Америка Азамат Соғысының Бастапқы Шайқастары Батыс Вирджинияда

Кіріспе

Америка Азамат соғысының алғашқы шайқасы

26 мамырда Макклеллан, Батыс Вирджинияның Фармингтон қаласының жанында Балтимор және Огайо темір жолындағы көпірлердің өртелуіне жауап ретінде (Одақтың) 1-ші Батыс Вирджиния жаяу әскері полковнигі Бенджамин Франклин Келлиге өзінің полкімен және 2-ші Батыс Вирджиния жаяу әскерінің А ротасымен бірге Уилингеден аймаққа қарай жылжуға және Фейрмонттағы Мононгахела өзені арқылы маңызды көпірді қорғауға бұйрық берді. Келлидің әскерлеріне полковник Джеймс Ирвиннің қолбасшылығындағы 16-шы Огайо жаяу әскері қолдау көрсетті. Фейрмонтты қорғағаннан кейін, 1-ші Батыс Вирджиния тағы да алға жылжиды және 30 мамырда Фейрмонттың оңтүстік-шығысында 24 шақырым жерде орналасқан Графтонның маңызды темір жол торабын басып алды. Осы уақытта 14-ші Огайо жаяу әскері полкі, полковник Джеймс Б. Стидманның басшылығында, Паркерсбургті басып алып, содан кейін шығысқа қарай 145 шақырым жердегі Графтонға баруды тапсырды. 28 мамырға дейін Макклеллан Батыс Вирджинияға барлығы 3000-ға жуық әскер жіберіп, оларды Бригадный генерал Томас А. Моррис, Индиана еріктілерінің қолбасшысы, басқаруына берді. 4 мамырда Конфедерация полковнигі Джордж А. Портерфилдке штаттың солтүстік-батыс Вирджиниядағы күштерінің басшылығы тапсырылды және Графтонға сол аймақтағы әскери тіркеуді жүргізуге жіберілді. Одақтың колонналары алға жылжуда, Портерфилдтің нашар қаруланған 800 жаңа серкері Графтоннан оңтүстікке қарай 27 шақырым жердегі Филиппиге шегінді. Филиппи Барбур округінің орталығы болды, ол Вирджинияның бөліну туралы жарлығына дауыс берген. 1861 жылдың қаңтарынан бері сот ғимаратының үстінде сепаратистік ту желбіреп тұрды. Филиппиде жабық көпір Тигарт өзенінің аңғарын кесіп өтетін және Беверли-Фейрмонт жолының маңызды бөлігі болды. Портерфилдтің әскері полк деңгейінде болғанымен, ол әлі ресми түрде полктерге біріктірілмеген тәуелсіз роталардан тұрды. Көбінесе Тейлор, Покахонтас, Апшур, Харди, Пендлтон, Харрисон, Барбур, Марион және Огаста, Бат, Рокбридж және Хайленд округтеріндегі жергілікті жалдамалы әскерлер болды. Роталардың арасында Летчер гвардиясы, Покахонтас құтқарушылары, Апшур Грейлері, Франклин гвардиясы, Харди блюз, Марион гвардиясы, Харрисон мылтықтары, Хайленд округінің Хайлендтер, Барбур Грейлері, Потомак гвардиясы, Бат Грейлері, Екінші Рокбридж драгундары, Черчвилл кавалериясы және Барбур жеңіл атты әскері болды. Бұл роталар ақырында 25-ші Вирджиния жаяу әскері, 31-ші Вирджиния жаяу әскері, 11-ші Вирджиния кавалериясы және 14-ші Вирджиния кавалериясы болып ұйымдастырылды, ал Барбур жеңіл атты әскері шайқастан кейін таратылды.

On May 26, McClellan, in response to the burning of bridges on the Baltimore and Ohio Railroad near Farmington, West Virginia, ordered Col. Benjamin Franklin Kelley of the (Union) 1st West Virginia Infantry with his regiment and Company A of the 2nd West Virginia Infantry, to advance from Wheeling to the area and safeguard the important bridge over the Monongahela River at Fairmont, a distance of about 70 mile (113 km) southeast of Wheeling. Kelley's men were supported by the 16th Ohio Infantry under Col. James Irvine. After securing Fairmont, the 1st West Virginia advanced again and seized the important railroad junction of Grafton, about 15 mile (24 km) southeast of Fairmont, on May 30. Meanwhile, the 14th Ohio Infantry Regiment, under Col. James B. Steedman, was ordered to occupy Parkersburg and then proceed to Grafton, about 90 mile (145 km) to the east. By May 28, McClellan had ordered a total of about 3,000 troops into Western Virginia and placed them under the overall command of Brig. Gen. Thomas A. Morris, commander of Indiana Volunteers. On May 4 Confederate Col. George A. Porterfield had been assigned command of the state forces in northwestern Virginia and ordered to Grafton to take charge of enlistments in the area. As the Union columns advanced, Porterfield's poorly armed 800 recruits retreated to Philippi, about 17 mile (27 km) south of Grafton. Philippi was the county seat of Barbour County, which had voted in favor of Virginia's secession ordinance. A palmetto secession flag had been flying above the courthouse since January, 1861. At Philippi, a covered bridge spanned the Tygart Valley River and was an important segment of the vital Beverly–Fairmont Turnpike. While Porterfield had a command of regimental strength it was composed of independent companies that had not yet been formally organized into regiments. Most were local recruits from Taylor, Pocahontas, Upshur, Hardy, Pendleton, Harrison, Barbour, Marion and the Valley counties of Augusta, Bath, Rockbridge, and Highland. The companies were the Letcher Guards, Pocahontas Rescues, Upshur Grays, Franklin Guards, Hardy Blues, Marion Guards, Harrison Rifles, Highland County Highlanders, Barbour Grays, Potomac Guards, Bath Grays, Second Rockbridge Dragoons, Churchville Cavalry and the Barbour Lighthorse Cavalry. These companies were eventually organized into the 25th Virginia Infantry, the 31st Virginia Infantry, The 11th Virginia Cavalry and the 14th Virginia Cavalry, with the Barbour Lighthorse Cavalry disbanding after the battle.

Шайқас

Полковник Келли Филиппидегі Конфедерация күштеріне қарсы екі бағытты шабуылды жоспарлады, оны 1 маусымда Графтонға келген кезде генерал Моррис бекітті. Басты күштің алға жылжуы Келлидің өзі басқарған 1600 сарбазды құрады, оның ішінде оның полкінің алты ротасы, полковник Роберт Х. Милрой басқаратын 9-шы Индиана жаяу әскер полкінің тоғыз ротасы және 16-шы Огайо жаяу әскер полкінің алты ротасы кірді. Жауды жаңылыстыру үшін, олардың мақсаты Харперс-Ферри екенін ойлату мақсатында, олар пойызбен шығысқа қарай аттанды. Олар Торнтон деген кішкентай ауылға келді және Филиппиге қараған өзеннің сол жағындағы арт жолмен оңтүстікке қарай жол тартты, қаланың артына жетпек болды. Сонымен қатар, полковник Эбенезер Дюмонттың 7-ші Индиана полкі Графтоннан оңтүстік-батысқа қарай 6 шақырым жердегі Вебстерге жіберілді. Олар полковник Томас Т. Криттенден басқаратын 6-шы Индиана және полковник Стидман басқаратын 14-шы Огайо полкімен бірігуге тиіс болды. Полковник Дюмонттың басқаруындағы, жалпы саны 1400 сарбазды құрайтын (генерал Макклелланның ерікті көмекшісі полковник Фредерик В. Ландердің көмегімен) колонна Вебстерден оңтүстікке қарай Turnpike жолымен жүрді. Осылайша, Одақ күштері сандық артықшылығын жоғалтқан Конфедерация күштерін екі жақтан қоршап алуға тиіс болды. 2 маусымда Одақ колонналары Филиппиге қарай жолға шықты. Түн бойы жаңбырлы ауа-райында жүріп, олар ертесіне таң атпай Филиппиге жетті. Моррис таң атпай шабуыл жасауды жоспарлаған, оны тапанша атуымен бастауға тиіс болды. Конфедерацияның жаңадан шақырылған сарбаздары периметрді қорғау үшін күзет бекеттерін орнатуға үлкермеді, оның орнына суық жаңбырдан қашып, шатырларында қалуды жөн көрді. Конфедерация жақтасы, Томас Хамфрис әйел, Одақ әскерлерінің жақындап келе жатқанын көріп, өзінің кішкентай ұлын атқа мінгізіп, Конфедерация күштерін ескертуге жіберді. Хамфрис әйел оның ұлын Одақ сарбаздарының тұтқынға алғанын көрді және оларға тапаншамен оқ атты. Оқ өтпеді, бірақ оның атуы шабуылды мерзімінен бұрын бастады. Одақ шабуылшылары артиллериядан атып, Конфедерация сарбаздарын ұйқыдан оятты. Қарулы сарбаздар көтерілген көк киімділерге бірнеше оқ атты, содан кейін оңтүстік сарбаздары шашырап, оңтүстікке қарай қашқа бастады, кейбіреулері тіпті төсек киімдерінде қалып қойды. Бұл Одақ журналистерінің шайқасты "Филиппидегі жарыс" деп атауына себеп болды. Дюмонттың сарбаздары қалаға көпірден кірді (полковник Ландердің тік беткейден, тығыз бұталар арқылы атпен төмен түсуі аттылықтың үлкен ерлігі деп есептелді, сондықтан Леслидің апталығы бұл оқиға туралы суреттелген мақала жариялады), бірақ Келлидің колоннасы солтүстіктен дұрыс емес жолмен келді және Конфедерацияның шегінуін тоқтатуға үлкермеді. Келлидің өзі шегініп бара жатқан Конфедерация сарбаздарын қуалай келе атып жарақаттанды, бірақ полковник Ландер Келлиді атып жарақаттаған адамды қуып жеңіп тұтқынға алды. Конфедерация күштері оңтүстікке қарай 72 шақырым қашықтықтағы Хаттонсвиллге шегінді.

Col. Kelley devised a two prong attack against the Confederate force in Philippi, approved by Gen. Morris on his arrival in Grafton on June 1. The principal advance would be 1,600 men led by Kelley himself, and would include six companies of his own regiment, nine of the 9th Indiana Infantry Regiment under Col. Robert H. Milroy, and six of the 16th Ohio Infantry. In order to deceive the enemy into thinking the objective was Harpers Ferry, they departed by train to the east. They disembarked at the small village of Thornton and marched south on a back road on the same side of the river as Philippi, intending to arrive at the rear of the town. Meanwhile, the 7th Indiana under Col. Ebenezer Dumont were sent to Webster, about 3.5 mile (6 km) southwest of Grafton. They would unite with the 6th Indiana under Col. Thomas T. Crittenden and the 14th Ohio under Col. Steedman. The column, with a total of 1,400 men under Col. Dumont (with the assistance of Col. Frederick W. Lander, volunteer aide de camp to Gen. McClellan), would march directly south from Webster on the Turnpike. In this way, the Union force would execute a double envelopment of the outnumbered Confederates. On June 2, the Union columns set off to converge on Philippi. After an overnight march in rainy weather, both arrived at Philippi before dawn the following morning. Morris had planned a predawn assault to be signaled by a pistol shot. The green Confederate volunteers had failed to establish picket lines for perimeter security, choosing instead to escape the cold rain and stay inside their tents. A Confederate sympathizer, Mrs. Thomas Humphreys, saw the approaching Union troops and sent her young son on horseback to warn the Confederates. As Mrs. Humphreys watched, she saw Union pickets capture her son and fired her pistol at them. She missed, but her shots began the attack prematurely. The Union attackers began firing their artillery, which awakened the Confederates from their slumber. Those who were armed fired a few shots at the advancing bluecoats, then Southerners broke and began running to the south, some still in their bed clothes. This caused Union journalists to refer to the battle as the "Races at Philippi". Dumont's soldiers entered the town from the bridge (Col. Lander's ride down the steep hillside through heavy underbrush was considered such a feat of horsemanship that Leslie's Weekly gave an illustrated account of it shortly afterward), but Kelley's column had arrived from the north on the wrong road and were unable to block the Confederate retreat. Kelley himself was shot while pursuing some of the retreating Confederates, but Col. Lander chased down and captured the man who shot Kelley. The Confederates retreated to Huttonsville, about 45 mile (72 km) to the south.

Салдары

Филиппи соғыстағы алғашқы ұйымдастырылған құрлықтағы әрекет болды (екі күн бұрынғы Фейрфакс округіндегі шайқасты мұндай деп санауға болмайды), ал осы салыстырмалы түрде қансыз шайқастағы Одақтың жеңісі Макклелланды ұлттық назарға ілестірді. Солтүстік баспасөз, шайқас туралы әңгімелерге шұғыл мұқтаж болғандықтан, оны эпикалық жеңіс ретінде көрсетті, саясаткерлерді Ричмондқа үлкен шабуыл жасауға шақырды, ол Булл-Ранға айналды. Филиппинің азаматтары Батыс Вирджинияда соғыстың салдарына алғашқылардың бірі болып тап болды. Қаланың көп бөлігі сепаратистік көзқарастарды ұстанды, көптеген адамдар Федерал әскерінің алға жылжуынан қорқып, қолдарындағы бағалы заттарымен оңтүстікке қашып кетті. Шілде айында, шайқастан бір ай өткен соң, хабарламада былай делінген: "[Филиппи] әскерімізден басқа, дерлік тоқтап қалған, әзірге үш отбасы ғана оралды, олардың ішінде Уилсон мырза және оның отбасы, Барбур округінің ең беделді отбасыларының бірі". Цинциннати Таймс газетінің тілшісі былай деп жазды: "Мен көрген басқа ауылдармен салыстырғанда, бұл ауыл соғыстың салдарынан көп зардап шеккен. Көптеген үйлер тоналып, қасақана қиратылған. Олардың жартысынан азы ғана тұрғындарымен толы, қалғандары қашып кеткен. Бұл қалада сепаратизм күшті болған, әйелдер де сол бағытта бейімделген". Шайқастан кейін бірнеше ай өткен соң, әскерлердің тәртіпсіздіктері туралы жазбалар кітабы табылды, онда мынадай жазбалар бар: "Эдвард Ф. Грант полковник Маккуктың 9-Огайо полкіне қарсы 25 маусымда сағат 13:00-де Хейнс пен Ховаттердің үйлеріне заңсыз кіргені үшін шағым түсірді". "Күзет үйінде шыны мен көкөніс ұрлағаны үшін екі сарбаз отыр". "Ұрлық жасағаны үшін төрт сарбаз күзет үйінде отыр. Босатылды". "Тұрғын үйлерге және үйлерге заңсыз кіргені үшін 96 сарбаз күзет үйінде отыр". Филиппидің көптеген ер адамдары шайқасқа дейін немесе шайқастан кейін қашып кетті, ал кейбіреулері соғыс аяқталғаннан кейін ғана оралды, әйелдерін отбасылары мен мүліктеріне қарауға қалдырды. Конфедерация тарапынан екі маңызды жарақат алғандар болды. Екеуі де соғыс кезінде алғаш рет жасалған деп есептелетін ампутациядан өтті. Олардың бірі Вирджиния әскери институтының курсанты Фонтлерой Дайнгерфилд болды. Екінші конфедерациялық сарбаз Джеймс Э. Хангер, 18 жастағы колледж студенті. Жазылып, босатылғаннан кейін Хангер Вирджинияға оралды. Ол тізесінде иілмелі буын бар, бөшке таяқтарынан жасалған жасанды аяқ жасады. Оның дизайны өте жақсы жұмыс істеді, сондықтан Вирджиния штатының заң шығарушы органы оған басқа жарақат алған сарбаздарға арналған "Хангер аяғын" жасауды тапсырды. Соғыстан кейін Хангер өзінің протездік құрылғысына патент алып, қазіргі Хангер Ортопедиялық тобы, Inc. компаниясын құрды. 2007 жылдан бастап Хангер Ортопедиялық тобы АҚШ нарығында жасанды аяқ-қолдарды өндіру бойынша көшбасшы болып табылады. Шайқастан кейін полковник Портерфилд Батыс Вирджиниядағы Конфедерация күштерінің басшылығынан Бриг. Генерал Роберт С. Гарнеттің орнына кетті. Қысқа әңгімелер жазушысы және сатирик Амброз Биерс (1842–шамамен 1914) Филиппи шайқасында Одақ сапында қызмет етті. Жиырма жылдан кейін ол "Тау үстінде" деп аталатын автобиографиялық фрагментінде былай деп жазды:

Philippi was the first organized land action in the war (the impromptu Battle of Fairfax Court House, two days earlier, could not be counted as such), and Union victory in this relatively bloodless battle propelled McClellan into the national spotlight. The Northern press, hungry for battle stories, presented it as an epic triumph, encouraging politicians to demand the big advance on Richmond, which became Bull Run. The civilian population of Philippi were the first in western Virginia to feel the devastation of the war. The town was primarily secessionist in sentiment, and many had fled south with as many of their valuables as they could carry in fear of the Federal advance. In July, a month after the battle, it was reported that "with the exception of our troop [Philippi] is almost deserted, only three families having as yet returned, among them is Mr. Wilson and family, one of the most influential families in Barbour county." A correspondent of the Cincinnati Times wrote "The village bears more than any other I have seen, the ruinous effect of the war. Many of the houses have been sacked and maliciously damaged. Not the half of them are now occupied, the inhabitants having fled. It was a rabid secession town, and the women yet lean strongly that way." A record book of soldier violations was found a few months after the battle containing the following entries: "Edward F. Grant enters a complaint against Colonel McCook's 9th Ohio Regiment for breaking into the houses of Haynes and Hovatter, June 25, 1 p. m." "Two privates in the guard house for stealing glassware and vegetables." "Four men in the guard house for theft. Discharged." "Ninety six men in guard house for breaking into dwellings and houses." Many of the men of Philippi had left before or just after the battle, some not returning until after the war and leaving the women to care for families and property. There were two significant Confederate casualties. Both were treated with battlefield amputations, believed to be the first such operations of the war. One was a Virginia Military Institute cadet, Fauntleroy Daingerfield. The other Confederate was James E. Hanger, an 18 year old college student. After recovering and being released, Hanger returned home to Virginia. He made an artificial leg from barrel staves with a hinge at the knee. His design worked so well that the Virginia State Legislature commissioned him to manufacture the “Hanger Limb” for other wounded soldiers. After the war, Hanger patented his prosthetic device and founded what is now the Hanger Orthopedic Group, Inc. As of 2007, Hanger Orthopedic Group is the United States market leader in the manufacture of artificial limbs. Following the battle, Col. Porterfield was replaced in command of Confederate forces in western Virginia by Brig. Gen. Robert S. Garnett. The short story writer and satirist Ambrose Bierce (1842–ca. 1914) was a Union recruit at the Battle of Philippi. Twenty years later, he wrote, in an autobiographical fragment he called On a Mountain:

Тікелей сөздер Биерс пен оның әріптес ардагерлері, олар одан да ауыр шайқастарға қатысатын болғандықтан, "алғашқы шайқас" деген атауға қандай күдікпен қарағандарын көрсетеді.