Анархо-синдикалистік еңбек одақтарының халықаралық федерациясы
IWA–AIT
Халықаралық анархо-синдикалистік кәсіби одақтар федерациясы (IWA-AIT) – жұмысшы табының мүддесін қорғайтын, капитализмді жою мақсатындағы ұйым. Тарихы, мақсаттары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Халықаралық анархо-синдикалистік жұмысшылар одақтарының федерациясы
International federation of anarcho syndicalist labor unions
Халықаралық жұмысшылар қауымдастығы – Asociación Internacional de los Trabajadores (IWA–AIT) – анархо-синдикалистік жұмысшылар одақтары мен бастамаларының халықаралық федерациясы. Оның мақсаты – жұмысшы табының экономикалық және саяси мүдделері үшін күресуге қабілетті одақтар құру және, ақырында, "жұмысшылар басқаратын экономикалық қауымдастықтар мен әкімшілік органдар құру" арқылы капитализм мен мемлекетті тікелей жою. Халықаралық өзінің шарықталу кезеңінде әлем бойынша миллиондаған адамды білдірді. Оның мүше одақтары 1920-1930 жылдардағы әлеуметтік қақтығыстарда маңызды рөл атқарды. Алайда, Интернационал көптеген елдердің қатты репрессия кезеңіне кіргенде құрылды, және осы кезеңде IWA-ның көптеген ірі одақтары тарап кетті. Нәтижесінде, Екінші дүниежүзілік соғыстың соңына қарай Халықаралықтың барлық филиалдарының бірінен басқасы одақтар ретінде қызметін тоқтатты, бұл құлдырау 1940-1950 жылдарға дейін жалғасты. 1970-ші жылдардың соңында испан каудильосы Франсиско Франконың қайтысымен, оның қатарында ірі кәсіподақ – Конфедерация Nacional del Trabajo (CNT) қайта құрылды.
The International Workers' Association – Asociación Internacional de los Trabajadores (IWA–AIT) is an international federation of anarcho syndicalist labor unions and initiatives. It aims to create unions capable of fighting for the economic and political interests of the working class and eventually, to directly abolish capitalism and the state through "the establishment of economic communities and administrative organs run by the workers." At its peak the International represented millions of people worldwide. Its member unions played a central role in the social conflicts of the 1920s and 1930s. However the International was formed as many countries were entering periods of extreme repression, and many of the largest IWA unions were shattered during that period. As a result, by the end of World War II all but one of the International's branches had ceased to function as unions, a slump which continued throughout the 1940s and 1950s. It would not be until the late 1970s, with the death of Spanish caudillo Francisco Franco, that it would see a major union, the Confederación Nacional del Trabajo (CNT) reform within its ranks.
Бірінші Интернационал және революциялық синдикализм (18641917)
IWA-ның негізін құраған революциялық синдикализмнің алғашқы идеологиясы Халықаралық жұмысшылар қауымдастығы (IWMA) кезінде қалыптасты, ол Бірінші Интернационал деп те белгілі. Бірінші Интернационал жұмысшы класы мен кластық күреске негізделген түрлі солшыл социалистік, коммунистік және анархистік саяси топтар мен еңбек одақтарын біріктіруді мақсат етті. Алайда, бұл алғашқы Интернационал анархистік және марксистік бағыттар арасындағы келіспеушіліктерге төтеп бере алмады. Анархистер 1872 жылғы Гаага конгресінен кейін көбінесе шығып кетті, онда Карл Маркстің әлеуметтік өзгерістерге қатысты партиялық саяси тәсіліне сын бағыттаған жетекші либертариандар Михаил Бакунин мен Джеймс Гийом конгрестен қуылды. Бұл жарылыс арнайы анархистік Интернационалдарды құруға бірнеше әрекеттерге әкелді, соның ішінде Анархистік Сент-Имьер Интернационалы (1872–1881) және Қара Интернационалы (1881–87). Дегенмен, Париж Коммунасының Францияда, сондай-ақ Испания мен Италиядағы қатаң репрессиясы, анархистік қозғалыс ішіндегі «іс-қимыл» үгітінің күшеюі және Еуропадағы кең солшылдардың арасындағы үстем социал-демократиялық ағымдар анархо-синдикалистік Интернационалды құруға қатысты нақты қадамдардың 20 ғасырдың басына дейін басталмауына себеп болды. 1900-жылдар еңбек қозғалысы үшін жаңа ұйымдастыру әдісін – өндірістік синдикализмді қабылдау арқылы үлкен прогреске ие болды. 1913 жылы Лондонда халықаралық синдикалистік конгресс өтті, оның мақсаты қазіргі синдикалистік одақтар мен үгіт-насихат топтары арасындағы байланысты нығайту болды. Конгресске FVdG (Германия), NAS (Нидерланды), SAC (Швеция), USI (Италия) және ISEL (Ұлыбритания) делегаттары қатысты. Әлемдік жұмысшылардың өнеркәсіптік ұйымы (АҚШ), CNT (Испания) және FORA (Аргентина) өкілдері бақылаушы ретінде қатысты. Конгресс принципиалды декларация жасау және қысқа мерзімді ақпарат бюросын құрудан басқа ешқандай нақты нәтиже бермеді. Бірақ, Еуропа Бірінші дүниежүзілік соғысқа тартылып, синдикалистер арасындағы байланыс мүмкін болмай қалғандықтан, дамып келе жатқан қозғалыс бір жыл ішінде тоқтатылуға тиіс болды. Соғыс аяқталғаннан кейін, Октябрь революциясы мен одан кейінгі Ресей азамат соғысынан кейін жұмысшылар қозғалысы қайта жанданды, нәтижесінде қазіргі IWA құрылды, ол өзін бастапқы Интернационалдың «шынайы мұрагері» деп жариялады.
The early ideology of revolutionary syndicalism from which the IWA derives was formed during the International Workingmen's Association (IWMA), also known as the First International. The First International aimed at uniting a variety of different left wing socialist, communist and anarchist political groups and Labor union that were based on the working class and class struggle. The earlier International however was not able to withstand the differences between anarchist and Marxist currents, with the anarchists largely withdrawing after the Hague Congress of 1872 which saw the expulsion of leading libertarians Mikhail Bakunin and James Guillaume over their criticism of Karl Marx's party political approach to social change. This split prompted several attempts to start specifically anarchist Internationals, notably the Anarchist St. Imier International (1872 1881) and the Black International (1881–87). However heavy repression in France of the Paris Commune, as well as in Spain and Italy, alongside the rise of propaganda of the deed within the anarchist movement and a dominant strand of social democracy on the wider left wing in Europe, meant that serious moves to establish an anarcho syndicalist international would not begin until the early 20th century. The 1900s saw a major leap forward for the labor movement with the adoption of a new method of organizing, industrial unionism and in 1913 there was an international syndicalist congress held in London which aimed at building stronger ties between the existing syndicalist unions and propaganda groups. Present at the congress were delegates from the FVdG (Germany), NAS (Netherlands), SAC (Sweden), USI (Italy), and ISEL (Britain). Observers attended from the Industrial Workers of the World (US), CNT (Spain), and FORA (Argentina). The Congress' outcome was inconclusive, beyond drawing up a declaration of principles and setting up a short lived information bureau. The burgeoning movement was to be snuffed out within a year as Europe was plunged into World War I and communications between the syndicalists became impossible. After the end of the war however, with the workers' movement resurgent following the October Revolution and subsequent Russian Civil War, what was to become the modern IWA was formed, billing itself as the "true heir" of the original international.
Басылуы мен қысым (1923-1939 жж.)
IWA-ның көптеген ірі мүшелері 1920-30 жылдары талқандалды, жер астына айдалды немесе жойылды, себебі оларға қарсы күштер Еуропа мемлекеттерінде билікке келді, ал жұмысшылар анархизмнен большевиктік социализмнің көрінетін табысына бет бұрды. Аргентинада FORA 1915 жылы большевиктерге қарсы және жақтас топтарға бөлініп, IWA-ға қосылған кезде құлдырау процесін бастаған еді. 1922 жылдан бастап анархистік қозғалыс мүшелерінің көп бөлігін жоғалтты, бұл, әсіресе Северино Ди Джованни ісіне байланысты, одан әрі жарылыстармен күшейді. Ол 1930 жылы генерал Урибурудың әскери төңкерісімен жойылды. Германияның FAUD 1920 жылдардың соңы мен 30-жылдардың басында «қоңыр көйлектердің» көшелерді бақылауға алған кезінде күресті. Оның 1932 жылғы наурызда Эрфуртта өткен соңғы ұлттық съезінде одақ Гитлердің ұлттық-социалистеріне қарсы күресу үшін жасырын бюро құруға тырысты, бірақ бұл шара жаппай тұтқындаулар арқасында құлап қалды. FAUD органы «Der Syndikalist» редакторы Герхард Вартенберг кейіннен Заксенхаузен концлагерінде қаза табады, ал 1931 жылғы IWA Мадрид конгресінің делегаты Карл Виндхофф ақыл-есінен айырылып, өлім лагерінде қайтыс болды. FAUD мүшелеріне қатысты жаппай сот процестері Вупперталь мен Рейн аймағында өтті; сотталғандардың көпшілігі өлім лагерлерінде қаза болды. 1922 жылы 600 000 мүшесі болған итальяндық IWA одағы USI тіпті сол кезде Бенито Муссолинидің қара көйлектерінен келген өлтірулер мен қуғын-сүргін туралы ескертті. 1924 жылы ол жер астына айдалды, бірақ шахтерлер, металлургтер және мрамор өңдеушілердің маңызды ереуілдерін жалғастыра алды, бірақ 1925 жылы Муссолини билікке келгеннен кейін оның тағдыры шешілді. 1927 жылы оның жетекші белсенділері тұтқындалды немесе жер аударылды. Португалияның CGT 1927 жылы Португалияның жаңа тағайындалған президенті Гомес да Коштаны жалпы ереуілмен құлатуға сәтсіз тырысқаннан кейін жер астына айдалды, бұл шамамен 100 адамның өліміне әкелді. Ол 1934 жылдың қаңтарына дейін 15-20 000 мүшесімен жер астында сақталды, ол кәсіподақтарды корпорациялармен алмастыру жоспарларына қарсы жалпы революциялық ереуіл шақырды, бірақ ол сәтсіз аяқталды. Ол Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін қысқартылған күйде жалғастыра алды, бірақ күреске қабілетті одақ ретінде тоқтатылды. Перуде, Бразилияда, Колумбияда, Жапонияда, Кубада, Болгарияда, Парагвайда және Боливияда анархо-синдикалистік одақтардың жойылған жаппай үкіметтік репрессиясы осындай жеңілістерді бүкіл әлемде қайталады. 1930 жылдардың соңында заңды анархо-синдикалистік кәсіподақтар тек Чилиде, Боливияда, Швецияда және Уругвайда болды. және жұмыссыздық жәрдемақысын бөлу мәселесінде мемлекетпен интеграциялану туралы алаңдаушылықтардың арасында. олардың қатарында болды. Барлық топтар өсуді хабарлады, ал 1984 жылы 17-ші съезде Интернационалда үш кәсіподақ мүше болды: Испанияның CNT, Францияның CNT және Италияның USI. IWA онжылдық бойы өсіп, Жапониядан және Бразилиядан (Confederação Operária Brasileira) екі жаңа топты қосты. 1990 жылдары одан әрі өсім тіркелді, бірақ Workers Solidarity Alliance және Жапон мен Австралия бөлімдері мүшеліктен шықты. Алайда 1996 жылғы съезде кәсіподақ сайлауына қатысу мәселесі бойынша екі бөлім жарылды, француз бөлімі CNT F (CNT Vignoles деп те аталады) және CNT AIT бөлімдеріне (соңғысы IWA ресми филиалы болды) бөлінді, ал итальяндық USI-дің «Римдік тенденциясы» шығарылды. Осы іс-шарада чех, словак және ресейлік бөлімдер қосылды. Төрт жылдан кейін серб және бразилиялық бөлімдер қосылды.
Many of the largest members of the IWA were broken, driven underground or wiped out in the 1920s 30s as powers hostile to them came to power in states across Europe and workers switched away from anarchism towards the seeming success of the Bolshevik model of socialism. In Argentina, the FORA had already begun a process of decline by the time it joined the IWA, having split in 1915 into pro and anti Bolshevik factions. From 1922, the anarchist movement there lost most of its membership, exacerbated by further splits, most notably around the Severino Di Giovanni affair. It was crushed by General Uriburu's military coup in 1930. Germany's FAUD struggled throughout the late 1920s and early 30s as the brownshirts took control of the streets. Its last national congress in Erfurt in March 1932 saw the union attempt to form an underground bureau to combat Hitler's National Socialists, a measure which was never put into practice as mass arrests decimated the conspirators' ranks. The editor of FAUD organ Der Syndikalist, Gerhard Wartenberg, was later killed in Sachsenhausen concentration camp, and Karl Windhoff, delegate to the IWA Madrid congress of 1931, was driven out of his mind and also died in a death camp. Mass trials of FAUD members were also held in Wuppertal and Rhenanie; many of those convicted did not survive the death camps. Italian IWA union the USI, which had claimed a membership of up to 600,000 people in 1922, was warning even at that time of murders and repression from Benito Mussolini's blackshirts. It had been driven underground by 1924 and although it was still able to lead significant strikes by miners, metalworkers and marble workers, Mussolini's ascent to power in 1925 sealed its fate. By 1927 its leading activists had been arrested or exiled. Portugal's CGT was driven underground after an unsuccessful attempt to break the newly installed President of Portugal, Gomes da Costa, with a general strike in 1927 which led to nearly 100 deaths. It survived underground with 15–20,000 members until January 1934, when it called a general revolutionary strike, which failed, against plans to replace trade unions with corporations. It was able to continue in a much reduced state until World War II, but was effectively finished as a fighting union. Massive government repression repeated such defeats around the world, as anarcho syndicalist unions were destroyed in Peru, Brazil, Columbia, Japan, Cuba, Bulgaria, Paraguay and Bolivia. By the end of the 1930s legal anarcho syndicalist trade unions existed only in Chile, Bolivia, Sweden and Uruguay. and amid concerns over its integration with the state over distribution of unemployment benefits. were among those who joined. All existing groups reported growth, and by 1984 at its 17th congress the International had three unions as members: CNT of Spain, CNT of France, and USI of Italy. The IWA grew throughout the decade, adding two new groups, one from Japan and the other from Brazil (Confederação Operária Brasileira). Further growth was recorded in the 1990s, although the Workers Solidarity Alliance along with the Japanese and Australian sections ceased to be members. However the 1996 Congress saw two sections split over the question of participation in trade union elections, with the French section divided into the CNT F (also known as CNT Vignoles) and CNT AIT sections (the latter becoming the official IWA affiliate), while the Italian USI's "Roman tendency" was expelled. Czech, Slovak and Russian sections were added at the same event. Four years later, the Serbian and Brazilian sections joined.
Дау-жанжал және ICL-CIT бөлінісі (2000-шы жылдардан бастап)
2014 жылдың қыркүйегінде IWA Хатшылығы Азат жұмысшылар одағының IWA емес одақтармен байланыс орнату жөніндегі шешімін тоқтатты, бұл шешім 2014 жылдың желтоқсанында өткен кезектен тыс съезде секциялардың көпшілігімен бекітілді. Тоқтату FAU-ны дауыс беруге қабілетсіз етіп, барлық ішкі коммуникациядан тыс қалдырды. IWA 2016 жылғы 26-шы конгресінде FAU, CNT және USI ұйымдарынан бас тартты. CNT-нің бір бөлігі IWA құрамында қалуды қалады. 2016 жылдың маусым айында Испанияда IWA-ның испан бөлімін қайта құру мәселесі бойынша алғашқы кездесу өтті. Кейін Бениссада 2016 жылдың қарашасында және Виллалонгада 2017 жылдың сәуірінде CNT IWA-ны қайта құру үшін съездер өткізілді. Қайта құрылған испан бөлімін қайта қабылдау мәселесі 2017 жылы IWA-ның кезектен тыс конгресінің күн тәртібінде тұрды, онда Испаниядағы бөлім CNT IWA-ның жалғасы ретінде мойындалды. 2018 жылы IWA-ның бұрынғы мүшелері Италияның Парма қаласында басқа топтармен кездесіп, Халықаралық Еңбек Конфедерациясы (Confederación Internacional del Trabajo), немесе ICL CIT деп белгілі жаңа халықаралық ұйым құрды. Құрамына CNT (Испания), USI–CIT (Италия), FAU (Германия), IWW Солтүстік Америка аймақтық басқармасы, ESE (Грекия), FORA (Аргентина) және IP (Польша) кіреді.
In September 2014, the Free Workers' Union was suspended by the IWA Secretariat over its decision to establish links with non IWA unions, a decision confirmed by a majority of sections at an extraordinary congress held in December 2014. The suspension rendered the FAU ineligible to vote and barred it from all internal communication. The IWA disaffiliated the FAU, CNT, and USI at its 26th congress in 2016. Part of the CNT wished to remain affiliated to the IWA. In June 2016, the first meeting was held in Spain concerning the reconstruction of the Spanish section of the IWA. A subsequent Congress was held in Benissa in November 2016 and Villalonga in April 2017 to reconstruct the CNT IWA. The issue of the reintegration of the reconstructed Spanish section was on the agenda of an Extraordinary Congress of the IWA in 2017, where the Section in Spain was recognized as the continuation of the CNT IWA. In 2018, former IWA members met with other groups in Parma, Italy, to establish a new international organization, the International Confederation of Labor (Confederación Internacional del Trabajo), otherwise known as ICL CIT. Affiliated organizations include CNT (Spain), USI–CIT (Italy), FAU (Germany), the North American Regional Administration of the IWW, ESE (Greece), FORA (Argentina) and IP (Poland).