Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын композиторы және драматургы (1465–1523)
English composer and dramatist (1465 1523)
Уильям Корниш Кенже (Cornyshe немесе Cornish деп те жазылады) (1465 – 1523 қазан) – ағылшын композиторы, драматургы, актер және ақын.
William Cornysh the Younger (also spelled Cornyshe or Cornish) (1465 – October 1523) was an English composer, dramatist, actor, and poet.
Өмір
Флит түрмесінде жазылған жалғыз аман қалған өлеңінде ол жалған мәліметтер негізінде сотталғанын және осылайша дұрыс емес айыпталғанын мәлімдейді, бірақ айыптаудың қандай болғаны белгісіз. Этон хор кітабында табылған музыканың авторы ол болмауы мүмкін, бұл музыка оның 1502 жылы қайтыс болған, сондай-ақ Уильям Корниш аталған әкесіне тиесілі болуы мүмкін. Кіші Корниш сарайдағы беделді қызметте болды, Корольдік капелла балаларының шебері ретінде; сарайдағы музыкалық және театрлық көңіл көтерулерге, сондай-ақ 1520 жылы «Алтын мата алаңында» болған сияқты маңызды дипломатиялық шараларға жауапты болды; Франция мен Киелі Рим империясының сарайларына жасалған және солардан келген сапарларды да орындады, осы қызметін өмірінің соңына дейін атқарды. Ол 1523 жылы қайтыс болды, оның туған күні белгісіз.
In his only surviving poem, which was written in Fleet Prison, he claims that he has been convicted by false information and thus wrongly accused, though it is not known what the accusation was. He may not be the composer of the music found in the Eton Choirbook, which may alternatively be by his father, also named William Cornysh, who died c. 1502. The younger Cornysh had a prestigious employment at court, as Master of the Children of the Chapel Royal; and being responsible for the musical and dramatic entertainments at court and during important diplomatic events such as at the Field of the Cloth of Gold in 1520; and visits to and from the courts of France and the Holy Roman Empire, which he fulfilled until his death. He died in 1523, his birth date unknown.
Музыкалық шығармалар
Этон хор кітабында (шамамен 1490–1502 жылдары жинақталған) Корништің бірнеше шығармалары бар: Salve Regina (басқа бірнеше көздерде де кездеседі), Stabat mater, Ave Maria mater Dei, Gaude virgo mater Christi және жоғалған Gaude flore virginali. Каиус хор кітабында (шамамен 1518–1520) Magnificat бар. Басқа дереккөздер жоғалған шығармаларға сілтеме жасайды: үш Месса, тағы бір Stabat mater, тағы бір Magnificat, Altissimi potentia және Ad te purissima virgo. Ол сондай-ақ әлемдік вокалды музыка мен ағылшын қасиетті әнұраны Woefully arrayed шығарды. Сонымен қатар, гексакордтың қадамдары мен оның өзгерістері, Fa la sol және тағы бір аталмаған шығарма негізінде үш бөлімді аспаптық жұмыс бар. Бұл дүниелік еңбектер Файрфакс кітабы деп аталады (1501 жылы көшірілген). Егер ертедегі барлық қасиетті музыканы Корниш (кіші) жазса, онда ол белгілі бір кеңістіктегі композитор болған, бірақ теңдессіз емес. "Файрфакс кітабындағы" Браунның шығармалары стиль жағынан Итон хор кітабындағы Джон Браунның шығармаларына ұқсас, бірақ, мүмкін, бір композитор. Корништің Magnificat-ы (Этон шығармалары сияқты стильде) ескі Корниш қайтыс болғаннан кейін екі он жылға жуық уақыт өткен соң пайда болды, сондықтан жас Корништің жұмысы болуы ықтимал, ол кезде елдің ең маңызды музыканттарының бірі болды. Сонымен қатар, Корништің "Этон" хор кітабындағы шығармалары сол жинақтағы ең "заманауи" шығармалардың бірі болып табылады. Олар Файрфакстың (Корниш кішінің және Сарай мен Капелдің әріптесінің) оңайлату әдісін ұстанбай, ескірген гүлді мелодикалық стильде қалады, бірақ прото-мадригалдық әдет-ғұрыпты қабылдайды (мысалы, Stabat mater-дегі "clamorosa", "crucifige" және "debellandum" сияқты сөздерде) және ерекше дамыған тоналды қозғалыс сезімін (мысалы, Stabat mater-де, аяқтағыш "Amen" F-ке өткір ноталарын G-ге тоналды каденция сезімін беру үшін алдын ала пайдалану немесе "Sathanam" сөзінде E-ге жазықтарды қолдану, B-ге тоналды каденция беру, сол кездегі мәтіннің "күшті" сипатына баса назар аудару үшін, бас V қозғалысын қолдану), сондай-ақ қазіргі заманғы мелодикалық формалардағы экспрессивті апподжиатураны қабылдау және латын сөздерінің буындарын жақсы көрсету (мысалы, тағы да Stabat mater-де, Bassus бөлімінде "ContriSTANtem et doLENtem" сөздерін білдіру үшін апподжиатураны қолдану, және тағы да "Contemplari doLENtem cum filio?" сөзінде), сондай-ақ таза риторикалық қимылдарды қолдану (мысалы, Stabat mater-ді бастайтын солистер бөлімінің ортасында толық хордың "O" деп айтуы). Осындай ерекшеліктерде ұлы драматургтің жұмысын көру мүмкін емес. Джон Браунның шығармалары Итон қолжазбасында ерекше орын алады. Жоғарыда келтірілген мысалдарда Корниш Браунды еліктеген болуы мүмкін (оның өз Stabat mater-і "crucifige" сөзінің атақты мадригалдық орнатуын қамтиды, ал оның O Maria salvatoris Mater шығармасында "En" ("О") деп айтуға ұқсас, Корништің Stabat mater-індегі араласуы). Осылайша, Итон Корниші Брауннан кейін жазған сияқты, бұл оның жұмысын Итон хор кітабының кейінгі шығармаларының қатарына қояды: сонымен қатар, тәсілдер жасы үлкен адамның емес, жас және түпнұсқа композитордың көбірек екенін көрсетеді. Барлық шығармаларды жас Корниш жазды деген дәстүрлі пікір жалпыға танымал. Алайда, Итон шығармалары бұрынғы ұрпақтың шығармалары болуы мүмкін, және егер бұл шын болса, қызықты салдары бар. Музыктанушы Дэвид Скиннер The Cardinall's Musick тобының Latin Church Music CD кітапшасында Реформацияға дейінгі латын шіркеу музыкасын (Итон қолжазбасындағы шығармаларды қоса алғанда) әкесі жазған, ал ұлы ағылшын тіліндегі шығармалар мен сарай әндерінің композиторы – ұлы деген ұсынысты алға тартады.
The Eton Choirbook (compiled c. 1490–1502) contains several works by Cornysh: Salve Regina (found in several other sources as well), Stabat mater, Ave Maria mater Dei, Gaude virgo mater Christi, and a lost Gaude flore virginali. The Caius Choirbook (c. 1518–1520) contains a Magnificat. Other sources refer to lost works: three Masses, another Stabat mater, another Magnificat, Altissimi potentia, and Ad te purissima virgo. He also produced secular vocal music and the notable English sacred anthem Woefully arrayed. There is also an extended and somewhat erudite three part instrumental work based on steps of the hexachord and its mutations, Fa la sol, and another untitled piece. These secular works are found in the so called Fayrfax Book (copied in 1501). If all the earlier sacred music is by the same Cornysh (junior) as the secular music then he was a composer of some breadth, although not without parallel. The works by "Browne" in the Fayrfax Book display a similar difference in style to those by the John Browne of the Eton Choirbook, but are probably the same composer nonetheless. The occurrence of Cornysh's Magnificat (in the same style as the Eton works) falls nearly two decades after the death of the older Cornysh, and thus is far more likely the work of the younger Cornysh, by then by far one of the country's most important musicians. Furthermore, the works by Cornysh in the Eton Choirbook seem to be amongst the most "modern" in that collection. While they do not pursue the simplifying approach of Fayrfax (an almost exact contemporary of Cornysh junior, and fellow at Court and Chapel), and remain in a more old fashioned florid melodic style, they adopt proto madrigalian manners (for example in the setting of words like "clamorosa", "crucifige" and "debellandum" in the Stabat mater) and have a particularly developed sense of tonal movement (for example, in the Stabat mater, the closing "Amen" features deliberate use of F sharps as leading notes to give a sense of tonal cadence into G, or employing E flats at "Sathanam" to give a tonal cadence onto B flat, emphasizing the "strong" nature of the text at that moment, employing the bass movement V I), as well as adopting a more modern sense of the expressive appoggiatura in melodic shapes and in bringing out the stresses of the Latin by such devices (for example, again the Stabat mater, the use of appoggiaturas in the Bassus part to express "ContriSTANtem et doLENtem" in the first few measures, and again at "Contemplari doLENtem cum filio? "), and the use of purely rhetorical gestures (such as the exclamation "O" by full choir in the middle of the soloists' section starting the Stabat mater). It is not impossible to see in these mannerisms the work of a great dramatist. The works of John Browne are given pride of place in the Eton manuscript. It seems that in the examples given above that Cornysh may have been emulating Browne (his own Stabat mater features a celebrated madrigalian setting of "crucifige", and his O Maria salvatoris Mater features the exclamation "En" (="Oh") in a similar way to Cornysh's interjection in his Stabat mater). Thus it seems that the Eton Cornysh was writing after Browne, and this would place his work amongst the later ones of the Eton Choirbook: additionally the approaches do not seem to be those of an older man, being much more suggestive of a young and original composer. The traditional ascription of all the works to Cornysh junior is the one more generally accepted. However, the possibility that the Eton works are the works of a generation earlier remains, and has interesting implications if true. The musicologist David Skinner, in the booklet to The Cardinall's Musick's CD Latin Church Music, puts forward the proposition that the pre Reformation Latin church music (including the works in the Eton manuscript) was composed by the father, whilst the son is the composer of the pieces in English and the courtly songs.