Жаңа Альбион: Англияның Калифорниядағы алғашқы талабы
New Albion
Жаңа Альбион: 1579 ж. Англияның Калифорниядағы алғашқы талабы. Фрэнсис Дрейк ашқан аймақ, АҚШ тарихындағы маңызды кезең. Дрейк шығанағы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының Тынық мұхиты жағалауының тарихи атауы, Англияның 1579 жылғы Калифорниядағы талабы.
Historical name of the United States Pacific coast
England's 1579 claim in California
Жаңа Альбион, сондай-ақ Нова Альбион (Британияның ежелгі атауына сілтеме жасап), 1579 жылы Солтүстік Американың батыс жағалауына қонған сэр Фрэнсис Дрейк Англия үшін Мексикадан солтүстікке қарай талап еткен континенттік аймақтың атауы еді. Бұл талап Американың Атлантика жағалауындағы ағылшын жарлықтарының негіздемесі болды және жақын арада континенттегі ұлттық кеңейту жобаларына ықпал етті. Дрейктің қонған орны Дрейк шығанағы деп белгіленді, ол Point Reyes Ұлттық жағажай паркінің құрамына кіреді. Дрейк испан қалаларын және олардың Тынық мұхитының шығыс жағалауындағы колонияларындағы испандық кемелерді тонағаннан кейін, "Алтын құс" кемесін Англияға қайта оралуға дайындау үшін қауіпсіз бағдарлама іздеді. Ол 17 маусым 1579 жылы, өзі және экипажы Солтүстік Калифорниядағы Дрейк шығанағына қонған кезде оны тапты. Сол жерде тоқтаған кезде ол қону орнына жақын жерде тұратын жағалау Мивок халқымен достық қарым-қатынас орнатты. Аймақты Нова Альбион немесе Жаңа Альбион деп атап, ол Елизавета I патшайым үшін аймақтың егемендігін жариялады, бұл іс-әрекет ұзақ мерзімді тарихи салдарға әкелді. 23 шілдеде кемемен кетіп, ешқандай колония қалдырмаған Дрейк, айналып келгеннен кейін 1580 жылдың қыркүйегінде Англияға оралды. Содан бері Солтүстік Американың Тынық мұхиты жағалауындағы көптеген болжамды орындар Дрейктің Жаңа Альбион талабының аймағы ретінде зерттелді. Келесі ғасырларда түрлі картографтар мен теңізшілер Рейес нүктесіне жақын аймақты Дрейктің қонған орны деп анықтады. 20 және 21 ғасырларда, әсіресе Дрейктің жағалау Мивок халқымен байланысы және Дрейктің жүгінің қалдықтары деп табылған фарфор сынықтары туралы нақты дәлелдер жиналды. Зерттеудің әртүрлі бағыттары 2012 жылдың қазан айында АҚШ Ішкі істер министрлігінің Ұлттық тарихи ескерткіш мәртебесін және 2021 жылдың қазан айында Калифорния мемлекеттік парктерінің Калифорния тарихи ескерткіш мәртебесін беруіне әкелді.
New Albion, also known as Nova Albion (in reference to an archaic name for Britain), was the name of the continental area north of Mexico claimed by Sir Francis Drake for England when he landed on the North American west coast in 1579. This claim became the justification for English charters across America to the Atlantic coast and soon influenced further national expansion projects on the continent. Drake's landing site has been identified as Drake's Bay, which is part of Point Reyes National Seashore. Drake, after successfully sacking Spanish towns and plundering Spanish ships along their eastern Pacific coast colonies, sought safe harbour to prepare his ship, Golden Hind, for circumnavigation back to England. He found it on 17 June 1579, when he and his crew landed on the Pacific coast at Drakes Bay in Northern California. While encamped there, he had friendly relations with the Coast Miwok people who inhabited the area near his landing. Naming the area Nova Albion, or New Albion, he claimed sovereignty of the area for Queen Elizabeth I, an act which would have significant long term historical consequences. Sailing away on 23 July and leaving behind no colony, Drake eventually circumnavigated the globe and returned to England in September 1580. Over the years, numerous speculative sites along the North American Pacific coast were investigated as the area of Drake's New Albion claim. Through the following centuries, various cartographers and mariners identified the area near Point Reyes as Drake's likely landing place. In the 20th and 21st centuries, definitive evidence was gathered, particularly regarding Drake's contact with the Coast Miwok people and porcelain shards which were established to be remnants of Drake's cargo. The various avenues of research led to a National Historic Landmark designation by the United States Department of the Interior in October 2012 and a California Historical Landmark designation by California State Parks in October 2021.
Өмірбаян
1500 жылдардың соңында Англия мен Испания арасында діни айырмашылықтар, экономикалық қысым және жаңа навигациялық және отарлау ниеттері тудырған суық соғыс болды. Осыған байланысты сэр Фрэнсис Дрейк Жаңа дүниенің Тынық мұхитындағы испан отарларын тонау жоспарын жасады. Бірнеше инвесторларды жинап, және, мүмкін, Елизавета I патшайымның қолдауымен – бұл құпия тапсырма түрінде болуы мүмкін – Дрейк 15 қарашада 1577 жылы саяхатқа шықты. Дрейктің әрекеттері Англияның Испания королі Филипп II-мен қарым-қатынасына нұқсан келтірсе де, ол Елизавета патшайымның қолдауына сене алатынын түсінді. Филипп патшаның Тынық мұхиты жағалауындағы колонияларынан испан қалалары мен кемелерінен мол қазынаны алғаннан кейін, Дрейк Англияға Аниан бұғазы арқылы қайтудың қысқа жолын іздеу үшін солтүстікке бет бұрды. Бұл бұғаз, Жастық қайнар көзі сияқты фантастикалық идея, Тынық мұхиты мен Атлант мұхитын байланыстыратын, жүзе алатын қысқа жол деп есептелді және шамамен 40 градус солтүстік ендікте орналасқан деп болжалды. Дрейк мүмкін 48 градусқа дейін жеткенімен, солтүстікке қарай жылжуы солтүстік-шығыс пассаттары аймағындағы қолайсыз ауа райымен тоқтатылды. Бұғазды таба алмағаннан кейін, Дрейк үйге оралу үшін жер шарын айналып өтуге кіріспес бұрын, "Алтын құс" кемесін дайындау үшін қауіпсіз жағалау іздеді.
In the late 1500s, a cold war existed between England and Spain—one which involved religious differences, economic pressure, and emerging navigational and colonisation desires. As part of this, Sir Francis Drake developed a plan to plunder Spanish colonial settlements on the Pacific Coast of the New World. Gathering several investors, and likely with the backing of Queen Elizabeth I—which may have been in the form of a secret commission as a privateer—Drake embarked upon the voyage on 15 November 1577. Even though Drake's actions would damage England's relations with Spain's King Philip II, Drake understood he could rely upon Queen Elizabeth's support. After successfully taking considerable amounts of treasure from Spanish towns and ships along King Philip's eastern Pacific coast colonies, Drake sailed north to seek a shortcut back to England via the hypothetical Strait of Anián, a supposedly navigable shortcut connecting the Pacific and Atlantic. The strait, a fanciful idea similar to the Fountain of Youth, was speculated to exist at about 40 degrees north. Although Drake may have possibly reached a latitude as high as 48 degrees, his northward progress was ultimately stopped by foul weather in the northeast trade winds belt. Upon failing to locate the strait, Drake sought safe harbour to ready his ship, Golden Hind, before attempting a circumnavigation of the globe to return home.
Дрейктің жағалауды зерттеу және иелену
Дрейктің саяхатына дейін Солтүстік Американың батыс жағалауын 1542 жылы Испания үшін теңізге шыққан Хуан Родригес Кабрильо ғана ішінара зерттеген еді. Сондықтан, Испаниямен одан әрі қақтығыстардан сақтану ниетімен, Дрейк испандықтардың орналасқан жерінен солтүстік-батысқа қарай бағытталды. Кабрильо Испанияның иелігін жариялаған жерден әлдеқайда шетке шығып, Дрейк экипажтың Англияға қайтуға дайындық жасай алатын құпиялы жерді табуға тырысты. 1579 жылдың 5 маусымында кеме алғаш рет Орегон штатындағы Кус шығанағының оңтүстігінде орналасқан Араго мысының Саут-Ков деген жеріне қысқа ғана уақытқа жағаға тірелді. Содан кейін Дрейк кемесін жөндеуге қолайлы бағдарлама іздеп, оңтүстікке қарай жүзіп кетті. 17 маусымда Дрейк және оның экипажы қазіргі Солтүстік Калифорнияның Тынық мұхиты жағалауында қорғалған шығанақты тапты. Жағалауда ол бұл аймақты королева Елизавета I үшін Nova Albion немесе New Albion деп атады, себебі екі себеп болды: біріншіден, ол көрген ақ жағалаулар мен тік жарлар Англия жағалауындағыларға ұқсас болды, екіншіден, Альбион – Ұлыбритания аралының ежелгі атауы еді. Өзінің талабын растау үшін Дрейк үлкен тіреуге Елизаветаның суреті бар алты пенисі бар мыс табақшаны бекітті. Дрейктің сапары туралы мәліметтерді жазып, ол Елизавета мен барлық ағылшын монархтарына билікті берді. Құрлыққа бекініс пен шатырлар салғаннан кейін, экипаж бірнеше апта бойы кемесі "Алтын Хиндті" тазалап, корпусын жөндеуге дайындалды, кемеге жүзуге дайындалды. Дрейк жағалаудағы Мивок тайпасымен достық қарым-қатынас жасады және Инвернесс қырқасын кесіп өтіп, ауылға барып, айналасымен танысты. Кеме қайта сапарға дайын болғаннан кейін, Дрейк және экипажы 23 шілдеде Нью-Альбионнан шығып, келесі күні Фараллон аралдарында тоқтады, онда экипаж теңіз түлкісінің етін аулады. 25 шілдеде олар Тынық мұхитын кесіп өтуді жалғастыру үшін батысқа қарай жүзіп кетті, ал "Алтын Хинд" 1580 жылдың қыркүйегінде Англияға оралды.
Prior to Drake's voyage, the western coast of North America had only been partially explored in 1542 by Juan Rodriguez Cabrillo, who sailed for Spain. So, intending to avoid further conflict with Spain, Drake navigated northwest of the Spanish presence. By navigating well beyond where Cabrillo had asserted a Spanish claim, Drake sought to locate a discreet site at which the crew could prepare for the journey back to England. On 5 June 1579, the ship briefly made first landfall at South Cove, Cape Arago, just south of Coos Bay, Oregon. From there, Drake sailed south while searching for a suitable harbour to repair his ailing ship. On 17 June, Drake and his crew found a protected cove when they landed on the Pacific coast of what is now Northern California. While ashore, he claimed the area for Queen Elizabeth I as Nova Albion or New Albion, choosing this name for two reasons: first, the white banks and cliffs which he saw were similar to those found on the English coast and, second, because Albion was an archaic name by which the island of Great Britain was known. To document and assert his claim, Drake had an engraved plate of brass, one which contained a sixpence bearing Elizabeth's image, attached to a large post. Giving details of Drake's visit, it claimed sovereignty for Elizabeth and every successive English monarch. After erecting a fort and tents ashore, the crew laboured for several weeks as they prepared for the circumnavigating voyage ahead by careening their ship, Golden Hind, so to effectively clean and repair the hull. Drake had friendly interactions with the Coast Miwok and explored the surrounding land by foot when crossing Inverness Ridge to visit a village and explore the country. When his ship was ready for the return voyage, Drake and the crew left New Albion on 23 July and paused his journey the next day when anchoring his ship at the Farallon Islands where the crew hunted seal meat. On 25 July, they sailed west to continue their Pacific crossing, and Golden Hind finally returned to England in September 1580.
Ағылшынша жауап
Дрейктің әлемді айналып өтуі 20-ғасырға дейін созылған британдық теңіз үстемдігінің кезеңін бастады, ал Испанияға қарсы сәтті іс-әрекеттерінің нәтижесінде Дрейк Англияда көптеген адамдар тарапынан құрметпен еске алынып, мақтауға ие болды. Джон Стоудың айтуынша, Дрейктің "аты мен даңқы барлық жерде таң қалдырды, адамдар оны көру үшін күнделікті көшелерге ағылып, оған қарсы шығуға батылдардың барлығына жек көру сезімін білдірді". Ол өзінің инвесторлары мен патшайымын ғана емес, сонымен қатар Дрейкке өзі мен оның экипажы үшін 24 000 фунт стерлингтің тоналған қазынасын сақтауға рұқсат берілді. Дрейк тез арада патша сарайында сүйіктіге айналып, француз елшісі оның атынан рыцарьдық атақ берді. Дезинформация тарату және Дрейк Тынық мұхитынан Еуропаға қысқа жол тапқан деген жалған қауіптің тудыру үшін, саяхаттың егжей-тегжейі бастапқыда жасырылды; Дрейктің теңізшілері өлім жазасымен қорқытып, өздерінің маршрутын ашпауға ант берді. Отанына оралған соң Дрейк патшайымға өзінің кемелік журналын және үлкен картаны тапсырды. Басқа заттар жоғалып кеткенімен, "Патшайымның картасы" деп аталған карта бірнеше жыл бойы шектеулі түрде көрсетілді. Ақырында, ол да 1698 жылы Уайтхолл сарайындағы өртте жойылды. Алайда, шамамен 1590 жылы Жодокус Гондиус осы картаның "Vera Totius Expeditionis Navticae" деп аталатын туындысын жасады. Бұл карта Дрейктің саяхатын көрсетеді және оның ішінде Нова Альбион портының суреті бар. 1589 жылы Ричард Хаклюйт Дрейктің әлемді айналып өту сапары туралы ресми есеп жариялағанда, қосымша мәліметтер пайда болды. 1628 жылы Дрейктің шөбересі және атымен аталған, сэр Фрэнсис Дрейк, 1-ші барон, "Әлемді қамтыған" атты еңбегін жариялады. Бұл сапардың толық есебі, Дрейктің капелланы Фрэнсис Флетчердің жазбаларына негізделген, Жаңа Альбион туралы көптеген мәліметтерді қамтиды және Дрейктің сапары туралы ең толық мәліметтерді береді. Дрейктің Жаңа Альбионының аумағы нақты белгіленбегендіктен – негізінен Испания аумағының солтүстігі мен батысындағы жерлердің жіктелуі – карталарда көрсетілген орналасқан жері әртүрлі болды. 1603 жылы Елизавета қайтыс болғаннан кейін карталарда Солтүстік Американың Мексикадан жоғары орналасқан аймағы Нова Альбион деп көрсетіле бастады. Дрейктің Тынық мұхитының жағалауында Англия үшін жерді иеленуі, ағылшын монархтары берген келесі отарлау жарлықтарының негізі болды, олар теңізден теңізге дейінгі, яғни Атлантикадан бастап ағылшын отарлары алғаш құрылған Атлантикадан Тынық мұхитына дейінгі аймақты беруді көздеді. Мартин Фробишердің Гренландия мен Баффин аралдарындағы және Хамфри Гилберттің 1583 жылғы Ньюфаундлендтегі талаптарымен бірге Жаңа Альбион Жаңа әлемдегі ең алғашқы ағылшын аумақтық талаптарының бірі болды. Бұл талаптарға 1584 жылы Роанок колониясының және 1607 жылы Джеймстаунның құрылуы ілесіп келді.
Drake's circumnavigation began a period of British maritime dominance that lasted until the 20th century, and as a result of his successful deeds against Spain, Drake was admired and celebrated by many in England. According to John Stow, Drake's "name and fame became admirable in all places, the people swarming daily in the streets to behold him, vowing hatred of all that durst mislike him." Not only were his investors and the queen richly rewarded, Drake was also allowed to keep £24,000 of the purloined treasure for himself and his crew. Drake quickly became a favorite at the queen's court and was knighted by the French ambassador on her behalf. To allow for disinformation and create an illusory threat that Drake had discovered a short route from the Pacific to Europe, details of the voyage were initially suppressed; Drake's sailors were pledged not to disclose their route under threat of death. Upon his return, Drake handed over his log and a large map to the queen. While the other items disappeared, the map known as the Queen's Map, remained on limited view for a number of years. Finally, it too was lost in the Whitehall Palace fire of 1698. However, around 1590 Jodocus Hondius composed a derivative of this map, known as Vera Totius Expeditionis Navticae. This map shows Drake's journey and includes an inset of the harbor at Nova Albion. In 1589, further details emerged when an official account of Drake's circumnavigating voyage by Richard Hakluyt was published. In 1628, Drake's nephew and namesake, Sir Francis Drake, 1st Baronet, published The World Encompassed. This comprehensive account of the voyage, which is based on the notes of Drake's chaplain Francis Fletcher, includes numerous details of New Albion and is the most extensive account of Drake's voyage. Because the extent of Drake's New Albion was vague—essentially a classification of the territory north and west of Spanish territory—the designated location differs among maps. After Elizabeth's death in 1603, maps began to depict the area of North America above Mexico as Nova Albion. Drake's claim of land on the Pacific coast for England became a basis which influenced subsequent colonial charters issued by English monarchs that purported to grant lands from sea to sea, the area from the Atlantic where English colonies were first established all the way to the Pacific. Along with Martin Frobisher's claims in Greenland and Baffin Island and Humphrey Gilbert's 1583 claim of Newfoundland, New Albion was one of the earliest English territorial claims in the New World. These claims were eventually followed by settlement of the Roanoke Colony in 1584, and Jamestown in 1607.
Халық пен жер
Дрейк кездескен адамдардың егжей-тегжейлі сипаттамаларын пайдалану арқылы, әсіресе олардың үйлері, қауырсынды себеттері, рәсімдері және тілдері, антропологтар осы халықты жағалау Мивоктары деп анық анықтады. Олардың дәстүрлі отаны қазіргі Калифорния штатының Марин округіне қарасты Пойнт-Рейс аймағын қамтиды. Дрейк өз командасын құрғанда, жағалау Мивоктары алғашқыда садақ-жебемен қаруланған күйде оның лагеріне жақындады, жаңа келгендерге қатысты күдікпен сақтық танытты. Бірақ Дрейк олардың күдігін тез сейілтіп, көп ұзамай қарусыз Мивоктар күн сайын оның лагеріне келіп тұрды. Жағалау Мивоктарымен алғашқы кездесулерінде Дрейктің экипажы Мивоктардың жылағанын және өзін-өзі жарақаттағанын байқады. Дрейк бұл реакцияны құдайға табыну актісі деп қате түсіндіріп, олар оны және оның экипажын құдайлар деп санайды деп қорытынды жасады. Алайда, бұл реакция Мивоктардың аза тұту рәсімі болды. Көп болжам бойынша, Мивоктар ағылшын қонақтарын өлімнен қайтып келген туыстары деп қарады. Бір күні жағалау Мивоктарының үлкен тобы лагерьге келді және Дрейкке құрмет көрсетіп, мойнына тізбектер, қолына скипетр, ал басына қауырсыннан тоқылған тәж кигізді, оны патша деп жариялағандай болды. Осы иелерінен ерікті түрде егемендіктің берілуіне байланысты Англия осы аумаққа қатысты өздерінің заңды билігін негіздеді. Жағалау Мивоктарының сенімін қондырғаннан кейін Дрейк ішкі аймақты зерттеуге және олардың ауылдарына баруға аттанды. Экипаж мүшелерімен бірге Дрейк Инвернесс қырқасы арқылы өтіп, қазіргі Олема аңғарына түсті. Флетчер ауыл құрылыстарын дөңгелек, жер астындағы ғимараттар ретінде сипаттады, олардың жоғарғы жағы шпильдер сияқты бірігіп кеткен. Флетчер олардың мәдениеті туралы қосымша мәліметтер берді, жағалау Мивоктарының себеттері су өткізбейтін, терең тостаған тәрізді және түрлі-түсті қауырсынмен жабылған екенін атап өтті. Мұндай себеттерді жағалау Мивоктары, Помо, Мивок көлдері, Патуин және Ваппо халықтары ғана жасады, олардың барлығы Дрейктің құрған жеріне жақын орналасқан. Сонымен қатар, Флетчер Калифорниядағы 64 түрлі тіл тобының жазбаларын жасаған алғашқы адам болды, атап айтқанда, бес арнайы жағалау Мивок сөзін: Hioh, Gnaah, Huchee kecharo, Nacharo mu және Cheepe. Флетчер жазған бұл сөздер ерекше тіл тобынан шыққан және Хейзер олардың жағалау Мивоктарынан шыққандығын, Дрейктің жағалау Мивоктарымен байланысының тілдік дәлелі екенін жазды. Жалпы алғанда, жағалау Мивоктары мен олардың қонақтары арасындағы қарым-қатынас бейбіт және достық болды, ал Мивоктар «Алтын Инд» кемесі кеткенде қайғыға батқандай көрінді. Флетчер сонымен қатар климат туралы ақпаратты жазды және кеме жөндеу алабының жанындағы аймақтың жазғы ауа райының қолайсыз екенін сипаттады. Ол үнемі суық желдің соғып тұруын, күннің болмауын және суық, кейде күшті желдерді байқады. Алайда, Инвернесс қырқасының арғы жағында, ол климаттың ерекше өзгеруін байқап, гүлденген жерді көрді. Флетчер бұл аймақты былай бағалады: «Ішкі аймақ жағадан мүлдем өзгеше, жақсы ел және жемісті топырақ, адамға пайдалы көптеген нығметтерге толы». Флетчер сонымен қатар ағылшындарға беймәлім кейбір жануарларды байқағанын баяндады және оларды «өте үлкен және семіз Еліктер» және «құйрықтардың таңғажайып түрлерінің көпшілігі» деп сипаттады. «Семіз Еліктер» - бұл Рузвельт бұғылары, ал құйрықтар - гоферлер болды. Бұл және Флетчердің Нью-Альбион туралы барлық бағалаулары мен байқаулары Пойнт-Рейс географиясымен толық сәйкес келеді.
By using detailed descriptions of the people encountered by Drake—particularly their houses, feathered baskets, ceremonies, and language—anthropologists have clearly identified the people as Coast Miwok, a people whose traditional homeland included the Point Reyes area in what is now present day Marin County, California. When Drake landed his crew, the Coast Miwok people initially approached his encampment while armed with bows and arrows, uncertainly cautious regarding the newcomers. But Drake quickly allayed their suspicions, and multitudes of unarmed Miwok soon visited his encampment on a daily basis. In their early encounters with the Coast Miwok, Drake's crew observed as the Miwok wailed and engaged in self laceration. Drake misinterpreted this response as an act of worship and concluded that the people believed him and his crew to be gods; however, this response was actually one of Miwok mourning customs. Most likely the Miwok regarded the English visitors as relatives who had returned from the dead. In a particularly significant gesture, one day a large assembly of Coast Miwok descended on the encampment and honored Drake by placing chains around his neck, a sceptre in his hand, and a crown of feathers on his head as if he were being proclaimed king. Upon this uncertain, seemingly voluntary surrender of sovereignty by its owners, England based its presumed legal authority to the territory. After gaining the Coast Miwok's trust, Drake journeyed to explore the inland area and visit their villages. Accompanied with crew members, Drake trekked on a Coast Miwok trail to traverse the Inverness Ridge and descend into what is now the Olema Valley. Fletcher described the village structures there as round subterranean buildings which came together at the top like spires on a steeple. Fletcher made further note of their culture by recording detailed characteristics of the Coast Miwok baskets stating they were water tight, shaped like a deep bowl, and covered with a matted layer of colored feathers. Such baskets were made only by the Coast Miwok, Pomo, Lake Miwok, Patwin, and Wappo peoples who were all concentrated near Drake's landing site. Additionally, Fletcher was the first person to make a written record of any of the 64 distinct language groups in prehistoric California, namely five specific Coast Miwok words: Hioh, Gnaah, Huchee kecharo, Nacharo mu, and Cheepe. These words noted by Fletcher are from a distinct language group, and Heizer wrote that they were unquestionably of Coast Miwok derivation, linguistic proof of Drake's contact with the Coast Miwok. Overall, the relations between the Coast Miwok and their visitors were peaceful and friendly, and the Miwok seemed to exhibit distress when Golden Hind sailed away. Fletcher also recorded climate information and characterised the unpleasant summer weather conditions of the area near the careenage basin. He noted the continuous nipping chill; lack of sun; and cold, sometimes violent, winds. In contrast, across the Inverness Ridge, he found a distinct climate variance and experienced a flourishing land. Fletcher assessed the area: "The inland we found to be farre different from the shoare, a goodly country and fruitful soyle, stored with many blessings fit for the use of man". Fletcher also chronicled his observation of certain animals unknown to the English and described them as "very large and fat Deere" and "a multitude of a strange kinde of Conies." The "fat Deere" were most likely Roosevelt Elk, and the conies are identified as gophers. These, and the rest of Fletcher's assessments and observations of New Albion are flawlessly in concert with the geography of the Point Reyes.
Тарихи әсері
Жаңа Альбионның талабы алыс тарихи салдарға әкелді. Дрейк ұзақ мерзімді қатысуға тырыспаса да, ағылшындар бұл талапқа дереу жауап бермегенімен, ол Солтүстік Американың Тынық мұхиты жағалауында Англияның егемендігін алғаш рет жариялады. Солтүстік Американың Тынық мұхиты жағалауындағы олардың кейінгі экспедицияларының бәрі сирек және үзіліс-үзіліс болғандықтан, «Нова Альбион» ең алдымен географиялық атау болды – әлем картасындағы жаңа, ерекше есім. Ақырында, бұл атау маңызды болды, себебі ол Англияның Америкада империя құруға қабілетті екенін және оған құқылы екенін жариялады. Осылайша, Дрейктің Жаңа Альбионға деген талабы жаңа ұлттық кеңею саясатының алға қойылған, ойластырылған бөлігі болды, оның көптеген ерліктері Елизаветаның билік ету кезеңіндегі саясатын анықтады және Англияның болашақ тарихына ықпал етті. Жаңа Альбион талабы Испанияға қарсы жаза ғана емес, одан кең ауқымды ағылшын мақсаттарының бірінші белгісі болды, бұл Хамфри Гилберт және Уолтер Рэли сияқты басқалардың ұқсас ұлттық кеңею жобаларына әсер етті. Папалық билікке негізделген аумақтық талаптарды қабылдамау ретінде, Жаңа Альбион талабы Елизаветаның физикалық қатысу арқылы аумақтық талаптарды білдіру туралы түсінігін растады, папалық бұйрыққа қарамастан. Бұл «Виргинияның арт жағы» деген идеяны дамытты, Англияның теңізден теңізге құқығы бар екенін көрсетеді. Бұл талап ғасырлар бойы британдық геосаяси мәселелерде маңызды орын алды және Солтүстік-Батыс жағалауындағы тері саудасына Британияның құқығын нығайтты. Оның соңғы ықпалды мәлімдемесі 1846 жылғы Орегон шартында Орегонды Канада мен АҚШ арасында бөлісу кезінде болды, шекара Тынық мұхитына дейін 49-шы параллель бойымен жүрді.
The New Albion claim had far reaching historical consequences. Even though Drake attempted no long term presence and the English made no immediate follow up to the claim, it constituted England's first assertion of sovereignty on the North American Pacific coast. And since all of their subsequent expeditions along the North American Pacific coast were infrequent and irregular, Nova Albion was primarily a geographical designation—a new, distinctive name on the world map. Ultimately, this designation was significant because it proclaimed England's ability—and presumed right—to establish an empire in the Americas. Consequently, Drake's New Albion claim was a forward thinking, considered component of a new national expansion policy, one of several of his exploits which both determined Elizabeth's policy for the duration of her reign and indirectly influenced England's continuing historical future. The New Albion claim was the first indication of English goals broader than simple reprisal against Spain which then influenced similar national expansion projects by others such as Humphrey Gilbert and Walter Raleigh. As a rejection of territorial claims based on papal authority, the New Albion claim asserted Elizabeth's notion of territorial claims via physical presence as opposed to a Papal mandate. This promoted the idea of New Albion as "the back side of Virginia," an expression of England's presumed legal status of sea to sea entitlement. The claim occupied a significant place in British geopolitical considerations for centuries and even strengthened Britain's entitlement to the fur trade commerce along the Northwest Coast. Its final influential assertion came in negotiating the Oregon Treaty of 1846 which dividing Oregon between Canada and the United States, with the border being along the 49th parallel north to the Pacific.
Алғашқы анықтамалар
17 ғасырдан бастап карталарда Дрейк шығанағы Дрейктің қонған жері ретінде көрсетіледі. 1793 жылы Джордж Ванкувер бұл жерді зерттеді және оның Дрейк шығанағы екеніне тоқталды. АҚШ Жағалау және геодезиялық қызметінің профессоры Джордж Дэвидсон баяндаманы және жағалауды зерттегеннен кейін, Дрейктің кірген портын Сан-Францискодан солтүстікке қарай шамамен 48 шақырым (30 миль) жердегі Пойнт Рейестегі Дрейк шығанағы деп анықтады. 1886 жылы ол былай деп хабарлады: "Дрейк шығанағы - Дрейк кездескен солтүстік-батыс желдері үшін өте қолайлы порт. Оған оңай кіруге болады, биік жерлермен қоршалған және кеме жақсы ұстайтын жағалауға жақын үш фатом тереңдікте тікелей тоқтауға мүмкіндік алады." Дэвидсон 1890 және 1908 жылдары Дрейк шығанағының орналасуын одан әрі қолдаумен жариялады.
Beginning in the 17th century, maps identify Drakes Bay as Drake's landing site. In 1793, George Vancouver studied the site, and concluded it was in Drakes Bay. Professor George Davidson, of the United States Coast and Geodetic Survey, after a study of the narrative and the coast, identified the harbour entered by Drake as Drakes Bay, at Point Reyes, about 30 mile (48 km) north of San Francisco. "Drakes Bay," he reported in 1886, "is a capital harbor in northwest winds, such as Drake encountered. It is easily entered, sheltered by high lands, and a vessel may anchor in three fathoms, close under the shore in good holding ground." Davidson published further support for the Drakes Bay location in 1890 and 1908.
ХХ ғасырдың сәйкестендірулері
1947 жылы археологтар А. Л. Кройбер мен Уильям В. Элемендорфтың жұмысына сүйене отырып, археолог Роберт Ф. Хайзер Дрейктің Нью-Альбионда болған кезеңіне қатысты этнографиялық есептерді талдады. Олардың жұмысын растаған Хайзер, «Дрейк жағалау Мивок тілінде сөйлейтін жергілікті тұрғындар мекендеген аумаққа қонған болуы керек» деді. Толық талдауында Хайзер «1579 жылдың маусымында Дрейк, ең болжамды, қазіргі Дрейк шығанағына қонды» деген қорытындыға келді. 1949 жылдан бері Дрейк Дрейк шығанағына қонды деген теорияны Калифорниядағы Дрейк Навигаторлар Гильдиясы, бұрынғы президент капитан Адольф С. Око, бұрынғы құрметті төраға Честер В. Нимиц және бұрынғы президент Рэймонд Акер қолдап келді. Око былай деп жазды: «Дрейк шығанағының жерінде табылған көптеген басқа да фактілер дәлелдердің жалпы жиынтығының бір бөлігі ретінде расталды. Деректердің салмағы Дрейк шығанағын Нова Альбионның түйіндік нүктесі ретінде бекітеді». Нимиц «Көптен жоғалған осы маңызды орынның маңыздылығы мен құндылығын көпшілік уақыт өте келе мойындайды және оны Роанок, Джеймстаун және Плимут сияқты басқа ұлттық тарихи орындармен бір қатарға қояды» деді. 1956 жылы Дрейктің бұрынғы үйі және қазіргі мұражайы – Бакленд аббаттығының кураторы сэр Алекс А. Камминг Дрейктің қонуын мойындады: «Эстероның аузындағы кішкентай бұлақ, желден қорғалған, теңізден қорғалған және жау көзінен жасырылған, оған қуанышпен қарсы алған болар еді, және мен Құдай оны осы жерге басшылық етті деп сенемін». 1978 жылы екі рет Пулитцер сыйлығын жеңіп алған тарихшы Сэмюэл Элиот Морисон «Дрейк шығанағы дұрыс аталады, ол осы жерде бес апта өткізді, «Алтын Гинды» жөндеді, үндістерге ән шырқады және ішкі аймақтарды зерттеді» деп жазды. Акер Дрейктің Жерді айналып өту сапарын қайта құру бойынша егжей-тегжейлі зерттеулер жүргізді және Point Reyes аймасын қолдады, себебі ресми жарияланған есепте колония 38 градус солтүстік ендігінде орналасқандығы көрсетілген. Дрейк шығанағының географиясы, Марин округінің жағалауында орналасқан, Дрейктің сипаттаған шығанағына ұқсас, оның ішінде Англияның оңтүстік жағалауына ұқсайтын ақ жартастар мен шығанақтың ерекше пішіні. Акер бұғаздың географиялық сәйкестігі туралы сұрақтарға жауап бере отырып, «бұғаздағы құмдардың тұрақсыз пішініне негізделген» сынды негізсіз деп мәлімдеді. Ол бұғаздағы құмдардың пішіні ондаған жылдар бойы циклдік түрде өзгеретінін айтты. Осыған сәйкес, Акер 1956 жылы жоғалған жердің бір бөлігі – Хондиус картасындағыға өте ұқсас құмдардың қайта пайда болатынын болжағанда сұрақтарға тиімді жауап берді. Акердің болжамы 2001 жылы құмдардың қайта пайда болуымен расталды. Археологиялық дәлелдер 16 ғасырға жататын қытайлық экспорттық фарфор бұйымдарының жүзге жуығы Дрейк шығанағының маңында табылған кезде пайда болды. Сан-Францискодағы Азия өнері мұражайының Кларенс Шангроу және археолог Эдвард фон дер Портеннің айтуынша, «бұл бұйымдар Франсис Дрейктің 1579 жылғы «Алтын Гинд» сапарымен байланысты болуы керек». Point Reyes-тен табылған керамика үлгілері – Тынық мұхиты арқылы Манила галеондарымен тасымалданған қытай фарфорының ең ерте кездескен археологиялық үлгілері. Артефактілерді Калифорния университеті, Дрейк Навигаторлар Гильдиясы, Санта-Розаның кіші колледжі және Сан-Франциско мемлекеттік колледжінен басталатын төрт түрлі агенттік тапты. Бұл порцелан сынықтары Дрейктің Тынық мұхитындағы испандық қазыналық кемесінен алған порцелан ыдыстардың қалдықтары. Кемені жөндеу кезінде түсірілген және Дрейк Point Reyes-тен кеткен кезде тастап кеткен фарфор бұйымдары оның алып жүрген ең ауыр, құндылығы белгісіз заттары болды. Порцеланды алғаш рет Шангроу, кейіннен фон дер Портен анықтады. Бұл зерттеушілер Дрейк фарфорын, ол Жағалау Мивокпен байланысты ортадан табылған, Себастьян Родригес Серменьоның «Сан-Агустин» галеонынан (1595 жылғы Манила галеоны, Дрейк шығанағының түбінде жатыр) табылған фарфордан ерекшелендірді. Дрейк фарфорынан айырмашылығы, «Сан-Агустин» галеонынан табылған сынықтар суға батқан кеменің бұзылған құрылысынан Point Reyes жағалауына ағып келді. Шангроу мен Фон дер Портен екі жүкті дизайн, стиль, сапа және беткі тозу сияқты критерийлерді қолдану арқылы ажырата алды. Дрейк фарфорының сынықтары таза, және толқындарда құлап, сыртқы беті тозған жоқ. Керісінше, Серменьоның сынықтары толқындарда құлаудың, дизайнның өзгеруінің және стиль мен сападағы айырмашылықтарды көрсетті, бұл екі бөлек жүкті білдіреді. Дрейктің ұрланған жүгіне жоғары сапалы қытай фарфорынан жасалған Цзиньдеженнен шыққан әдемі ыдыстар кірді, Цзиньдежен – жоғары сапалы қытай фарфорының өндіріс орталығы. Ал «Сан-Агустин» галеонының жүгінде кешірек, оңтүстік жағалаудағы кәсіпкерлердің жылдам дамитын, табысты нарыққа қатысу үшін жасаған нашар сапалы фарфор бұйымдары болды. «Сан-Агустин» галеонының жүгінде шамамен 1590 жылдан бастап өндіріс көлемдерін арттырған заводтардан шыққан бұйымдар да болды. Осы факторлардың барлығы жүктің шығу тегін анықтауға мүмкіндік берді.
In 1947, following up on work by archaeologists A. L. Kroeber and William W. Elemendorf, archaeologist Robert F. Heizer analyzed the ethnographic reports of Drake's stay at New Albion. Confirming their work Heizer states that "Drake must have landed in territory occupied by the Coast Miwok speaking natives." In his full analysis, Heizer concludes, "in June 1579, then, Drake probably landed in what is now known as Drake's Bay." Since 1949, the theory that Drake landed at Drakes Bay has been advocated by the Drake Navigators Guild in California, and by former president Captain Adolph S. Oko, Jr., former honorary chairman Chester W. Nimitz, and former president Raymond Aker. Oko wrote, "Many other correlative facts have been found true to the Drake's Cove site as part of the total body of evidence. The weight of evidence truly establishes Drake's Cove as the nodal point of Nova Albion." Nimitz stated that he did "not doubt that in time the public will come to recognize the importance and value of this long lost site, and will rank it with other National Historic Sites such as Roanoke, Jamestown, and Plymouth." In 1956, Sir Alex A. Cumming, who was the curator of Buckland Abbey, Drake's past home and current museum, also recognised Drake's landing: "That little cove at the mouth of the Estero, sheltered from the wind, protected from the sea and hidden from hostile eyes, must have been a welcome sight, and I believe that Divine Providence guided him to it." In 1978, two time Pulitzer Prize winning historian Samuel Eliot Morison wrote that "Drakes Bay is correctly so named, that here he spent five weeks, repaired the Golden Hind, sang songs for the Indians, and marched up country." Aker conducted detailed studies reconstructing Drake's circumnavigating voyage, and advocated for the site at Point Reyes citing the fact that the official published account placed the colony at 38 degrees north. The geography of Drake's Cove, which lies along the coast of Marin County, has often been suggested as being similar to the cove described by Drake, including the white cliffs that look like the south coast of England and the specific configuration of the Cove. Responding to questions about the geographical fit of the cove, Aker maintained that criticisms—those based on the inconsistent configuration of the sandbars in the cove—were unfounded. He maintained the configuration of the sandbars in the cove was cyclic over the decades. Accordingly, Aker effectively answered the questions when he predicted that a spit of land that disappeared in 1956—one which closely resembles one on the Hondius map—would reappear. Aker's assertions were confirmed when the spit formed again in 2001. Artefactual evidence emerged when nearly one hundred pieces of 16th century Chinese export porcelain wares were found in the vicinity of the Drake's Cove site which, according to Clarence Shangraw of the Asian Art Museum of San Francisco and archaeologist Edward Von der Porten, "must fairly be attributed to Francis Drake's Golden Hind visit of 1579." These ceramic samples, found at Point Reyes, are the earliest datable archaeological specimens of Chinese porcelains transported across the Pacific in Manila galleons. The artefacts were found by four different agencies beginning with the University of California, the Drake Navigators Guild, then the Santa Rosa Junior College, and finally San Francisco State College. These porcelain shards are the remains of porcelain dishes Drake took from a Spanish treasure ship in the Pacific. Off loaded during the careening process and abandoned when Drake sailed from Point Reyes, the porcelain wares were the heaviest items of unknown value that he carried. The porcelains were first identified by Shangraw and then later by Von der Porten. These researchers specifically distinguished the Drake porcelains, which were found in middens associated with the Coast Miwok, from those of Sebastian Rodriguez Cermeño's San Agustin, the 1595 Manila galleon shipwreck which rests at the floor of Drakes Bay. Unlike the Drake porcelains, shards from the San Augustin wreck had washed onto the Point Reyes shore from the sunken ship's broken structure. Shangraw and Von der Porten were able to differentiate the two cargoes by using such criteria as design, style, quality, and surface wear. The Drake porcelains have clean breaks and show no abrasion from the abrasive action of being tumbled in the surf. In contrast, the Cermeño shards display surf tumbling, design change, and differences in style and quality—all which suggests two separate cargoes. Drake's purloined cargo included fine porcelain Jingdezhen ware dishes from Jingdezhen, the industrial centre of top quality Chinese porcelain. However, the San Agustin's cargo carried poor quality porcelain wares which were made later by south coast entrepreneurs who were quickly capitalising on a rapidly developing, lucrative market. The San Agustin cargo included pieces from kilns which only began production in about 1590. All of these factors allowed the cargoes to be convincingly distinguished.
ХХІ ғасырдың идентификациялары
2003 жылы британдық әскери-теңіз күштерінің екінші теңіз лорды және теңізшілер бастығы Саймон Кассельс Дрейк қонған жерді теңізшілердің тұрғысынан қарап, «дәлелдердің салмағы Алтын Гинд кемесін жөндеу үшін бір ғана орынды көрсетеді: 100 жылдан астам уақыттан бері Дрейк шығанағы деп аталатын саға» деген қорытындыға келді. Сан-Хосе мемлекеттік университетінің докторы Марко Менькети Дрейк пен Серменьоның сынықтарын зерттеу үшін рентгендік флуоресценцияны қолданып, Мексика, Калифорния және Орегон штаттарындағы кеме апаттарынан алынған керамиканы, сондай-ақ Пойнт-Рейес маңынан табылған Дрейкке қатысты фарфорды сынады. Кеме апаттарының әртүрлі көздерін зерттеу арқылы зерттеуге сенімді бақылау жасаған Менькетидің нәтижелері Серменьо фарфоры мен Дрейк керамикасы екі түрлі кемеден шыққан деген тұжырымды қолдайды. Ол осы екі жүктерді олардың негізгі элементтеріндегі айырмашылықтарға қарай ажыратуға болатынын және бұл айырмашылықтар глазурь химиясының, саз көздерінің немесе ерекше қоспалардың немесе қатайтудың өзгеруін білдіруі мүмкін деп санайды. Акердің пікірінше, жағаға шайылып келген фарфор Серменьоға, ал таза сынықтары бар және судан зақымданбаған фарфор Дрейкке тиесілі болуы керек. Тарихшы доктор Джон Сагден Дрейк қонған жерлердің көптеген ұсыныстарын қарастырғаннан кейін: «Дрейктің мансабының ешбір саласы Нова Альбионның орнына байланысты соншалықты көп қате жолға түспеген» деп мәлімдеді. Сугден «дәлелдердің көп бөлігі Дрейктің Эстеросы Дрейк шығанағында орналасқандығын көрсетеді» және «АҚШ Ұлттық тарихи ескерткіштер тізілімі Дрейктің Эстеросын Елизавета заманындағы бекініс ретінде ресми түрде мойындауының уақыты жетті» деп қорытындылады.
Examining the Drake landing site from a nautical perspective, Sir Simon Cassels, Second Sea Lord and Chief of Naval Personnel, Royal Navy, concluded in 2003 that "the weight of evidence bears heavily on only one and the same site for careening the Golden Hind: the estuary within what for more than 100 years has been named Drakes Bay." Engaging in scientific research on the Drake and Cermeño sherds by using X ray fluorescence, Dr. Marco Meniketti of San Jose State University tested ceramics from shipwrecks in Mexico, California, and Oregon as well as porcelains linked to Drake found near Point Reyes. Using varied shipwreck sources to provide strong controls to the research, Meniketti's findings support the conclusion that the Cermeño porcelains and the Drake ceramics are from two different ships. He states that these two cargoes can be distinguished based on differences in their key elements and believes these differences may represent changes in glaze chemistry, clay sources, or unique inclusions or tempering. Aker maintained that those porcelain sherds that washed onto shore must be attributed to Cermeño, and those with clean breaks and no water wear must be attributed to Drake. Historian Dr. John Sugden, after reviewing numerous proposed Drake landing sites, observed, "No aspect of Drake's career has suffered more false leads than the site of Nova Albion." Sugden concludes that "the evidence overwhelmingly favours Drake's Estero in Drakes Bay" and that "it is high time the United States register of National Historic Landmarks officially recognized Drake's Estero as the Elizabethan anchorage."
Ресми тану
Дрейктің қону орны ретінде АҚШ Ішкі істер министрлігі және басқа агенттіктер Дрейк шығанағын ресми түрде мойындады. Бұл шығанақ Дрейкс шығанағынан солтүстікке қарай созылатын Дрейкс Эстеросында орналасқан. Орын Марин округінде, Калифорния штатында, Point Reyes-ке жақын, Golden Gate-тің солтүстігінде жатыр. 2012 жылдың 16 қазанында Ішкі істер министрі Кен Салазар ұсынылымға қол қойды, ал 2012 жылдың 17 қазанында Дрейкс шығанағы тарихи және археологиялық ауданы жаңа Ұлттық тарихи ескерткіш ретінде ресми түрде жарияланды. Белгі бір есепте бұл орын Дрейктің қонуына ең ықтимал орын деп көрсетілген. Дрейктің тікелей тоқтаған жері бұрынғыдай мұқият зерттелмеген және осы жердегідей көптеп зерттеулер жүргізілмеген. Бұл ерекшелік ауданның артефактілік дәлелдерін, қазіргі Америка Құрама Штаттарының батыс жағалауындағы жергілікті халықтар мен еуропалық зерттеушілер арасындағы алғашқы байланыстардың бірі ретінде көрсетеді. Бұл айырмашылық екі тарихи кездесуге негізделген: сэр Фрэнсис Дрейктің 1579 жылғы Калифорнияға қонуы және «Алтын Хинд» кемесінің тікелей тоқтауы, сондай-ақ Себастьян Родригес Серменьоның қонуы және 1595 жылғы «Сан-Агустин» Манила галеонының құлауы. 2021 жылдың қазан айында Калифорния штатының парктері директоры Армандо Квинтеро «Нью-Альбионды» Калифорнияның 1061 нөмірімен тарихи ескерткіші деп белгіледі. 215 акр жерді қамтитын, Дрейк шығанағы деп танылған бұл орын Point Reyes Ұлттық жағажайының шегінде толығымен орналасқан. Штаттың тарихи сақтау кеңсесі «Нью-Альбион – 1579 жылы сэр Фрэнсис Дрейктің Калифорнияға жасаған экспедициясының қону және тіктеп орналасу орны, Марин округінің жағалауында орналасқан» деп мәлімдейді және осы ескерткішке байланысты бірнеше маңызды оқиғаларды көрсетеді: «Дрейктің бекінісінің орны, «Алтын Хиндтің» жөнделуі, Теллоның қайығын тастауы және жағалау Мивок халқымен кездесулер». Жағалау Мивок халқының еуропалықтармен алғашқы байланысы сэр Фрэнсис Дрейкпен болғанын, сонымен қатар, АҚШ Конгресі ресми түрде санкциялаған, Жағалау Мивок және Оңтүстік Помо халықтарының федерациясы – Гратон Ранчериясының федерацияланған үндістері де мойындайды. Сонымен қатар, 1975 жылғы Үнділердің өзін-өзі анықтау және білім беруге көмектесу туралы заңға сәйкес ұйымдастырылған Мариннің жағалау Мивок тайпалық кеңесі, олардың түп ата-бабалары, жергілікті Марин жағалау Мивок халқының 1579 жылы Дрейкпен болған байланысын мойындайды. Орегон штатының парктері мен Орегон тарихи қоғамы Дрейктің Араго мысының жанында тікелей тоқтағанын және содан кейін «Алтын Хиндке» арналған қолайлы жөндеу орнын іздеу үшін оңтүстікке қарай жүзіп кеткенін растайды.
The site of Drake's landing as officially recognised by the U. S. Department of the Interior and other agencies is Drake's Cove. The cove is located in Drakes Estero which trends northerly off Drakes Bay. The site lies in Marin County, California, near Point Reyes, just north of the Golden Gate, at On 16 October 2012, Secretary of the Interior Ken Salazar signed the nomination and on 17 October 2012, the Drakes Bay Historic and Archaeological District was formally announced as a new National Historic Landmark. The marker was placed at One report referred to the site as the most likely site for Drake's landing. No Drake anchorage has endured so much scrutiny nor seen the amount of field study and research as has this location. This distinction endorses the district's artefactual evidence as of one of the earliest instances of interaction between native people and European explorers on the west coast of the current United States of America. This distinction is based on two historical encounters: Sir Francis Drake's 1579 California landing and Golden Hind anchorage and Sebastian Rodriguez Cermeño's landing and San Agustin, his 1595 Manila galleon shipwreck. In October 2021, the California State Parks Director Armando Quintero designated Site of New Albion as California Historical Landmark number 1061. The 215 acre location, identified as Drake's Cove, is all within the boundaries of Point Reyes National Seashore. The state's Office of Historic Preservation states, "New Albion is the landing site and encampment of Sir Francis Drake's expedition to California in 1579, located in the coast of Marin County," and specifies several notable events associated with the landmark: “Includes sites of Drake's fort, the careening of the Golden Hind, the abandonment of Tello's bark, and the meetings with the Coast Miwok peoples. That the Coast Miwok people's first contact with Europeans was with Sir Francis Drake is also recognised by the Federated Indians of Graton Rancheria, a federation of Coast Miwok and Southern Pomo people which has been officially sanctioned by the United States Congress. Additionally, the Coast Miwok Tribal Council of Marin—organized under the Indian Self Determination and Education Assistance Act of 1975—acknowledges the 1579 contact with Drake by their lineal ancestors, the Indigenous Marin Coast Miwok people. Both the Oregon State Parks and Oregon Historical Society support that Drake anchored at Cape Arago and then sailed south to seek a suitable careenage site for Golden Hind.
Баламалы орындарды ұсынатын идеялар
Дрейк порттарының орналасуы ретінде отыздан астам басқа жерлер ұсынылғанын ескерсек, Дрейк іздеген басқа Жаңа әлем портынан гөрі Нью-Альбионның орналасуы туралы көбірек ақпарат жарияланған. Дэвидсон креслодағы тарихшылардың, оның ішінде Сэмюэл Джонсон мен Жюль Верннің көптеген жаңылыстарын мойындайды және олардың теңізшілік тәжірибесі мен навигациялық білімінің жетіспеуіне байланысты деп санайды. Мұндай жерлердің бірі – Калифорния штатының Сан-Франциско шығанағы. Калифорниядағы Вакавиллдегі Nut Tree-дің тең иесі Роберт Х. Пауэр Дрейктің Жаңа Альбионы қазіргі Сан-Франциско шығанағының ішінде, атап айтқанда Сан-Квентин мүйісіне жақын орналасқан деген пікірді қолдады. Оның дәлелдерінің бірі – Хондиус Броудсайд картасы 2:1 түзетумен бөліктері түзетілгенде топографияның бір бөлігімен сәйкес келді. 2003 жылы канадалық Р. Самуэль Баульф Дрейктің қазіргі Ванкувер аралында, Британдық Колумбиядағы Комокс қаласында қонды деген болжам жасады. Баульф Дрейктің Орегон штатындағы Уэйл Ковта «Алтын Елік» кемесін жөндегенін айтты және Дрейктің саяхаты туралы ресми жарияланған мәліметтер оның жаңа ашылуларының нақты көлемін жасыру үшін әдейі өзгертілгенін растайтын бірнеше дәлел келтірді.
Considering that in excess of thirty other locations have been advanced as the site of Drake's port, more information has been printed regarding the location of New Albion than any other New World harbour that Drake sought. Davidson recognises an abundance of confusion from armchair historians, including Samuel Johnson and Jules Verne, and attributes the confusion to their lack of seamanship experience and navigational knowledge. One such location is San Francisco Bay, California. Robert H. Power, co owner of the Nut Tree in Vacaville, California, promoted the idea that Drake's New Albion was inside present day San Francisco Bay, specifically near Point San Quentin Among his arguments was that the Hondius Broadside map matched a part of the topography when parts were adjusted using a 2:1 correction. In 2003 Canadian R. Samuel Bawlf suggested that Drake's landing was on present day Vancouver Island at Comox, British Columbia Bawlf supported the idea that Drake careened Golden Hind in Whale Cove, Oregon, and he pointed to a number of pieces of evidence in support of his view that the official published record of Drake's voyage was deliberately altered to suppress the true extent of his discoveries.
Колонияның пайда болуы туралы болжау
Алтын құздың экипаж мүшелерінің санағындағы қателік Дрейктің колония құру үшін адамдарды қалдырғаны туралы болжамдарға әкелді. Алайда, Дрейк колония құрды деген пікір күмәнді – Дрейк саяхатын колонизацияға дайындамағандықтан, ол Нью-Альбионда қоныс салушыларды қалдырмас еді. Сондай-ақ, Дрейк Англияның Нью-Альбион сияқты алыс жатқан жаңа колонияны қолдау арқылы өз талаптарын қорғауда қиындыққа тап болатынын жақсы білген және мұндай ағылшын бекінісін құрудан сақтар еді. Бұған қоса, Нью-Альбионда қалған бірден-бір адам – еуропалық кемеші Н. де Морена, ол денсаулығының нашар болуына байланысты қалдырылған. Испан деректерінде ол жағалауда қалдырылып, денсаулығын қалпына келтіргені және соңында Мексикаға қатысты төрт жылдық сәтті сапар жасап, билік органдарына хабарлағаны айтылады. Санаудағы айырмашылық, кемінде 20 адамдық ерекшелік, Дрейктің Солтүстік Калифорнияда тоқтағанға дейінгі экипаж мүшелерінің санымен, ал ол Молукка аралдарына (Индонезияның Банда теңізінде) жеткен кездегі экипаж тізімімен байланысты. Босатылған испан тұтқындары Орталық Америка жағалауында кеме экипажының шамамен 80 адамнан тұрғанын мәлімдеді. Фрэнсис Дрейктің туысы және экипаж мүшесі Джон Дрейк кеме Молукка аралдарындағы Тернатте болғанда олардың саны 60-қа дейін азайғанын айтты. "Дүние жүзі" еңбегінде Везувий рифінде 58 адам болғаны көрсетілген. Колонияның бастапқы идеясы негізінен осы сандарға сүйенеді, ал осы айырмашылықтың себебі әлі белгісіз.
A counting discrepancy of Golden Hind crew members has led to speculation that Drake left behind men to form a colony. The idea that Drake formed a colony is, however, suspect—it is improbable that Drake would have left settlers at New Albion since he had not equipped the voyage for colonization. Drake was also undoubtedly aware that England would have trouble enforcing its claim by supporting a nascent colony in a land so remote as New Albion and would have likely avoided planting such an English outpost. Additionally, the only person specifically reported as left behind at New Albion was N. de Morena, a European ship pilot who was in ill health. Spanish sources state that he was left ashore, recovered his health, and eventually embarked on a successful four year journey by walking to Mexico, where he reported to authorities. The counting discrepancy, a difference of at least 20 men, concerns the number of crew Drake commanded before his stay in Northern California as compared to crew tallies when he reached the Moluccas, an archipelago in the Banda Sea, Indonesia. Released Spanish prisoners stated that, off the coast of Central America, the ship's company was about 80 men. Sir Francis Drake's cousin and crew member, John Drake, claimed the number totaled 60 when the ship was at Ternate in the Moluccas. On Vesuvius Reef, The World Encompassed puts the number at 58. All notions of an embryo colony are primarily based on these numbers, and the reason for this discrepancy remains unknown.
Мыс табақ
1900 жылдары Дрейк Нью-Альбионда орналастырған мыс тақтаға қатысты алдау жасалды. Ағылшын тарихшысы Ричард Хаклюйт ерекше түпнұсқа тақта туралы толық мәлімет берді:
In the 1900s, a hoax was perpetrated regarding the brass plate which Drake had posted at New Albion. English historian Richard Hakluyt wrote details of the distinctive original plate:
Ағылшынның жерге билігін жариялаған нақты хабарлама қызметін атқарған түпнұсқа тақта әлі күнге дейін табылған жоқ. Сондықтан Дрейк орнатқан ескерткіштің нақты орны белгісіз. 1936 жылы «Дрейктің мыс тақтасы» деп белгілі жалған тақта көпшіліктің назарына түсті және ондаған жылдар бойы оның түпнұсқа екеніне кеңінен сенеді. Калифорния университеті, Беркли оны нақты деп мойындағанмен, күмән туды. Ақырында, 1970 жылдардың соңында металлургиялық сараптама осы тақтаның 1500 жылдары жасалмағанын көрсетті, ал ғалымдар тақтаның қазіргі заманда жасалғанын анықтады. 2003 жылы жалған тақтаның жергілікті тарихшылардың арасындағы әзіл ретінде жасалғаны жарияланды. Бақылаудан шығып кеткен бұл әзіл, қасақана алдауға айналып, оның шынайылығын бұрын растағандарды ұятқа қалдырды.
The original plate—which served as tangible notice of England's sovereignty over the land—has yet to be found. Consequently, the exact location of the monument erected by Drake is unknown. In 1936, a counterfeit, known as Drake's Plate of Brass, came to public attention, and for decades its discovery was widely believed to be that of the original. While it was accepted as authentic by the University of California, Berkeley, doubts persisted. Eventually, in the late 1970s, metallurgical tests showed that this supposed original plate could not have been made in the 1500s, and scientists determined that the plate was a modern creation. In 2003, it was publicly revealed that the counterfeit plate was created as a practical joke among local historians. Spinning out of control, the joke unintentionally became a public hoax and embarrassment to those who had once confirmed its authenticity.