Канаданың Онтарио провинциясындағы Fort Henry ұлттық тарихи орны. 1812 ж. салынған, көлік қадағалау және қорғау мақсатында пайдаланылған. Туристік орын.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канаданың Онтарио штатындағы Кингстон қаласында орналасқан Ұлттық тарихи орын және бекініс.
National historic site and fort in Kingston, Ontario
Fort Henry Ұлттық тарихи орыны Канаданың Онтарио штатындағы Кингстон қаласында, Катараки өзенінің аузына жақын, стратегиялық және биік орналасқан Point Henry нүктесінде орналасқан. Бұл нүкте Сент-Лоуренс өзеніне құятын жерге және Онтарио көлінің шығыс жағына жақын. Бекініс және оның салынып тұрған жері Квебек провинциясының бұрынғы лейтенант-губернаторы Генри Гамильтонның құрметіне аталған. 1812 жылғы соғыс кезінде Кингстон Корольдік теңіз кеме жасау орнатын (қазіргі Канада Корольдік әскери колледжі орналасқан жер) Фредерик нүктесіндегі мүмкін американдық шабуылдан қорғау және Сент-Лоуренс өзені мен Онтарио көліндегі теңіз трафигін бақылау мақсатында бекініс салынды. 1830 жылдары бұл құрылыстың орнына әлдеқайда ірі бекініс салынды, ол теңіз кеме жасау орнының қорғанысын күшейту және Ридо каналының оңтүстік кіреберісін қорғау үшін қажет болды. Форт 1930 жылдары қайта жаңартылды және маңызды туристік орынға айналды.
Fort Henry National Historic Site is located in Kingston, Ontario, Canada on Point Henry, a strategic, elevated point near the mouth of the Cataraqui River where it flows into the St. Lawrence River at the east end of Lake Ontario. The fort and the point on which the fort was built were named after Henry Hamilton, former Lieutenant Governor of the Province of Quebec. A fortification was constructed during the War of 1812 to protect the Kingston Royal Naval Dockyard (the site of the present day Royal Military College of Canada) on Point Frederick from a possible American attack during the war and to monitor maritime traffic on the St. Lawrence River and Lake Ontario. A much larger fort replaced this construction in the 1830s to maintain protection of the naval dockyard and protect the southern entrance to the Rideau Canal. The fort was restored in the 1930s and is a significant tourist attraction.
Өмірбаян
Америка революциясынан кейінгі жылдары британдық-американдық қарым-қатынастар британдықтарды алаңдатып тұрды, ал Генри мүйісінің биік тіктелігі қорғаныс бекінісі үшін қолайлы орын деп есептелді. Дегенмен, 1812 жылғы соғыс басталғанға дейін бұл төбеде бекініс салынбады. 1783 жылы британдық әскерлер қазіргі Кингстон қаласында француздардың қираған фортын (Фронтенак форты) жартылай қайта жаңартып, гарнизон орналастырып, бекініс құрды. Форт маңындағы гарнизон мен дамып келе жатқан қалашықтарды қорғау қиындық тудырды, сондықтан аймақтағы лоялисттарды қоныстандыруға жауапты британдық офицер Джон Росс бекініс пен қалашықты қорғануға ыңғайлы Генри мүйісіне көшіруді ұсынды. 1794 жылы Лорд Дорчестер әскери теңіз базасының орналасқан жерін анықтау үшін Генри мүйісін, Фредерик мүйісін және "порттың қауіпсіздігіне немесе қолайлылығына әсер ете алатын жақын маңайдағы елді мекендер мен шығанақтарды" зерттеуді тапсырды. Корольдік инженерлер лейтенанты Александр Брайс Хальдиманд шығанағын (қазіргі Navy Bay) теңіз базасы ретінде бағалап, оны қорғау үшін Генри мүйісінде бекініс салуды ұсынды.
In the years immediately following the American Revolution, British American hostilities still concerned the British, and the high promontory of Point Henry was considered to be a good location for a defensive fortification. However, a fortification was not built on the hill until the beginning of the War of 1812. In 1783, the British military established a post in what is now Kingston by partly refurbishing and garrisoning the ruined French fort (Fort Frontenac). The garrison and the developing townsite near the fort were deemed difficult to defend and so Captain John Ross, the British officer in charge of settling Loyalist refugees in the area, proposed moving the stronghold along with the townsite to the more defensible Point Henry. In 1794, Lord Dorchester ordered the survey of Point Henry, Point Frederick, and "the adjacent Country and Coves taking in whatever may lye near enough to affect the Security or convenience of the Port" to investigate the location of a navy base. Lt. Alexander Bryce of the Royal Engineers preferred Haldimand Cove (now Navy Bay) as a navy base and recommended a fortification on Point Henry to defend it.
Ертедегі бекіністер
1812 жылғы соғыс басталғанда, жергілікті жасақтар батысқа қарай Халдиманд шығанағы арқылы орналасқан Фредерик нүктесіндегі маңызды теңіз базасын қорғау және Сент-Лоуренс өзені мен Онтарио көліндегі теңіз трафигін бақылау үшін Генри нүктесінде блокхаус және батарея салды. 1812 жылдың 10 қарашасында бұл батарея Кингстон портына паналаған провинциялық теңіз кемесі «Роял Джордж»-қа шабуыл жасаған бірнеше американдық соғыс кемелерін тойтаруға қатысты. Бұл теңіз шайқасы күшті бекіністер қажеттігін көрсетті, сондықтан 1813 жылы жасақ және тұрақты армия батареялар мен казармалар салуға кірісті. Бұл форт соғыс кезінде Кингстон және оның төңірегінде салынған көптеген қорғаныс құрылыстарының бірі болды. 1820 жылға қарай форт жер мен тастан тұрғызылған қамалдардан, жартылай бастиондардан, реданнан, бекініс арықтарынан, қоймалардан, казармалардан, сигнал мұнараларынан және көмекші батареялардан құралды.
At the beginning of the War of 1812, local militia erected a blockhouse and battery on Point Henry to defend the important naval base on Point Frederick, located across Haldimand Cove to the west, and to monitor maritime traffic on the St. Lawrence River and Lake Ontario. On November 10, 1812, this battery was involved in repelling several American warships that were attacking the Provincial Marine sloop Royal George as the ship was taking refuge in Kingston Harbour. This naval action strengthened the view that a stronger fortification was needed and so the militia and regular army began building batteries and barracks in 1813. The fort was one of several defensive structures built in and around Kingston during the war. By 1820 the fort consisted of earth and stone ramparts, demi bastions, redans, ditches, magazines, barracks, signal towers and support batteries.
Екінші бекініс
1812 жылғы соғыстан кейін американдықтар мен британдықтар арасындағы сенімсіздік сақталды. Бұл түпкілікті форттың бұзылуына әкеп соқты, оның орнына 1832-1836 жылдар аралығында стратегиялық Ридо каналының, портының және теңіз кемежайының Онтарио көлі жағындағы қорғанысын қамтамасыз ету үшін ауқымдырақ форт салынды. 1843 жылы оңтүстікке қарай көлді бақылайтын алдыңғы қатарлы батарея құрылысы аяқталды, сол кезде казематтандырылған комиссариат қоймалары мен дүкендері салынды. Бұл тас ғимараттар алдыңғы қатарлы батареяны негізгі редутпен байланыстырды. Күрделі қорғаныс жүйесі жоспарланған, бірақ канал құрылысының бағасы шарықтап кеткеніне байланысты бекіністер төрт Мартелло мұнарасымен және форттың өзімен шектелді. Сол кезде бұл бекіністер Квебек қаласынан батысқа қарайғы Канададағы ең күшті қорғаныс болып саналды. Алғашқы да, екінші Генри форты да ешқашан шабуылға ұшырамады. Форт бір кезде "Жоғарғы Канаданың цитаделі" деп аталған. Империялық (британдық) әскерлер 1813 жылдан 1870 жылға дейін Форт-Генри орнында орналасқан. Содан кейін Канадалық милиция 1891 жылға дейін фортты күзетті. Британдық гарнизондарына Корольдік артиллерия полкі, 24-ші жаяу әскер полкі, Black Watch, Аргилл және Сазерленд таушылары, Корольдік Уэльс фюзилерлері және Корольдік Канадалық атқыштар полкі кірді. Фортты пайдаланған канадалық бөлімшелерге Гарнизон артиллериясының "А" және "Б" батареялары, сондай-ақ 14-ші батальон, Уэльс ханшайымының жеке мылтықтары кірді. АҚШ-пен қарым-қатынас жақсара түскен сайын, шекараны қорғау қажеттілігі азайды. Әскерилер фортты тастап кеткеннен кейін, ол құлдырап, тозығы жетті. Форт-Генри 1837-1838 жылдардағы көтерілістердің тұтқындарын уақытша ұстады. Неміс, австриялық және түрік соғыс тұтқындары, сондай-ақ Украинадан келген иммигранттар, Канаданың 1914-1920 жылдардағы алғашқы ұлттық ұстау операциялары кезінде "жау шетелдіктер" деп сипатталған, сонымен қатар кейбір азаматтар да фортта ұсталды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде форт неміс Люфтваффе және Кригсмарине қызметкерлері үшін соғыс тұтқындары лагері ретінде пайдаланылды.
Distrust between the Americans and British continued after the War of 1812. This led to the original fort being demolished to make way for a more extensive fort, which was constructed between 1832 and 1836 to defend the Lake Ontario end of the strategic Rideau Canal, the harbour, and the naval dockyard. In 1843, the advanced battery overlooking the lake to the south was completed when the casemated commissariat stores and magazines were built. These stone buildings connected the advanced battery to the main redoubt. A system of more elaborate defensive works was planned but cost overruns in the construction of the canal limited the fortifications to four Martello towers and the fort itself. At the time, these fortifications were the strongest defences in Canada west of Quebec City. Neither the original nor the second Fort Henry was ever attacked. The fort was once referred to as the "Citadel of Upper Canada". Imperial (British) troops were deployed at the site of Fort Henry from 1813 to 1870. The Canadian Militia then garrisoned the fort until 1891. British garrisons included the Royal Regiment of Artillery, 24th Regiment of Foot, Black Watch, the Argyll and Sutherland Highlanders, the Royal Welch Fusiliers and the Royal Canadian Rifle Regiment. Canadian units who used the fort include "A" and "B' Batteries of Garrison Artillery, and the 14th Battalion, Princess of Wales' Own Rifles. As relations with the United States continued to improve, the need for defences along the border ceased. Abandoned by the military, the fort fell into disrepair. Fort Henry temporarily held prisoners of the 1837–38 Rebellions. German, Austrian and Turkish prisoners of war and some civilians, including Ukrainian immigrants described as "enemy aliens" during Canada's first national internment operations of 1914–1920 were also held at the fort. During the Second World War, the fort served as a prisoner of war camp for German Luftwaffe and Kriegsmarine personnel.
Қазіргі қолданысы
1930 жылдары Рональд Л. Уэйдің басшылығымен Ұлы депрессия кезінде үкіметтік жұмыс бағдарламасы аясында қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді. "Ескі Генри форты" Генри фортының сақшыларының құрылуымен тірі музейге айналды және 1938 жылдың 1 тамызында ашылды. Форт-Генриді Канада парктері басқарады, ал оның жұмысын Сент-Лоуренс парктері комиссиясы ұйымдастырады. Форт Генри сақшылары деп аталатын униформа киген әскери жеңілдетушілер британдық әскери өмірдің көрсетілімдерін және келушілерге экскурсияларды жүргізеді. Форт-Генри сақшыларының өзі де бай тарихқа ие. 1938 жылы құрылған сақшылар, форттың 1867 жылғы өмір рухын сақтап, оны қорғауда маңызды рөл атқарады. Сақшылар қатарына әскери жеңілдетушілер ғана емес, сонымен қатар шаруашылық жеңілдетушілер де кіреді. Жеке экскурсиялар да қолжетімді. Басқа іс-шаралар мен көрсетілімдерге жаттығулар мен шайқас тактикасын қайта жаңғырту, гарнизондық шеру, Виктория дәуіріндегі сынып бөлмесі және Мостер шеруі жатады, онда жас келушілерге дәуірлік киім кигізіліп, сақшылардың білікті мүшесі оларды қадам басқа үйретеді. Шілде және тамыз айларында әр сәрсенбіде күн бату рәсімі өткізіледі, онда тарихи жаттығулар, музыка және артиллерияның толық бағдарламасы көрсетіледі. Жыл бойы кешке туристік компания форттың құпиялы, әдеттегідей шақырылған рухтармен байланысты өткен тарихын көрсететін экскурсиялар ұйымдастырады. Форт-Генри Канаданың ұлттық тарихи ескерткіші мәртебесіне ие, ал 2007 жылы ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енген Ридо каналының құрамына қосылды.
In the 1930s, under the leadership of Ronald L. Way, restorations took place as part of a government work program during the Great Depression. "Old Fort Henry" became a living museum with the introduction of the Fort Henry Guard, and was opened on August 1, 1938. Fort Henry is administered by Parks Canada and operated by the St. Lawrence Parks Commission. Uniformed military interpreters known as the Fort Henry Guard conduct demonstrations of British military life and tours for visitors. The Fort Henry Guard has a long history in itself. The Guard, founded in 1938 has been integral to the Fort's ability to maintain the spirit of 1867 life and the preservation of the fort. The Guard is not exclusive to military interpreters but includes domestic interpreters as well. Self guided tours are also available. Other activities and demonstrations include historical reenactments of drills and battle tactics, the Garrison Parade, the Victorian School Room, and the Muster Parade, where young visitors are dressed in period uniforms and taught to march by a qualified member of the Guard. A Sunset Ceremony is held every Wednesday in July and August, where a full program of historic drill, music and artillery is presented. During evenings year round a tour company conducts tours of the fort that highlight the fort's supposedly haunted past. Fort Henry has been designated as a National Historic Site of Canada, and in 2007 was included in the designation of the Rideau Canal as a UNESCO World Heritage Site.
Мұра
1983 жылғы 30 маусымда Канада Посты "Форт Генри, Онтарио" маркасын "Канададағы бекіністер сериясы" (1983 және 1985) аясында шығарды. Маркалар Рольф П. Хардердің суреттері негізінде жасалған.
On 30 June 1983 Canada Post issued 'Fort Henry, Ont.' in the "Forts Across Canada Series" (1983 and 1985). The stamps are based on the designs by Rolf P. Harder.