Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық саясаткер Алтон Аса Леннон (17 тамыз 1906 – 28 желтоқсан 1986) – АҚШ-тың Солтүстік Каролина штатынан Конгресс Сенаты мен Өкілдер палатасында өкілдік еткен американдық демократ саясаткер. Ол 1953 жылдан 1954 жылға дейін Сенатқа уақытша тағайындалып, қайта сайлануға тырысып, кейін 1957 жылдан 1973 жылға дейін Өкілдер палатасында Кейп-Фейр аймағын өкілдік етті. Леннон – қазіргі заманда Сенаттан кеткен соң Өкілдер палатасында қызмет атқарған санаулы бұрынғы сенаторлардың бірі.
American politician
Alton Asa Lennon (August 17, 1906December 28, 1986) was an American Democratic politician who represented North Carolina in the U. S. House of Representatives and Senate. He first served as an interim appointment to the Senate from 1953 to 1954, unsuccessfully sought re election, and later represented the Cape Fear region in the House from 1957 to 1973. Lennon is one of very few former senators in modern times to serve in the House after leaving the Senate.
Ерте өмір және білім
Леннон 1906 жылдың 17 тамызында Солтүстік Каролина штатының Уилмингтон қаласында дүниеге келді. Ол Россер Йейтс Леннон мен Минни (Хай) Леннонның ұлы болды. Ол мемлекеттік мектептерде оқыды және 1929 жылы Уэйк Форест колледжін бітірді. 1929 жылы ол адвокаттық практикамен айналысуға қабылданды және Уилмингтонда қызметін бастады. 1933 жылдың 12 қазанында Карин Уэлчке үйленді.
Lennon was born in Wilmington, North Carolina August 17, 1906. He was the son of Rosser Yates Lennon and Minnie (High) Lennon. He attended the public schools, and graduated from Wake Forest College in 1929. He was admitted to the bar in 1929 and began practice in Wilmington. He married Karine Welch on October 12, 1933.
Саяси мансап
Леннон 1934 жылдан 1942 жылға дейін Нью-Ханновер округінің тіркеуші сотының судьясы болды. 1947 жылы Солтүстік Каролина штатының сенатына сайланды және 1951 жылға дейін қызмет етті. Леннон 1953 жылдың 10 шілдесінде Демократтар партиясынан АҚШ Сенатына, Уиллис Смиттің қайтысынан бос орынды толтыру үшін тағайындалды және 1953 жылдың 10 шілдесінен 1954 жылдың 28 қарашасына дейін қызмет етті. Ол 1954 жылы бос орынға үміткерлікті алуға тырысты, бірақ сәтті болмады. Содан кейін ол заңгерлік тәжірибесіне оралды, кейін 85-ші Конгреске Демократ ретінде сайланды және одан кейінгі жеті Конгреске қайта сайланды (3 қаңтар 1957 – 3 қаңтар 1973). Леннон Конгресте азаматтық құқықтар мен әлеуметтік заңнамаға қарсы дауыс берді, дегенмен оның сайлау округіндегі сайлаушылардың шамамен жартысы афроамерикандықтар немесе үндістер болды. Леннон 1957, 1960, 1964 және 1968 жылғы Азаматтық құқықтар актілеріне, сондай-ақ АҚШ Конституциясының 24-ші түзетуіне және 1965 жылғы Дауыс беру құқығы туралы заңға қарсы дауыс берді. 1966 жылы ол Ку-Клукс-Кланның жеті жетекшісін Конгрестің беделін түсіргені үшін айыптауға қарсы дауыс берген жалғыз оңтүстік өкілі болды. Ол: «Клан мүшелерінің Америка Құрама Штаттарын құлату үшін шетелдік үкіметпен байланыста болғаны немесе төңкеріс жасағаны туралы естіген емеспін» деді. 1966 жылы Леннон Солтүстік Вьетнамның портын бомбалауды ұсынды, ал 1967 жылы Әділет министрлігіне қара терілі белсенді Стокли Кармайклды әскери қызметке қарсы мәлімдеме жасағаны үшін қудалауға шақырды. 1972 жылы ол қайта сайлануға түсуден бас тартты. Демократ болғанына қарамастан, Леннон 1978 жылы консервативті республикашыл сенатор Джесси Хелмстің қайта сайлануына қолдау көрсетті.
Lennon served as the judge of New Hanover County Recorder's Court from 1934 to 1942. He was elected to the North Carolina State Senate in 1947, and served until 1951. Lennon was appointed on July 10, 1953, as a Democrat to the United States Senate to fill the vacancy caused by the death of Willis Smith and served from July 10, 1953, to November 28, 1954. He was an unsuccessful candidate for the nomination in 1954 to fill the vacancy. He resumed law practice, then was elected as a Democrat to the 85th Congress, and was reelected to the seven succeeding Congresses (January 3, 1957 – January 3, 1973). Lennon voted in Congress against civil rights and social legislation, although about half of the constituents in his district were African Americans or Native Americans. Lennon voted against the Civil Rights Acts of 1957, 1960, 1964, and 1968 as well as the 24th Amendment to the U. S. Constitution and the Voting Rights Act of 1965. In 1966, he was the only Southerner to vote against citing seven Ku Klux Klan leaders for contempt of Congress. He said, "I never heard it said that Klansmen were subversive or affiliated with any foreign government to overthrow the United States." In 1966, Lennon urged that North Vietnamese ports be bombed, and in 1967 he called for the Justice Department to prosecute Stokely Carmichael, the black activist, for making statements against the military draft. He declined to seek reelection in 1972. Although he was a Democrat, Lennon campaigned for the re election of Senator Jesse Helms, the conservative Republican, in 1978.
Жеке өмірі мен мұрасы
Ол 1986 жылғы 28 желтоқсанда қайтыс болғанға дейін Уилмингтон (Солтүстік Каролина) қаласында тұрды. 1976 жылы Уилмингтондағы Федералды ғимарат пен сот үйі оның құрметіне аталды.
He was a resident of Wilmington, N. C., until his death there December 28, 1986. In 1976, the Federal Building and Courthouse at Wilmington was named in his honor.