Кассини-Гюйгенс: Сатурн саяхатының хронологиясы

Кіріспе

Кассини-Гюйгенс миссиясы тарихындағы маңызды оқиғалардың уақыт жолы

Бұл мақалада Кассини-Гюйгенс миссиясының (әдетте Кассини деп аталады) уақыт жолы келтірілген. Кассини – АҚШ-тың NASA, Еуропалық ғарыш агенттігі ("ESA") және Италия ғарыш агенттігі ("ASI") арасындағы ынтымақтастық, Сатурн жүйесін – планетаны, оның сақиналарын және табиғи серіктерін зерттеу үшін ғарыш зондын жіберу мақсатындағы жоба. Флагмандық кластағы ұшқышсыз роботтық ғарыш кемесі NASA-ның Кассини зондынан және ESA-ның Сатурнның ең ірі серігі Титанға қонуға арналған Гюйгенс қондырғышынан тұрды. Кассини – Сатурнды зерттеген төртінші ғарыш зонды және оның орбитасына енген алғашқы зонд. Ғарыш кемелері астрономдар Джованни Кассини және Христиан Гюйгенс есімдерімен аталады. 1997 жылдың 15 қазанында Titan IVB/Centaur зымыратымен ұшырылған Кассинидің қызмет ету мерзімі шамамен 20 жылды құрады, оның 13 жылы Сатурн орбитасында өтті. Сатурнға сапар жолында Венерадан (1998 жылдың сәуірі және 1999 жылдың маусымы), Жерден (1999 жылдың тамызы), 2685 Мазурский астероидінен және Юпитерден (2000 жылдың желтоқсаны) өткен. Зондтар 2004 жылдың 1 шілдесінде Сатурн орбитасына енді, ал миссия 2017 жылдың 15 қыркүйегінде аяқталды. Осы күні Кассини Сатурнның серіктерін қоршаған ортаға ластану қаупін болдырмау үшін Сатурнның жоғарғы атмосферасына кірді, ал олардың кейбіреулерінде өмірге мүмкіндік беретін белсенді орта бар еді. Миссияның күтілгеннен де сәтті аяқталғаны қабылданды. NASA-ның планеталық ғылымдар бөлімінің директоры Кассини-Гюйгенс миссиясын "алғаш рет іске асырылған миссия" деп сипаттап, оның Сатурн жүйесін, оның серіктерін және сақиналарын, сондай-ақ Күн жүйесінде өмірдің қайда табылуы мүмкін екенін түсінуде революция жасағанын айтты. Кассинидің негізгі миссиясы 2004 жылдың маусымынан 2008 жылдың мамырына дейін төрт жылға созылды. Миссия 2010 жылдың қыркүйегіне дейін тағы екі жылға, "Кассини Эквинокс миссиясы" деген атпен ұзартылды. Миссия екінші және соңғы рет "Кассини Солстис миссиясы" арқылы ұзартылды, ол 2017 жылдың қыркүйегінде ғарыш кемесінің жойылғанға дейін жалғасты. Гюйгенс модулі 2004 жылдың 25 желтоқсанында Кассиниден бөлінгенге дейін оның бірге сапар шекті, ал 2005 жылдың 14 қаңтарында Титанға парашютпен сәтті қонды. Ол орбиталық аппаратты релелік станция ретінде пайдалана отырып, шамамен 90 минут бойы Жерге деректерді сәтті жіберді. Бұл Күн жүйесінің сыртқы бөлігінде және Жерден басқа серікке алғаш рет қону болды. Миссиясының соңында Кассини ғарыш кемесі миссиясының "Ұлы финалын" орындады: Сатурн мен Сатурнның ішкі сақиналары арасындағы кеңістіктерден бірнеше қауіпті өтулер жасады. Кассинидің атмосфераға кіруі миссияны тиімді аяқтады, бірақ деректерді талдау және өңдеу жұмыстары әлі де жалғасуда.

This article provides a timeline of the Cassini–Huygens mission (commonly called Cassini). Cassini was a collaboration between the United States' NASA, the European Space Agency ("ESA"), and the Italian Space Agency ("ASI") to send a probe to study the Saturnian system, including the planet, its rings, and its natural satellites. The Flagship class uncrewed robotic spacecraft comprised both NASA's Cassini probe, and ESA's Huygens lander which was designed to land on Saturn's largest moon, Titan. Cassini was the fourth space probe to visit Saturn and the first to enter its orbit. The craft were named after astronomers Giovanni Cassini and Christiaan Huygens. Launched aboard a Titan IVB/Centaur on 15 October 1997, Cassini had a nearly 20 year life span, with 13 of these years spent orbiting Saturn. The voyage to Saturn included flybys of Venus (April 1998 and June 1999), Earth (August 1999), the asteroid 2685 Masursky, and Jupiter (December 2000). The probes entered orbit on 1 July 2004, and the mission ended on 15 September 2017, when Cassini flew into Saturn's upper atmosphere in order to prevent any risk of contaminating Saturn's moons, some of which have active environments that could potentially bear life. The mission is widely perceived to have succeeded beyond expectations. Cassini Huygens has been described by NASA's Planetary Science Division Director as a "mission of firsts", that has revolutionized human understanding of the Saturnian system, including its moons and rings, and our understanding of where life might be found in the Solar System. Cassinis primary mission lasted for four years, from June 2004 to May 2008. The mission was extended for another two years until September 2010, under the name of Cassini Equinox Mission. The mission was extended a second and final time with the Cassini Solstice Mission, lasting until the spacecraft's destruction in September 2017. The Huygens module traveled with Cassini until its separation from the probe on 25 December 2004; it was successfully landed by parachute on Titan on 14 January 2005. It successfully returned data to Earth for around 90 minutes, using the orbiter as a relay. This was the first landing ever accomplished in the outer Solar System and the first landing on a moon other than our own. At the end of its mission, the Cassini spacecraft executed the "Grand Finale" of its mission: several risky passes through the gaps between Saturn and Saturn's inner rings. The atmospheric entry of Cassini effectively ended the mission, although data analysis and production is still ongoing.

Ұшыру және круиздік кезең (1997-2003)

1997 жылдың 15 қазаны, 01:43 Тынық мұхиты уақыты (PDT) – Кассини 08:43 UTC-де Каневерал түбегіндегі Titan IVB/Centaur зымыранының ішінде ұшырылды. 1998 жылғы 26 сәуір, 06:52 PDT – Венераның 284 км қашықтықтағы гравитациялық көмекпен ұшуы, осы арқылы жылдамдығы секундына шамамен 7 км артты. 1998 жылдың 3 желтоқсаны, 22:06 PST – Кассини 90 минут бойы негізгі зымыран қозғалтқышын іске қосты, бұл 1999 жылы ғарыш кемесін Венераға екінші рет ұшуға бағыттады. Қозғалтқыштың жұмысы ғарыш кемесінің Күнге қатысты жылдамдығын секундына шамамен 450 метрге (сағатына шамамен 1006 миль) азайтты. Кассинидің жылдамдығы маневрдің басында сағатына 67,860 шақырымды құрады, ал қозғалтқыш тоқтаған соң сағатына 66,240 шақырымға дейін төмендеді. 1999 жылғы 24 маусым, 13:30 PDT – Венераның 623 км қашықтықтағы гравитациялық көмекпен ұшуы. 1999 жылдың 18 тамызы, 03:28 UTC – Жердің гравитациялық көмегімен ұшуы. Айға ең жақын келгенге дейін бір сағат 20 минут қалғанда, Кассини Айға 377,000 км қашықтықта жақындасып, калибрлеу суреттерін түсірді. Ғарыш кемесі Жерден өте келе, Оңтүстік Тынық мұхитының шығысынан ең жақын өткенде, жылдамдығы секундына 5,5 километрге (сағатына шамамен 12,000 миль) артты. 2000 жылдың 23 қаңтары – 2685 Масурский астероидінің UTC шамамен 10:00-де ұшуы. Кассини 1.6 миллион км қашықтықта 5-7 сағат бұрын суреттер түсіріп, диаметрінің 15-20 км шамасында екенін анықтады. 2000 жылдың 30 желтоқсаны, 10:05 UTC – Юпитердің гравитациялық көмегімен ұшуы. Кассини осы күні Юпитерге ең жақын нүктеге (9.7 миллион шақырым, 137 Юпитер радиусы) жетіп, көптеген ғылыми өлшемдер жүргізді. Сондай-ақ, ол Юпитердің ең егжей-тегжейлі жаһандық түсті суретін жасады (оң жақта көрсетілген); ең кішкентай көрінетін нысандар шамамен көлденең. 2001 жылдың 30 мамыры – Юпитер мен Сатурн арасындағы траекториялық кезеңде Кассинидің тар бұрышты камерасы түсірген суреттерде "тұман" байқалды. Бұл алғаш рет Плеяда шоқжұлдызындағы Майя жұлдызының суреті әдеттегі жылыту процедурасынан кейін түсірілгенде көрінді. 2002 жылдың 23 шілдесі – Қаңтардың соңында тар бұрышты камера линзасынан "тұманды" жою үшін камераны қыздыру арқылы сынақ жүргізілді. Камераны сегіз күн бойы 4 градус Цельсийге дейін қыздыру оң нәтиже берді. Кейін қыздыру мерзімі 60 күнге дейін ұзартылды, ал Спика жұлдызының суреті қыздырудан бұрынғы суретке қарағанда 90 пайыздан астам жақсаруды көрсетті. 9 шілдеде түсірілген суретте процедура сәтті аяқталғаны көрсетілді, бұл туралы 23 шілдеде жарияланды. 2003 жылдың 10 қазаны – Кассини ғылыми тобы Кассини зондынан алынған радиосигналдарды пайдалана отырып, Эйнштейннің гравитация теориясын сынау нәтижелерін жариялады. Зерттеушілер радиотолқындардың ғарыш кемесіне және одан таралатын жиіліктерінің өзгеруін байқады, себебі сигналдар Күнге жақын өтті. Бұрынғы сынақтар теориялық болжамдармен мыңнан бір бөлігінің дәлдігімен сәйкес келді. Кассини эксперименті бұл көрсеткішті миллионнан 20 бөлігіне дейін жақсартты, ал алынған деректер Эйнштейннің теориясын қолдайды.

15 October 1997 01:43 Pacific Daylight Time (PDT) – Cassini launched at 08:43 UTC inside Titan IVB/Centaur rocket at Cape Canaveral. 26 April 1998 06:52 PDT – Gravity assisted flyby of Venus at 284 km, receiving a boost in speed of about 7 kilometers per second. 3 December 1998 22:06 PST – Cassini fired its main rocket engine for 90 minutes, setting the spacecraft on course for its second Venus flyby in 1999. The engine burn slowed the spacecraft by close to 450 meters per second (about 1,006 miles per hour) relative to the Sun. Cassinis speed went from 67,860 kilometers per hour (42,168 miles per hour) at the start of the maneuver to 66,240 kilometers per hour (41,161 miles per hour) at the end of the engine firing. 24 June 1999 13:30 PDT – Gravity assisted flyby of Venus at 623 km. 18 August 1999 03:28 UTC − Gravity assisted flyby of Earth. An hour 20 minutes before closest approach, Cassini made the closest approach to the Moon at 377,000 km, and took a series of calibration images. The spacecraft flew past Earth at a distance of , passing most closely above the eastern South Pacific at Cassini received a 5.5 kilometer per second (about 12,000 mile per hour) boost in velocity. 23 January 2000 – flyby of Asteroid 2685 Masursky around 10:00 UTC. Cassini took images 5 to 7 hours before at 1.6 million km distance and estimated a diameter of 15 to 20 km. 30 December 2000 10:05 UTC − Gravity assisted flyby of Jupiter. Cassini was at its closest point (9.7 million kilometres, 137 Jovian radii) to Jupiter at this date, and performed many scientific measurements. It also produced the most detailed global color portrait of Jupiter ever produced (seen on the right); the smallest visible features are approximately across. 30 May 2001 – During the coast phase between Jupiter and Saturn, it was noticed that "haze" became visible in the pictures taken by the narrow angle camera of Cassini. This was first seen when a picture of the star Maia in the Pleiades was taken after a routine heating period. 23 July 2002 – In late January, a test was performed to remove the "haze" from the narrow angle camera lens by heating it. Warming the camera to 4 degrees Celsius (39 degrees Fahrenheit) for eight days produced positive results. Later, the heating was extended to 60 days, and a picture of the star Spica showed an improvement of more than 90 percent compared to before the heating period. On 9 July, a picture showed that the removal procedure was completed successfully, which was announced on 23 July. 10 October 2003 – The Cassini science team announced the results of a test of Einstein's theory of gravity, using radio signals from the Cassini probe. The researchers observed a frequency shift in the radio waves to and from the space craft, as those signals traveled close to the Sun. Past tests were in agreement with the theoretical predictions with an accuracy of one part in one thousand. The Cassini experiment improved this to about 20 parts in a million, with the data still supporting Einstein's theory.

Негізгі миссия (2004-2008)

27 ақпан 2004 ж. – Кассини 9 ақпанда түсірген Сатурнның жаңа, жоғары ажыратымды суреті жарияланды, сондай-ақ миссия ғалымдары Сатурн сақиналарындағы "спицалардың" көрінбеуіне байланысты қызығушылық білдірді. Бұл қараңғы құрылымдар алғаш рет 1981 ж. "Вояджер" зонды түсірген суреттерде анықталған болатын. 16 ақпанда түсірілген инфрақызыл сәуледегі тағы бір сурет бұлттардың биіктігін және 1990 жылдардағы Хаббл ғарыш телескопының суреттерінде байқалған сол құбылысты көрсетті. 12 наурыз 2004 ж. – 23 ақпанда түсірілген суреттерде "Вояджер" ашқан нысан – сыртқы "F" сақинасындағы жиынтықтар көрінеді. Сол кезде осы жиынтықтардың қаншалықты ұзаққа созылатыны белгісіз болды, ал Кассини осы мәселе бойынша нақты деректер береді деп үміттеніледі. Суреттердің алғашқы жиынтығында "F" сақинасы бойымен қозғалатын "жиынтықтар" тізбегі көрсетілген. 26 наурыз 2004 ж. – Кассини ғылыми тобы Сатурнның планета айналасында жоғары жылдамдықпен қозғалатын бұлттарын көрсететін суреттер тізбесін жариялады. Тығыз бұлт жамылғысының үстіндегі су тамшыларын жақсырақ көру үшін сүзгі қолданылды, нәтижесінде экваторлық және оңтүстік аймақтардағы қозғалыстар анық көрінді. Суреттер 15-19 ақпан аралығында түсірілген. 8 сәуір 2004 ж. – Миссия ғалымдары Сатурн атмосферасындағы бұлттар динамикасын алғашқы "ұзақ мерзімді" бақылау нәтижелерін жариялады. Суреттерде 19-20 наурыз аралығында оңтүстік ендіктегі екі дауылдың бірігуі көрсетілген. Екі дауылдың да диаметрі бірігу алдында шамамен болды. 15 сәуір 2004 ж. – NASA "Вояджер 1" ашқан екі ай – Прометей мен Пандораны Кассини 10 наурызда түсірілген суреттерде қайтадан анықтағанын хабарлады. Бұл қалыпты айлар емес, олардың "F" сақинасына тигізетін гравитациялық әсері ғалымдарды оларды "көкше айлар" деп атауға итермеледі. Олар сақина жүйесінің динамикасына қызығушылық танытқан барлық зерттеушілерді қызықтырады, өйткені олардың орбиталары бір-біріне соншалықты жақын, олар хаотикалық түрде өзара әрекеттеседі. Олардың орбиталарына қатысты болжамдарға қарсы келу тарихы бар. Кассинидің міндеттерінің бірі – осы денелердің қозғалысын мұқият бақылау. 18 мамыр 2004 ж. – Кассини Сатурн жүйесіне енді. Сатурнның гравитациялық күші Күннің әсерінен басымдық таба бастады. 20 мамыр 2004 ж. – Жердегі кез келген бақылаудан гөрі жоғары ажыратымдылықтағы Титанның алғашқы суреті жарияланды. Сурет 5 мамыр күні 29,3 миллион километр (18,2 миллион миль) қашықтықтан түсірілді. 27 мамыр 2004 ж. – ТКМ 20, Фибиге жақындау ТКМ (Траекторияны түзету маневрі) 22:26:00 UTC-де орындалды. Бұл 1998 жылдың желтоқсанынан бері қолданылмаған негізгі қозғалтқыштың 5 минут 56 секундтық жұмысы болды. Сондықтан ол "Сатурн орбитасына енгізу" (SOI) кезіндегі 96 минуттық күйдіруге "генералды репетиция" ретінде екі есеге көбейтілді. Алайда, ТКМ 20 негізінен Кассинидің жылдамдығын 34,7 м/с (78 миль/сағ.) өзгертуге арналған, бұл 11 маусымда Фиби айынан өтуді қамтамасыз етті. 11 маусым 2004 ж. – Кассини Фиби айынан 19:33 UT-де ғарыш кемесінің уақыты бойынша 2068 километр қашықтықта ұшты. Барлық он бір бортындағы құралдар күтілгендей жұмыс істеді және барлық деректер алынды. Ғалымдар осы деректерді кратерлі Айдың картасын жасау және Фибидің құрамын, массасын және тығыздығын анықтау үшін пайдалануды жоспарлап отыр. Ғалымдар деректерді зерттеп, нақты қорытынды жасауға бірнеше күн жұмсады. 16 маусым 2004 ж. – ТКМ 21 38 секундтық негізгі қозғалтқыштың күйіп кетуімен орындалды. Бұл Кассинидің траекториясын SOI-ден бұрын соңғы түзету ретінде жоспарланған. Бірнеше күннен кейін 21 маусымға жоспарланған соңғы ТКМ 22 өткізілмеді. 1 шілде 2004 ж. – Сатурн орбитасына енгізу күйдірілуі сәтті орындалды. 19:11 PDT (22:11 EDT) уақытында Кассини Сатурнның F және G сақиналарының арасындағы сақиналық жазықтықты кесіп өтті. Оның антеннасы алдыңғы жаққа бағытталған, кішкентай сақиналық бөлшектерге қарсы қалқан ретінде әрекет етті. 19:36 PDT (22:36 EDT) уақытында ғарыш кемесі жылдамдығын секундына 626 метрге қысқарту үшін 96 минутқа созылған негізгі қозғалтқыштың күйдірілуін бастады және Сатурн орбитасына 0,02 x 9 миллион километрге жол берді. Күйдіруден кейін сақиналардың суреттері түсіріліп, ғалымдарға жіберілді, өйткені ғарыш кемесі бұлттардың жоғарғы жағынан 19,980 километрге (12,400 миль) жақындады. Ғалымдар суреттердің анықтығына және егжей-тегжейлілігіне таңғалды және оларды біраз уақыт бойы зерттейді. "Біз бұл тұтас түйінді емес, тек бөлшектерін ғана көреміз, бірақ біз көріп отырған нәрсе өте әсерлі", – деді Каролин Порко, Кассинидің бейнелеу тобының жетекшісі, Боулдердегі Ғарыш ғылымдары институты. "Суреттер адам санасын аластатып, жай ғана адам санасын аластатып тұр. Мен бұл миссияда 14 жылдан бері жұмыс істеп келемін және мен таңғалмауым керек, бірақ осы суреттерді алғаш рет көру қаншалықты таң қалдыратынын көру өте керемет". 2 шілде 2004 ж. – Кассинидің Титанға жасаған алғашқы ұшуы орындалды және Жерге алғашқы жақын суреттер жіберілді. Алғашқы орбитаның жоспарланғандығына байланысты Кассини Айдың оңтүстік полюсінен және кейінгі ұшулардағыдан үлкен қашықтықтан өтті. Алайда, 3 маусымда өткен баспасөз конференциясында миссия ғалымдары бұрынғы теорияларды қайта қарастыруға мәжбүр еткен суреттерді ұсынды. Қазіргі уақытта беттегі қара және ақ жарқырау ерекшеліктері әртүрлі материалдарды көрсететін сияқты. Бірақ күтілгенінің керісінше, мұзды аймақтар мұзбен араласқан басқа (мүмкін органикалық) заттар бар аймақтардан қараңғырақ көрінеді. 16 тамыз 2004 ж. – Миссия ғалымдары Сатурнның екі жаңа айын ашты, сонымен қатар Кассини бағдарламаларының бірінің сәтті басталуын хабарлады: әлі белгісіз кішкентай айларды табу. Кейінірек "Метон" (S/2004 S 1) және "Паллена" (S/2004 S 2) деп аталған бұл денелер басқа айлармен салыстырғанда кішкентай және Мимас пен Энцелад арасында айналады. 23 тамыз 2004 ж. – Сатурннан 9 миллион километр қашықтықтағы негізгі қозғалтқыштың соңғы күйдірілуі келесі жақындауды реттеу және сақина жүйесіндегі бөлшектерден қашу үшін орындалды. 51 минуттық күйдіру зондтың жылдамдығын секундына 325 метрге арттырды, периапсис нүктесін SOI кезіндегі ең кішкентай қашықтықтан 300,000 км-ге жуық Сатурннан алшақтатты. Сонымен қатар, жаңа бағыт Кассиниді келесі ұшуда Титанға жақын өткізеді. 14 қыркүйек 2004 ж. – "Гюйгенс" қондырғысының соңғы тексеруі сәтті аяқталды. Зондты бөлу 25 желтоқсанға жоспарланған, ал қону 2005 жылдың 14 қаңтарына күтілуде. 26 қазан 2004 ж. – Титанға жасалған екінші ұшу ("Титан А") сәтті орындалды. Деректер 27 қазанның 01:30 UTC-де JPL миссиялық орталығына келе бастады және бұл Айдың бетінің ең жоғары ажыратымдылықтағы суреттерін қамтыды. Сонымен қатар, атмосфера мен беттен алғашқы жоғары ажыратымдылықтағы инфрақызыл спектрлер мен суреттер алынды. Ғарыш кемесі Титанның тұманды, түтінді атмосферасынан 1,176 километрге дейін сүзіліп өтті. Бұл ұшу Титанға кез келген ғарыш кемесінің ең жақын келгені болды. Суреттер, спектрлер және радар деректері күрделі, түсініксіз бетті көрсетті. Барлық деректерді талдау жалғасуда. "Титан А" оқиғасы кезінде туындаған жалғыз қиындық – CIRS құралы. Ойнату кезінде құрал тобы бұзылған деректерді байқады. Құралды өшіріп, қайта іске қосу туралы шешім қабылданды. CIRS 24 сағат ішінде қайта іске қосылды және қалыпты күйіне оралды. 23 қараша 2004 ж. – "Гюйгенс" зондының бөлуге дейінгі соңғы тексеруі сәтті аяқталды. Барлық жүйелер зондты уақытында жөнелтуге дайын. 13 желтоқсан 2004 ж. – "Титан B" ұшуы сәтті орындалды және алынған деректер миссия ғалымдарымен талданды. 25 желтоқсан 2004 ж. – "Гюйгенс" зонды 02:00 UTC-де Кассини орбиталық станциясынан бөлінді. 27 желтоқсан – NASA Кассиниден екі күн бұрын түсірілген "Гюйгенс" суретін жариялады. Есепте, суреттің талдауы зондтың күтілетін қателік шегінде дұрыс бағытта екенін көрсетті. Бұл тексерулер орбиталық станцияны дұрыс бағытта орналастыру үшін қажет болды.

27 February 2004 – A new, high resolution picture of Saturn taken by Cassini on 9 February was released, and it was noted that mission scientists were puzzled by the fact that no "spokes" in Saturn's ring are visible. These dark structures in the "B" section of the ring had been discovered in pictures taken by the Voyager probe in 1981. Another picture, in infrared light, taken on 16 February shows cloud height differences and the same disturbance visible throughout the 1990s in Hubble Space Telescope images. 12 March 2004 – Pictures taken on 23 February do show a feature discovered by Voyager: Clumps in the outer "F" ring. What could not be ascertained at the time was the exact lifetime of these clumps, and it is hoped that Cassini will provide conclusive data about this question. The first set of pictures shows a set of "clumps" moving along the "F" ring. 26 March 2004 – The Cassini science team published the first sequence of pictures of Saturn showing clouds moving at high speed around the planet. Using a filter to better see water haze on top of the dense cloud cover, motions in the equatorial and southern regions are clearly visible. The pictures were taken during the days from 15 to 19 February. 8 April 2004 – The first "long term" observation of cloud dynamics in Saturn's atmosphere were published by mission scientists. A set of pictures shows two storms in the southern latitudes merge during a period from 19 to 20 March. Both storms had a diameter of about before they merged. 15 April 2004 – NASA announced that two moons discovered by Voyager 1 were sighted again by Cassini in pictures taken on 10 March: Prometheus and Pandora. These are no ordinary moons, but their gravitational effects on the "F" ring led scientists to call them "shepherd moons". They fascinate all researchers interested in the dynamics of the ring system, because their orbits are close enough that they interact with each other in a chaotic manner. They have a history of defying predictions of their orbits. One of Cassini's missions will be to monitor the movements of these bodies closely. 18 May 2004 – Cassini entered the Saturn system. The gravitational pull of Saturn began to overtake the influence of the Sun. 20 May 2004 – The first picture of Titan with better resolution than any Earth based observation was released. It was taken 5 May from a distance of 29.3 million kilometers (18.2 million miles). 27 May 2004 – TCM 20, the Phoebe approach TCM (Trajectory Correction Maneuver) was executed at 22:26:00 UTC. This was a 5 minute and 56 second burn of the main engine, which was not used since December 1998. It therefore doubled as a "dress rehearsal" for the 96 minute burn during "Saturn Orbit Insertion" (SOI). However, TCM 20 was mainly designed to change Cassini's velocity by 34.7 m/s (78 mph), setting up a flyby of the moon Phoebe 11 June. 11 June 2004 – Cassini flew by the moon Phoebe at 19:33 UT in Spacecraft Event Time at 2068 kilometers distance. All of the eleven onboard instruments operated as expected and all data was acquired. Scientists plan to use the data to create global maps of the cratered moon, and to determine Phoebe's composition, mass and density. It took scientists several days to pore over the data to make more concrete conclusions. 16 June 2004 – TCM 21 took place with a 38 second main engine burn. It was planned as the last correction of the trajectory of Cassini before SOI. A few days later the final TCM 22 tentatively scheduled for 21 June was canceled. 1 July 2004 – The Saturn Orbit Insertion burn was successfully executed. At 7:11 p. m. PDT (10:11 p. m. EDT), Cassini crossed the ring plane between Saturn's F and G rings. Its antenna was oriented forward acting as a shield against small ring particles. At 7:36 p. m. PDT (10:36 p. m. EDT), the spacecraft began a critical 96 minute main engine burn to cut its velocity by 626 meters per second and permit a 0.02 x 9 million kilometer Saturn orbit. Right after that burn, pictures of the rings were taken and sent back to mission scientist as the spacecraft approached within 19,980 kilometers (12,400 miles) from the cloud tops. Scientists were surprised by the clarity and detail of the pictures and will be poring over them for quite some time. "We won't see the whole puzzle, only pieces, but what we are seeing is dramatic," said Dr. Carolyn Porco, Cassini imaging team leader, Space Science Institute, Boulder, Colo. "The images are mind boggling, just mind boggling. I've been working on this mission for 14 years and I shouldn't be surprised, but it is remarkable how startling it is to see these images for the first time." 2 July 2004 – Cassinis first flyby of Titan was executed and first close up pictures were sent back to Earth. Due to the planning of the initial orbit, Cassini was passing over the south pole of the moon and from a larger distance than in later flybys. However, during a press conference on 3 June, mission scientist presented pictures that are already forcing them to rethink previous theories. It now seems that the darker and brighter albedo features on the surface do represent different materials. But in contrast to expectation, the icy regions seem to be darker than the areas where other (possibly organic) matter is mixed in with the ice. 16 August 2004 – Mission scientists announce the discovery of two new moons of Saturn, and with it the successful start of one of the programs of Cassini: Locating small and yet unknown moons. Later named "Methone" (S/2004 S 1) and "Pallene" (S/2004 S 2), these objects are small compared to other moons and they orbit between Mimas and Enceladus. 23 August 2004 – At a distance of 9 million kilometers from Saturn, the last major firing of the main engine took place to adjust the next closest approach and avoid the particles in the ring system. The 51 minute burn increased the velocity of the probe by 325 meters per second, moving the orbital periapsis point about 300,000 km farther away from Saturn than its smallest distance during SOI. At the same time, the new course will bring Cassini very close to Titan on its next flyby. 14 September 2004 – Final checkout of the Huygens lander was completed successfully. The separation of the probe stays scheduled for 25 December, with the landing anticipated on 14 January 2005. 26 October 2004 – The second flyby of Titan (called "Titan A") was successfully executed. Data started to arrive at the JPL mission center at 01:30 UTC, 27 October, and included the highest resolution pictures ever taken of the surface of that moon. Also, first high resolution infra red spectra and pictures were taken from the atmosphere and surface. The spacecraft successfully skimmed the hazy, smoggy atmosphere of Titan, coming within 1,176 kilometers of Titan's surface. The flyby was the closest that any spacecraft has ever come to Titan. The pictures, spectra, and radar data revealed a complex, puzzling surface. Analysis of all data is on going. The only glitch during the "Titan A" event involved the CIRS instrument. During playback, the instrument team observed corrupted data. A decision was made to power the instrument off to reboot it. CIRS was powered back on within 24 hours and returned to its nominal state. 23 November 2004 – The last in flight checkout of the Huygens probe before separation was completed successfully. All systems are ready for an on time deployment of the probe. 13 December 2004 – The "Titan B" flyby was executed successfully and the collected data are analyzed by mission scientists. 25 December 2004 – Huygens probe separated from Cassini orbiter at 02:00 UTC. 27 December – NASA published a picture of Huygens taken from Cassini two days after release. It reported that the analysis of that picture shows that the probe is on the correct course within the expected error range. These checks were necessary in order to place the orbiter in the correct orientation to receive the data from the probe when it enters Titan's atmosphere. 28 December 2004 – OTM 10 was executed at 03:00 UTC in Spacecraft Event Time. This maneuver, also called the Orbit Deflection Maneuver (ODM), took Cassini off of a Titan impacting trajectory and on to a flyby trajectory with the required altitude to receive data from the Huygens probe as it plunges into Titan. 31 December 2004 – Cassinis flyby of Iapetus occurred at 18:45:37 UTC at an altitude of 122645 kilometers. First raw pictures were available the next day. 14 January 2005 – Huygens entered Titan's atmosphere at 09:06 UTC and had landed softly on its surface about two hours later. This was confirmed by the reception of the carrier wave emitted by the probe during its descent and touchdown. At 16:19 UTC the Cassini orbiter started to relay to Earth the scientific data received from the probe. The first picture was released at 19:45 UTC, showing a view from about 16 km above the surface. A second picture taken from the probe at rest on the surface was released a short time later. Analysis of the data is ongoing. 15 February 2005 – Successful Titan flyby, with new regions of its surface scanned by radar. Cassinis mapping radar acquired a picture that shows a large crater on Titan, with an estimated diameter of
17 February 2005 – The first close flyby of Enceladus was executed and first closeup images were sent back to Earth. The flyby distance was about
17 March 2005 – The Cassini probe reveals that Saturn's moon Enceladus has an atmosphere. It has been described as "substantial" by its discoverers. 16 April 2005 – The fifth planned flyby of Titan with a minimum distance of about 1,025 kilometers was executed at 19:12 UTC. This was the closest flyby up to this date, and provided the opportunity to obtain more detailed data on the constituents in the upper atmosphere of Titan. The first analysis of that data showed a large range of complex carbon molecules. On 25 April a mass plot was published that demonstrates the existence of these molecules. 3 May 2005 – Cassini begins Radio occultation experiments on Saturn's Rings, to determine ring particle size distribution, on the scale of centimetres. 10 May 2005 – At the beginning of a period of focussed observation of the ring system of Saturn, slated to take until September, mission scientists announced the discovery of a new moon in the "Keeler gap" inside the "A" ring. Provisionally named S/2005 S 1 and later named Daphnis, it was first seen in a time lapse sequence of images taken on 1 May. Imaging scientists had predicted the new moon's presence and its orbital distance from Saturn after last July's sighting of a set of peculiar spiky and wispy features in the Keeler gap's outer edge. 14 July 2005 – The closest flyby of Enceladus with a distance of was executed successfully. First raw pictures were published. 7 September 2005 – Flyby of Titan at a distance of , data gathered partially lost due to software problem. 26 September 2005 – Flyby of Hyperion at a distance of , the closest flyby and only visit to the moon during the primary mission. 27 July 2006 – NASA confirms the presence of hydrocarbon lakes in Titan's northern polar region. 28 May 2008 – Cassini completed its 43rd flyby of Titan, ending its primary mission. Renamed Cassini Equinox mission, Cassini observed Saturn during its equinox crossing, or summertime.

Кассини Күн-Түн теңдеуі миссиясы (20082010)

9 тамыз, 11 тамыз, 9 қазан және 31 қазан 2008 жылы – 50, 25 және 200 км-ге ең жақын келген кезде, Кассинидің 2008 жылғы Энцеладқа жасаған соңғы үш ұшуында "қимылсыз нысананы ату" деп аталатын жаңа бейнелеу техникасы қолданылып, өте жоғары сапалы суреттер сәтті алынды. Бұл ұшулар сонымен қатар Кассиниге Энцеладтың криовулкандық газ-шаң шығаруларын тікелей зерттеуге мүмкіндік берді. 3 қараша, 14 қараша, 5 желтоқсан және 21 желтоқсан 2009 жылы – Титанға жасалған 46-шыдан 49-шы ұшулар радар, VIMS және INMS құралдарымен Титанды және оның қалың атмосферасын зерттеуге бағытталды. T47 ұшуында Huygens қонған жердің жоғары ажыратымды VIMS суреті алынды, ал қалған үш ұшуда радар мен RSS пайдаланылды. T49 ұшуы Титанның ең ірі метанол көлдерінің бірі – Онтарио Лакусының радарлық суретін алуға мүмкіндік берді. 2009 жылғы маусым-қазан аралығында – Кассини Сатурнның күн мен түн теңелу кезінде, яғни Сатурнның жылдық айналымында күн экватордың үстінен тікелей өтетін уақытта Сатурнды бақылады. 2 қараша 2010 жылы – Бір бит өзгергені салдарынан Кассини маңызды команданы қабылдамай қалғандықтан, қорғаныс режиміне, яғни "қауіпсіз режимге" көшті. НАСА 8 қарашада ғылыми жұмыстардың тоқтағанын хабарлады. Алайда, 8 қарашаға дейін ғарыш аппаратының кейбір функциялары ішінара қалпына келтірілді. 10 қарашада ғылыми құралдардың қалыпты жұмыс істеу тізбегі сәтті басталды. Кассини 24 қарашада жоспарланғандай қайта іске қосылды және Энцеладқа екі жақын ұшуға дайын болды. Қазіргі уақытқа дейін 11 қарашадағы (T 73) ұшудан алынған деректердің жоғалғаны туралы ресми мәлімдеме жасалған жоқ. Алайда, 11 қарашадағы полярлық ұшу кезінде суреттер алынбады.

Кассини Күн тұтылу миссиясы (20102017)

2010 жылдың 3 ақпанында НАСА Сатурнның жазғы күн тоғысынан кейін бірнеше айға созылатын, 2017 жылдың мамырына дейінгі екінші миссияны ұзартуға қаржыландыру қарастырылғанын хабарлады. Жоспарға қосымша 155 орбита, соның ішінде Титанның 54, Энцеладтың 11, Реяның 2 және Дионаның 3 жанынан өту кірді. Титанның бірі ионосфераның төменгі қабатынан өтті.

Үлкен финал (2017)

2017 жылдың 15 қыркүйегінде Кассини Сатурн атмосферасына бақыланған түсу арқылы жойылды, осымен шамамен екі онжылдыққа созған миссиясы аяқталды. Соңғы сигнал 11:55:46 UTC уақыты бойынша алынды.

Хюйгенс миссиясының егжей-тегжейлі уақыт сызығы

2005 жылғы 14 қаңтардағы 09:11 UTC-ден кейін көрсетілген барлық уақыттар күтілетін оқиға уақыттары және нақты оқиға уақытынан өзгеше болуы мүмкін. Түсу орын алғаннан кейін, қажет болса түзетулермен бірге бұл бет жаңартылады. Осы бөлімде қолданылған деректер сәл дер кезінен қалып қойған, ESA-дан жаңа ephemeris 2005 жылғы 6 қаңтарда қолжетімді болды.