Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Луис де Рекесенс и Зуньига (25 тамыз 1528 – 5 наурыз 1576) – испандық генерал, теңізші, дипломат және саясаткер. Ол Милан герцогтығының (1572–1573) және Испан Нидерландысының (1573–1576) губернаторы қызметін атқарды.
Luis de Requesens y Zúñiga (25 August 1528 – 5 March 1576) was a Spanish general, sailor, diplomat and politician. He served as governor of the Duchy of Milan (1572–1573) and as governor of the Spanish Netherlands (1573–1576).
Өмірбаян
Луис де Рекесенс и Сунига Испания империясының Молинс-де-Рей қаласында дүниеге келді. Ол және оның інісі Хуан де Сунига и Рекесенс (1579–1582 жылдары Неаполь вице-королі) король Филипп II-нің тәрбиешісі Хуан де Сунига мен Эстефания де Рекесенстің ұлдары болды. Ол Франсиско Гралланың қызы Геронима Эстерлич и Граллаға үйленді, "Маэстре Рациональ" немесе Каталониядағы қаржы басқарушысы. Оның мансабының бастапқы кезеңі мемлекеттік қызметкер және дипломат ретінде өтті. 1563 жылы ол Римдегі король өкілі ретінде корольдің сенімін жеңіп алды. 1568 жылы ол Альпухаррадағы мориско көтерілісін басу кезінде Австриялық Иоаннға генерал-лейтенант болып тағайындалды, сондай-ақ Лепанто науқанына Иоаннмен бірге қатысты, оның міндеті – оның номиналды бас қолбасшысын бақылау және тексеру болды, өйткені король оның шаршаңқы мінезді күдікпен қарады. 1572 жылы Филипп оны Милан герцогтығының губернаторы етіп тағайындады, бұл лауазым әдетте жоғары ақсүйектерге берілетін. Рекесенс тек қана дворян болған, бірақ корольдің құрметіне ие болғандықтан, Кастилиядағы Сантьяго әскери орденінің үлкен командирі болды. Ол Миландағы қоңырлық үшін мақталып, бірақ ол өз қауымын қорғаған архиепископ Карл Борромеомен қақтығысқа түсті. 1573 жылы Филипп II оны испан Нидерландысының губернаторы ретінде Альбаның үшінші герцогы Фернандо Альварес де Толедоның орнын басуға шақырды, бұл аймақ испандықтарға қарсы көтеріліс жасады. Ол Альбамен салыстырғанда жайлы болды, Филипптен барлық адамдарға жалпы кешірім беруді, тек табанды еретиктерді қоспағанда, және оған сәйкес келмейтіндердің эмиграциясына рұқсат беруді сұрады. Король өзі мен көтерілісші голландтар арасындағы дауларды ешқайсысын бермей, келісімді саясатты ұстанғысы келді. Оның жағдайы испан қазынасының бос болуымен нашарлады. Рекесенс 1573 жылдың 17 қарашасында Брюссельге келді және жаңа әскери науқанды бастады. 1574 жылдың ақпан айында көтерілісшілер Мидделбург портын басып алды, бірақ Рекесенс әскері Мокерхейде шайқасында Льюис де Нассау әскерлеріне қарсы жеңіске жетті, осы шайқаста Вильгельмнің екі бауыры қаза тапты. Алайда, сол кезде оның әскерін қаржыландыруға арналған қаражат таусылды; Рекесенс император Максимилиан II-нің делдалдығымен фламанд оппозициясының басшысы Үнсіз Вильгельммен келісімге келуге тиіс болды. Келіссөздер Бредада өтті. Рекесенс өзінің әскерлерін Фландриядан шығаруға дайын екенін мәлімдеді, бірақ оның орнына католицизм жалғыз қабылданған дін болуы керек еді. Алайда, сол кезде протестантизм Нидерландыда терең тамырлар танытқандықтан, голландтар бұл ұсынысты қабылдамады. Рекесенс әскери науқанды қайта бастады және оның әскерлері Зеландияның көп бөлігін басып алды, бірақ Филипп II фламанд әскерлеріне төлемді тоқтатқанда, олар көтеріліс жасады және әскери операциялар бір жылға тоқтатылды. 1576 жылы Рекесенс Брюссельде кенеттен қайтыс болды, оның орнына Испания королі Филипп II-нің жартылай інісі Австриялық Иоанн келді. Оның денесі Барселонаға жеткізіліп, отбасылық сарайына жерленді.
Luis de Requesens y Zúñiga was born at Molins de Rei, Spanish Empire. He, and his brother Juan de Zúñiga y Requesens (Viceroy of Naples in 1579–1582), were the sons of Juan de Zúñiga, a tutor of King Philip II, and Estefanía de Requesens. He married Gerónima Esterlich y Gralla, the daughter of Francisco Gralla, "Maestre Racional" or Finances Head Controller in Catalonia. His early career was that of a government official and diplomat. In 1563 he gained the king's confidence as his representative at Rome. In 1568 he was appointed lieutenant general to John of Austria during the suppression of the Morisco Revolt in the Alpujarras, and he also accompanied John during the Lepanto campaign, his function being to watch and control his nominal commander in chief, whose excitable temperament was distrusted by the king. In 1572 Philip named him Governor of the Duchy of Milan, a post usually given to a great noble. Requesens was only a gentleman, though by the king's favour he was grand commander of the military order of Santiago in Castile. He was credited with having shown moderation at Milan, but he came into sharp collision with the archbishop, Charles Borromeo, who took up the cause of his flock. In 1573 he was called by Philip II to succeed the Fernando Álvarez de Toledo, 3rd Duke of Alba as governor of the Spanish Netherlands, then in revolt against the Spaniards. He was rather moderate in comparison to Alba, requesting Philip to grant a general amnesty to all, with the exception of persistent heretics, and to permit the emigration of those who would not comply. The king wished to pursue a more conciliatory policy, without, however, yielding any one of the points in dispute between himself and the revolting Dutch. His situation was aggravated by the empty Spanish treasury. Requesens came to Brussels on 17 November 1573 and launched a new military campaign. In February 1574 the rebels had conquered the port of Middelburg, but Requesens's army obtained a victory against the troops of Louis of Nassau at the Battle of Mookerheyde, during which William the Silent's two brothers died. However, at this point the money for funding his troops was exhausted; Requesens had to find an agreement with William the Silent, the leader of the Flemish opposition, with the mediation of the Emperor Maximilian II. The negotiations were held in Breda. Requesens declared himself ready to remove his troops from Flanders, but in exchange Catholicism was to be the only religion accepted. However, by now Protestantism had gained deep roots in the Netherlands, and therefore the proposal was rebuffed by the Dutch. Requesens restarted the military campaign and his troops occupied much of Zeeland, but when Philip II stopped payment to the Flemish troops, they mutinied and military operations were halted for one year. Requesens died suddenly at Brussels in 1576, to be replaced in the now totally chaotic Netherlands by John of Austria, half brother of King Philip II of Spain. His body was brought to Barcelona and buried in his family palace.