Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Скотт класы, Адмиралтейлік типтегі флотилия жетекшісі
Scott class, Admiralty type flotilla leader
Бірінші HMS Montrose, сегіз Адмиралтейлік типтегі эсминец басшыларының бірі болды, кейде Скотт класы деп те аталады. Олар шотланд тарихынан шыққан тұлғалардың құрметіне аталған; Montrose Монтроз графы Грэмдерінің есімімен аталған. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде салынған, бірақ сол кездегі қызметке қатысуға үлкермеді. Дегенмен, ол соғыстар арасында ұзақ қызмет етті және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде кең ауқымда қолданылды.
The first HMS Montrose was one of eight Admiralty type destroyer leaders, sometimes known as the Scott class. They were named after figures from Scottish history; Montrose was named for the Graham Dukes of Montrose. She was built during the First World War, but was completed too late for service then. However, she had a long career in the inter war years and saw extensive service during the Second World War.
Құрылыс
Монтроз 1917 жылы сәуір айында Хевберн қаласындағы Хоторн Леслиден Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі жедел құрылыс бағдарламасы бойынша тапсырыс алды. Ол 1917 жылы 4 қазанда Хоторн Леслидің Хебберн, Тайн кеме жасаушылығында салына бастады, 1918 жылы 10 маусымда суға түсірілді, 1918 жылы 29 тамызда комиссияға қабылданды және сол жылдың 14 қыркүйегінде құрылысы аяқталды.
Montrose was ordered under the Wartime Emergency Construction Programme in April 1917, from Hawthorn Leslie of Hebburn. She was laid down at Hawthorn Leslie's Hebburn on Tyne shipyard on 4 October 1917, launched on 10 June 1918, commissioned on 29 August 1918 and completed on 14 September that year.
Дизайн
HMS Montrose – 1917 жылғы сәуір айында Камелл Лэрдтен тапсырыс берілген Адмиралтейство типіндегі бес флотилия жетекшісінің бірі. Басқа төрт кеме – , , және . Тағы үш кеме, және осы кластан бұрын тапсырылған. немесе Скотт класы.
HMS Montrose was one of five Admiralty type flotilla leaders ordered from Cammell Laird in April 1917.#tag:ref|The other four ships were , , and Three more ships of the class , and had been ordered earlier. or Scott class,
Кеменің ұзындығы перпендикулярлар арасында 98 метр, ал жалпы ұзындығы 101 метр, ені 9 метр, суға бату тереңдігі 4 метр болды. 504 тоннаға дейін май отыны тасымалдана алатын, соның арқасында жылдамдығы шамамен болатын. Кластың негізгі қару-жарағы бес 4,7 дюймдік (120 мм)/45 калибрлі BL Mark I зеңбірегінен тұрды, CP VI орнатуларында 30 градусқа дейін көтерілуге қабілетті, суперфайрлік екі жұпқа орналастырылған, ал қалған зеңбірек суперқұрылымның алды мен артындағы түтіктер арасындағы платформада орналасқан.
The ship was 320 feet (98 m) long between perpendiculars and 332 feet (101 m) overall, with a beam of 31 feet (9 m) and a draught of 12 feet (4 m). Up to 504 tons of oil fuel could be carried, giving a range of at
The class had a main gun armament consisted of five 4.7 in (120 mm)/45 calibre BL Mark I guns, on CP VI mountings capable of elevating to 30 degrees, arranged in two superfiring pairs fore and aft of the superstructure with the remaining gun positioned on a platform between the funnels.
Өзгерістер
Монтроздың соғыстар арасында шектеулі өзгерістерге ие болғанымен, Екінші дүниежүзілік соғыстың басындағы өзгерістердің бірі – кеменің орта тұсындағы 4,7 дюймдік зеңбіректің орнын екі 40 мм "пом-пом" автокөліктік зениттік қарумен алмастыру болды. Сондай-ақ, 3 дюймдік зениттік қарудың атыс шегін кеңейту үшін артқы түтік қысқартылды. 1941 жылы 3 дюймдік зениттік қару X позициясына көшірілді, ал екі 20 мм Оерликон автокөліктік зениттік қаруы кеменің көпір қанаттарына орнатылды.
While Montrose had only limited modifications between the wars, an early change during the Second World War was the replacement of the amidships 4.7 inch gun by two 2 pounder (40 mm) "pom pom" autocannon, with the aft funnel shortened to improve the field of fire for the 3 inch anti aircraft gun. In 1941 the 3 inch anti aircraft gun was moved aft to X position, with two 20 mm Oerlikon autocannon were mounted on the ship's bridge wings.
Қызмет тарихы
Құрылыс аяқталғаннан кейін Монтроз Харвич күшінің эсминецтер тобына жататын 10-шы эсминц флотилиясына қосылды, осы ірі флотилияның төрт жетекшісінің бірі болды, ал оның сестәрлік кемесі сол жылдың 15 тамызында батып қалғандықтан оны алмастырды.
After completion, Montrose joined the 10th Destroyer Flotilla, the destroyer component of the Harwich Force, as one of four leaders for this large flotilla, replacing sister ship , which had been sunk on 15 August that year.
Жерорта теңізінің флоты
Монтроз 1919 жылдың ақпанына дейін 10-шы флотилия құрамында болды, содан кейін Жерорта теңізі флотына қосылды. Кеме он жыл бойы Жерорта теңізі флотының бір бөлігі ретінде қызмет етті. Монтроз 1919-1920 жылдары Ресей азамат соғысы кезінде Қара теңіздегі операцияларға қатысты, 1919 жылдың сәуірінде Севастопольден Новороссийске әскерилер мен босқындарды эвакуациялауға көмектесті. 1919 жылдың мамыр-маусым айларында Феодосия және Арабат тұмсығы маңындағы операцияларға қатысып, Керчь түбегіндегі Ақ әскер күштеріне қолдау көрсетті және Қызыл әскер әскерлерін атқылады. 1919 жылдың желтоқсанында Монтроздың командирі, капитан Малкольм Леннон Голдсмит, Қара теңізінде Монтрозды басқарғаны үшін "Еңбегі үшін орден" орденіне қосымша таға алды. 1920 жылдың наурыз айында Монтроз Новороссийскіде Ақ әскердің қалдықтарын эвакуациялауға көмектесті. Көптеген басқа да Корольдік теңіз күштерінің кемелері, британдық әскерлермен бірге, эвакуацияға көмектесті. 29 наурызда Монтроз Ялтадан босқындарды эвакуациялады. Монтроз 1920 жылдың 16 маусымында Мальтада жаңа экипажбен қайтадан қолданысқа кірді. 1923 жылдың қазанында ол Мальтада орналасқан 4-ші эсминецтер флотилиясына жетекші ретінде қосылды. 1925 жылдың ақпанында Монтроз 5-ші эсминецтер флотилиясына ауысты, 1927 жылдың қаңтарында 1-ші эсминецтер флотилиясына ауысқанға дейін қайтадан жетекші болып қызмет етті.
Montrose remained with the 10th Flotilla until February 1919, when she joined the Mediterranean Fleet, The ship continued to operate as part of the Mediterranean Fleet for ten years. Montrose operated in the Black Sea during 1919–1920, during the Russian Civil War, taking part in the evacuation of soldiers and refugees from Sevastopol to Novorossiysk in April 1919. In May–June 1919, she took part in operations off Feodosia and Arabat Spit, supporting White Army forces in the Kerch Peninsula, and shelling Red Army troops. In December 1919, Montroses commanding officer, Captain Malcolm Lennon Goldsmith, was awarded a bar to the Distinguished Service Order for his service in command of Montrose in the Black Sea. In March 1920, Montrose assisted in the evacuation of the remnants of the White Army at Novorossiysk. Many other Royal Navy warships assisted in the evacuation, along with British forces on land. On 29 March, Montrose took off refugees from Yalta. Montrose recommissioned at Malta with a fresh crew on 16 June 1920. In October 1923, she joined the 4th Destroyer Flotilla, based at Malta, as leader. In February 1925, Montrose transferred to the 5th Destroyer Flotilla, again serving as leader until transferring to the 1st Destroyer Flotilla in January 1927.
Үй сулары
1929 жылы сәуірде ол Ұлыбританияға оралды. Сол жылдың мамыр айынан қараша айына дейін Девонпортта қайта жөндеуден өтіп, қазандықтары ауыстырылды, содан кейін Ширнесте резервке қойылды. 1935 жылдың 22 қарашасынан 1936 жылдың 13 қаңтарына дейін Девонпортта қайта жөндеуден өтіп, қызметке қайта оралды. 1936 жылдың 1 мамырында Девонпортта резервке қайтарылды. 1939 жылдың 2 қазанында «Монтроз» және эсминец тағы бір күдікті суасты қайығына шабуыл жасады. 1940 жылдың 26 мамырында Дюнкерк эвакуациясы – «Динамо» операциясы басталды, «Монтрозға» қатысуға бұйрық берілді. 28 мамырда ол 925 сарбазды сәтті эвакуациялап, Доверге жеткізді. 29 мамыр күні таңертең Дюнкеркке тағы бір рейске шыққанда, тұманды ауданда «Sun V» буксирімен соқтығысып, эсминецтің мұрты сынды. «Монтрозды» «Lady Brassey» буксирімен Доверге арт жағымен сүйреп әкелуге тура келді. «Монтроз» 1940 жылдың 31 мамырынан 5 шілдесіне дейін Харланд пен Вольфтің Солтүстік Вулвичтегі кеме құрастырушылығында жөндеуден өтті. 1940 жылдың шілдесінде Ұлыбритания шайқасының бірінші кезеңінде неміс авиациясы Англия бұғазындағы жағалау кемелеріне қарсы шабуылдар жасады, ал 27 шілдеде осы науқан аясында «Монтроз» және эсминецке шабуыл жасады, олар Алдебург, Саффолк маңында мина іздеушілерді сүйемелдеп келе жатқан. «Монтроз» ұрыс кезінде екі неміс бомбалаушысын атып түсіргенін мәлімдеді, бірақ жақын арада жарылған снарядтардан қатты зақымданып, қозғалмай қалды, ал «Рен» батып кетті. «Монтрозды» Ширнеске сүйреп әкелуге тура келді. «Монтроз» 1941 жылдың қазанына дейін Чатем кеме құрастырушылығында жөндеуден өтті, 1941 жылдың қарашасына дейін Скапа-Флоуда жұмыс істеді. 1942 жылдың мамыр айының соңына дейін Розитте жөндеуден өтті. «Монтроз» 1942 жылдың қыркүйегінде Арктика конвойлері PQ 18 және QP 14 үшін алыс күзету күшінің құрамына кірді, ал 1942 жылдың желтоқсанында – 1943 жылдың қаңтарында RA 51 және JW 52 конвойлерін алыстан сүйемелдеді. 1943 жылдың 1 ақпанында ол Скападан Нор командасына аттанды, Ұлыбританияның шығыс жағалауында жағалау күзету және конвойлерді сүйемелдеу міндеттерін қайтадан бастады. 1943 жылдың 24 қазанында «Монтроз» «Hunt» кластың эсминцімен соқтығысып, 6 айдан астам уақыт жөндеуден өткен «Котсвольдты» қатты зақымдады. 1944 жылдың маусым айында «Монтроз» Нормандияға қонуға қолдау көрсетті. Ол 5 маусымда Харвичтен шығып, 6 маусымнан бастап Шығыс (британдық) операциялық аймаққа конвойлерді сүйемелдеді. Осы операция кезінде ол кемедегі соңғы шайқас наградасын алды. «Монтроз» 1946 жылдың 31 қаңтарында БИСКО арқылы Hughes Bolckow Ltd компаниясына таратуға берілді және Нортумберлендтегі Блайт қаласында металл терісіне жіберілді.
She finally returned to Britain in April 1929, and was refitted at Devonport from May to November that year, having her boilers retubed, before going into reserve at Sheerness. She was refitted at Devonport from 22 November 1935 and 13 January 1936, returning to active service on its completion. The ship returned to reserve at Devonport on 1 May 1936. and on 2 October 1939, Montrose and the destroyer attacked another suspected submarine. On 26 May 1940, Operation Dynamo, the Evacuation of Dunkirk, began, with Montrose being ordered to take part. On 28 May she successfully evacuated 925 troops, landing them at Dover. She was heading out on another run to Dunkirk early in the morning of 29 May when she collided in a fog bank with the tug Sun V, breaking the destroyer's stem. Montrose had to be towed back to Dover stern first by the tug Lady Brassey. Montrose was under repair at Harland and Wolff's North Woolwich yard from 31 May to 5 July 1940. In July 1940, in the first part of the Battle of Britain, German aircraft carried out a campaign of attacks against coastal shipping in the English Channel, and on 27 July, as part of this campaign, attacked Montrose and the destroyer , which were escorting minesweepers off Aldeburgh, Suffolk. Montrose claimed two German bombers shot down during the engagement, but was badly damaged by near misses which immobilised her, while Wren was sunk. Montrose had to be towed back to Sheerness. Montrose was under repair at Chatham Dockyard until October 1941, She worked up at Scapa Flow until November 1941, She was under repair at Rosyth until the end of May 1942. Montrose formed part of the distant covering force for the Arctic convoys PQ 18 and QP 14 in September 1942, while in December 1942 – January 1943 was part of the distant escort of convoys RA 51 and JW 52. On 1 February 1943, she left Scapa for the Nore Command, resuming coastal patrols and convoy escort duties off the east coast of Britain. On 24 October 1943, Montrose collided with the Hunt class destroyer , badly damaging Cotswold, which was under repair for over 6 months. In June 1944, Montrose took part in supporting the Normandy Landings. She left Harwich on 5 June, and was escorting follow on convoys to the Eastern (British) operating area from 6 June. She was awarded the ship's last battle honour during these operations. Montrose was allocated by BISCO to Hughes Bolckow Ltd for disposal on 31 January 1946 and scrapped at Blyth in Northumberland.