Шотландиядағы Ардерсиер маңындағы Fort George бекінісі – 18 ғасырда салынған, жакобиттер көтерілісінен кейін құрылған әскери нығмет. Бүгінде музей және казарма.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ардрезиер маңындағы әскери бекініс, Шотландия.
Military fortress near Ardresier, Scotland
Форт Джордж – Шотландияның Хайленд кеңесі аймағындағы Инвернестің солтүстік-шығысында, Ардрезиердің жанында орналасқан үлкен 18 ғасырлық бекініс. Ол 1745 жылғы Якобит көтерілісінен кейін Шотландияның таулы аймағын бақылау мақсатымен салынды. Бұл, 1715 жылғы Якобит көтерілісінен кейін аймақты бақылау үшін Инвернесте салынған бұрынғы Форт Джордж бекінісін алмастырды. Қазіргі бекініс ешқашан шабуылға ұшырамаған және үздіксіз гарнизон ретінде пайдаланылып келеді. Бекініс жұлдыз тәрізді жоба бойынша салынған; ол дерлік өзгеріссіз сақталған және қазірде форттың әртүрлі кезеңдердегі қолданылуын көрсететін көрмелер мен көшірмелермен келушілерге ашық, сонымен қатар әскери казарма ретінде де қызмет етеді.
Fort George is a large 18th century fortress near Ardersier, to the north east of Inverness in the Highland council area of Scotland. It was built to control the Scottish Highlands in the aftermath of the Jacobite rising of 1745, replacing a Fort George in Inverness constructed after the 1715 Jacobite rising to control the area. The current fortress has never been attacked and has remained in continuous use as a garrison. The fortification is based on a star design; it remains virtually unaltered and nowadays is open to visitors with exhibits and facsimiles showing the fort's use at different periods, while still serving as an army barracks.
Ескі Форт Джордж
1726 жылы Инвернесс қаласында генерал Джордж Уэйдтің бұйрығымен Форт Джордж деп аталатын алғашқы бекініс салынды. Несс өзенінің жанындағы төбеде орналасқан бұл георгиан стиліндегі қамал, 11 ғасырдың соңында Шотландияның Малкольм III бастауымен салынған ортағасырлық қамалдың бір бөлігін қамтыды. 17 ғасырда Оливер Кромвелл қамалға цитадель қосып нығайтты, бірақ ол 18 ғасырдың басында тасталып қалды. Уэйдтің Форт Джорджі 400 әскерге арналған болатын. Алғашқы қолбасшысы – сэр Роберт Мунро, 6-шы баронет, 42-ші Корольдік таулы әскер полкінің (Қара күзет) полковнигі және Таулылар кланы Мунроның басшысы. 1745 жылғы көтеріліс кезінде үш мың якобит қамалға шабуыл жасады. Корольдік күштерден көмек келмей, 1746 жылдың ақпанында миналар қабырғаларды бұзғаннан кейін Форт Джордж жауға берілді. Жеңіске жеткен якобиттер британ армиясының әскери базасы ретінде қайта пайдалануын болдырмау үшін Ескі Форт Джоржды жарылыспен қиратты. 1747 жылы Кулоден шайқасында жеңіске жеткеннен кейін Солтүстік Британияның корольдік әскери инженері полковник Уильям Скиннерге Форт Джоржды қайта құруға келісімшарт берілді. Жаңа Форт Джоржды Морей-Ферт шығанағының аузында, Инвернесс қаласынан 10 миль (16 км) қашықтықта салу туралы шешім қабылданды. Ескі Форт Джордж орнына 70 жылға жуық уақыт бойы ешкім бармады, бірақ 19 ғасырдың ортасында бұл жерде қызыл құмтастан салынған Инвернесс қамалы салынды. Мұнаралары мен қабырғаларына қарамастан, Инвернесс қамалының әскери мақсаты болған жоқ. Ол түрме және сот үйі ретінде пайдаланылды, сондай-ақ қоршау қабырғаларымен толықтырылды.
In 1726, the first fortification known as Fort George was completed in Inverness on the orders of General George Wade. The Georgian fort, which stood on a hillock beside the River Ness, incorporated portions of a medieval castle that had been started by Malcolm III of Scotland in the late 11th century. In the 17th century, Oliver Cromwell strengthened the castle with a citadel but it had been abandoned by the start of the 18th century. Wade's Fort George was capable of housing 400 troops. The first commanding officer of the original Fort George was Sir Robert Munro, 6th Baronet, Colonel of the 42nd Royal Highlanders (Black Watch) and chief of the Highland Clan Munro. During the 1745 rising the fort was besieged by three thousand Jacobites. Cutoff and unable to be relieved by Crown forces, Fort George was surrendered in February 1746 after mines had reached the outer walls. The victorious Jacobites blew up Old Fort George to prevent it being reused as a military base by the British Army. In 1747, following the Crown victory at the Battle of Culloden, Colonel William Skinner, the King's Military Engineer for North Britain, was given a contract to rebuild Fort George. The decision was taken to build the new Fort George at a location 10 mile (16 km) away from Inverness at the mouth of the Moray Firth. The site of Old Fort George lay abandoned for almost 70 years, until in the mid 19th century a red sandstone castellated building called Inverness Castle was built on the fort's former site. Despite its towers and battlements, Inverness Castle had no military purpose. It was used as a prison, and courthouse with complimentary bastioned enclosing walls.
Орналастыру және құрылыс
Таңдалған жер Ардерсиерде, Инвернестен солтүстік-шығысқа қарай 18 шақырым жерде орналасқан, Морей-Фертке шығатын және Инвернесске теңіз жолымен кіруді бақылайтын жер телімі болды. Қоршау кезінде фортты теңіз арқылы жабдықтауға мүмкіндік беретін қабырға астындағы жеке порты болды. Жұмыс 1748 жылы полковник Скиннердің басшылығымен басталды, ал Адам ағайындары – Джон, Роберт және кейін Джеймс мердігерлер ретінде жұмыс істеді, шабуылдан қорғап, жұмыс күшін ұйымдастырған 1000-ге жуық әскердің жұмысын қадағалады. 1757 жылға қарай негізгі қорғаныс құрылыстары салынып бітті, ал Джордж форты 1769 жылы толыққанды аяқталды. Алғашқы бюджет 92 673 фунт стерлинг болған, бірақ соңғы құны 200 000 фунт стерлингтен асып кетті, сол кезде бұл өте үлкен сома еді. Артиллериялық оқтарды сіңіруге арналған көлбеу жасыл төбелер фортты көруден жасырып жіберді. Кіреберіске қарауыл үйі мен басты форттан атысқа толығымен ұшырауы мүмкін болатын, жеке тұрған қорғаныс құрылысы – равелиндің арқылы, содан кейін көпірлі тартылмалы көпірмен жабдықталған ағаш жолмен жетеді, ол ауыр қорғалған бастиондар арасындағы кең орға барып тіреледі. Ор, осы қабырғалардан атысқа толығымен ашық болатын, кең қырғын алаңы болып табылады.
The site chosen was a level spit of land at Ardersier, about 11 miles (18 km) northeast of Inverness, which forms a promontory jutting into the Moray Firth and controls the sea approach to Inverness. With its own harbour below the walls, the fort could be supplied by sea in the event of a siege. Work began in 1748, with Colonel Skinner in charge, and the Adam brothers, John, Robert and later James, acting as contractors, overseeing around 1,000 soldiers who provided labour and defended the site against attack. By 1757 the main defences were in place, and Fort George was finally completed in 1769. The original budget was £92,673 19s 1d, but the final cost was more than £200,000, a vast figure at the time. Sloping grassy banks designed to absorb artillery shells all but hide the fort from view. The entrance is reached via a ravelin, a free standing defensive structure incorporating a guardhouse and completely exposed to fire from the main fort, then by a raised wooden walkway, complete with drawbridge, bridging across a wide ditch set between heavily defended bastions. The ditch forms a wide killing ground openly exposed to gunfire from these walls.
Операциялық пайдалану
Чилдерс реформасынан кейін 72-ші (Гайленд) жаяу әскер полкі мен 78-ші (Гайленд) жаяу әскер полкі бірігіп, 1881 жылы Сифорт Хайлендс полкін құрды. 1961 жылы полк Королеваның Камерон таулы әскерлерімен біріктіріліп, Королеваның өз таулы әскерлері (Сифорт және Камерон) полкі құрылды: жаңа полк сол кезде Форт-Джорджде өз әскери базасын құрды. 2007 жылы казарма Шотландия Корольдік полкінің 3-ші батальонының Қара күзетшілеріне үй болды. 2016 жылдың қарашасында Қорғаныс министрлігі осы орын 2032 жылы жабылатынын жариялады, ал Қорғаныс министрі сэр Майкл Фэллон енді қажеттілік болмағанын, себебі Таулы аймақтардағы көтерілістер аяқталғанын мәлімдеді.
Following the Childers Reforms, the 72nd (Highland) Regiment of Foot and the 78th (Highlanders) Regiment of Foot amalgamated to form the Seaforth Highlanders with its depot in the barracks in 1881. In 1961 the regiment amalgamated with the Queen's Own Cameron Highlanders to form the Queen's Own Highlanders (Seaforth and Camerons): the new regiment formed its depot at Fort George at that time. The barracks became the home of the Black Watch, 3rd Battalion, Royal Regiment of Scotland in 2007. In November 2016 the Ministry of Defence announced that the site would close in 2032, with Defence Minister Sir Michael Fallon commenting that it was no longer needed because the Highland rebellions are over.
Келушілер үшін
Казармалар әлі де әскери мекеме ретінде қолданылып келеді, бірақ аумақтың көп бөлігі жұртшылыққа ашық (кіру төлемақысы бар). Historic Environment Scotland бекіністің алғашқы жылдарындағы өмірді көрсету үшін казармалардың бір бөлігін пайдаланады, ал Grand Magazine Сифилд қару-жарақтар жинағын көрсетеді және 18 ғасырдағы солдаттардың өмірін және оқиғаларын қайта жасайтын актерлерге сахна ретінде қызмет етеді. 2019 жылы сайтты 76 169 адам барып көрді.
The barracks are still in use as a military establishment, but much of the site is open to the public (entrance charge). Historic Environment Scotland use part of one of the barracks to display reconstructions of life in the early days of the fort, and the Grand Magazine displays the Seafield Collection of Arms as well as forming a stage for actors recreating the lives and stories of soldiers in the 18th century. The site received 76,169 visitors during 2019.
Таушықтар мұражайы (Патшаның өз таушықтар жинағы)
Бұрынғы лейтенант-губернаторлар үйінде Хайлендтер мұражайы орналасқан, ол Корольдің өз Хайленд полкі мен Ловат скауттарының ресми полк мұражайы. Экспонаттардың ішінде униформалар, қару-жарақ, медальдар, Бірінші дүниежүзілік соғыстың «өлім монеталары» деп аталатын естелік тақталары, фотосуреттер, картиналар, естелік заттар мен полк атрибутикасы бар. Көрмелерде полктердің тарихы, олардың кландармен байланысы, Хайленд шабуылы, сержант Александр Эдвардс және басқа да көрнекті полк мүшелері, сондай-ақ полктердің түрлі қақтығыстардағы әрекеттері көрсетілген. Полк шіркеуі де келушілерге ашық, онда көптеген полк тулары мен ескерткіштер сақталған.
The former Lieutenant Governors’ House is home to the Highlanders' Museum, the official regimental museum of the Queen's Own Highlanders and Lovat Scouts. The exhibits include uniforms, weapons, medals, First World War memorial plaques known as "death pennies", photographs, paintings, memorabilia and regimental regalia. Displays include the history of the regiments, their links to the clans, the Highland charge, Sergeant Alexander Edwards and other notable regimental members, and the regiments' activities in different conflicts. The regimental Chapel is also open to visitors, and features many regimental colours and memorials.