Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Солтүстік Каролина штатының американдық сенаторы Фурнифолд МакЛендел Симмонс (20 қаңтар 1854 – 30 сәуір 1940) – американдық саясаткер, 1887 жылдың 4 наурызынан 1889 жылдың 4 наурызына дейін АҚШ Өкілдер палатасының Демократиялық партиясынан сайланған мүшесі, ал 1901 жылдың 4 наурызынан 1931 жылдың 4 наурызына дейін Солтүстік Каролина штатының сенаторы болды. 1913 жылдың 4 наурызынан 1919 жылдың 4 наурызына дейін ықпалды Қаржы комитетінің төрағасы қызметін атқарды. Симмонс 1920 жылы Демократиялық партиясынан президенттікке ұсыну үшін күресті, бірақ сәтті болмады. Ол бейшаралық сегрегационист және ақ нәсілділердің басымдығын жақтаушы, сондай-ақ 1898 жылғы Уилмингтон көтерілісінің негізгі ұйымдастырушысы болды.
American senator for North Carolina
Furnifold McLendel Simmons (January 20, 1854April 30, 1940) was an American politician who served as a Democratic member of the United States House of Representatives from March 4, 1887, to March 4, 1889, and U. S. senator from the state of North Carolina between March 4, 1901, and March 4, 1931. He served as chairman of the powerful Committee on Finance from March 4, 1913, to March 4, 1919. He was an unsuccessful contender for the 1920 Democratic Party nomination for president. Simmons was a staunch segregationist and white supremacist, and a leading perpetrator of the Wilmington insurrection of 1898.
Өмір және мансап
Симмонс Солтүстік Каролина штатының Поллоксвилл қаласында Мэри МакЛендел (Жерман) мен Фурнифолд Грин Симмонстың ұлы болып дүниеге келді. 1894 жылы Солтүстік Каролина заң шығарушы органында республикашылар басымдыққа ие болғаннан кейін, Симмонс қара нәсілді сайлаушылардың құқығын жоюға және демократтарды штата билігіне қайтаруға күш салды. Ол ақ үстемдік тұрғысынан бағытталған газеттермен бірігіп, қара нәсілді еркектердің ақ нәсілді әйелдерге қауіпті және лауазым немесе сайлаушы ретінде сенімге лайық емес екенін таратып, қоғамда қорқыныш сезімін тудырды. Симмонс сондай-ақ жүздеген "Ақ үкімет одағын" құрды, олардың мақсаты – "қаланың әрбір қара нәсілді адамын атуға мәжбүр болса да, табысқа жететінін жариялау" болды. Нәтижесінде, демократтар 1898 жылғы сайлауда жеңіске жетті, ал ертесі күні 1898 жылғы Уилмингтон көтерілісі басталды. 1901 жылы Симмонс АҚШ Сенатына демократтардың кандидаттығын жеңіп алды. Сенатта ол А.Д. Уоттстың көмегімен "үйіндегі саяси машинаны дұрыс жұмыс істеу үшін" пайдаланды, деп бір журналист айтқандай. Симмонс келесі отыз жыл бойы осы лауазымда қалды. Сенатор Симмонс 1928 жылы президенттікке демократтардың кандидаттығын ұсынған Ал Смит пен ірі партиялар ұсынған тұңғыш католикке қолдау көрсетуден бас тартты, бұл оған Ку-Клукс-Клан мүшелерінен мақтау әкелді. Алайда, 1928 жылы демократтардың кандидатын қабылдамауы мен Ұлы депрессияның салдарынан Симмонс 1930 жылғы демократтардың ішкі сайлауында губернатор О. Макс Гарднердің қолдауымен келген Жосия У. Бейлиден жеңіліске ұшырады.
Simmons was born in Pollocksville, North Carolina, the son of Mary McLendel (Jerman) and Furnifold Greene Simmons. After Republicans won control of the North Carolina legislature in 1894, Simmons led efforts to disenfranchise black voters and return Democrats to power across the state. He allied with white supremacist newspapers to stoke fears of black men as predators of white women and too incompetent to be trusted as office holders or voters. Simmons also set up hundreds of "White Government Unions," which aimed to "announce on all occasions that they would succeed if they had to shoot every negro in the city." As a result, Democrats swept the 1898 election, and the Wilmington Insurrection of 1898 broke out the following day. In 1901 Simmons won the Democratic nomination for the US Senate. From his Senate seat, he then ran a powerful political machine, using A. D. Watts "to keep the machine oiled back home," in the words of one journalist. Simmons remained in office for the next thirty years. Senator Simmons refused to endorse Al Smith, the Democratic nominee for president in 1928 and the first Catholic nominated by a major party, winning him praise from members of the Ku Klux Klan. Still, rejecting the Democratic nominee in 1928, together with the Great Depression, led to Simmons being defeated in the 1930 Democratic primary by Josiah W. Bailey, who was backed by Governor O. Max Gardner.