен Рузвельт арасындағы қарым-қатынас нашарлай бастады. Рузвельт 1908 жылы сайлау науқанына қатыспайтынын мәлімдеген еді, ол ірі корпорацияларға қарсы прогрессивті ұстанымды қабылдады. Рузвельттің таза азық-түлік және дәрі-дәрмек туралы заңға, табыс салығына, мұра салығына, федералды корпорациялық заңға, үкіметтің еңбек дауларына араласуына, әйелдер мен балалардың еңбегін реттейтін заңдарға және теміржол бағалы қағаздарын реттеуге қатысты жаңа ұсыныстары Кэннонның қарсылығын тудырды. Джон Морлидің сөздерін келтіре отырып, Кэннон Рузвельтті жиі «жартылай Сент-Пол, жартылай Сент-Витус» деп атады. Рузвельт өзінің заңнамалық күн тәртібін Палата арқылы жылдамдату үшін Кэннонды спикерліктен ауыстыруы мүмкін деген қауесет тарады, бірақ Рузвельт оларға жауап бермеді, ал Кэннон Рузвельттің өкілеттігі кезінде спикер болып қалды.
1908 жылғы сайлау
1905 жылы Кеннон 1908 жылғы президенттікке үміткер екеніне сенімді екенін мәлімдеді. Ақырында, Рузвельт 1908 жылғы Республикалық Ұлттық Конвент делегаттарын өзінің Соғыс министрі Уильям Говард Тафтты қолдауға иктерді. Кеннон Иллинойс штатының 54 делегатының 51-ін және басқа штаттардан бірнешеуін алып, төртінші орынға табан тіреді. Тафт бірінші бюллетеньде оңай сайланды. Дегенмен, Кеннон конвентте партиялық платформаны жасауға және өзінің ең жақын одақтастарының бірі, Нью-Йорк консерваторы Джеймс Шерманды вице-президенттік лауазымға ұсынуға ықпал етті. 1908 жылғы сайлау кампаниясы кезінде Кеннон баспасөз тарапынан қатты сынға ілікті, оны тиран және соңғы тридцать жылда ұсынылған прогрессивті заңнаманың бәріне кедергі келтіруші деп айыптады. Бір карикатурада ол "Жай халықты" құрбан еткен "Жаңабайлық байлықтың" сот процесінде "Өкініш білдірмейтін айыпталушы" ретінде бейнеленген. Кеннон газеттің қарсылығын Рузвельттің газет қағазы мен ағаш массасының бажсыз импортына рұқсат беру туралы ұсынысын қолдамауымен, сондай-ақ журналдар мен газеттерге жазылу ақысын баспагерлерге жүктеген алғашқы палаталық заң жобасымен байланыстырды. Демократиялық партия палата реформасы мәселесін көтеріп, партиялық платформасында былай деді: "Өкілдер палатасы, соңғы жылдары Республикалық партияның бақылауында болғандықтан, мүшелерінің көпшілігінің еркіне жауап беретін, пікір-таластар мен заң шығару органы болып табылуын тоқтатты, бірақ спикердің толық бақылауындағы пікір-таластар мен заң шығару өкілеттігіне ие болды. Егер спикер тұлғасындағы бір мүше бүкіл органнан күштірек болса, заң шығару үкіметі сәтсіздікке ұшырайды". Демократиялық партияның президенттікке үміткері Уильям Дженнингс Брайан және кәсіби одақтардың жетекшісі Сэмюэл Гомперс Кеннонның қайта сайлануына қарсы науқан жүргізу үшін Иллинойс штатына сапар шекті. Тіпті кейбір республикашылар, соның ішінде Небраска штатының өкілі Джордж В. Норрис "Кеннонизмге" қарсы науқан жүргізді. Тафт жеке түрде: "Менің осы науқанда көтеріп жүрген ауыр салмағым – Кеннонизм" деп мойындады. Дегенмен, Тафт пен республикашылар күзгі сайлауда жеңіске жетті; Кеннонның билігіне қарсы партиялық бәсекелес ретінде көзге түскен Норрис тек 22 дауыспен қайта сайланды.
1910 жылғы ереуіл
1909 жылы наурыз айында 61-ші Конгресс жиналғанда Рузвельт пен Тафт Каннон спикерліктен алынбауы керек деп келісті. Республикалық көпшілік оны тағы бір мерзімге сайлады, бірақ он екі "Нағыздық" мүшесінің басым бөлігі оған дауыс беруден бас тартты. Алайда, жаңа демократтардың жетекшісі Чамп Кларк, әдетте даусыз қабылданатын алдыңғы Конгресс ережелерін бекіту үшін атаулы дауыс беруге мәжбүр етті. Демократтар мен нағыздықтардың дауысымен кейбір ережелерді қайта қарау үшін, соның ішінде даусыз заң жобалары үшін бірауыздан келісім күнтізбесін енгізу туралы түзету қабылданды. Жаза ретінде Каннон үш нағыздықты комитет төрағалықтарынан шеттетуге және басқаларын маңызды емес комитеттерге ауыстыруға бел буды. Ол сондай-ақ: «Иуда нағыздық болған және өз ұстазын отыз күміс теңгеге сатқан. Егер Иерусалимде сол кезде газет болғанда, оған алғыс айтылар еді» деді. Каннонның билігі күшейе берген сайын, Тафтпен қарым-қатынасы нашарлай берді. Тафт Палатаның ісіне араласпады, Каннонға көмектеспеді де, қарсылық танытпады, бірақ жеке өзі Каннонның алынуын қалағанын айтты. Каннон да Тафтты, әсіресе католик демократ Эдвард Дуглас Уайтты Жоғарғы Соттың Бас судьясы етіп тағайындағаннан кейін сынады. Республикалық партия ішіндегі өсіп келе жатқан қозғалыс Каннонның спикерліктен алынуын қолдады, себебі ол тиімді болды; Генри Кэбот Лодж Рузвельтке Каннон қалса, республикашылар Палатаны жоғалтады деп кеңес берді, Тафт мұндай алыну «Республикалық партияның игілігіне орай келеді» деді, ал түрлі республикалық газеттер оның спикерліктен немесе тіпті Конгрестен кетуін ұсынды. Қарсылық күшейген сайын Каннон да қайраттанып, «Сайлаушыларым маған көпшілік бергенше Конгрестен кетпеймін» деді. Бір жиын кезінде ол пальтосын жарып, «Міне, Каннон мырза, Конгрестің Бельзебулы! Осы асыл, еркектей келген бейнеге қараңыз, Бельзебул! Мен – патшамын!» деп айғайлады. Нағыздықтарды ол «адал емес және наразы» деп атады, оларды ешқашан мақұлданбайтын популисттік заң жобаларын енгізуде айыптады, содан кейін олардың сайлаушыларының «білімі жоқ тобына» Каннон жеке заң жобасын тоқтатқандығын айтты, «осылайша спикер «патша» және «мүдделер» бақылайды деген сенім тудырды». 1910 жылдың 16 наурызында Каннонның билігіне нүкте қойылды, Палата оның процедуралық мәселе бойынша шешіміне қарсы дауыс берді. Халық санағы комитетінің төрағасы Эдгар Крампэкер алдағы халық санағы туралы бірлескен қаулы ұсынды. Қаулы күн тәртібінде болмаса да, Крампэкер бұл мәселе Конституциялық артықшылыққа ие екенін, өйткені санақ Конституциямен бекітілген және Конституция кез келген Палата ережесінен жоғары тұрады деп мәлімдеді. Каннон бұл аргумент жағында шешім шығарды, бірақ Палатаның көпшілігі оның шешімін қолдамауға дауыс берді. Палата спикердің шешімін қабылдамауы сирек кездесетін жағдай еді, Каннон өзінің «бетін құмға сүрткенін» айтты. Джордж Норрис мүмкіндікті сезіп, оны пайдаланды. Келесі күні Норрис жаңа Регламенттік комитет құру туралы әзірленген қаулы ұсынды, оның құрамында он бес мүше болады, олардың барлығы Палата тарапынан сайланады. 1880 жылдан бері Регламенттік комитетінің төрағасы болған спикерге мүшелікке жол берілмейді, осылайша Комитет (және көрінеу Палата) спикердің билігінен жоғары қойылады, оның билігін қайта қарау құқығымен. Крампэкер сияқты Норрис та өзінің қаулысы Конституцияның 1-бабы, 5-тармағына сәйкес ерекше мәртебеге ие екенін мәлімдеді: «Әрбір Палата өзінің іс-қимылдарының ережелерін анықтай алады» және сондықтан оны бүкіл Палата бірден тыңдауы керек. Норрис Каннонның өзінің шешімін оған қарсы пайдаланып, спикерді екі жақты қиын жағдайға түсірді. Каннон бірден бұл қаулыны «заң түстерімен жасырылған анархия» деп айыптады, бірақ оған қарсы дауыс беру үшін асығып кетті. Оның лейтенанттары адал мүшелер Капитолийге оралған кезде, кешіктіру тактикасымен уақытты созды, бірақ демалыс күндері үзіліс болғаннан кейін Каннон өзінің жағына қолдау таба алмады. 19 наурызда Каннон Норристің қаулысын тәртіптен тыс деп таныды, бұрынғы спикерлердің көптеген шешімдерін келтірді, бірақ Палата оны тағы да апелляциялық шағымда 182-163 дауыспен қабылдамады. Палата бірден қаулының өзі туралы дауыс берді және ол 42 республикалық және барлық 149 демократтық дауыспен 191-156 есебімен қабылданды. Каннон спикерлігін дереу қызметтен босату туралы ұсынысқа жауап беріп сақтап қалды, ол республикалық көпшілік оны демократ спикермен алмастыру қаупін қабылдамайтындықтан жеңіске жетті. Алайда, Палатаның темірдей билігі бұзылды. Джон Дальцелл төрағалық еткен жаңа Регламенттік комитеті, комитеттен заң жобаларын алып тастауға балама көпшілікке мүмкіндік беретін босату ережесі және спикердің кестесімен тоқтатылған заң жобаларын ұсынуға комитеттерге мүмкіндік беретін «Сәрсенбі күні» сияқты реформалардың көптеген пакеттерін қабылдады. Каннонның билігінің күрт төмендеуіне қарамастан, алдағы сайлауда республикашылардың үміттері жақсармады. Демократтар 1910 жылғы аралық сайлауда 1894 жылдан бері алғаш рет Палатаны бақылауға алды, Каннон өзі қайта сайлану үшін күресті.
Кейінгі үй мансабы
Республикалық партия Палатада азшылық партияға айналғаннан кейін, Кэннон азшылық көшбасшысы болып қызмет етуден бас тартты. Ол бұрын спикер болып тұрған кезінде төрағалық еткен Ассигнованиелер комитетінің аға мүшесі ретінде қайта келді. Төраға ретінде ол шығындарды азайтуды қолдағанмен, аға мүше ретінде демократиялық көпшілікке көптеген шығындар туралы ұсыныстар енгізді. 1910 жылғы көтерілісшілердің бүліктері 1912 жылғы Республикалық партияның жарылуына ұласқанда, Кэннон қайта сайлауда жеңіліске ұшырады. Ол 1914 жылы қайтадан сайланды және 1920 жылға дейінгі барлық конгресс сайлауларында қайта сайланды. Ол президент Вудро Вильсонды және АҚШ-тың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуын сынады. Сондай-ақ, Вильсонның Ұлттар лигасына қатысты да ашық сынады. Кэннон 1922 жылғы конгресс сайлауына түсуден бас тартты және 1923 жылы өзінің соңғы мерзімі аяқталғанда зейнетке шықты; ол өзінің соңғы қызмет мерзімінің соңғы күнінде "Time" журналының алғашқы санының мұқабасында бейнеленді.
Жеке өмір
Кэннон Тусколаның №332 масондық ложасының алғашқы мүшелерінің бірі болды, ол 1860 жылдың 2 қазанында құрылған. 1862 жылы Мэри Ридке үйленді. Олардың екі қызы болды. 1876 жылы Кэннон отбасымен Иллинойс штатының Денвилл қаласына көшіп, өмірінің соңына дейін сонда тұрды. Квакер болып туған ол, Конгрестен кеткеннен кейін методист дініне көшті. Дегенмен, ол бұрыннан-ақ методист болған болуы мүмкін. Методист шіркеуінде үйленгеннен кейін, бір квакер оны осы ісіне өкінуге шақырды, бірақ Кэннон: "Егер мен жиналатын жерде тұрып, Мэриге үйленгеніме өкінемін десем, мен оны істемеймін. Мен өкінуге дайын емеспін, және оны айтуға дайын емеспін" деді. Кэннон 1926 жылдың 12 қарашасында Иллинойс штатының Вермильон округіндегі Денвилл қаласындағы үйінде терең ұйқыда қайтыс болды. Ол Спринг-Хилл зиратына жерленді.
Мұра
АҚШ Конгресі ғимаратынан тыс конгрессмендерге арналған алғашқы кеңсе ғимараты Кэннонның атымен аталды.
Қоғамдық имидж
Оның эксцентрикті сөйлеу стилі, кішкентай бойы және жауырынып шабуылдайтын мінезі оның айрықша белгілері болды. Газеттер оны көбінесе әңгімелеуге келмейтін провинциал ретінде сатиралайтын. Палатадағы қаталдығына қарамастан, Каннон Вашингтондағы әріптестері мен достары, тіпті оппозиция өкілдері тарапынан да сыйлы болды.
Қызмет өтілі
Кэннон бүгінгі күнге дейін республикашылдардың ең ұзақ қызмет еткен екінші өкілі, одан ұзақ қызмет еткені – Аляска конгрессмені Дон Янг. Сондай-ақ ол, кез келген партиядан Конгресс мүшесі ретінде 40 жылдан астам қызмет еткен (үзіліспен) тұңғыш адам. Оның Конгресстегі мансабы 46 жылдық жиынтық қызметтен тұрады, оның ішінде екі мерзім үзіліс болды, содан кейін ол қайтадан сайланды – бұл рекорд 1959 жылға дейін бұзылмады. Ол Иллинойс штатының Өкілдер палатасының тарихындағы ең ұзақ қызмет еткен мүшесі, бірақ үздіксіз ең ұзақ қызметке Адольф Дж. Сабат ие. Ол 11 президенттің мерзімінде Палатада қызмет етті, бұл рекордты Джон Дингелл мен Джейми Уиттенмен бөліседі. Кэннон бүгінгі күнге дейін тарихтағы екінші ұзақ қызмет еткен республикашыл спикер, ал одан бұрын Иллинойс штатынан шыққан Деннис Хастерт 2006 жылдың 1 маусымында оны басып өтті.