Кіріспе

D187 Rommel – 1960 жылдары Батыс Германия Әскери-теңіз күштері үшін салынған, американдық жойғыш кемелерінің жетілдірілген нұсқасы болған үш басқарылатын зымырандық жойғыш кемелердің бірі.

Дизайн және сипаттама

Чарльз Ф. Адамс класы созылған корпусқа негізделген, ол кіші RIM 24 Tartar жер-әуе зымыраларын және олармен байланысты барлық жабдықтарды орналастыру үшін модификацияланған. Кемелердің жалпы ұзындығы – [ұзындық мәні], ені – [ені мәні], ал сусымасы – [сусыма мәні] болды. Олар толық жүктемеде [жүктеме мәні] тоннаны ығыстырды. Олардың экипажы 333 офицер мен қатардағы жауынгерлерден тұрды. Олар екі 5"/54 калибрлі Mark 42 зеңбірекпен, олардың әрқайсысы суперструктураның алдында және артында орналасқан, қаруланған. Кемелерге түтін құбырларының арасында сегіз ұялы ASROC зымыран шақыру құрылғысы орнатылған. Су астына қарсы жақын қашықтықтағы қорғаныс екі үштік Mk 32 торпедалық түтік жиынтығымен қамтамасыз етілді. Кемелердің негізгі қаруы – авианосецтер тобын қорғауға арналған Tartar жер-әуе зымыраны. Олар бір қолды Mk 13 зымыран шақыру құрылғысы арқылы атылды және кемелер шақыру құрылғысы үшін барлығы 40 зымыранды сақтады.

Құрылыс және мансап

Ромель 1967 жылғы 22 тамызда Мэн штатының Бат қаласындағы Bath Iron Works кеме құрылыс зауытында DDG 30 корпус нөмірімен салынды. 1969 жылғы 1 ақпанда суға түсіріліп, генерал-фельдмаршал Эрвин Роммельдің жесірі Люси Мария Роммельмен салтанатты түрде баулалды. Кеме 1970 жылғы 2 мамырда қолданысқа берілді және Киль қаласында орналасқан 1. Zerstörergeschwader (бірінші эсминец эскадрильясы) құрамына қосылды. Ол 28 жыл бойы қызмет етті. 1998 жылғы 30 қыркүйекте Ромель қызметтен босатылды. Қазандықтарды пайдалануға рұқсат мерзімі бітіп, оны қайта жабдықтау тиімді деп табылған жоқ. Кеме Вильгельмсхавен қаласына сүйретіліп, Lütjens және Mölders есімді екі туыс кемесіне қосалқы бөлшектер алу үшін қолданылды. Бұл екі кеме тағы бес жыл бойы қызметте болды. 2004 жылы Ромельдің корпусы Түркияда металлға тапсырылды.